1028 resultaten.
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 Wanneer vochtige nevel zacht
schimmig de dageraad begroet
terwijl vroege zonnestralen
licht lachend zoute zandkorrels
verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend…
Eerste aanblik
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.109 Een gouden waterval van zonnestralen
Heeft nooit een schoner aangezicht bezoomd...
't Is of me een engel heeft verwellekoomd,
Die met een paradijs op aard kwam dalen.
'k Gevoel mij machtig tot u aangedreven
En buiten mij. 'k Was dood, ik ben herrezen
En voel mij tussen zijn en niet-zijn zweven.…
Bloeiend koren
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.494 Tussen de korenhalmen
Rijpend in de zonnestralen
Zie ik je verliefde ogen
De tijd staat ineens stil
Liefde heeft geen tijd
Je huid glanzend in de zon
Geeft mij een heerlijk gevoel
Verliefd tussen de korenhalmen
Warm je mij met een kus
Nu even niets..alleen elkaar
Liggend tussen de korenhalmen
In strelingen passie bloeiend
Je hier zó…
Zo'n dag als vandaag...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.233 De zonnestralen van de winter
laten warmte achter op mijn huid
Het is bijna lente, nog even
en de knopjes komen uit
Ik ben gelukkig
de zon, briesje wind
vogels zingen, ik zing mee
als een vrolijk klein kind
Ik vergeet, dat ik weet
dat het weer regenen gaat
de boeren hebben weer de kolder
mest ruik je door heel de polder
Maar ik ben…
Elfje
netgedicht
2.1 met 46 stemmen
6.635 De dag begon niet anders dan normaal
je werd wakker, zoals eigenlijk altijd
na drie koffie pas het slaperige kwijt
`t huis compleet met jouw zonnestraal
Geen zachte muziek op d' achtergrond
geen belletjes, sterrenstof, kaapsviolen
laat staan kleine lichtjes met malle capriolen
`t begon als een allerdaagse ochtendstond
De gong, je trok met…
Horizon
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
694 De horizon ontwaakt in vroege stilte
Niets is zó mooi als een zonsopgang
Stil genieten de natuur wakker te zien worden
Zacht neemt de aarde je mee in vervoering
De zachte kleuren van de ochtend
Worden door de zonnestralen omarmd
Nevels sluieren langzaam weg
Al het zwart van de nacht lost op...…
Tranen van zilver
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.254 Maar niet de wind, een ijle zonnestraal
valt binnen en glanst
een rechthoek van zilver om glas.
Ik pak het lijstje op.
Hartverscheurend zwart-wit,
weerloos, onwetend
het schriele jongenslijfje,
kijkt ze van me weg.
Filmmuziek zwelt aan.
"Ken je deze?"
verwachtingsvol vragend kijkt ze me aan.
"Bambi!!…
Als je naast me ligt...
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.427 kust
ook als je je arm om mij heen legt
soms krijg ik zelfs vlinders in mijn buik
als je lieve woordjes tegen mij zegt
Maar nog liever kijk ik even naar jou
als jij slaapt, ver in het land van dromen
dan streel ik heel zachtjes je wang
en vergeet wat ik me had voorgenomen
Je ziet er lief uit als je net wakker bent
met de eerste zonnestralen…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Een dichte wolk
van klamme mist
condenseert deels als
druppels in ragfijne
spinnenwebben,
plooit zich sloom,
als een vale kille deken,
benauwd beklemmend
om mijn oude, bange en
warm kloppende hart,
dat hunkerend en hoopvol
wacht op de doorbraak
van de eerste zonnestraal,
die mij keer op keer weer
nodigt door te gaan.…
Bloesem remedie
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.458 langzaam begint de lente vorm te geven
de eerste klokjes, een pril geluid
de winter is voorbij, de kou is uit
de kleren, een expressie van het leven
dartele konijnen springen terug in het heden
de mens is liever lui en loom
blauwe hemel en een droom
van warme zonnestralen verhoort gebeden
en in de schaduw van een eik lig ik te wachten
mijn…
Zomeravond
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
2.015 We keken zwijgend naar het dalen,
van de ondergaande zon, die blonk,
terwijl de laatste zonnestralen,
de zee bereikten en verzonk.
We ademde de zilte geuren,
van zeelucht, zittend tegen ‘t duin,
en keken naar het zacht verkleuren,
van ’t avondrood, een stil fortuin.…
Stil wonder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
793 De wind is neergestreken,
’t kristallen kunstwerk zou kunnen breken,
voorzichtig laten de eerste zonnestralen,
zich door de takken dwalen.
En langs ‘t bevroren water ,
staan hazelaars stil, verlaten,
hun broze takken fijn beijzeld,
door witte rijp gegijzeld.…
Avondschemer
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.000 Warmte gloeit nog na op mijn terras
terwijl op het gazon de kleinkinderen spelen
de hond zich door late zonnestraal laat strelen
de vissen spartelen door de vijverplas
gestaag neigt de zon zich ter kimme
kleurt in het westen de horizon reeds rood
uit majestueuze eik klinkt nu de eerste noot
van de nachtegaal als schone hymne
ik zit daar…
Het verborgen verdriet
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
971 Het is zoals de pijnen die in de zomerse sterfte
op zoek gaan naar de streling van de herfstse smart
verdrietend en wegkwijnend de zonnestralen
achter de wolken van een gebroken hart.…
Dromer.
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.472 Want de zomer is er dan ook weer
zijn het dan de zonnestralen of misschien jouw armen?
Ik zou om elk jaargetijde willen geven,
en niet alleen maar om de zomer.
Want als ik samen met jou mocht verder leven...
