1969 resultaten.
Soms vraag ik nuchter
poëzie
3.8 met 23 stemmen
2.796 Of doe ik aan mystiek, noem 'k mij brahmaan,
Omdat het literair staat en gekleed?
En preek ik koketterend van mijn leed,
Omdat het hoort bij 't dichterlijk bestaan?
Dat 'k zelf dit vraag, is dat al geen bewijs?
Ja, zeg ik daarom, dat 'k oud ben en grijs,
Opdat 't zal schijnen: Wat hij zegt, is waar?…
De verwarring
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 in het voorjaar wanneer
gras groen groeide in weide
en in het najaar grauw kleurend
het natgewas vol herfstdauw
en misschien was er iets
van die verwarring
die de weemoed tekende
in herinneringsbeelden
afhankelijk van melancholie
waarin gedachten zich
lieten rusten
geen cultivering van verdriet
maar een plotseling besef
dat de mystiek…
anoniem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.014 winter sluimert over de wereld
traag klinkt de winterhoorn
mystiek in eindeloze nevel
bomen zwarte silhouetten
zweven boven dit witte niets
tegen de vervagende bossen
oergeluid in een lege wereld
weemoedige bezinning
op deze verre stille heide
straks komt het licht
in de diepste winterdag
schreien in een verre stal
zingen d’engelen…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 verliet ik mijn huis
van dromen en verlangen
ook de straat bleef leeg
geen leven wist ik te vangen
zie weer de steegjes
waardoor ik liep
in jonge jaren
het was toen al
dat ik haast dagelijks
in eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten mystiek…
Het sterven van mijn ik.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 De stilte speelt een vioolconcert voor d'eenzaamheid,
terwijl 1000 bloemen dansen in mijn hart
en de mystiek van kosmische harmonie
reikt naar eeuwige verbondenheid.
Mijn handen liggen, naakt en leeg, open in mijn schoot
als een graal gevuld met liefdevolle onzichtbaarheid.…
Kanarie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 Een dag onder wolken
toen nevel boven het gras hing
met donkerbruin bier
en vergane glorie
onder de mystiek
van de oude stad
die verlangend
aan het water lag
je liep naar de vogel
in de zilveren kooi
die in de kroeg op tafel stond
je vroeg of de kanarie kon zingen
wist jij veel over liefde en klaagzang
er hing geen antwoord…
Tegen welke prijs?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 Wie zoekt niet, met groots
allure, een tijdloze mystiek
uit ervaring van verdriet en schijn
troost haalt uit eigen avonturen?…
Aanraken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
647 regen
die hen vergezelde toen ze terugreden
op roestige paarden door het bos
met overal fluitenkruid en lulletjesbruid
langs de inheems verdwalende paden
een opkomende maan voorzag dromen
die hen veranderden, transformeerden
in wie ze waren geworden
als mensen door de jaren
ze konden het binnenland niet aanraken
de kust was als een mystieke…
Duurzaam zonder kosten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 opnieuw
beginnen dat vuur
vlamde niet meer
met alle hulp
en verzorging door
coaches schuifelden
oudjes de deuren langs
die wonderwel
een cirkel vormden
waar zij elkaar niet
meer konden groeten
dat was hen ontgaan
maar in hun kort
bestaan zat al de rot
weg was de spirit
van ah erlebnissen
de magie van nauwelijks
te doorgronden
mystieke…
drie-eenheden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
364 Meta-realiteit
metafysica of
één gedeeld onderbewustzijn
daar vermoed ik het bestaan
van een meer essentiële
mystieke waarheid
die zekerheid biedt
en rust geven kan.…
Consensus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
145 soms is het moeilijk te duiden,
als de wind zich richt op mystieke zaken
of anderszins ongrijpbaar is voor mijn verstand
het gevoel weet ten einde en vrijelijk
een zekere beleefbare consensus te maken…
Oversteek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
744 Tussen oude en de nieuwe titels
die verstrijken door de tijd
komen regelmatig de klassieke vragen
is er elders ook een vorm van leven
en wat is de zin van ons bestaan.
Jeugd kan ongeremde vragen stellen
over lettertekens op papier
menen dat de diepte van ons denken
met technieken sneller voortgang maakt.
Zetten als vanouds ook letters,…
Nachtzichten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Toen wij onder 't geluid van een sterke stormvlaag
los kwamen van de aarde en boven het wolkendek
een onzichtbare weg volgden naar onze bestemming,
waren wij gelijk aan weerloos zwevende bladeren
die zich overgaven aan de bekwaamheid
van de bemanning en het vernuft van de techniek.
