2623 resultaten.
2 mei 2025
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 de jonge blade-
ren van de rode ende
groene beuk dansen
lichtvoetig op de avond-
bries een perk met hoog-
gesteelde zachtwitte en
zachtblauwe bloemen
wiegt heel zachtjes met ze mee…
Smoes
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
906 Ik was al weken vreselijk chagrijnig
Terwijl het toch nog steeds vakantie was
Met dagelijks een glas op een terras
Begrip kreeg ik daarvoor dus nogal weinig
Totdat ik plots een smoes gevonden had:
Het was het vroege vallen van het blad…
MIJN PLEKJE
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.096 Mijn plekje aan het water
zo, tussen 't ruisend riet
waar mooie boten varen
een plek waar ik geniet...
ik kan daar topless zonnen
geen mens die mij daar ziet
ik hoor het water kabbelen
een schitterend gebied...…
Pupil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.328 Als in een stilleven
Pakweg een fruitschaal met een kandelaar
(De schaduw van de druiventros op glanslak)
Zo staan we versteend zij aan zij
Het raadsel wolkt op
Als het zwart van jouw ruisend kleed
Een sluier waait om de hals
Je wil in laaiende lompen sterven
Gedrild in verliezen
Scheur ik de voering van de broekzak
Munten, sleutels, zand…
REUS
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.550 in duizeling glijdt door helder klanken
langs gouden snaren, als tinkend kristal,
de bronzen, diepe stem van de oerreus,
als vlas golft zijn haar in de wind,
met sterke handen klopt hij op de berg,
luistert verwondert naar de echo's,
hoort de bliksem donderrollen langs
elke ruige helling, tot diepe stilte,
zacht en schoorvoetend ruisend…
land aan de Zoom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
657 begroeten en bezingen
terwijl de bonte specht met veel tamtam
de beuken kastijdt, zo vurig gemutst
langs stammen en kruinen scheert
zoals ik hier gedurig naar verre einders
tast, nog heimelijk de geuren snuif van
paddenstoel en sterretjes mos
zo voelt deze plek als een trouwe jas
nestel ik in al zijn vezels, zo hecht
verweven, zo ruisend…
Voor jou: de herfst
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.279 bladeren tot kant verweven
bladskeletjes van weleer
dromen rood met gele dromen
stormen ruisend heen en weer.
Paddenstoelen steken statig
hun gekleurde kopjes op
spinnen vangen waterdruppels
weven paarlen van een drop.
regen kneedt zijn stiltepaden
tot een glanzend blubberpad
glibberglijdend naar de heide
maakt de dauw dit nevelnat.…
Een zilveren lint
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Als zilveren lint tussen bomen,
Ruisend, als zingt het een lied.
Door dalen tussen heuvels stromen,
Waar menig dier van zijn frisheid geniet.
Stromend langs eeuwen oude bomen.…
Verstilling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 ik wil verstilling en
bedachtzame, langzame bewegingen
fluwelen voetstappen
zacht als een zomerbries
ogen vol verwondering en
het ontluiken van verlangens
aan de oever van
de zilveren rivier
en de bomen,
ach ja, de bomen
trouwhartige wachters
waaronder ik mag schuilen
onder een groene keizerskroon
luister ik naar hun weemoedig
ruisende…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 Wind speelt
in de kale eik
een vrolijk ruisend spel.
De maan
lijkt wel
een ingesneeuwde suikerkaramel.
Uit een oude grammofoon
zingt een kerstkoor zoet
en ik luister
gezellig
onder donzen beddengoed.…
Wicklow
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
639 in groen stapelen
ruggen zich naar achter
waartussen nevel kleeft
als grijze klei aan dikke kammen
de kleine ruïne
is door steen en tijd
van enkel voorgevel met raam
tot standbeeld verworden
tegen de zachtgrijze hemel
grenst de kim
aan gele korenvelden
scherp geaderd in tinten
en zo een hoogte kleuren
de stroming kent
blauw ruisend…
Zeven bronnen,
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Zoek mijn mond niet
op jouw lippen, zoek
de vreemdeling voor
een gesloten poort, er
vloeit water waar licht
in gloort, in zeven dagen
waarin ik niet kon wachten
op de zeven warme harten
met ons bruisend bloed,
ontsponnen in zeven
dromen in zovele tranen
van zeven rozen, één voor
alle nachten gekozen,
ruisend langs dezelfde…
Mien wonderlijke Wad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
664 scherp en zilver gerande wolken, deze stranden
zijn vol spoken, de nacht glimmert stil en
onuitgesproken, het ruisend riet ritselt geheimen,
het ruist, fluistert en flinstert door de nacht,
de nieuwe volle maan verlicht al mijn mooie dromen,
en koestert een trage lome, nieuwe stille liefde,
ik zie de zee de stille maan in zilver spiegelen,…
SAMOWAR
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
612 De ketel voor de daagse genotsdrank
beheerste menig Russisch schrijversbrein:
boeken ontvingen zijn ruisende klank.
