Alle inzendingen over diepte

1549 resultaten.

Sorteren op:

Onder de oppervlakte

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 750
Er is meer diepte dan zij laat zien en een fonkelende helderheid niet alleen onder de oppervlakte maar bij elke voorzichtige benadering een vage schijn in rimpelloze breekbaarheid In haar glanzend web onthaalt zij ieder nieuwsgierig oog een spiraal waarin ik vaag herken de lijn van schepping Een tedere aanraking maakt mij bewust van…

Excuusschaduw

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 516
je bent de woorden uit het boek van vandaag voorzichtig aan het kalligraferen in de nieuwe huid ik zie alinea’s ontstaan in de stukjes blanco ontspanning die de zinnen laten om een dialoog mogelijke te maken emoties hebben vaak geen eigen herkenbare pennenstreek meestal een apart gebied dat rimpelend de diepte ingaat…

Over Zee

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
Ik sterk mijn armen, een wals, in het zwakke zonlicht, laat mijn gevoelens gaan, met het gezang, het mysterieuze gefluister, over zee, waarnaar ze zullen verdwijnen, in de wilde diepte van de oceaan…

Waterspiegel

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
Verlangend naar mijzelf staar ik naar de rimpeling Zich herhalend als een Echo in mijn hoofd Verliefd, verloren Met één blik onwetend mijn noodlot achterna tot de roerloze oppervlakte verandert in een immense rimpeling evenwicht wordt tegenwicht, vergeefs op weg naar het onbereikbare blijkt schijn mij te bedriegen de diepte in gezogen…
sofia12 februari 2004Lees meer >

weg met de winter

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.362
geef de dagen weer lengte geef bomen weer blad en wangen een blos Laat schaatsers verdrinken, de diepte inzinken Mijn god.... ik heb het gehad met de kop van Jan Bos Niets is zo mooi als de dood van een sprinter daarom zeg ik; Weg met de winter!…

De kosmos

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 466
vele heelallen zij heeft zich gekleed met het gruis van de schepping als lichaamsdracht met tijdloze kracht de dood omgord als teken van persoonlijke vrijheid en intrinsieke macht in het tot leven relativeren van bestaan doorlopen wij alle stadia die de kosmos ook moest gaan om dan bij het scheiden der tijden te beseffen dat diepte…
wil melker22 december 2020Lees meer >

Tektonische dromen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
nog triomfeert je lach maar chaos diept allengs het graf waarin wij zonder overleg verdwijnen vaste grond is ons ontnomen door tektonische dromen over ongegeneerd misbruik van geld en macht waar sky the limit was verdween de shit in het grote blauwe gat dat ooit de hemel was rücksichtslos is er al eeuwenlang gedumpt voorraad…
wil melker3 december 2019Lees meer >

Dolend

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Ik duik wel eens in de diepte. Soms loop ik door een rookgordijn, en stap ik met zevenmijlslaarzen door een onbekend moment, tegen de wind in. Aarde en hemel bewegen. Bid en doe maar wat, op hoop van zegen. Ik kan krachten verzamelen en staan als een rots, als een dolle tekeer. Sla een deuk in poëzie.…

Lazen ogen mee

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
zij wisten de vocalen snel naar boven te halen maar in het fijne werk waren ze niet zo scherp daar speelde de lach met mimiek een doorslaggevende rol begrepen worden was lol pas toen zij echt iets wilden zeggen probeerden dat met klanken uit te leggen lazen ogen mee kwam er diepte in communiceren en voorbij de grens van nu konden…
wil melker16 februari 2018Lees meer >

Gelittekend door pijn

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
het voelt als prikkeldraad en haalt me open jouw goede raad scherpt punten aan waarover ik zal lopen jij bent niet het fluwelig type dat mijn weerbarstigheid zal strelen deelt gewoon kordaat de lakens uit zonder te bevelen het lijkt een compromis maar contracten zijn er tot op heden niet diepte is genivelleerd de hoogte hebben…

