177428 resultaten.
stemmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 ik hoor stemmen
ze lopen buiten
onder een paraplu
ze praten over boodschappen
en over het weer
ze vliegen naar boven
langs de ramen
die gesloten zijn
en zo gaan ze
steeds hoger en hoger
de donkere lucht in
langs de scherven van licht
van de lantarenpalen
en ergens vol heimwe...
waas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 Woede, ziedende ziel,
verloren in hartstocht,
Een niet te temmen rode waas,
Verloren in het verloren zijn,
Woede, traan.
Wij schuurden de piek
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.372 wij schuurden de piek een weinig voorzichtig
alvorens wij ons voortvluchtig
voortbewogen waar we liepen
de voetangels en het werd ons zelfs
niet zwaar te moede, plaag en pijn om het
even drukten hun stempel stevig, het voorwerk
was sluitend geen fastfood gedachte
met zout zouden ze komen
p...
Die leuke griet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 jij ontbladerde tot spriet
waar was toch
die leuke griet gebleven
weg viel het zachte ruisen
alleen in strak
kon nog karakter huizen
al in de zomer kwam
het eerste geel
nog had je groen genoeg
pas later herfstte jij
in volle zon
toen de deformatie echt begon
standvastig als jij w...
Nao de pret
poëzie
4.0 met 2 stemmen
991 Wâ 'n kattrig, leeg gevuul van binnen!
Stram ien de been,' ien 't heufd zo loom.
Brr! gure wiend en regen zwiepen
De dorre blaojer van de boom'.
Was 'k ook 'en boom, 'k begos nou slaopend
De lange, saoje wienterdroom.
Gen mins te zien! - Jao toch, 'en bidder
Die weer 'en dooje m...
Mali-en-kolder
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
1.143 Ons landje is met tweedracht zeer begaan
En grijpt begerig in waar mensen twisten.
Vooruit, ten strijde tegen islamisten!
Ja, voor zo’n klusje staan we weer vooraan.
En dan vergeet ik nog - u ruikt al lont? –
Er zit daar goud en olie in de grond.
Mijn trui.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Ze zat weer eens te breien.
't Werd een trui van nieuwe wol,
van restjes op de markt gekocht.
Met vooral veel groen en geel,
maar ook veel and're kleuren -
paars, oranje, wit,
rose, rood en heel veel blauw -
breide ze, recht en averecht.
Ik zat erbij te kijken,
hoe de trui van nieuwe wo...
Koningswater
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 Als een jager
staar ik naar het woud
waar het goud glanst
het is nacht en dag
Ik heb het in mijn hand
bijtend spoort het mij aan
het begroeide pad te betreden
maar ik bied weerstand
want onvoldoende uitgerust
Mijn retina geïmpregneerd
keer ik huiswaarts
Nog voor halverwege hou ik...
Zinloos en hoopvol
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Zinloos. Zeer zinloos.
Zo ontstond ooit leven.
Via toeval en selectie.
Via dood en verderf.
Zonder kennelijk doel.
Vormloosheid vormen we.
Met hoofd, hart en handen.
Met stenen bouwen we.
Met woorden dichten we.
Met noten componeren we.
Wij mensen.
Liefdevol en zinvol.
Hoopvol.
Zeer hoo...
Het komt goed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
899 Soms lijkt het leven niet eerlijk verdeeld
een stap naar voor en dan twee achteruit
denk je net ik heb alles in beeld
komt het oneerlijke op een dag eruit
Je omgeving lijkt met je mee te leven
ieder doet z'n uiterste best
ze willen allemaal goed bedoelde raad geven
het is vaak alleen maar ...
Hier, in onze tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Hier, in onze tuin.
Gewoon, zoals zo vaak.
Ik zit alleen en doe...niets.
Het begint te waaien.
Bijna onmerkbaar.
Zacht als strelingen.
Ineens verschijnt rust.
In mijn centrum van onrust.
Onaangekondigd.
Alledaagse geluiden verstillen.
Stemmen van de straat.
Gekras van torenkraaien.
Gezoe...
Omarm mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Wie droomt er niet van innig liefhebben?
Wie wil er niet van binnenuit een vuur voelen?
Het grote waagstuk aan te gaan om water in wijn te veranderen?
Een weg te gaan die leidt naar de trap tot de hemel?
We worden uitgenodigd om te stralen.
Wat houdt ons tegen?
Liefde bouwt ons op.
H...
Over drie stoelen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Drie stoelen op een rij
Ze worden niet bezeten
Maar waarom staan ze daar
Dat had ik graag geweten.
Ze staan te wachten op bezoek
En zonder het zelf te beseffen
Kunt u ze in een wachtkamer
Wachtend op uw bezoek aantreffen.
Reizen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.092 Tussen twee polen reist mijn ziel.
Als een vis die de oceaan ontdekt.
Als een zalm die terug moet keren.
Terug naar zijn bron.