Steeds mag hij weer tussen wijze letters zijn,
toont heel de wereld onsterfelijke dank,
vertelt: "Grote zegen schijnt nietig klein."…
Wondermusje
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
773 In de toppen van ruisende bomen.
Neerkijken op mensjes beneden.
Klein wondermusje.…
Vlieg in het gevoel van zinken
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.727 Gevoel
van eenwording in onze armen
Kijk me aan
of niet
ben er in het zinkende gevoel van ons bestaan
Verdrink
in het gevoel
Zachte agressie
schrapende tanden over een oorlel
vingertoppen over de ronding van een schouderblad
Als onze bewegingen
niet van elkaar loskomen
en huid op huid zindert
in zachte muziek op de achtergrond van ruisende…
Nacht na een lange avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 hier, ginds, vanuit mijn bed
gezien heel diep binnen
het kozijnkader
Heerlijk koel lig jij te slapen
maar mijn huid brandt
waar ik jou mis lig jij
voldaan te slapen
na de lange avond
in dit langhuis, waar wij
alleen ingehouden durfden
te vrijen, niet gewend
dat van anderen te horen
en hier horen we niets
dan ruisende…
Vraag en dank
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Gouden koren dale zacht ruisend, bedaard,
op de aarde met veelbelovend zwijgen:
een rijke oogst moge stil wachtend neigen.
Aan een ieder tone de wereldkaart:
"Geklemd tussen boeien der armoede,
aangegrimd door spokende oorlogswoede,
leven sterke tobbers bij het klare Woord.…
Synthese?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 stroom mee in de seizoenen
van het bloed, ruisend
bladgoed van synthese
die na de storm is gaan
liggen, een opmaat tot het nemen
van de laatste hindernis om
het schoonste wat ik bezit in te
lijven met de ongekuiste teksten
mijn blijvende honger stilt, aan
dat laatste heb ik mij vaak vertild.…
zelfs op onbekende paden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.826 vergeelde bladeren willekeurig
voor mij uitgespreid
zoek ik de weg naar het vertrouwde dat mij verbindt met een niet meer
in te halen tijd
het verbond van zomereik en winterlinde (wild het woud) vol oude
volksnamen als lichtminnend sterrenmuur in tuilen bloeiend hemelsleutels
boterbloem verguld
waar ik als kind onder zomergroene kruinen een ruisend…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ik ga straks naar de dijk en het zal er waaien
Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer
Dat de vaart uit de vlagende winden haalt
Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…
Mangrovebos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Welkom in het mysterieus
en spookachtig mangrovebos
Waar geigertellers twinkeleren
paddestoelen wroeten onder
aerdse gangenstelsels, beren
zich tersluiks op weg begeven
Luister naar het takgefluister
ruisend in de indian summer
griezelige anemonen
zuchtend op hun zwalkenstelen
Duizend schone millefiori
jagen op een schapenvacht…
EEKHOORN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 De kleine danser ziet hoe nieuwe paden
plotseling ruisend voor hem open gaan,
zwenkt opzij zonder zich te beraden.
Op schommeltwijgen is het blijven staan,
deinend schouwen over voedselvoorraden:
heel het bos biedt smakelijke vruchten aan.…
wat we worden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 verstrikt in een
streng die ons
omknelt
stiller
almaar stiller
een verdord blad
schuifelt van
stoep naar rand
verder weg niets
blijft bewaard
het onvermijdelijke
tot het einde
vol in het gelaat
zien tot we
niemand worden…
Verknipt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.240 snippers verstand
dwarrelen voor mijn ogen
moet ze vangen
ordenen
niets verliezen
nee stop luidt een stem
snippers verstand
in de mand
van vergetelheid
op een onbeschreven blad
laat hij zijn pen zegevieren
nu zie ik door zijn ogen…
Bergwandeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Over rots en kiezel,
langs blad en gras.
Hoger en hoger klimt hij,
over afdalen nog niet nagedacht.
De Berg zwijgt zoals altijd,
en hij lacht.…
Los
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.081 vanwaar ik ben
is leegte vergeten
kijken ongeloof en
om niet het weten
cocon eigendraad
-het nevelt zicht-
ontpop mijn ziel
zo zal het schijnen
hulsel kom af
voorwaar verweer
ga met rottend blad
beklijf niet meer…
21%
snelsonnet
3.6 met 13 stemmen
677 Voor kranten, boeken, bladen is het zuur
En idem voor concertzaal en theater
Voor schouwburg en museum ook een kater
Een domper voor de “hogere” cultuur
Goddank komt Neêrlands top niet in ’t geding:
Niet duurder wordt een dagje Efteling…
de stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
886 het was toen de hemel
plots stilstond
niets meer bewoog
geen wolk
nog verder schoof
geen vogel vloog
het gras zweeg
als vermoord
geen blad bewoog
zo stil dat in de gracht
de grote lisdodde
heeft gedacht
dat de stilte
de wind
had omgebracht.…