843 resultaten.
strijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.549 een vreemdsoortig verlangen
graven in het geheugen,ben ik wel goed bij
al zo lang niks meer van je opgevangen
er stormt iets binnen in mij......
het zet de hele boel op z'n kop
zou ik dan nog keren kunnen dan het tij
't is de ontkennende fase,daar hou ik het op
er springt iets binnen in mij......…
Verenigd in een Niemandsland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.783 aan haar vel
Gevangen in een zeepbel
Wiegt ze mijn spinsels op haar deinende borst
Ze bijt speels en spottend in de duim
In de badkuip, in het vlokkend schuim
Haar klaaglied verlost me van dorst
Druppel na druppel valt de waarheid me aan
Een traag helder gif
Kansloos geef ik me over aan de grillen van de maan
Tot ik een krater in jouw geheugen…
Waar was jij (11-09-2001)
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
2.785 heb je die gruweldaad ook gezien
moest jij net als ik ook zo huilen
dacht je ook dat de wereld stil bleef staan
of is er misschien niks met jou gebeurd
en ben je waar je was gewoon doorgegaan
ben je ook bang geworden voor bepaalde mensen
en zie je nu nog in velen een terrorist
of heb je die dag van vijf jaar geleden
helemaal uit je geheugen…
Laten gaan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.745 Gelaten laat ik je gelaat gaan
Verdwijnende beelden
Uit mijn geheugen vandaan
Wat we kwijnend deelden
Vervaagt langzaam aan
Als een hartendief in de nacht
Die oordeelde
Dat nu,
Met al je deuren op slot
Hij geen recht heeft van bestaan
Gebogen buig ik voor het oog
Kritische veroordelende blikken
Duale beoordelende dialoog
Verandert in…
Baron Achterberg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.232 Het lek in
zijn geheugen kon niet worden gedicht met
grootse gebaren in fluwelen woordpakken,
zoals de zin van een waan niet achterblijft,
zijn graf is leeggeroofd door de eerloze
bovenwereld.…
Ergens halverwege dromenland
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
639 verlaten, iedere nacht
omdat zij weg was uit mijn leven
en ik stelde me voor
hoe zij haarzelf
aan anderen voorstelde
met de ondergang van de wereld
inmiddels zeer aannemelijk
in het vooruitzicht
maar het vergeten voltooide zich niet
er moest opnieuw worden vergeten
ik vertrok heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het geheugen…
Ik, tovenares...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Een voorbeeld staat me in het geheugen gegrift
van een meesterlijke tovenaar.
Er leeft een grote eerbiedige dankbaarheid in mij
dat ik open stond voor zíjn krachten!
Het wordt ééns tijd, dat ik de toverstaf overneem.
En dat doe ik graag.
Ik zal jou omtoveren
van martelaar tot de goede, nieuwe messias.…
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 momenten van momenten
en liggen dieper achter de horizon
uiten zich in verwondering
ze ontspringen uit een diepere bron en
blijven soms houdbaar in de herinnering
langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
ook opdat ik dan minder
over verwachtingen vertel
zo is dat, met de gestage hinder,
totdat ik enkel, geheel alleen
en zover het geheugen…
"De Eagle is geland"
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
547 boord
de maan
in een baan
ver van Gaia vandaan
obscuur intermezzo
een angstig half uur
aan de duistere
kant van de maan
radiostilte
contact gestoord
als lunatics
los van de aarde
spreidde later
de maanlander
zwevend zijn vleugels
geleidelijk dalend
sprak hij, lichtgewicht
zonder zwaartekracht
de woorden in het
geheugen…
De waanzin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 menswaardig werden bestempeld,
rechteloos werden gemaakt, naamloos werden gemaakt, tot nummer werden gemaakt,
gemarteld, verminkt, vermoord, vermist, verontmenselijkt
Daar verwelkt elke bloem
Valt elk woord stil
Kan de stilte als onzichtbare veel te kleine pleister
Geen wonden helen
Zal de pijn nog vele generaties delen
Van ons geheugen…
De dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 Geen seintje of een teken
Je was zomaar in eens weg
Maar jij voelt nog als een warme deken
Als ik mijn hand op de jouwe leg
Je geheugen laat je in de steek
woorden zijn onvindbaar
geen notie van de dag of week
zó blij met elk klein gebaar
Je hoeft niks te zeggen
Ik voel écht wat jij voelt
Jij hoeft niks uit te leggen
Die lach is vast…
Terugblik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Haar gedachten wijlen even
bij punten die in haar geheugen staan.