De Engelse Sonnetten, 3. De val

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.206
Verwrongen gezichten, bulderende stemmen, de diepte, de koorts, het zweet, het bloed, de allesomvattende leegte. God, sinterklaas, kerstman, school, vrouwen, sex, vodka, muziek, vervormde gedichten, de zilveren saxofoon. De reizen, de zon, het strand, de jungle, de bergen, de steden, de klippen, de golven, de val.…

pijlloos

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 775
verzachten ik geef het kleur met grootse tinten zoals de natuur ons aldoor schenkt het is mooier dan alleen het naakte omdat echtheid uitsluitend weet heeft van schoonheid en niet aan enige duisternis is gewend maar hoe ik ook het beeld tot puurheid wil verfijnen met tederheid vergulden na elke aanraking lijkt het goud in een pijlloze diepte…

Verward

hartenkreet
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.284
Het kent geen diepte. Het is een gevoel. Iets zonder benoeming. Zonder reden of doel. Ergens waar niemand komt. Een donkere stuk. Waar je al je angsten voelt. Er rust een hoge druk. Het kent geen vreugd of liefde, Noch haat of verdriet. Met geluk duurt het maar even. Vakantie waar ik niet van geniet.…

Zon en maan

gedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 16.079
Met een donkere zucht uit de diepte, Met een kameraadschappelijke lach van opzij, Met een schrille kreet in de wolken. Elk woord opent de verte En ruikt de vruchten van geordende plantages En ruikt cellulose en staal en triplex En ruikt de inhoud van de tijd. Wat een stiltes, wat een orkanen!…
Arjen Duinker2 september 2022Lees meer >

Winterse stramheid

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 446
zacht kleuren de jaren die ik In je ogen zie de diepte van je lach een huid vol seizoenen waar zomer nog bloeit en oogst naar volrijp groeit geen spoor van winterse stramheid van leden door kou en gladheid van heden je straalt een vrolijk sportieve ambiance die nog tot in de late uurtjes kan dansen klaar voor een echte winter…
wil melker9 november 2020Lees meer >

De wadden, een werelderfgoed

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.745
Vanaf het vlakke land schittert de oversteek naar het wad, waar vele ruiterstokken als één statige zeemansrug de diepte voor ons peilt het één zijn met de noemer, de geest van het besef het broze en tegelijkertijd het gezwel dat groeit langs polders en kwelders om zich tenslotte te manifesteren in een ongekende schoonheid doch is elke…
elze23 oktober 2009Lees meer >

- Rook trekt voorbij -

netgedicht
4.4 met 61 stemmen aantal keer bekeken 758
overwinteraars door de grote diepte uitgeput de wintergasten moeten kunnen rusten ongestoord word gewandeld, gefietst tevens in het winterparadijs waar voetstappen in het sneeuw hun eerste indrukken achter laten. Overwinterend schuw waterwild heeft zich handig weggestoken en al meesterlijk vermaakt.…

duistere stilte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
kijkend in de diepte zie ik in de duisternis mijzelf weerspiegeld op de bodem van de hel met de vlammen die mij verteren het water naar mijn lippen en de aarde die onder mij scheurt, reik ik in verstomde schreeuw naar het licht en snak naar lucht.…
jom1 maart 2010Lees meer >

Nagoya kasteel

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.481
Nu wil de eeuwige zwerver overvaren, Zijn rust bewaren midden in het meer, Welks oppervlak de schichtige winden vlieden, Waarop geen kelken drijven, uit welks diepten De muren rijzen, steil en afgesloten Zonder een poort; gezonken zijn de boten. -------------------------------------------------------- uit: Verzamelde gedichten, deel…

Anoniem

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 597
ik heb baat bij jouw schaduwwoorden die vlinderen anoniem om me heen als wegwijzers van aard tijdens de nacht (laat mijn waterogen gaan, op zintuigen van daar naar hier, van ’t ogenblik) tiktak, luchtig gevulde uren getuigen door de nacht van adem in mijn oren kleppert de klok een slapeloze muze mijn diepte gaat ver jouw schaduw verzacht…

