1203 resultaten.
Winter-stad
poëzie
3.7 met 23 stemmen
3.452 In het koele gouden bad
Van het fijne winterlicht
Rijst de grote mensenstad
Tot een droomvervlucht gezicht:
- Al de gangen, al de zalen
- Waar de ziel in droom mag dwalen.…
Dag & Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.048 Ik dwaal als een herder zonder gêne,
zeef de stralen uit de dag.
Ik laat me kosteloos verwennen,
leef op ieder anders lach.
Proef de weemoed, menig ander ging je voor.
Het is de vlucht van zorgen.
Lik de lafheid, ik moet er echt vandoor.
Het is de vlucht van morgen.…
dieveneinde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
686 voor de hoofse trappen
van een nieuw paleis
waar Vrouwe Justitia huist
en grijsgewolkte beelden
over zijn koegedachten dwalen
staart een man verslagen
naar het einde van de rit
een leven vol van nemen
graaien en begaaien van
slachtoffer na geslacht offer
aan zijn handen kleeft meer bloed
dan zijn vrekkige aderen kunnen vatten
zelfs de…
ALLEEN BEN IK NIET
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Alleen ben ik niet
een libelle vliegt naast mij
musjes vragen mijn aandacht
mijn oude hond wil spelen
ik ben blij en glimlach
zink zo niet weg
de zon straalt
wanneer komt de omslag
wil ik het wel
of kan ik niet anders
verweven in mijmeringen
dwaal ik verder
niets verandert om mij heen
en toch
wil ik meer weten
het hoe of wat
is…
Je maakt mijn hemel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik wil dwalen in jouw bos
bomen zien in stammen
bladeren die losjes hangen
verloren in de top
lichte banen zon
raken schaduwen op aarde
spelen met het tere groen
uit duizend lentejaren
ik ga met jou
het voorjaar kleuren in je blik
de bosrand langs het land
voor jou weer wijd geschikt
je bent verlost van alles
een vinger van mijn…
Hof van stilte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
560 Hier voel ik me gedragen
door herinnering en hoop
en dwaal ik langs de graven
hier leeft de dood.
Als ik hier eens zal liggen
te wachten op wat komt
loopt hier misschien mijn nageslacht
te hopen op Zijn komst
wie weet zit op dit bankje
een jonge organist
te denken aan zijn oma
die hij een beetje mist.…
fluistering
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.032 Mijn gedachten zullen niet dwalen
en slechts enkel bij jou zijn
die liefde spreekt in honderden talen
zacht en zoet als ambrozijn.
Mijn lichaam zal jou toebehoren
buigzaam als een zachte veer
en teder, zacht in jou verloren
niet één moment maar telkens weer.…
alles alleen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.440 Elke dag een lach op haar gezicht
Ogen die altijd stralen
Met haar lijkt al je pijn verlicht
Je hoeft nooit alleen te dwalen
Een prachtig hart van goud
Nog nooit iemand ontmoet
Van wie iedereen zo houdt
Er is alleen maar voorspoed
Bij haar zijn er altijd zonnestralen
En anders is er nog het maanlicht
Ze is altijd aan het stralen
Nooit…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Daarom dwaal ik ,
tussen herfstig muffig blad en stervende zon.…
Stilte van het late uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 ik wil dwalen
door het bos
op zoek gaan
naar een kantje mos
het streepje gele maan
alleen in
vrijheid van beleven
mezelf weer overgeven
aan omgeving en natuur
de stilte van het late uur
bomen laten spreken
fluisterend antwoord geven
naar lichte ogen zwaaien
zonder dat zij schrikken
en meteen wegdraaien
de grond weer voelen
zonder…
Op de zonnewind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 ik heb jouw
sterren niet geteld
zij stralen weergaloze pracht
jij bent mijn firmament
natuurlijk fonkel jij
minder bij het zwarte gat
verschiet je plots van kleur
als een nova de ruimte scheurt
in jouw perspectieven
kun je eindeloos dwalen
zacht vibreert het verre heelal
zijn eerste scheppingsverhalen
als jij op de zonnewind zeilt…
Dubbel herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 gans als wintergast
Van de takken dwarrelen nu de bladeren
Als veel kleurige vlinders naar de grond
Of drijven op ’t water alsof ze badderen
Maar zwieren eerst nog op de wind in ’t rond
Stil zit ik nog te genieten in de late zon
In de late warme najaarsstralen
Van de rode gloed aan verre horizon
Terwijl mijn gedachten naar ’t verleden dwalen…
Treur niet langer om mijn dood
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.056 Treur niet langer om mijn dood
dan 't trage dreunen van de droeve klok
die tijding brengt aan deze lage wereld
dat ik gevlucht ben en bij wormen dwaal:
Neen, als jij deze regel leest, vergeet
de hand die het schreef; om liefdeswil:
Geen droefenis is mijn herinnering waard,
als aan mij denken jouw zoete hoofd ontrust.…
Het meisje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 Het meisje
Vaak dwalen haar gedachten af naar hem
Dan staat zij onder schaars lantarenlicht
Deels vrouw al, deels nog een onnozel wicht
Vadertje Tijd schrijft al een requiem
Het is december, er heerst strenge vorst
Zij staat wat eenzaam in een stille straat
Hoort zij nu nog van schapen het geblaat
Gebalk; de ezel die Maria torst?…
Een naamloos ontvallen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
418 geluiden en krachten
die tevoorschijn
kwamen op een niet
bekend moment
vaak vooraf
gegaan door
flitsend licht
in alle kleuren
glinsterend en
sierlijk dansend
op de wind in de
ogen van ieder kind
in versnellend
tempo op naar
de finale die met
een grote klap
alle schoonheden
onderuit haalden zo
dat zij weer verder
konden dwalen…
KLOKKEN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 Het laat de hand in gouden haren dwalen.