Meestal omkranst door een helder licht.
Soms blijven ze wat in de schaduw staan.
Is er spijt misschien over begane fouten?
Och nee, waarom daar bij stil gestaan.
Die zijn voorbij, niets verandert er meer aan.…
Beeldbuisopera
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
747 Let op en láát dat sms-verkeer
Want bruin steekt weer
de kop op, keer op keer
Denk aan Erasmus - was
u die vergeten,
Met uw geheugen en uw "schoon" geweten
Dat 'blanken eerst' denkt,
net als extremisten
Gezwel van binnenuit - neofascisten
Let op en láát dat sms-verkeer
Want bruin steekt weer
de kop op, keer op keer
't Is…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 Groene bomen groeien niet meer
tot aan de blauwe hemel, ze zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt…
tijdperk ‘na-de-lichtkrans’
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.793 tegenwicht voor al ’t lelijks
en ’t duurde even voordat de leeuw-
achtige echt in de luwte was verdwenen
en de leegte toch niet leeg bleek te zijn
zij die niet schreeuwt of verwart
maar luistert is de onbeschreven
status voorbij met ‘n frisse herstart
destijds nog verdrukt door de wolken
toen zuurstof geen lucht gaf maar angst
en ‘t geheugen…
(h)ex’nkaas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 voor wortels te vinden
maar gelukkig is ’t zaad
voor ’t kwaad was geschied
al dubbel en raak verschoten
de lente voelt zich afgewezen
overweegt haar warmte in te trekken
maar laat zich de les niet lezen
over hoe zij zou moeten klinken
daarom laat zij de mezen ondeugend
de driekoppige draken vermaken
met ‘n beminnelijk en glorieus geheugen…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 Een donkere lucht
zeven kleuren fluisteren
door de harde stad
Nu de boog rust in het
geheugen van de aarde, blijft de lucht
nog even dragen wat bijna niet te zien is. Elke kleur
laat een trilling achter, een zachte echo die door het bloed blijft zingen.…
De aarde spreekt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
123 Oude wortel rust
een stille bron van wijsheid
ontwaakt in het licht
Onder je voeten leeft een
oud geheugen, een stille bedding waar
je mag landen. Geen haast om verder te reiken
dan je ziel verdraagt, de seizoenen kennen het ritme van je hart.
In regen, wind en wortels
herken je opnieuw wat onder de drukte
stil is blijven ademen.…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 In de plooien van het gesuikerde geheugen
leven herinneringen aan de havenboezem.
Ik proef nog het zout op je sleutelbeen,
zie de trilling van je wimpers in het halfduister—
een ragfijn detail, het goud van die ene,
lome middag bij het zoetwatermeer.…
Sonja
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.340 In mijn geheugen gebeurtenissen in een klas,
Vergulde herinneringen aan hoe het allemaal begon ja.
De eerste verbazingwekkende indruk van hoe je eigenlijk was,
Zo leuk, zo intrigerend, zo Sonja.
Tussen de verschillende dimensies van mijn gevoel,
Raakte jij een zeer waardevolle snaar.…
Andrea,
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.217 M'n herinneren vervagen met de dag,
Elke dag een stukje minder in m'n geheugen.
Is het waar wat ik zag?
Of blijkt het toch een leugen.
