Alle inzendingen over rokken

1739 resultaten.

Sorteren op:

Gedicht voor een verloren liefde

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Niemand rook de geur van je liefde niemand wist van de nachtegaal op je tong of dat er hinden door je schedel holden en bloemen zich in rijen achter je adem verschansten. Ik klampte me vast aan je lichaam tussen kruiden en schoven werd je blik een verre wolk.…

Beuken

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.102
je zou van elke dag iets moeten overhouden, vandaag misschien het beeld van beukenstammen, zoals ze langs de weg gestapeld lagen en je hun binnenste kon zien dat leek op het vruchtvlees van pompoenen of de plek waar ze onder een dunne sneeuwlaag stonden, wat iemand zei, bijvoorbeeld, dat het naar prinsessen rook en iemand anders dat het…

observant

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
grijs licht ontwaart mij mijn wereld ik tuur de tuin in nog niet veel beweging daar ja, twee vissen in de vijver een grote bruine en een kleine gele versuft door de koelte het windmolentje draait maar langzaam vanochtend geen witte rook uit de schoorsteen van de overburen zwoeligheid wil mij de deuren laten openen het buiten…
enrico24 februari 2012Lees meer >

Ik lig weer vreedzaam in het gras

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.375
De nieuwe lente is aangebroken, Met zonnewarmte’ en vogelzang, Met bloemen en met zoete roken, En immer rijker welt mijn dank. O heerlijkheid der heerlijkheden, Onpeilbaar is mijn dankbaarheid, Nog immer bloeit het zonnig heden, Het bloeie tot in eeuwigheid.…

wacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
open je scherm en wacht af er komt iets een paar woorden zeker nu het herfst is en je elk moment dood kunt gaan althans dat zou kunnen zie de meisjes in de regen en praat over eskimo's zoveel woorden sneeuw wij zoveel regen en water blijf wachten de rook die van je sigaret omhoog kringelt lost op in miezer nevel…

Frank

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 544
zorgen in 't water zodat zij zich ontvouwen kunnen laten doorgronden, schoon gewassen voor de tijd van later Zij geeft haar dromen aan de wind daar zij zullen stijgen tot grote hoogtes waar verhalen elkaar ontmoeten totdat zij ze slapend hervindt Zij plukt haar liefde in het bos geeft zich onbevangen over aan hetgeen dat komen gaat rokken…
LadyLove3 november 2013Lees meer >

Zijn troost

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.233
Men heeft je niets beloofd bij de geboorte; maar overlast, het roken en het drinken tot in de ochtend, de volle maan die van de lucht afglijdt en scherven in je armen - je hebt die dingen zelf bedacht, verwacht dus ook maar geen erbarmen. ------------------------------ uit: 'Goya als hond', 1999.…

Ik ook

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Rook van een opvlammende sigaret is liefde een zucht, gesteun vuur dat fonkelt in de blikken een zee die sterren weerspiegelt een zacht vel dat hardheid omsluit licht dat op gloeit, opbloeit schepen naar een veilige haven leidt waar witte vrouwenborsten wachten als duiven, koerend, lokkend paraderend Ik heb jou liefgehad en werd bemind het…

weemoed

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
het is het stille lege nest op de schoorsteen de blauwe sluier rook die over de daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel die in de verte roept de verdwenen zandweg de afgepelde oude verflaag het is een dag vol nevel en dauw de beklemmende middag het stuurse zwijgen het dorp dat nooit mijn dorp werd de korst van afstand…
J.Bakx7 januari 2020Lees meer >

Gedicht voor Oekraïne

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Ik zie de beelden vallen, knallen voor haar ogen, zwart Een vlag in vlammen, geen as zichtbaar De rook over en weer een herhaling van gevechten uit boeken vergeeld De laffe zot schreeuwt vanuit zijn stoel De daad zo bruut en zinloos Waar geen liefde kan wonen Hoe ze vallen, de beelden, zo sterk levend geworden De kracht van…

