1960 resultaten.
Kinderen van de rekening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
288 De welbekende klanken klonken door de klaslokalen
Stemmen van meisjes – moeders van hun toekomst
De wereld rinkelde kortstondig, vóór
Het einde plotsklaps dat nu bevroor
In de tijd
Die op atomair niveau oneindig duren kan
Een diepte waar geen einde aan komt
De toekomst die geen doorgang vindt
Uit het opgestapelde puin van rekensommen…
De morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
713 De dauw doemt op
Langs het paardenpad
Het was geen flop noch top
Oneindig in het zwarte pad
Vebeter de zon maakt het schijnbaar
Duidelijkheid
Een goed gebaar
Uit goedheid
Nooit meer gaat nooit meer op
Het was niet top
Noch flop
Maar gewoon koppies op
Naar buiten in de regen
Niet dood meer even leven
Als een evenement
Als voetstappen…
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
90 Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen!
En ik,
ik denk aan jou vannacht…
Waarom zijn we hier?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Kennis is oneindig evenals het vergaren ervan.
Groeien kan je niet leren.
Je groeit doordat je leert.
Nieuwe inzichten die je toevallen.
Iedere groei is vanuit hetzelf.
Zonder hetzelf is er geen groei.
Hetzelf geeft vorm aan de groei
Zonder de ander is er geen groei
Zou hetzelf alleen zijn.…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 De kloeke maat, met glanzend oog,
aanschouwt de grootse oneindigheid,
oneindig diep, oneindig hoog,
oneindig ver in 't vlak verschiet.
Maar hij, ten drieste kamp bereid,
- want vrezen, aarzlen kent hij niet -
voert eindeloze geestdrift mee
ter wijde zee, - ter levenszee!…
De Olifant en de muziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.144 Zeer geduldig
In de oneindige verte
Wacht heel waardig
Meneer de olifant
Met reuze flapperflap oren
Hij wacht
Voor de oranje, blanje, franje
Circustent aan de overkant
Weldra gaat hij weer
Zijn act opvoeren
Midden in de piste
Dwarrelen muzikale tonen
Uit z'n gerimpelde slurf
Weerkaatsend over de
Rode stenen vloer…
de keerzijde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.523 je draait mee zoals het leven
van de zon draait
schakeringen van begin en einde
einde en begin
omgekleurd van held tot lafaard
in een belegerd zelfgevoel
wegkijkend van de onmacht tegen de overmacht
ik grijp nutteloos naar het oneindige
en concurreer met het angstaanjagende
ik streef nutteloos naar het onbereikbare
en vecht met de draad…
Vervulling
gedicht
4.5 met 26 stemmen
27.911 Je wordt vervuld van de oneindigheid.
-------------------------------
uit: Existentie (1946)…
Kringloop
gedicht
4.4 met 108 stemmen
7.528 Mijn herkomst is oneindigheid
Mijn toekomst ver te zoeken.
Ik tel de dagen van mijn reis
Die lang is als de horizon.
Soms als ik in een spiegel kijk
Zie ik, dat ik op niemand lijk.
Zilveren glasplaat dat ben ik,
Die langzaamaan beslaat van schrik
Naarmate ik het beeld herken
En zie dat ik mijn moeder ben.…
Oude man
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.386 Zittend verlaten en alleen
Terugkijkend naar de toekomst
Naar een verbitterde oude man
Zijn oneindige liefde wilde geven
Afgestompt van zijn dromen
Door giftige doornen in zijn hart
Langzaam verrottend van binnenuit
Een verlamd gevoelloos schild creëerde
Apatisch en afhankelijk door pijn
Zijn liefde niet meer kon tonen
En tergend en hatend…
Het wiegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Gedachten uit het verleden
scheren als meeuwen
rakelings over de witte
kammen van een oneindig
golvende, diepblauwe zee.
In de zoute werveling van
zon en zee dalen mijn
gedachten tenslotte neer
om zich te herenigen met
die eeuwigdurende cadans.…
beschouwing nummer zoveel
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.084 A4 door twee
dat is hij, alleen
een fragmentarisch man
soms hilarisch, maar meestal
betreurenswaardig
met zijn pen, zijn blik
oneindig, ja, onnoemelijk
ernaast gericht
hij heeft geen weet
van het leven, hij schrijft
inkten stokje in de hand
en droomt zich weg
naar papier dat scheurt
mocht hij stinken,
hij zou ruiken naar de dood…
Anda
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.292 Vanavond was er op een feest
een vrouw die nu aan
drie kinderen en een man leed
maar die toen wij met elkaar
eens dansten vanuit een witte
blouse oneindig
lekker geurde en alle beloften
van zachtheid die zij
te bieden had, in haar dicht
genaderde haren en oren
met zich droeg.…
Artistiek orgasme
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.361 En terwijl hij met de klanken
van zijn gedachten de stilte hoorde dwarrelen,
gleden tranen als begeleiding
langs zijn ziel weg in het oneindige.
Om plaats te maken
voor zijn meest diep gewortelde
emotie, passie en levensdoel.
