14122 resultaten.
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
woorden van vroeger
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
442 weet je nog dat we ergens naar zochten
een gedachte een vermoeden een boek
vragen zonder antwoord
dat we steeds meer verdwaalden
tussen zinnen en beelden
dat we onze gezichten hadden afgewend
weet je nog dat we ergens wel wisten
dat tellen en meten ons niet verder brengt
dat de kraai altijd de vogels verjaagt
dat de wereld een landschap…
De Ontreddering
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
680 Gekweld aan de rand van het landschap
Voelt hij zich overweldigd?
De holle ogen, de opengesperde mond. Hij trilt van angst.
De hemel kleurt bloedrood, tongen van vuur, blauwzwarte fjorden
als onheilspellende gedaanten.
In deze immense stilte de grote oneindige schreeuw
van de natuur. De ontreddering.…
Rode avondzon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
309 De stilte waardoor jij
beroemd bent geworden
geeft mij niet de liefde
die ik nodig heb
tussen dit sluimerende
romantische lawaai
jij leeft niet gelukkig
op mijn dorre landschap
nu de rode avondzon schijnt
over het rulle duin
nieuwe liefde
brengt veel teweeg
maar ik herinner mij
het gepassioneerde bewegen
en de mijmeringen…
Over de heuvel
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.957 Ze beweegt als een astronaute
die het landschap in kaart brengt.
De lucht buigt voor haar passen.
Ze maakt een tunnel van de wind
rekt het uitzicht op en de weg
voegt zich vanzelf naar haar gang.
Een aanhangwagen vol sneeuw
rolt voor haar voeten de helling af.…
NOG
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.030 Dichten doe ik nog, maar als in droom,
In een droom waarover 't voorgevoel
Van te ontwaken in een werklijkheid
Die geladen is met ramp op ramp
Hangt als een zwaar onontkoombaar onweer
Dat in laatste stilt zijn donder uitbroedt
Over 'n lieflijk maar al rottend landschap.…
kruispunt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
629 Licht vertraagt
het landschap stokt
in een verstild kader
het kruispunt vult de ruimte
het asfalt trilt onder wat hitte
de akkers slaan bruin uit
warmte draagt zingend nog wat wind weg
de voetganger
van achter het kader genomen
stopt in dit desolate plaatje
het kruis slaat
een zucht van verlichting
haar bestemming is die
van smal…
Sem Peters : archeoloog
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
963 waardevolle miniaturen
hier roept hij uit
"zie eens over de akkers
met groeiende gewassen
als over een bollende brug
naar de knoptoren van Rooi
op deze grond
in de jaren van mijn jeugd
ging vader voor
op zoek naar oude schatten
als eerbare deugd
de passie is daar geboren
en door aanleg bevrucht"
schrandere ogen
bekijken het landschap…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Een blauwe hemel ontvouwt zich boven
het stille landschap waar de natuur nog verborgen ligt in haar ijzige omhelzing.
In de vroege uren, wanneer wereld
gehuld is in een zilveren waas van kalmte en de
adem van de aarde bijna onmerkbaar door het landschap zweeft
beginnen de vogels hun melodieën te weven, een zachte belofte van nieuw leven.…
Geschenk
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.081 glooiend tussen een landschap van licht vinden wij elkaar
schaduw heeft geen vat op ons
de rivieren meanderen stilletjes
terwijl wij meestromen op zoek naar de eeuwigheid
beginnen de aarde en hemel ons te schenken
waar een generatie mee zal worden verrijkt
tederheid is niet de juiste beschrijving
want dat zou de perfectie verloochenen
driemaal…
vakantieliefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.913 lavendelblauw van Côtes du Rhône
ga ik in het landschap op
een orkest cicaden speelt Chopin
van Gogh is liters verf verloren
zonnebloemen, zonnebloemen
ik word gek van zonnebloemen
maar nog geler is het koren
van de flanken der Ventoux
wenkt een dode wielrenner
maar ik weiger om te komen
naar de zinderende rotsen
ik wil drinken, louter…
Nog 'n rondje
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.171 Elke dag gaat hij iets drinken
In de kroeg op de hoek
En meestal blijft hij zitten
Op andermans verzoek
Bij elke laatste slok
Geeft hij een signaal
Dan doet hij nog 'n rondje
Het gaat haast machinaal
Zwijgend kijkt hij om zich heen
En ziet een wazig landschap
Waarin de lege blikken
Van zijn maten aan de tap
Zijn ogen blijven steken…
Voor een vriend
netgedicht
4.0 met 129 stemmen
172.338 is, de schuifelende voeten
nu voel ik dat er 'n diepe stilte komt
en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten
en telkens weer zal ik je tegenkomen
we zeggen al veel te gauw: het is voorbij
hij heeft alleen je lichaam weggenomen
niet wie je was en ook niet wat je zei
ik zal nog altijd grapjes met je maken
we zullen samen door het stille landschap…
woorden van licht
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
879 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in ’t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
geen verval
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
79 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
geen verval
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
686 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog rimpelloos dobberend door
het aloude landschap…
Korenveld onder onweerslucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
932 Wolken rollen onstuimig voort
door een donkerblauwe lucht
in het boerenland gevoord
buigen halmen met een zucht
Dan een donderslag, zo luid
de hemel lijkt te breken
ver voor 'n woeste wind uit
golft een groene korendeken
Bliksemflitsen schieten uiteen
geladen gonst de atmosfeer
over 't verlichte landschap heen
dalen regenvlagen neer…
Trein uit 1975
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
629 Groen-blauw landschap
In een wonderbaarlijk
Plat land met kaarsrechte
Sloten
Drie wagons in olieverf
Op een 50-80 cm doek
In 1975 ijverig geschilderd
Onverdroten
Bijzonder en miraculeus
Enigszins vaag; beetje
Mistig.…
De nadagen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
969 Ikzelf heb mij uit het landschap teruggetrokken
In een zweem van angst en vogelgezang.
