3063 resultaten.
Verloren passie
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.535 In de passie van mijn liefde
Ligt duistere eenzaamheid verscholen
In de kracht van hart
Staat waakzaamheid paraat
In het duister van de nacht
Loop ik, alleen rond te dolen
In het heetst van de stad
Ligt mijn passie dood op straat
In de straten van mijn stad
In de steegjes van mijn hart
Struint een vrouw heen en weer
En maakt mij wezenloos…
Ballade van de dichter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
629 Het duister valt, aan het einde van het licht,
En ik, ik doe niets al bedenk ik een gedicht.
Ik denk aan vroeger, aan nu en denk aan later,
En weet donders goed: Morgen komt de kater.
Maar het geeft niet, want alles, alles is goed,
Ik tover weer een gedicht uit de hoge hoed.…
Schimmig Licht
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.914 Vanuit de diepte
van gekweld verlangen
dwars door de stille tranen
van mijn geest
zie ik een licht
in het zo schimmig duister
een licht van dankbaarheid
voor wat jij bent geweest…
Vlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
769 , terug het duister in
De ster der sterren stort vannacht ongezien
in de Atlantische Oceaan
Ondertussen maakt de stewardess haar bed op…
BLUES
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
766 je blues harmonica
schoon klopt op je linkerhand
om hem met je rechter
aan je lippen te zetten
daar blaas je zilt-zoete tonen
huilend op het duister van de nacht
If you think there’s nothing left babe
there still is blues
oh....…
halloweenpret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 in de duistere avond en nacht van Halloween
werpt bleek de maan haar schimmige gloed
waarmee zij de wereld in spookachtig waas hult
fluisteren ons de spoken, heksen en griezels
angstaanjagende geesten met grijnzende tronies
zweven door schaars verlichte straten en stegen
in het duister rammelen botten en kraken beenderen
die vrees beklemming…
op weg naar
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.321 Het eeuwig duistere doolhof waar de caroussel draait,
zwevend in de lege leemte om hem heen.
De adelaar vliegt door de onvatbare wolken
en ziet haar prooi alsof het altijd op haar iris heeft gezeten.
Zij stort als een raket neer.
Niet te missen...
...op weg naar...…
Logica = Chaos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
958 Verdraaide tranen
druppen omhoog
naar mijn ogen
de weg is kwijtgeraakt
verloren
vervaagd
Zanikkende blikken
kruisen mijn woorden
dreinende kussen
verstikken mijn licht
onderdrukt
verschrompeld
verdwaald
in het duister
Alleen in de nacht
van de dag
zonder einde
verdwenen de zin
De logica
is chaos…
nachten
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.803 talloos zijn in nachten
mijn gewichtloze gedachten
zwevend in het duister
hoor ik het gefluister
als het dan verstomt
is er de slaap die komt
dan droom ik weer van jou
mijn bed is warm, maar ik voel kou
tranen vloeien op het laken
als ik probeer je aan te raken
een lege plek, zo kil
mijn hart dat bonkt, wordt stil…
Verworpen dromen.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.766 Geheven hoofd, verkrampte handen
Scheldt in stilte naar de maan
Hoe kan die zo sereen blijven branden
Als al mijn dromen zijn vergaan
Verworpen in de duistere diepten
Onder de spiegeling van de maan
De groeiende cirkels reizen over het water
Een bleke afspiegeling van wat is geweest
Mijn cynische blik glijd niet veel later
Naar de plaats…
in de stilte
hartenkreet
3.0 met 51 stemmen
4.561 in de stilte van de nacht
ben ik op zoek naar
een beetje rust
een beetje kracht
buiten duister
de natuur in rust
mijn lijf geeft signalen
en ik luister
gejaagd gespannen
niet lekker in mijn vel
ik geef niet toe
ik wil me vermannen
ik wil niet zeuren
en zeker niet klagen
want
ik wil weer de zon zien
in al zijn kleuren…
dagen vol lucht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.109 de dagen zitten vol met lucht
nachten bestrooid met duister
de toekomst droomt, een zucht
er is nog slechts gefluister
als een afgevallen blad
dwarrelt weemoed naar benéé
wangen worden nat
niets is meer oké
en als zelfs de regen
voor je schuilt
je liefde wordt verzwegen,
weet dán, dat mijn hartje huilt…
oogst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
646 bij elke stap werden wij zwaarder
alles was nat en klei
alles triest net als wij
wij waren die regen
wij waren die angst
ons zijn was niets
die avond zaten wij als
schimmen om de tafel
slechts de fles ging rond
zo in duister en stilte
voelden wij de honger
naderbij…
Winterslaap.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.040 In het duister
verandert eb in vloed,
ontstaat een stromende rivier
bestaande uit zoute tranen
In gedachten
verdwaal ik door mijn web
gesponnen met de
striemen van mijn hart
Pijnlijke herinneringen
ontwaken uit hun winterslaap.…
waar angst begon....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.360 ook in mooie dromen
laten mijn tranen
het tasbare toe
aanvaardt mijn verdriet
de hulpeloosheid
van diep verholen
duister gevoel
zoeken mijn pijnen
naar leefbaarheid
waar nachten breken
in het gelaat van de zon
daagt mijn ontwaken
dit leven uit
de angst vervaagt
waar hij ooit begon…
herinneringen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.586 ik zag je in het duister
daar waar niets te zien is
maar wel mijn fantasie
ik zag je daar
waar ik ophield
nog te denken
aan wat en wie
mijn dromen werden
wat ik wilde
in gedachten die verstilden
zonder woorden
maar met beelden
ik dacht aan toen
de vreugde die we deelden
maar op hield te bestaan
jij ging weg
ik moest je laten gaan…
mijn schaduw
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
810 Zonder verlichting in de straten,
is het duister en eng.