Reizen is heimwee.
Thuis is verlangen.
EEN BEETJE ONGELUKKIG ZIJN MAG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
586 Gelukkig zijn is een soort verslaving
van het dal naar heel hoog
altijd méér en méér in onze beschaving
stilte is van belang, niet een gespannen boog
talenten waarmaken op ieder gebied
onze graaicultuur of soms niet
uit de zakken van anderen
ach, de moderne mens moet meanderen
hechti...
de verwondering nabij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 wat kan ik nog schrijven
nu de wind me voortduwt
en de houthakker in mij
heeft verwond, geen kruin
die mij nog schaduw biedt
slecht mijn bast is nog verankerd
in de valwind die mijn boeg dreigt
te breken in het aanstormend tij,
tij kan helen tij kan breken
het onherbergzaam geklaag, de...
Doodlopende weg!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 In het levens-dal
van uitsluitend
herinneringen
loopt een lange weg!
Maar uiteindelijk
een doodlopende!
MIJMERING BIJ SCHEPEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 De oude zeilboot
ligt stil in het museum.
Zijn touwwerk omklemt
een ineengedrongen ruimte,
die berust en wacht... Waarop?
Dikwijls heeft mijn geest
onbewuste verlangens;
daarbij zie ik steeds
die ruige heuveltop aan zee,
een zeil in vollemaanslicht.
Herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Dat,
wat zich afspeelt in het hoofd,
een gesprek,
of beeld,
mentale webben,
dat kan de galm en nagalm
van een klankschaal
weg doen ebben,
haar klanken lossen sporen op:
zoals het blad,
dat loslaat van de boom,
verdort en op straat
vergaat,
zoals een wolk, die
wegzeilt
uit het zic...
Het donkere bos echt opzoeken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 Machteloos voel ik
Me, broertje, dat ik
Jou niet redden kon
Terwijl het mijn vak
Is om mensen te redden
Die niet meer willen leven -
Dokter was je, net als ik,
Gelijkgestemden door die
Nauwe band die broertjes
Levenslang met elkaar hebben -
En toch ben je
Tussen mijn vingers
...
spijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 is ’t het onzegbare van die haren
na een lange wandeling over straat
toen je door de regen had gewaad
en de wind maar woei zonder bedaren? -
is ’t het sierlijke van je gebaren?
de grote schoonheid van je gelaat?
terloops met zachte stem gegeven raad?
het uit het raam weemoedig staren? -...
Rups of vlinder?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 ' t Miezert vandaag,
Hier en daar wat
Regen, verder op
Een bui - maar
Wat voor weer
Het is in mijzelf,
Hoe de bovenkamer
Er bij staat, nu,
Is afhankelijk
Van veel, maar
Vooral van de
Vraag hoe ik
Naar mezelf kijk,
Vandaag, een in zichzelf
Gekeerd rupsje dat
Moeizaam voo...
Het water langs de IJssel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Mag ik hier sterven?
Niet nu, niet morgen of niet straks!
Maar wel de morgen, na de morgen.
Zoals ik vaak de morgen mag.
Staand in het water.
Niet nu, en niet meteen
Zo sterf ik zacht en niet alleen
Het water neemt mij mede
Geen wet en geen verleden.
En elke morgen na de morgen.
Ervaar...
Verwondering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
856 Verwondering is een kostbare schat die zich pas opent,
als vanzelfsprekendheden ophouden te bestaan.
Als je beseft dat de wereld weer opnieuw geboren wordt
bij het aanbreken van een dag.
Als je beseft dat de eerste woordjes van een kind,
net zo’n groot wonder is als ons spreken.
Als je bese...
Tanend licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toon
verandert,
lief en leed verankert
in een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zi...
Taak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 regendruppels
verzachten
haar last
die nu gedragen wordt
door een ieder die haar raakt
gedreven zoekt zij
naar een licht dat haar
leiden zal
men spreekt van verlossing
puur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 mijn vertedering
om wat mooi is, te proeven
momentopname
Ongeloof
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
494 Dat ik het,
met mijn leven
tot hier
heb gehaald
is bijna
ongeloofwaardig
toch
ben ik
met mijn eigen geloof
trouw aan mezelf, mijn ziel
en lichaam
gebleven.
Mag ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Mag ik mijn eigen woorden tikken
ik weet ik ben geen dichter
Maar mag ik zeggen wat mij raakt
dat door de jaren dit mij maakt
Een rijk en ervaren mens
Nietig in deze wereld
Maar wel over mijn gevoelens de baas
Avondwake
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 heden schuiven nachten voor de zon
verstijven gordijnen tot mummies
bleekt euvel licht tot vale hapering
verteren magen het dagelijks brood
verwateren straatstenen tot knarsen
onder haastige zolen van onbestemde spoed
volgzaam zwijgen vogels, zaaien ochtenden
in blijvende herinnering
en wo...