1364 resultaten.
- Mijn vriend -
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.158 Het was als lange jaren eenvoud,
het gevoel, dat ik hem toevallig tegenkwam
met ernstige en realistische passages
als heeft hij nooit bestaan,
mijn stille vreemde
meest besproken vriend ..die nu wil gaan.
Onafgewerkt, de bizarre twijfeltocht..…
Fluisteraar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Ik lees mensen
Ze zijn gemakkelijk
Zo eenvoudig te doorzien
Herkenbaar en doorzichtig
Voorspelbaar bovendien
Ik lees mensen
Ik leer ze kennen
Ik ben zo vaak naief geweest
Goedgelovig van vertrouwen
Een open boek dat lekker leest
Ik lees mensen
Puur uit noodzaak
Graag zou ik het anders zien
Ik schat ze in
Bepaal hun waarde
Op een schaal…
kerstmis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.914 kerstmis
komt terug
ieder jaar weer
als je nog leeft
realiteit
kerstmis
speciaal feest
voor ieder anders
gevierd, eenvoud of luxe
speciaal
kerstmis
de nachtmis
overdag kan ook
prachtig gezongen liturgische liederen
kerkkoor
kerstmis
de kerstboom
met vele lampjes
en gekleurde glanzende ballen
feestelijk
kerstmis
veel…
Een schijnsel van moed
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.323 herders zien een ster
vertrouwen straalt aan het heelal
het licht weerkaatst hoop
daalt als rust op Gods aarde
een engel sprak:
“Kom, verzamel al je kracht,
ga op reis door de nacht”
het schijnsel van moed
reist met de zoekende hoeders
wordt rijkelijk vergoed
ze vinden
een kindje van liefde
een adem van warmte
het kwam in Zijn eenvoud…
Die ene man...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Die eenvoudige priester sprak
met simpel handgebaar, maar voor mij
in mijn geloof in en bij hem
was en is er veel meer te leren.
Die strenge, doch uiterst goede man
met zijn stijl en integere sfeer,
kon en kan mij leren dichten en meer:
geloven in mijn wensen en dromen!…
kruisvinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 nu ik hier zo sta
ja
ik zal eeuwig onthouden
hoe jouw palmen
alles rondom hoeden
voelen en voeden
ik mag niet vergeten
hoe je damp vervluchtigen doet
met twee linnen lippen
een wade van gezwachteld
speeksel in lagen
bracht tot basilieken
– koralen van eenvoud zo zoet -
hoe je gewelven
van niet bestaand been
de processie laat dragen…
Hoe wankel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Nu in alle eenvoud mijn jaren zijn gestegen
leunend op breekbare takken van het leven
mag ik opgespaarde bloederige tranen
laten vloeien over het hemelrijke paradijs
dat slechts gelijk een zucht geopend was
om direct daarop voor eeuwig leeg te blijven
ons bloed reikt als een dode zoute zee
over de gehele mensheid en niet alleen over
snikhete…
Op het eerste gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 jij bloeide ooit
in woordenschat
de mooiste bloemenpracht
schilderde poëzie
met de fijnste penselen
en kleuren uit je hart
toch ben je terug gegaan
het echte grote werk
trok je artistiek niet aan
jij stileert
eenvoud en precisie
in een stil levende positie
raakt met
een enkel woord
het groot orkest en koor
waarbij zinnen…
Nog even
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 beloven
ik heb je lief, schrijf ik
maar er is niemand om lief te hebben
zelfs mijn teddybeer wordt bleek
rond de neus, door de gedachte aan mij
ik ben mijlenver verwijderd van de waarheid
nog even en ik geloof werkelijk dat ik
een dichter ben zoals een dichter hoort te zijn
maar er nadert geen liefde, er klinkt een echo
van een eenvoudige…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
Je wilt erbij horen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 Voor hoe het
hoort lijken wij eenvoudig
weg geboren.…
Een flamboyant verleden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 een gewone groet
of mag het ook