Mogelijk haalt op dit papier de gretigheid
Het van de berustende blik en de ineen geklemde handen.…
blauw bloed
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
2.365 voor Marjolijn
bleek als een edelman
trek je door het landschap
zonder god of besturingssysteem
zonder licht op je fiets
maak je de reis naar
het einde van de nacht
je merkt niet hoe
de nieuwe morgen vrolijk is
geen aanstoot neemt
aan je wrange heimwee
naar het mysterie van de roes
de nevels van de zoete waanzucht
hoelang heb je…
je hart raken en langzaam sterven.
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.022 Ik zal nog altijd grapjes met je maken,
we zullen samen door het stille landschap gaan,
nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.…
verwachtingsvol
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
929 verwachtingsvol daalt de zwangere lentebruid
door haar landschap, toeschouwer maar mee
duffelse drachten verruild in zachtgroen
thermometers stijgen optillend in kwik
het jaagt de kou uit de botten
en neemt het roer in eigen hand
verborgen leven in hoorbare energie
tulpen ,lammetjes bijpassend nu ook het weer
winter naar binnen, voorjaar…
het verre eiland
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
627 zó het landschap willen beschrijven
dat het dorre droog en stekelig
verhard is door de tijd
met verweerde bewoners
als verkromde olijfbomen
er middenin staan
óf hoe het land zich kussen laat
door de kalme zee, Aphrodite
naar haar hand laat dingen
de geheimen nog niet prijsgegeven
alle raadsels komen laten
zoekend verdwalen tussen de…
Misschien is dit het laatste
gedicht
3.0 met 19 stemmen
13.476 Misschien is dit het laatste
dat zal blijven, flarden landschap
meestal niet huis te brengen
maar autonoom van helderheid.
Platanen in hun blote bast
langs een herkende weg
- maar waar, waar ook alweer -
in een bestofte hitte
die lijkt op ongevraagd geluk.…
tussen mij en de zee
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
665 de hele nacht was ik dicht bij je
en in het bewegen van de golven
verbeeldde ik me
twee vleugels in mijn adem
onze liefde werd een vogel
sierlijk en vol witte veren
meeuw, zei ik zacht
en jij verlengde het landschap
aan de toppen van je vingers, zoals een horizon
glinsterend
geheel en al zee
met de branding waarin ik naar…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen ver,
naar het midden
nabij de zomer
en wacht op het landschap…
Soundtrack
gedicht
3.8 met 140 stemmen
23.662 We zien een postkoets
door een Noord-Amerikaans landschap
denderen.
Achtervolgd door een dozijn cowboys
die op hun beurt
achterna gezeten worden
door 25 brullende geverfde roodhuiden.
In hun slipstream
een cameraman
op een witte schimmel.
Naast een parallel galopperende mustang
waarop een geluidsman met een microhengel.…
De schreeuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
755 Met een hart vol achterdocht
staat hij op de brug
leunend op de balustrade
Vecht hij tegen wanhoop
terwijl de avondzon het golvende
kronkelende landschap kust
O hartstochtelijk
vurig schouwspel, vulkaan Krakatau
De schreeuw, O rode lucht met gouden gloed
Stroomt kokend bloed
het duizelig gemoed…
NIEUWJAARSLIEDJE
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.369 van de wind
bloeit een schoot vol vruchten
geen seizoen verbindt
Gedragen op aandachtige handen
onder de klanken van de stad
passeren kleine nieuwe liedjes
op een eigenzinnig pad
Op ribben,adem,schoot
en vruchten
op handen,klanken,liedjes
pad
heft nu het glas
en drinkt tezamen
wat wijngaard
van eergisteren was
(Uit: 'Het landschap…