Ver beneden ons ontwaarden wij glimpjes licht
van bewoning…
Het mag niet gebeuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Als het tijd is
dat mijn klok, mijn pendule
(nog van de schoorsteen van mijn oma),
opgewonden moet worden,
als het daarvoor tijd is geworden,
raak ik gespannen. Vrees kruipt
in mij omhoog. Het mag niet gebeuren,
dat – voordat mijn hand de sleutel heeft benut-
de veren slap zijn geraakt, er stilte valt, er zonder
zacht getik levenloosheid is…
Droomrijk
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
523 Een echo danst
ritmisch in leegte
dronken droomzwervers
tellen bizarre woorden
in lethargie van verveling
grootspraak van mensen
zoveel belangrijke vragen
zonder antwoorden
samengekomen voor vrede
in verleidelijke kleuren
wie heeft daar gelijk
bij de welkomstdeur
laat ons toe in oprechte vreugde
van het schaduwrijke gebied?…
Het donkerde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 het donkerde meer
dan me lief was
in de klamme kou
met flarden mist
tussen de bomen
ze raakten mij
met lange vingers
van de grond kroop
het vocht lanzaam op
en vergezelde mij
zo ook de anderen
die mij al eerder
hadden verlaten maar
die altijd rond deze
dagen hier waren
om even aandacht
te vragen ookal waren
zij ons al jaren voorgegaan…
De dichtershemel
netgedicht
2.5 met 64 stemmen
392 het was geen ticje
dat jij had maar als jij
mij op een bepaalde
manier aankeek
verschoot er iets
in de werkelijkheid
alsof er wat van heen
naar terug ging uit stilstand
naar een andere dimentie
en wij elders waren beland
jij merkte daar zichtbaar
nooit iets van
ik ervaarde het wel
alsof er bij jou een warmer
filter voor het contact…
Magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 er is niets
bekend gemaakt
niet door volgers
en influenzers
maar ineens is
magie weer
volop in zwang
het ongrijpbare
buitengewoon
vreemd en licht
beangstigende
met onbegrijpelijke
rituelen in mystieke
toelatingsscenes
zo ook de strikte
geheimhouding
dwingt in onderlinge
verbondenheid tot
tal van verplichtingren
Magie is er…
Nooitg geziene gnomen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 het lijkt wel of
ik ben verzand op
een eindeloos strand
om zandkorrels
te tellen in een
maandenlange
steenkoude nacht
verloren is mijn
ooit zo warme
perspecrtief
de handen in
verband uit
vroeger normen
en waardenland
op straffe van
de hel zijn toch
de liederlijke dromen
gekomen want ook
wij verzonnen de
nooit geziene
gnomen…
De hel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 intens gloeit en
loeit het vuur
van verlangen
in het naderen
zonder dichterbij
te kunnen komen
in afstand
gevangen
waar samen
het onhaalbare
eindpunt van rekken
en versmelten is
zelfs de vlammen
reiken hoger in
dieper verlangen
hun zwepen zijn
de pijn van nooit
verenigd zijn
daar waar
losbandigheid
tot het laatste
gaatje…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 De twinkeling in jouw ogen
is als vuurvliegjes in een droom.
Ongenaakbaar in jouw schoonheid,
licht bewogen, zonder schroom.
Een ongebreideld verlangen
neemt bezit van mijn bestaan.
Jouw essentie doet mij smachten
naar een leven dat ik durf te ondergaan.
Echo’s uit een ver verleden
rafelen los als draden van een web.
Een opflakkering van…
Zij
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
362 Diep in de oceaan
Daar woont zij onder golven
En spreekt met de wind haar eigen woord
Zij is de schoonheid zelf
En laat een spoor na
De zeeman is innerlijk geroerd
Waar hij ook vaart
Daar zegt hij tot haar zijn ademloos gebed
En als de avond valt…
Maar nee, zij geeft zichzelf nooit feil
Tot grote hoogten is zij gestegen
En in het rijk der…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
Nachtvlinder
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
206 Nachtvlinder, je mystiek
zweeft als nevel door de kamers van
mijn eindeloze gedachten. Je brengt licht aan mijn
innerlijke horizon, waar verbeelding en gevoel elkaar ontmoeten.
Nachtvlinder, je bent een
kleine ster van de nacht, een fluistering
tussen donker en licht.…
Mensenleven...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.257 De mens, geboren uit de golven
van de mystieke levenszee,
drijft hulp'loos als een eendagsvliegje
op het getij der eeuwen mee.
Hij komt om snel weer te verdwijnen
en is slechts als een korrel zand,
die -eens ontstaan uit Moeder Aarde-
verloren opgaat in het strand.…
Donker zwart van ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 begroeten
in een warm ontmoeten
terug van weg geweest na
geleefd te hebben als geest
nu in een nooit verwacht
entree neemt zij de jaren
van afwezig zijn niet mee
stapt in waar zij verdween
de grande dame geeft
geen geheimen prijs uit
het donker zwart van ogen
ongebroken legt zij magie
in optreden en stem
vult haar performance met
mystiek…
Avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
916 De avond valt zacht
sluit de oogleden van de stervende dag
verbergt het tedere indigo van het zwerk
Het grauwe lover van de abelen ruist zoet
fluistert een verhaal gedragen
op de ijle vleugelen
van de koele westenwind,
een betoverend, mystiek lied
van vreemde eilandtuinen
verloren paradijzen
gebed in het broze blauw
van lege oceanen…
Brief aan mijn dochter
gedicht
2.4 met 99 stemmen
29.447 Er is altijd een thema en dat ben jij, deugniet,
simpel gezegd, niet cryptisch, niet met vergelijkingen,
of mystiek, niet met dichterlijke ingrepen, niet met
woorden die met elkaar spelen - spelende woorden
betekenen al iets ingewikkelds, het spijt me - jij bent
voor mij de mogelijkheid tot eenvoud die, in elk geval,
míj ontroert en mij doet…
Mijn buurmeisje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
724 Wie zoekt niet, met groots allure,
het mystieke in zijn avonturen ?
Ervaring in verdriet en zonneschijn,
Sibylle zoekt het in het kleine,
verdiept zich in de echtheid van
de mensen, richt zich op onontdekt
gebied, treden naar onmogelijkheden,
loket tussen hemel en de aarde.…
Tjukurpa (droomtijd)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
533 en dan
begeef ik mij zomaar
als witte austraalneger
in eigen droomtijd
mijn wispelturige haren
dansen rond in kleuren
over eigenhuidse
stammenwet
oerkracht is hoorbaar
beschilder mijn huid
als verloren mens
met witkalk
en aardse mystiek
daar waar
geboortegeesten wenken
op de heilige Uluru
ontwakkering
slaat woeste tranen los…