Steen voor steen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
ik bak de stenen zelf weer heb genoeg geraapt met wat voor handen was uit rotsen die een levenlang partij beloofden in voegen slechts een fraaie schoorsteen deden roken de fundamenten delen we steen voor steen zal ik gaan bouwen met specie om samen van te houden zie je ogen in het nieuwe licht verschrikken door de open ramen…
wil melker29 augustus 2008Lees meer >

uitgepraat

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Ik graaf met handen van rook, maak een graf terwijl ik droom van vertrek. Alsof ik een huis ben dat langzaam scheurt bij de fundering. En toch… weet ik niet eens wat het probleem is.…

wat ik niet zeggen kan

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 487
het is het lege nest dat op de schoorsteen achterblijft de blauwe sluier rook die over grauwe daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel in de verre verte de verdwenen zandweg de vervaalde verf op kozijnen een dag van nevelige dauw de middag die in stuurse stilte verstikt het dorp waar het windstil is de korst van vervreemding…
J.Bakx7 december 2025Lees meer >

Proost

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.680
De waas trok je rimpels recht en de rook bracht het verleden, verschaalt als bier en de cologne, waarmee je me wist te overreden. Ik zit weer in mijn kroegje, terwijl de ochtend van haar liefde zingt, die ik hier ooit heb gedronken en waar ik nog regelmatig op drink.…
oepsie8 augustus 2002Lees meer >

nomade

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 774
Bewegen doe je in spreidstand En dansen op het slappe koord van Hypotheses en vermoedens Doorheen zand en woestenij Over de gegolfde daken heen Je bent weerloos en toch ongekwetst Je kijkt me in de ogen En zet je weg verder Door de voorsteden en minaretten Je kruipt waar gaan niet kan Je zengt in het zonlicht En zelden rook je een sigaret…

Oud Papier

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 983
Soms heb je woorden aangestoken, om zo je gedachten in rook te zien opgaan. Soms heb je foto's verscheurd, om zo de pijn in stukjes te verdelen. Ik wou dat ik dat nu kon doen, om zo mijn lasten te verlichten. Maar de inkt is nog nat, en de teksten ongelezen. Maar jij bent er wel, om mijn woorden aan te steken.…
Paul Dudink12 september 2004Lees meer >

Moederdag

hartenkreet
2.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.708
Vergeet-me-nietjes Een schattig bosje Erg toepasselijk Maar meer ook niet Het is verwerkt, zegt zij Ze moet nu verder Desondanks voel ik verdriet Haar moederdag is blijvend anders Ontbijt op bed verleden tijd Niet samen op, geen peukie roken Geen kopje koffie of simpel ontbijt Dit is alweer de tweede jaargang Haar man rust zachtjes onder…

de filosoof

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 883
hij kijkt me wezenloos aan over de rand van zijn afgezakte oude bril met mistige glazen de wijsvinger recht voor de neus alsof hij naar de hemel wees en wilde zeggen, mij nemen ze nog niet te grazen de plek door rook gewolkt omvat zijn denkend bestaan zoveel gezwegen zelfs dichtbij het diepste gestaan ach,zei hij…

Troosteloos

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 667
zandstralende schurende scherpte schrijnt in hoopjes tegen het glas hier veegt het oud papier in knispers over een voorbije zomer ritselt het vergeten verhaal over ondersteboven tafels opgewonden schermen en standjes niet te troosten parasols hebben hun rokken gestreken in zedigheid daarachter plaagt de zee de kust vleit en komt…

ze was mijn grootmoeder niet

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.040
dat had ook nooit gekund want ze rookte sigaren dikke sigaren, en dat viel op want zij was klein en mager heel mager en klein wij noemden haar moe ze was de grootmoeder zonder kleinkinderen het gaf niet, ze had ons de straatkinderen die haar sigaren zagen roken en haar moe noemden moe en haar hond die had ze wel, een hond haar…
jandeb12 juni 2006Lees meer >