Het ziet het zonlicht in haar ogen staan.
Het ruikt haar huid en voelt geluiden.
Het schrijft haar teder weg in de gedichten:
een hoogtepunt in een verstrikt heelal.
Het hoort de klokken van de stilte luiden.…
WIE VORST ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 Zijn beschouwen en goedvinden stralen
bij elke beleving, gaan nooit verloren,
zullen alle avonturen bekoren,
geven raad tijdens moeite en dwalen.
Heer Bommel is trots op het uitdagen
van gewaagde taak en onderneming.
Maar diens zelfvertrouwen kan snel versagen.…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 heeft gezegd,
laat hij zijn oog langs onze hoofden dwalen
en zit als een van ons in het lokaal en
ieder probleem schijnt helder en beslecht.
Dan wordt het stiller en gaat hij oprecht
de dromen van zijn eigen jeugd verhalen,
en wordt zó één met onze idealen
als met een som, die hij heeft uitgelegd.…
Akis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 waardevolle betuigingen
en verklaringen herhalen
want ogenschijnlijk onaangedaan
besef ik toch
de kracht van aantrekking
en de macht
ik
om wie hij lacht
zacht waren onze verlangens
en bang als ik was
voor het verleidelijk gefluit
van de wind
jouw woeste baren
golvende haren
zijn verwoestende pracht
laat mij nu vluchten
dwalen…
Verzonnen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 Dwaal je met mij mee in het herfstbos
jouw adem in een diep verlangen
naar de pure natuur van najaarsgoud
hier in de armoede van een egocentrisch land
waar domme eikels niet aan bomen hangen
waar minderheden zondebokken worden gemaakt
tussen honderden bomen die zuurstof geven
en toch in een noodkreet gevangen!…
Thuishaven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
517 Na jaren dwalen langs vermoeide wegen
keert mijn zoon terug, weer veilig onderdak.
Het leven, dat hem vaak te hard bejegende,
verliest zijn greep, ontspant zich stap voor stap.
Hij is te zacht voor hels rumoer van dagen,
te fijn van aard voor wat de wereld vraagt.…
huiswerk...
hartenkreet
3.8 met 31 stemmen
4.818 Mijn gedachten dwalen af,
de dag erna krijg ik weer spijt.
‘Ongeconcentreerd’, vindt men,
een dagdromer of niet serieus genoeg.
Een steeds groter wordend probleem,
de proefwerkweek weer voor de boeg!
Ik wil wel goed mijn best doen,
geen gezeur en hoge cijfers.
Toch lukt het niet mijn denken,
te storten op de schoolwijzers.…
Vergeten
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
996 Jouw handen over mijn lichaam liet dwalen,
een glimlach om je lippen toverde
en me innig zoende
Ik was vergeten
wat
liefde is…
loopt op stof van verre schapen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
3.456 ik zie je vingers dwalen, handen
kunnen ook geen woord vertalen
je laat de binnenkanten zien
met het eelt van veel misschien
je hangt geesten aan de muur
loopt op stof van verre schapen
in uren voel je nog geen duur
je weet dat honger zal doen gapen
je ziet wanneer de mannen gaan
bent klaar als ze weer komen
je schoont de kinderen en…
De Bestemming
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.561 Langzaam dwaal ik af
Van dit doel in mijn leven
Het is niet mijn bestemming
Ik heb je niets te geven
Ik ga mijn eigen richting
Volg dat waar ik op vertrouw
Benieuwd naar mijn bestemming
En naar het pad van jou
Jij volgt jou bestemming
Ik kies mijn eigen route
En daar, waar wegen kruizen
Kunnen wij elkaar ontmoeten
Ik zoek…
Dierlijke wellust...
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.478 Je staat bij het open raam
Mijn ogen laten zich dwalen
Langs je goddelijke lichaam
Heerlijk om daar af te dalen...
Je borst zo heerlijk zacht
Mijn ogen willen je verleiden
Je oeverloos beminnen vannacht
Deze spanning is zalig voor ons beiden...…
Mijn woonstee is haar lach
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
11.417 In het donker dwaal ik door de zalen
waar spiegels licht van dode sterren vangen
en hymnen slapend in 't gebinte hangen -
en nergens kan ik ook maar iets verhalen.
Op de dorpel naar de morgen ligt Uw beeld
dat eens de verste einder overspande
en met een wimperslag mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen.…
zucht
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.311 kom
en verover de wereld
maak toch vandaag
een begin
woel water
vinger tast aarde
voel je weer
lippen proef vrij
stroom lijn het oppervlak
meander armen
streel zacht de wegen
van boezem tot bron
dwaal en haal lucht in
verborgen valleien
koester de warmte
waar veiligheid welft
thuis op de laagvlakte
binnen de heuvelflank…
Thuis
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.669 Dag straat, dag boom,
aan jouw bloeiende takken
hing ik dagelijkse dromen
in het passeren
Als verstomde kracht verhief
jij je in het druk gefluister
van het heen en weer langs
dragende armen
Zo deinden wij gezamelijk
als een sluier op de ademtocht
van het getij van grotere stromen
nooit gescheiden
Maar steeds verder dwaal ik
vind…
Loslaten
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.775 De knop om ik ga verder
geen haat en geen nijd
Dingen gaan zoals ze gaan
geen wroeging geen spijt
De knop om ik ga verder
het is nu echt wel gedaan
Herinneringen die blijven
maar tijd om door te gaan
De knop om ik ga verder
met pieken en met dalen
Ben tot het uiterste gegaan
blijf soms te lang dwalen
De knop om ik ga verder
Ergens…