Verlangde jij niet naar mij, zoals ik naar jou?
Kende ik jou niet zoals ik dacht?
Ben ik dan, zoals altijd, diegene in de kou?
Ik heb mezelf niet meer in de macht.…
het monument
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
815 Nu, twintig jaar later, staren wij naar een oogopslag uit het verleden,
een bladzijde gegrift in ons geheugen,
die we toen al verschillend lazen,
want een woord was toen als ons kijken;
onbezonnen, onbegrepen, ingesleten...…
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 toebehoren
en ik nadien in het ochtendgloren
een lok met weemoed strijken uit uw kalm gelaat
terwijl een kerkklok de vijf uren slaat
het is al maart, de middernacht is dáár
een steenuil scheert geruisloos in zijn vlucht
langs het venster waar uw hoofd op het kussen rust
de maan beschijnt de lokken van uw zilvren haar
nu rest mij slechts 't geheugen…
Bij 'Lytsewierum' van Klaas Koopmans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
593 Toch ben je bij jouw Henke nooit tekortgekomen
en was ze je grootste steun na al die opnamen
in Zuidlaren en Franeker, omdat de depressies
je de keel deden dichtknijpen en de electrochocks
je geheugen vermorzelde, je emoties afstomden.
Ooit schilderde je alle zevenentwintig verpleegsters
van de kliniek in Zuidlaren.…
het ijs is dun maar hard als steen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 en niet voor de geaardheid
word maar eens wakker vandaag of zo
er gingen je miljoenen voor
die zichzelf ook kenden door en door
dus als je jezelf een zetje geeft
terwijl je omkijkt en een beetje beeft
maak je dan weer vrede
tenminste dan met mij
want je bent de enige in de rij
met dingen doen die moeten
of met in mijn geheugen…
Kindsheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Wil jij mijn geheugen zijn
wanneer ik de donk’re nacht vergeet
zongevulde dagen over ga slaan
ritme en regelmaat niet meer weet
Wil jij mijn dierbare herinnering zijn
wanneer ik ga graven in vergeten verdriet
m’n handen plotseling weer ga vouwen
en huilend roep “ik weet het niet”
Wil jij de zon en de maan zijn
wanneer ik een regenboog aanwijs…
Een dagje aan zee
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
828 rennen door het rulle zand
een strandbal ploft neer op een ingesmeerd lijf
een zakje friet met mayo gaat van hand tot hand
terwijl de frikandel nog in het frituurvet drijft
onze oosterburen zijn ook weer eens in het land
afgebakende gebiedjes als territoriumdrift
de gegraven kuilen zijn niet te tellen op één hand
die gewoonte staat in hun geheugen…
Vast en zeker
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
604 Versvorm: e-Rondeel
Maar één ding dat staat vast, ik weet het zeker:
Ooit komt de dag dat ik ben uitgeteld.
’t Gezicht vervaagt tot een wat wazig veld
met horen is het ook al droef gesteld
de huid verschilfert en wordt steeds iets bleker
‘t geheugen raakt zo nu en dan bekneld
en maagzuur komt op afroep als een wreker
na ’t nuttigen van…
hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 het zuiden van frankrijk
wordt zonniger dan zonnig
wanneer in moulin saint-martial
greet als hollands glorie
haar arena neemt
des arcades kraai
zingt voor volk en vaderland
in het geheugen wakker
van en uit de hemel
de sterren van weleer
johnny's jordaan
als brandend zand
hartstochtelijk bezongen
vindt gevleugeld een vervolg
in de…
Dadaab
gedicht
1.2 met 24 stemmen
8.673 We zeggen het schieten klinkt in de slaap zo luid als in het
geheugen maar we zijn doof van honger zeggen we en
het tobben zat. Herkent iemand op school de naam Nadifa al,
geboren tussen seizoenen, woede en onschuld, dan breekt
de pleuris maar uit. De meisjes zeggen whatever wij meisjes
zeggen.…