Ach, laat mij maar, ik ben gewoon een dromer!…
Lentegevoel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
653 voel...voelde ik daar nou
iets van een zonnestraal
in mij doorbreken...?
(soms word ik een klein
beetje bang van mezelf)-…
Vraagtekens !!
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
1.954 of, wanneer een gouden zonnestraal
door wolken priemt vanuit het blauwe
maakt die stiekem lawaai als er geen mens is
genietend van haar warmte en haar licht?
En hoe zit het met de ruiker bloemen
geurt die net zo aromatisch en bedwelmend
als er geen snuffende neuzen zijn om
hun reukvermogen mee te plezieren…?.…
Wilde Rosa.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
679 Zonnestralen die neerdalen laten een veelzijdige kleurschakering uitstralen, die zich tijdloos laat meevoeren en oneindig laat herhalen.
Één voor één vallen verwelkte fluweelzachte blaadjes, speels dwarrelend op een kleurrijk tapijt opeen.…
Opa
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.067 De laatste zonnestralen van de dag,
hij geniet en neemt zijn pijp,
die zijn jongste tijd gehad heeft.
Terwijl de rook omhoog kringelt,
kijkt hij bedachtzaam in de verte,
vroeger, ja vroeger, toen...
Maar verder komt hij niet meer,
herinneringen aan Marie, reeds vele
jaren geleden van hem heengegaan.…
Donkere wolken
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
2.091 nog leeft
zich kan koesteren aan de warmte van een vriend
die juist zij zo verdient
het mag niet zo zijn
naast kou ook noch zoveel pijn
de dag en de wolken treken voorbij
maar waar is zij
het meisje dat zo zat te beven
waar is zij gebleven
onder een laagje sneeuw ligt een vrouw
die doet herinneren aan het meisje in de kou
de warme zonnestralen…
lentegroei
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
495 lentegroei
De zo kenmerkende silhouetten van mijn wilg lossen langzaam op in een zweem van groen, het is begonnen, zonnestralen, zo krachtig nu dat de opgevouwen schoonheid haar pallet kan gaan tonen.
In die scherpte lijkt het kleurenveld haast eindeloos en komen spiegelmooi onaangeroerd de verdwenen beelden boven.…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 laat de zon niet verdrinken
in tranen, het verdriet van weleer
geef de maan geen kans
haar laatste licht te spiegelen
in het donkere meer
schuif regengordijnen open
durf weer te kijken naar het blauw
en vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid…
OPSTAAN !
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
808 Een zonnestraal lukt
het om over je gezicht te kruipen en
je neus krult een beetje op door deze
kriebelwarme inbreuk op je ochtendsluimer.
Vlak daarna begint het langzame ontwaken
De morgenstond is voor mij een sprookje
Te mogen zien hoe je langzaam wakkert en
je je groene ogen opent, me liefdevol
aankijkt en lacht.…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Zwevend zag ik hem gaan door ’t zwerk
af en toe met zijn machtige vleugels slaan
een vliegend kolos zo er weinig bestaan
als wezen uit een geheel ander tijdperk
cirkelend op thermiek tussen de wolken
naar duizelingwekkende hoogte in spiraal
tot ‘t silhouet wegzuigt in de zonnestraal
vraag ik mij af hoe kan ik dit vertolken?…
De beukenboom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 Voorzichtig maakt een zonnestraal gewag
van licht en warmte die de levensstroom
in tak en wortel stuwen, zonder schroom:
dan straalt de tooi die eerst in nevel lag.
Inmiddels is het beeld mij heel vertrouwd;
het is al vaak een stille troost geweest.…
Onthaast de lente
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
678 Geleidelijk stijgt de temperatuur
De leeftijd daalt tijdelijk naar een dieptepunt
De zon prijkt langer aan de hemel in het avonduur
Weer jong geldt de wens als het had gekund
Mannelijke stieren hebben het op vrouwen gemunt
Briesend de borst vooruit al is het van tijdelijke duur
De liefde streelt de zonnestralen geil en puur
De man toont zich…
Kranig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 jouw knuffel
heb ik
neergezet tegen
de vallende
avond
je missen
doe ik
iedere dag
terstond
kijk ik
naar boven
weet waar
jij je
bevindt
veilig in
de kinderhemel
mijn innig
geliefd beeldschoon
kind
op de
rug van
een schitterende
kinderengel zweef
jij door
het heelal
oneindig ver
jij koestert
de warme
zonnestralen…
Les Baux en Provence
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.064 De karakteristieke witte rotsen
van Les Alpilles
glimmend na de regenbui
een magere zonnestraal
breekt door de wolken
dampend gebleekt kalksteen
met resten van
een oud middeleeuws fort
om me heen
rotsen, wijngaarden,akkers en
kleurrijke woningen
in de verte stralen enkele
gele bloemen op de rand van
een door bauxiet
okerbruin…
Pasen steeds mee?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 Een ei, groen als jong, ontwakend grasland,
waarop een klein gouden kruis vredig blinkt,
door dichte, milde zonnestralen omrand,
toeve doorgaans, terwijl het zwijgend klinkt,
in elke ziel, gewijd aan onze Heiland,
die lijden, gepaard met zegen, bezingt.…
sluiers van de schemer raken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 ik word niet wakker meer
heb het leven uitgeteld
herrie schreeuwt vergelding
in dromen over ruzie en geweld
ze laten koppen rollen
omdat diep van binnen
iets beschadigd is waardoor
de strijd weer moet beginnen
ik wil ontwaken
bomen en de hemel zien
sluiers van de schemer raken
kijken of ik deze dag verdien
kus de eerste zonnestralen…