1137 resultaten.
Koorddansen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
393 Altijd op zoek naar een navelstreng
nu de eerste niet langer bestaat,
balanceer ik op de ragdunne draad
van blik tot blik tot het ogenblik
dat ik opnieuw jij
en jij ik.
Een keten weer opeens
hangen we boven het land.
Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
Strijk en zet
gedicht
2.1 met 507 stemmen
138.195 Ze glijdt van zijn buik
langs draden zonder knoop,
over vlees en volle darmen,
plet breeduit zijn krampen.
Ze strijkt zijn schouders
achter de ellebogen
-zijn gekreukte imago glad-
en hangt hem in de kast.…
ogen delen slagen uit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.102 de pijn zal voor diegene zijn
die zich als eerste laat bezeren
het is geen spel meer
als de wonden open rijten die
in een lang proces gesloten zijn
ernst brengt nu herinnering
de fout die jij beging
staat weer te kijk, je was
er nog niet van bevrijd omdat
je liefde snel door haat verving
het maakt je kwetsbaar in gesprek
als de draden…
het reservaat
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
835 volkomen treurnis in het reservaat
gebogen lopen laatste exemplaren
van kudden die destijds gigantisch waren
hun trage meters langs het roestend draad
met luizen in de ongetemde haren
hun kaken slechts tot prevelen in staat
gebroken door het aangedane kwaad
te oud, te ziek om nog te kunnen paren
na jaren vindt men tussen broze botten
een…
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.508 waarheid haalt de leugen binnen
geeft glanzend leven een zwarte gloed
wanneer de avond de nacht begroet
hoor ik weer die oprechte zinnen
nu razen letters door mijn bloed
onze taal wil ik blindelings beminnen
weten van warm gevoel laten winnen
het verkracht mijn laatste restje moed
mooie woorden ooit ontvangen
door alle gevlochten draden…
lens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
2.154 toeliet
glipt door de glazen lens
je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat
elke omtreklijn kantelt
de matte spiegel kaatst hem
naar een broos vlies van zilver
dat oplost zoals de vampier
de schicht maar één tel verdraagt
zo brand ik jouw beeld
dat ik onderdompel in een bad
van ijzerzout naar azijnzuur
ik speld jou aan een draad…
Cocon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
545 Op stramme poten had de morgenspin
ons in nachten ongemerkt besprongen
en met listige draden ingesponnen
verstilde lijnen van geronnen uren
verzonnen in een nauw gemeten tijd
bleef het ongeduld aan ons kleven, in een
keurslijf wat de toekomst bleef verzuren
en waar het bloed niet vrij kon stromen.…
Langdradig verhaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Tenslotte neemt ze toch de draad weer op
en slaat dan als de bliksem aan het naaien.…
VERDWAALD
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.430 Je suis, in different Sprachen welbespraakt
par ça de draad completely kwijtgeraakt.
-------------------------------------------------
....Nieuwsfeit: Wie tweetalig door het leven gaat, wordt minder snel dement dan wie slechts één taal bezigt. Dat is uit Canadees onderzoek gebleken (Bron: De Standaard)....…
Natuurlijk
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
720 Ik wroette diep in moeder aarde
vond verse vruchten in m’n hand
de blanke kernen van het leven
die gekiemde groeikracht geven
en zich ontworstelen aan ’t zand
Het liet mijn werken even rusten
diep verzinken in mijn eigen zijn
vragend of ik wel weet wie ik ben
het diepste van mezelf echt ken
de draad volg van m’n levenslijn
Ik hoor het…
Hemelvaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
875 Ik eet mezelf leeg
met vezels en draden.
Een gevlochten gevecht,
dronken en vleugellam.
Kolkend en wentelwiekend
strooien woorden in het rond.
Satellieten suizen signalen,
aards gevecht tegen de dood.