De internationale cultuurdrager
zonder grondtoon of hoofdletters.…
Liefde wijst ons de weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.058 Zullen we nu meteen weggaan
met de wolken op onze hielen
alle vallende sterren verslaan
met het licht in onze zielen
Gewoon alles achterlaten
alle intenties op nul zetten
urenlang tegen de zon praten
niet op de tijd letten
Nergens de weg vragen
maar op ons gevoel reizen
het oneindige constant uitdagen
liefde zal ons de weg wijzen…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 Jouw blik van herkenning,
Voor altijd verzonken
In de peilloze dieptes
Van het oneindige zwart,
Doet echter niets vergeten,
Want al onze momenten
Liggen tijdloos geborgen,
In het roodst van mijn hart.…
Hymne
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
604 tonen dat
mans dove oren ze niet willen horen
van een ieder die op de vlakten wonen,
ze houden zich verborgen, stellen uit
tot morgen, in verwachting op de toon
waarin niets zal worden verzwegen,
waarin méér doorklinkt dan verwacht,
luister wat zwijgt uit een eeuwig lied,
fluistering van muziek, een kosmische
mozaïek van liefde, een oneindige…
Meningloze woorden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
837 zijn ze een messteek in je hart
als je ook maar kijkt naar iemands lippen
zonder de woorden te verstaan
zie je wat ze echt bedoelen
ze zeggen wat ze niet menen
Een band
vaak gesmeed van een glimlach,
Van koud staal
slechts een eerlijk woord
smeedt een band
stevig en onfeilbaar
en slechts gesmeed
van zilver en goud
met een blik op oneindig…
De nevel voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 Drenkelingen zijn we
die wanhopig over schemergrenzen reiken
naar het licht dat werd geroofd uit ogen
van een mens wiens zien zo lief had
tevergeefs
de dood
heeft elke sprank gedoofd
en laat ons achter in een leven zonder
tastend
zoals de horizon
die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt
maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
niet tastbaar
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
627 gaat naar het einde
zeg jij me, kijk maar naar de draad
wanneer dan, vraag ik
was het voor 't eerst
dat wij de wind ontdekten
zo hij komt en als hij gaat
of anders 't vangen van de zonnestralen
wolken op afstand
daarna het zingen van de regen
al wat ik los zou moeten laten
bestaat bij gratie van wat ik
nu nog bij me houd
oneindigheid…
Schilderachtig karakter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 (Voor Lisa, Mara en Ivora)
Prachtige huizen in een
Glooiend landschap
Oneindig
Heuvels. Dom. 't Gewelf strakblauw
Zonnebloemen
Bootjes
Vrolijk vliegende vlinders
Zoals dat hoort
Levendig
De dagen prijzen jullie
Nieuwelingen
Deze eeuw
Verwachtingsvol in jaren
Gedijde tijd
In toekomst...!…
Neutrino
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
487 Het bericht dat de lichtsnelheid mogelijk niet langer absoluut is, schokt
de wetenschap over de hele wereld. ' Oneindige vergezichten openen
zich', sprak een natuurkundige vandaag.…
donker en licht
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
867 naast jou wil ik oneindig leven
mijn liefde voor altijd aan jou geven
In jouw armen wil ik gaan slapen,
in jouw armen weer ontwaken.
mijn liefste, mijn liefde van mijn dromen,
in jouw armen ben ik thuisgekomen.…
EEN WAARLIJKE PROFETIE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
536 Het is een hand in een hand
het is een hoofd in een hoofd
het is een gedachte in een diepere gedachte
het is het zijn in het zijn
het is het worden in de wording
het is een mens in een mens
het is het gevolg in het vervolg
het is het gaan in de voortstuwing der tijden
het zijn de tijden in, de tijden door, de tijden van
het is het oneindige…
De waarheid...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Geen tijd, noch Eeuwigheid, ruimte
tot in oneindigheid, maar dat niets
meer blijkt dan leegte.
En zo zijn filosofen op zoek naar de
waarheid en niet alleen zij, maar ook
velen die leven in een maatschappij
waarin streven naar een doel zinloos
schijnt te zijn.
Men wil doordringen tot de kern, het
wezen wat dat ook mag zijn.…
Regendroom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
605 Er zijn geen belangrijke woorden
voor de fluitist die ons kalmeert in de bomen
maar het geluid uit zijn hart vertelt ons
meer over de oneindigheid van liefde
dan menig woordenboek in een vreemde taal
over mijn hunkering naar jou vertellen kan.…
De zonnewind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 ik heb het spel van
sterren en planeten gezien
in de zwart galactische ruimte
gedragen op vleugels
van de zonnewind heb ik
geboorte en groei gadegeslagen
massa en aantrekkingskracht
in een spectaculaire balans
geregisseerd door hogere macht
in een kleine oneindigheid
ontwaarde ik het bekende blauw groen
als een schitterende parel van…
Plaats
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
570 Weet je hoe het eens was
hoe groen was niet dat gras
eikenbomen die tot de hemel reikten
paddestoelen oneindig veel
dat alles was ons deel
weet je de zon was gewoon geel
de sterren flikkerden in de nacht
en de maan helder als glas
weet je dat als ik naar je kijk
hoeveel het me spijt
dat jij part noch deel had aan dat verleden
dat jij…
Oplichtend sterrenstof
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
540 zie ze gaan
als strepen aan de hemel
hun zielen helemaal vooraan
geen ballast of
verder aards omhulsel
alleen kristal markeert de vaart
tot waar de tijd
zijn grenzen lost en naadloos
overgaat in eeuwigheid
ze zijn vervlogen
in oplichtend sterrenstof
met vurig laatste groet
hun speelsheid is weer
samen delen zij stralen nu
oneindigheid…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…