Uitzichtloos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.217
bovengekomen gooit hij zijn wilskracht over de balk uitgeredeneerd de letters opgegeven tot het maken van een woord schijnt de opgedroogde horizon door 't uitgekauwde spinnenrag levenloos naar binnen zuigt al het leven uit hem als door de leegte omstrengeld in 'n vage mist draait z'n laatste peuk neemt 'n stevige hijs baant de rook…

vonken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
als je mij wilt vinden zoek me waar bulderen van wind en golven spreken overstemt op de tast in de nacht in de schaduw achter mij langs een zijweg van het leven waar land in water overgaat ergens op het wereldrond op een grens van eind naar nieuw begin als je me gevonden hebt breek mijn handen open zie de vuurstenen ik ketste ze, rook…
Tsila11 juli 2007Lees meer >

Zachtgesloten

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
En bij mijn nieuw gehakte beeld ontbreekt zomaar een neus geen kans voor parfum en voor rook graniet is niet poreus. Wel duidelijk aanwezig zijn de zachtgesloten monden geduldig in een boog de hoeken schuin omhoog.…

wonderlijk

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Ze droeg haar lot, zocht, rook de geuren van haar moeder en de verloren gast met reebruine ogen. Zo kwam het dat ik met verbazing keek mijn leven lang, en het leek of ik nog niets begrepen had.…

Biotoop van een kroontjespen.

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 582
Oud leer, de geur van was massief en zwaar eiken met ebben ingelegd verduisterende, damasten gordijnen Victoriaanse boekenkast spiegel met facetglas, gouden lijst zweem van rook een stenen pijp een koperen gegraveerde snuifdoos oude inkt, een zilver hartje als boekenlegger koperen bureaulamp op zware voet…
Peterdw.5 oktober 2010Lees meer >

De dood

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.255
Schimmen deemsteren tussen uiteenbarstende slierten rook, alles vermorzelend op hun pad. Een lichtstraal wordt langzaam gewurgd: nooit bereikt hij zijn doel. De zwarte nevel trekt op en laat kale, grijze muren achter: duisternis, leegte en kille dood.…
Katty28 november 2010Lees meer >

Een duizend harder

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 635
de weg waar iemand liep loopt nog steeds op de diepste stilte op aard de lucht was zo blauw vanaf de bovenkant alles werd anders met de rook naar de hemel vlinderde dood een duizend harder van de torens op volle snelheid we zullen herinneren geliefd, herinnerd, gekoesterd altijd in ons geheugen vandaag, morgen we zullen altijd…
Quicksilver11 september 2011Lees meer >

Je rest in as

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 713
ik zag rook wellustig kringelen speels nog net geen vuur je nam de tijd in luifel en plafond dekte vlammen af van binnen wachtte op de wind tot het uitslaan eindelijk kon beginnen vocht je weg naar buiten en was door water niet te stuiten ze hebben je gesloopt tot in de diepste krochten jouw warmte met hun kou bevochten je…
wil melker28 augustus 2007Lees meer >

In vroege maartse dagen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 823
weer bloesem jij in vroege maartse dagen jouw wit en roze hopen zomers vrucht te dragen nog zijn de nachten koud als maan en sterren warmte vragen vernevelen en rook zijn jouw behoud zij zullen ochtendvorst vertragen bloei schoonheid op het land als ook de bijen vliegen is het intens de lente weer genieten voel ik jouw oogst al in mijn…

knietjes knookten

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 855
ze ademde vergane glorie knietjes knookten in te korte rok donkere uitgroei in de blonde lok ze klassiekte een vergeten mode wiebelde op hoge hakjes trippelde te kleine pasjes fluisterde een haags accent snoepte iets te vaak gebakjes verkeerde in de hoogste kringen maar haar val kwam snel die cirkels zijn gesloten ze probeerde…
wil melker19 oktober 2006Lees meer >