Ik draai en tol om mijn as,
ik stijg op en wervel
punten zonder wederkeer,
zonde spat van mijn huid.…
In spinnentouw verweven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.049 In spinnentouw verweven vlocht
ik duizend draden puur van zilver
met hier en daar een glinster
gekleurder dan de morgenzon
die met gouden haren
onze liefdesweb bereiken kon
het paradijsje van ons saam
was behangen met romantiek
dat wanneer de schemermaan
door de takken scheen onze namen
schreef op muren ondoorzichtig
ik krijtte je…
als rozenknoppen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
753 rozenvelden
daal langzaam met je handen op mijn schouders
als je bloemblaadjes tot hemelbogen zaait
ik zal je haren betranen met het maanlicht
wanneer je me ontvangt, uit niets geboren
fluister zacht tegen het leven dat
mijn ziel, die om je handen vraagt
jouw lichaam op het mijne wil beroeren
in een bed dat fluistert over liefde
met zijden draden…
tastbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
683 Van alle tastbare dingen
de eersteling
is hout me het liefst,
van vroeger, era's terug
de nerven en het ritme
het lengen tot in de toppen
strekt het kind in mij,
twijnen van draden
het maakbare in ranken
ben ik het twijgen op de koppen
kasten zijn eindig tot op de einder
op de lijn pakken ze zich samen
de bielzen ijskastelen
vastgeklonken…
Je hoekigheid wordt rond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
567 angsten
krijg jij vrezen we wisselen
nog voor de nacht
ik ben verliefd
en zij is ook getrouwd
jij wilt die mooie meid die
meer van vrouwen houdt
laat mij je maar versieren
geef me je ogen
kus mijn mond
je lichaam is al wakker
je hoekigheid wordt rond
al verweer jij je ook dapper
we treden uit en in elkaar
de spanning breekt de draad…
VERVROEGD UITTREDEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 optrokken
Hij zich afzijdig hield van slaande klokken
Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte
Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte
Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken
Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken
Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte
Doorhinkte in de stoet van de mystiek
Herstel wevend met draden…
De herinnering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
732 Als een rode draad door je leven
in goede en slechte tijden
blijft die ene herinnering aan je kleven
niet in staat zijnde om het te vermijden
een herinnering van spijt misschien
één die je heeft gemaakt tot wat je bent
de uitkomst was niet te overzien
en je hebt het al die jaren ontkend
niet in staat om de tijd terug te draaien
zit je daar…
SONNET KRULDE IK IN MAHLER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 hoog zwevend in alle overgave
half gesloten ogen door invoelen
violen welke de geest omwoelen
gewillig zonder gedachte vragen
willoos hangen aan ragfijne draden
dromend wiegen bewegende zegen
krul ik mijn lichaam in Mahlers negen-
de teerhartige opus ontladen
omvat dit paradijslijk begeven
in welvende klank der schone tonen
compleet zalige…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
755 In mijn verschoten kop met slappe oren
en ranzig vel, tot op de draad versleten
heeft tijd zich zienderogen vastgebeten
sinds jij, nog broos en naakt, jezelf liet horen.
Aan snuit of poten altijd meegesleurd
door huis en tuin. Geknuffeld bij het leven,
aan mij, toen apetrots, een naam gegeven.
Er met me dweepte, tot het was gebeurd.…
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 hemel
herken me niet in ‘t rechtopstaande riet
‘k ervaar voortdurende bescherming
van prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
vele ronde palen trekken mijn
prikkels naar de einder toe
de vliet, het riet, de draad…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 In een spleet tussen de stenen op ons terras
groeide je op in de maand april
op een onooglijke plek dicht bij de muur
achteloos liet ik je er staan
Nu in mei besloot ik het onkruid te wieden
ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit…
Dag en nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 De weinige stralen leggen zilveren
draden over de Noordzee.
Haar gloed heeft ons deugd gedaan
ze moest nu eenmaal geen
dwarsliggers verdrijven.
Ze leefde zich uit over de zee en het strand
Likte aan onze huid,
tot de zweetdruppels begonnen te kriebelen.…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 De zomer verwart in de verte
als een dunne draad zonder eind
Herinnering aan de winter paars
als een heideveld schaars bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de…
pop aan een draadje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
667 draagt het de dood
alleen achter de
vergrendelde luiken
de boze bittere mama
het verdoolde kind
draagt de schuld van
alles met zich mee
de pop aan een draadje
veert op als iemand
haar lege ziel doordrenkt
met zijn kwaad
een ontsnapping aan
duistere eenzaamheid
hij lokt zijn marionet
met verhalen in een
netwerk van draden…
nachtwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 in de nacht fluisteren mijn dromen
als therapeut van een schromende ziel
die in beelden en symbolen vertaalt
wat mijn brein wakker tot zich neemt
als sterren hun verhalen fluisteren
omarm ik de raadsels die het leven weeft
ontvouwen zich mijn diepste gedachten
die mij de draden in kennis ontwarren
in het donkere diep reist zo de geest
langs…
Zomerkind
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.442 D’r lokken lijken vlamgevlochten vuren
fel likkend in een windgeward omlaaien
waarmee ze de glanzende blik verfraaien
die gloeit in de diepte van haar azuren
ik zie haar draden van ‘t zonlicht draaien
en bloemen in wijde velden borduren
uitbundig gevat in gouden gravuren
wiens…
Hel of hemel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.196 Alles moet verdwijnen tot niets meer overblijft
van dingen die hem levenloos verwijzen
naar stukjes die nog stervend zijn
in z’n geest wordt strijd gestreden nu
de draad schijnt doorgesneden staat het falen
op zijn gezicht geschreven in de grijns
van medelijden waar hij zelfs geen troost lijkt
uit te putten kan men aarde niet bewegen…
Verglijding
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.920 De sleutel tot een nieuw begin
ligt veilig opgeborgen
De zandloper loopt de uren door
tot aan de dag van morgen
Tijd en ruimte gevlochten ineen
spoeden zich door eeuwige paden
Kosmisch gezien het rijk alleen
grenzeloos vlecht het zijn draden
Waar de aarde tolt zijn eigen baan
de zon schijnt jaargetijden
Dag en nacht, zon en maan…
Voor elkaar bestemd
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.119 Je liet me los ik ben weer vrij
ik moet je gaan vergeten
Waarom voel ik me dan niet blij
mijn hart is opengereten
Ik probeer de draad weer op te pakken
doe weer dagelijks mijn ding
Probeer de moed niet te laten zakken
teer steeds op jouw herinnering
Wist dat het toch eens moest gebeuren
we wilden wel maar het lukte niet
Gezicht lacht wel…