Ik loop vooruit,
een donkere gedaante achter mij.
Elke stap die ik zet,
zet hij ook.
Ik kijk uit mijn ooghoeken,
maar zie niemand.
Het is mijn tweede ik,
die mij bij nacht en maanlicht,
mijn schaduw brengt.…
Vrouwe Justitia....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.019 waar molens dwalen
in het duistere labyrint
van opperste gerechtigheid
de oneer gaat schuilen
in die prangende vraag
van het schuldig
waarom
zoekt Justitia
haar blind vertrouwen
in het weken en wegen
naar eerherstel
velt zij oordeel
in bewezen feiten
zij hoort de partijen
luister ernaar…
Nacht
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
671 Kruip tenslotte,
uit jouw geboortenaam
mijn kracht, geriefelijke
verzenman van mijn ziel
in het stille woorden duister
sla die oevers maar te samen
maak van die oerkreet een optelsom
knijp nogmaals in die tepels
laat haar rok op de stenen vloer vallen
en voel haar heupen
voel haar heupen.…
Tederheid
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.301 waarom is het achter ons duister
en voor zo licht en warm
de schaduw zit niet aan de zonkant
wij lopen langzaam richting zon
aan de voorkant smelt de warmte
ons lichaam innig tot tederheid
in de schaduw van onszelf schuilen wij
voor de zengende verschroeiende zon
teveel tederheid kan pijn doen…
Heimwee
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.194 Heimwee naar het duister
in het licht.
In vrijheid
gebonden en gevangen.
Stil en eenzaam
schrijf ik mijn gedicht.
Ik mis de pijn
en draag haar mee in stilte.
Het lijden
en het zwart waarin ik zweef.
Ik lach en dans
maar zonder diep verlangen.
Vergeten wie ik ben
en dat ik leef.…
De lente komt
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
10.527 De lente komt
we raken bevangen door licht
luisteren gaat in zingen over
kijken in springen
zien
wordt blijheid en ruime adem
het duister blijft achter
zonder groet
als niet
de kleine oude stem
over het bos zou praten
waar bloesem groeit
uit herfsten zonder einde…
Dief in de nacht
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.591 Als een dief in de nacht
net zo stil en onverwacht
slaat het plotseling toe
maakt mij stijf, star en moe
Steelt het mijn vrijheid
en mijn zelfstandigheid
beetje voor beetje, steeds meer
steeds sneller, tot op een keer
Er geen andere uitweg is
dan in het duister te gaan
uit dit uitzichtloos bestaan
daar waar het eeuwige licht is…
een dichter in de herfst
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
664 ik sprak mijzelf toe
een innerlijk gefluister
mijn woorden werden al gevoeld
eer zij werden gesproken
zij bleven in het duister
mijn woorden waren nog niet koud
of ze waren reeds gestorven
in ontluisterende schoonheid
vliedend naar het engelenwoud
woorden, woorden
het scheppend sterven
kruipend over de regenboog
na mij door anderen…
Late regen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
792 De aarde drinkt met
kletterende kaken,
in het duistere woud likken
onrustige herten zilveren druppels op.…
gegaagdenbankje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
592 geestelijk uitgeput
een zoveelste aderlating
uw vinger drukt mijn gezicht
bijna stuk
omringd door ziekelijk wit
uw handelingen uit angst
egocentrisch vernietigingsdrang
ik ben u bang
u smeekt ik fluister
en blijf een door ademhalen
wachtend u zult bedaren
bloedvriend dag en nacht
jackhals van het duister…
ontmoetingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
829 sinds jouw vertrek
eeuwen terug of gisteren
ben je onontkoombaar
genesteld in mijn ziel
luis in de pels
ik ontmoet je
wanneer de nacht meest
donker, zonder genade is
in het duister op de tast
treft nog dieper het gemis
verlangen laait steeds op,
ondermijnt stilaan
de grond van mijn bestaan…
mijn wereld
hartenkreet
2.7 met 28 stemmen
1.666 een wereld van licht, een wereld van duister
maar altijd oprecht en niet dat gefluister
soms zijn er stormen die met veel geweld
op gevoelens inbeuken, als dat maar herstelt
ik wil zon in mijn wereld met alleen mooie dagen
en als ik je zie dan zal ik je vragen
kom naar mijn wereld, ga met me mee
dit wil ik delen...mijn wereld
mijn…
Aangeving
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
580 Jouw hoofdstem kopte de angst
tussen rivieren, rond jouw tepels
kampeerde, hongerde gebruind
het restje van mijn leven,
maakte jij mij, oefende dit uitzicht
verloren in meervoud jouw zwijgen
en hunkerend verlangen, gaf jij mij aan
tijdens het duisteren der dagen.…
Teder gewend
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
496 Nu jij niet meer bij mij bent
wacht de nacht met vreemde stilte
ik was jouw stem zo teder gewend
omring het duister nu met kilte
ben ik alleen, o nacht zo lang
hoor ik slechts in tranenzang
hoe dwaas ochtend zal aanbreken
zonder jou in mijn vizier
eenzaam is het wachten hier
dat mijn hart niet meer zal hopen.…