968 resultaten.
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 mannelijke
verwachtingen voldoet
meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,
lang geleden,
besmeurd met onuitwisbare pek
opdat de dorst nimmer is te laven
jouw zoute en zure vocht
zal nooit weg kunnen stromen
omdat het bevroren…
de trekvogel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.370 de trekvogel heeft er geen zin meer in
die ellenlange vluchten elke keer
een hoeraatje voor het klimaatje
in Nederland wordt het warmer weer
weg met die bevroren sloten
die kou is toch nergens voor nodig
we blijven in het groene kikkerland
het zuiden wordt geheel overbodig
de hele winter voldoende voedsel
hupsakee, dat getrek gaat overboord…
Dyn befinge hert
netgedicht
4.6 met 34 stemmen
943 dyn befinge hert
ta stien wurden yn stiltme
sil net fester frieze
ik sil dei untteie
in bit sil ik slaen
gjin wjerstan silst do biede
en ungelokkichheit oerraze
en dyn seftheit bleatlizze
ik ha dyn lea leaf
allinich de waarmte
net de lukerichheit
Vertaling:
jouw licht bevroren hart
versteend in stilte
zal niet vaster vriezen…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 Dorpsweg langs bevroren kanaal
Kale eiken wit gemutst met glas bepegeld
Ik voel me warm, dikke jas en sjaal
Maar meer nog is het de wollige kilte
Die mijn gemoed zacht onderdompelt
In kerstsfeer beleven van verlichte avondstilte
Geknoerp van mijn schoenen die…
Onvast over een onzichtbaar voetpad lopen
Met moeite en onevenwichtig sturen
Ontwijken…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
Vol noorderlicht van plechtige flambouwen
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.141 Vol noorderlicht van plechtige flambouwen,
Vol sterrebeelden hing het ijspaleis:
'T leek uit bevroren vuur, uit vlammend ijs,
Uit poolnacht en uit tropenzon gehouwen;
Door bloemen was 't, kristallen paradijs,
Nog stil, maar 't scheen, kosmische machten zouen
Een symphonie als van Beethoven bouwen
Uit al wat edel is en groot en wijs.…
Je bent er niet
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.005 bent er niet
Ik zie je met hem
Nee, je bent het niet
Een stem roept mijn naam
Nee, je bent er niet
De telefoon gaat
Nee, je bent het niet
Een zoen op mijn mond
Nee, je bent het niet
Een hand zoekt de mijne
Nee, je bent het niet
Een gebroken hart
Nee, je bent er niet
Het leven gaat door
Het moet zonder jou
De vlinders zijn dood
Bevroren…
Nieuwe lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.293 Van roestvrij staal was zijn gezichtscontour alras, haar
zogezegde slangengif zou hem niet langer meer verrotten
en die veel te weke tintjes groen in haar zo bleke lentebotten
bevroren onder zijn druk van snoer die zij probeerde nog
te weren.…
aangemeten lijden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.475 waar was jij, toen ik in ongenade verviel
een bevroren hart, een leegte om me heen
iets is er veranderd, het zit in je ogen
zeg alsjeblieft niets, jij liegt alleen
ik vond iets waardevols
daar waar ik het niet zocht
tevredenheid staat nergens te koop
ik ben nog steeds verknocht
ik hou gewoon vast
en lijd aangemeten
soms is het zwaar…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 bevroren reflecteert het meer
de vorstelijk berijpte kraag
van riet dat langs de oever groeit
maar stil door ruisen lang vermoeid
buigt voor een kille wintervlaag
vanuit de zoom staart star een reiger
met zwoele zomers in gedachten
waarin het kwaakconcert zacht klonk
dat hem zoveel voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Van binnen leeg en koud bevroren,
waar moed iets fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens…
Voorbij
hartenkreet
4.5 met 57 stemmen
3.768 Scherven onder jouw voeten
echo van mijn ziel
vreemdeling die mijn emoties bevroor
als ik toch kon ontwaren jouw gezicht
jouw gedachten kon voelen
misschien, heel misschien zou daardoor
mijn verstard hart nog kunnen bloeden
Geen woede geen verdriet geen pijn
geen besef van plaats en tijd
Fragiel als glas,
ligt aan jouw voeten
alles wat…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 De zwarte heksen dansten van vreugde rond zijn
prijsgegeven lichaam, demonische krijsstemmen
weergalmden door de zwaar verduisterde nacht
en de opperheks, zijn zuster, kuste zijn
bevroren ballen.…
Omwentelingen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
439 ze noemt zichzelf een huis
en woont ergens achteraf
niet wetend waar precies
als je haar ziet
tikt ze tegen 't raam
gebruikt haar geest als spiegel
over het stille water
staart ze haar bevroren blikken
ruisend riet doet haar ziel bewegen
in omwentelingen
waar niemand weet van heeft
ongrijpbaar zijn haar gedachten
wie is ze…
ver van mij
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
674 mijn masker nam ik af
toen ik voor jou viel
maar jij
kwam te dichtbij
en kraste
koude winterwoorden
op de ramen
van mijn ziel
ik dacht toen
dat die woorden
voor altijd
bij mij hoorden
en leefde lange tijd
in de echo
achter die leugen
als bevroren
maar niet alles
ging verloren
in die kilte
want nog steeds kan ik
de warmte van…
Onderscheiden.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.021 Geruisloos in al zijn herfstkleurenpracht,
kil bevroren en door jou vertrapt heel onbedacht.