Het meer in mij

gedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.838
Het is een woord, waarvan de diepte anders is. Je kunt erin verdrinken, maar je gaat niet dood. Zijn oorsprongen verwisselbaar? Alles stroomt ook naar boven, want wateren zijn van hun bron al evenzeer de bron. Begin dat nooit begon. Eeuwig is er een rivier,niets blijvends, tussenin. Mijn meer is niet beneden.…

Een duidelijk gezicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 745
heb slechts de kleuren wit zwart gebruikt wilde de verf verdunnen met tijd op groot paneel schilderde ik het toneel van mijn dagelijks leven kon de scene geen diepte geven werkte met schaduw en licht maar aan de personen ontbrak een duidelijk gezicht profileerde emoties met scherpe contrasten mijn grootste kwasten kwamen niet…
wil melker15 november 2012Lees meer >

De reiger en de wind

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
Er roffelt regen op het water een reiger in de golving van het riet heft zijn kop alsof hij iets voorziet wisten wij dat liefde weg zou drijven toen een zomerstorm in onze lijven zeilde en langzaam zwol tot windkracht tien er roffelt regen op het water en ik zie die reiger in de kromming van het riet waar ik de diepte van woorden peilde…

Op zoek

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
raad niet mijn gedachten als ik naar buiten tuur vaak is het ook voor mij wachten zwijgen lijkt dan mijn beste buur overbruggen van diepte naar een heldere klank is meestentijds afhankelijk van een onzichtbare kracht meestal wordt het beheerst door eenvoud op zoek naar macht of chaos die door aderen jaagt en hard wil vertalen naar…

Wat ik het meest lief had ( P. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Alles, wat ik eens, lief had is verdwenen, in de diepte en leegte der beleving. Er was, naast het analyseren en optekenen, één grote liefde in mijn ziel der leven overgebleven. Ik werd, en word namelijk stil in de stilte. Het is het eigen, dat ik voluit omarmde, waarin zij zich thuisvoelde en voelt.…

Jouw zondvloed

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
de diepte van jouw zondvloed is voor mij onpeilbaar, de stroom te sterk en het moment triggert de tijd ver voorbij onze afstand we liepen in lege ruimtes ontvreemdden de zwaartekracht vermenigvuldigden onze handen en kaatsten de dagen erna terug in het boeket dat verloren in het veld vormloos van de dood werd verlost god was eentonig…
elze12 december 2013Lees meer >

Mijn rusteloze en zwarte ziel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
Langzaam daal ik af in de diepte Van mijn rusteloze en zwarte ziel. Een uitweg zoekend naar de zon Verduisterd door mijn sombere gedachten. Strak staar ik voor mij uit Onbenaderbaar voor iedereen. Liefde komt niet binnen, Liefde geven kan ik niet.…

Adagio

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.952
Zij hadden mij voor deze taak gekozen omdat ik verder durfde overhellen dan zij die als de dood de diepte vrezen. Soms wist ik niet meer waar ik was gebleven, begon mijn arbeid, met geduld bemeten, opnieuw te midden van de glinsteringen. Ik ben alleen. Ik lijd een dubbel leven.…

Beklonken en verdoken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Jij danst rond prille eenzaamheid aan de kolkende rivieren van een verdoken droomland je verlangt naar de onthulling van het geheim in dichte duisternis zonder enig licht maar de stem geeft geen geluid adem brengt slechts sereniteit om de diepte van jouw afgelegenheid te ontwaren hoor je de echo van jouw leegte het intieme vacuüm van…

zie mij

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 598
ik zag voor het eerst diepte in de verte van haar blik ontmoette haar even was er een kier kijk mij hier leek zij te zeggen een open gebaar met zuchtende slik pas nu dringt het tot mij door, hier keek een kind even uit de wind weg van een dwingend koor; was zij wel ooit bemind tot het moment, hiervoor hoe zij dat ervoer kan ik…