De werkelijkheid en kille dromen moet ik onderscheiden,
ze zijn uitgekomen en ik liet me misleiden.
Ik hield mij vast als het laatste blad aan een tak,
zoals anderen vallen val ook ik omdat binding ontbrak.…
Verdwenen...(kerk Lutselus Diepenbeek)
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
732 Je lichaam zat onder zware druk,
onderuit gehaald van je voetstuk,
bedolven onder bevroren emoties,
ten val in grote proporties.
Je had plots ongekende wereldfaam,
overal klonk jouw Lutselus naam,
iedereen was God o zo dankbaar,
vermeden ramp, was onherstelbaar.…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…
Bruidsbed,
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
578 Het stenen bruidsbed
in haar erker werd
overwoekerd door de
wildste verwachtingen,
de heemtuin aan haar
voeten spint de draden
van emoties in verlies
van het frêle wezen, ze
zag hoe het kroos de vijver
sloot in de kleine ruimte die
haar groene kerker bood,hoe
het water de toekomst ving,het
niet ververste, erin bevroor.…
EEN TRAAN VAN GOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 moeten vallen
in mijn half gevulde whiskyglas
van herfst wil ik niet weten
geboren word ik een avond oud
Hark mijn lompen als
bladeren bijeen
bezie het licht in kleuren
met verschaald goud
de wanklank van een slokje vrede
in Famous Grouse
klopt mijn verstarde hart
Zeeën van tijd heb ik gevaren
om jou te vinden, nu de herfstkleur
bevroren…
Winterlandschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 moeder met haar kind ploetert
om de weg naar huis te vinden, nadat ze
met hem enkele worsten in het dorp heeft
gekocht, waar de kerk als een baken torent
de gure wind verbindt mij met hen, want ook
nu is er weer sprake van ijsgeworden waters
maar zij taalden niet naar een Elfstedentocht
sterker - ze bezaten niet eens schaatsijzers
de bevroren…
De parel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Ik heb me laten temmen in
je mooi resonerende zinnen,
ik was aanwezig, nu zoek ik
nieuw klinkende kleuren,
de morgen liefdevol en blij
om de dingen in mij herboren,
bevroren ijs wordt wild water
in het zomerparadijs,
lichtgeel is de zon, de zee diepblauw
verlangen begeesterd op zoek naar
de parel, ver van je weg, los
alleen, met magenta…
Expeditie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.932 De nacht voor het vertrek richten we ons
met bloeddoorlopen ogen en bevroren neuzen tot de sterren.…
Voor onbepaalde tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 de avond is ternauwernood
aangevreten door bevroren
wolken stroomopwaarts
ergens toch
moet het daglicht stranden
in resten, in randen,
in veilige handen
voor het geval
alledaagsheid aan invloed
zou winnen, morgenstond
zich in overuren zou ontginnen
tussentijds
zijn generaties vervlogen
naar interstellaire ruimten,
genoeg voor eindeloos…
Als de avond is gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.568 De avond is gevallen
wolken spelen nog even met de zon
die langzaam ondergaat
en haar rode gloed
aan de horizon achterlaat
verliest de onzichtbare wind haar kracht
en het groene kleed van de bomen
roerloos laat hangen
als bevroren watervallen
vogels nog zingen
vertederend zacht
en ons nog een moment tot luisteren dwingen
dan wordt het…
Doodlopende weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 wanneer ik weer eens over akkers stap
door brede voren ga, zo diep bevroren
de kraaien zie daar op de torenkap
hun jassen zwart, ze lijken hier te horen
en winter weer zijn glazen offers schenkt
aan sloot en vaart waar reigers onverdroten
ondanks ’t stille wit van dood die wenkt
nog zweven tussen hoop en niet geschoten
besef ik, deze streek…
Al tastend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 immers ik zie geen ogen
of zij zich al dan niet
op mij willen richten
of zomaar kijken in de nacht
ik word dan meegezogen
in ondenkbare gedachten
het voelt soms, als teder zacht
maar die vaak ook de rede
loodzwaar bevracht
hoort u wel eens
het zand slippen
tussen sissende lippen
die de tong weerhouden
woorden te spoelen
van de bevroren…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Mijn lichaam als een standbeeld, eindeloos bevroren en nauwelijks een ademteug te zien.
Verscholen op wat lijkt een eindeloze misschien.
Onmogelijk iets te zien in de grote brei van zwarte duisternis.
Zijn stem honingzoet met een steek erin verborgen in de mist.…
Het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 Met onbekoeld verlangen
roert een kus van bevroren
schuim aan de lucht.
In de matte singels
van het jaar blijven
ze achter, trots moe
door wind geraakt,
vergeten rechtop
langs paden van
gevallen bladen.…
Het aardse nat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 Er is niets anders in de wereld
dan jouw witte maagdelijkheid
de winter over uitgestrekte velden
en ik voel me aangetrokken tot
jouw milde manier van ontdooien
de zachtheid waarmee jij water vormt
wanneer ik in mijn diepste stilte
tot jou kom met mijn bevroren hart
dan voel ik jouw kalmerende warmte
de melodie van de toekomst
klinkt…