een hoofse buiging zijn
uit een flamboyant verleden
het heden vindt dat
vast en zeker overdreven
eenvoud is al druk genoeg
iets van jezelf
laten zien met zwier
in warme lichaamstaal
lijkt vaak normaal
maar de realiteit
van dit gebaar krijgt
zelden een verrast onthaal
het is alleen het schermpje
met…
Deprimerende schaamte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 dieptes duiken
ik weerspiegel de armoede
van het alleen zijn
in uw woordenvloed
onder de mensen
verjongen doe ik niet
uw drammerige beken
in mijn aderen
stromen slapjes
door het duinlandschap
dat aan mijn avond komt
het meanderen van wanen
zang van verloren tranen
het eerste maanlicht mild
in beschaving van het verlangen
naar eenvoud…
Lentelicht
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
409 waarvan de
lange vingers
behoedzaam
gordijnen open
schoven langs
zingende rails
een been
dat steevast
gehuld was in
een onbestendige
kleur rok die nu
de gok waagde
om eindelijk
lentelicht te dragen
zo oplichtend
werd de scene
compleet die
in slow motion
bij half duister
zonder woorden
even bedreigend
angstig leek
een eenvoudig…
UnHeimisch
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 Friese woud
gelokt door een gewilde baan
en door ambities overmand
een kapitale fout
hij denkt er goed
aan te doen er voor
het vinden van geluk
maar heen te gaan
maar wat ontbreekt er
aan dat unheimisch
voelend land
overdenkt hij even en
voelt het – er zijn veel te
weinig bomen aangeplant
het zijn juist de schijnbare
eenvoudige…
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ze ziet onzichtbare dieren
in een lucide droom verdwijnen
in trouwe eenvoud
bij het kopje koffie
met de droge tarwekoek
in de echo van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert…
Eigenden gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 er was warmte
frisse vlagen
dansten kleuren
om de eenheid
van binnen met
buiten te laten zien
we wolkten
substantie
zonder gewicht
lach en plezier
eigenden gezicht in
komend herkennen
bij het nieuwe spel
van communicatie
zonder aardse
zintuigen dat ons in
eenvoudige algoritmes
werd geschonken als
eigen leven
lijkt ingewikkeld…
Puin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 scheppen modder
in een onaards landschap
zoekend naar hoop
met angst voor wat ze vinden
in een uiteengevallen gemeenschap
puinresten, puinhoop
wanhopig biddend
naar Allah of God
in zinderende hitte
is angst kouder dan ooit
vechtend tegen het noodlot
stenen en modder zijn
overgebleven resten
waar 'gisteren' een bestaan
zo eenvoudig…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Adem
was begeerte, gedeelde lust
naar eenvoud van bestaan.
Er was te veel dat het haar zeggen wou,
de kracht ontbrak om te beschrijven
wat het zag in haar.
Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.…
gerijpt in stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
258 onzichtbaar, maar zwaar van belofte
woorden dwalen, keren terug
schuren langs herinnering en twijfel
tot alleen het nodige overblijft
een kern, helder en stil
wat kort gezegd wordt
droeg ooit de last van tijd
van zoeken zonder stem
van vragen zonder einde
en plots
valt het als een rijpe vrucht
zacht in de hand van het moment
eenvoudig…
FIJNBEWERKTUIGD
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
204 des doods
Geen veerman is er of een loods
Toch weten zij mij te kalmeren
Kwijt ben ik mijn valies met kleren
Weg is mijn dochters laatste kreet
Verslaafd aan opium door leed
Kreeg ik mijn geld van hete heren
Mijn ondergane levenslessen
Mijn grote innerlijke strijd
Met dood en leven heeft geleid
Tot heil van vele zondaressen
In eenvoud…
Gehoorbeschadiging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.021 Ach Heer, de wetenschap is zo precies
beschikt over een absoluut gehoor
de oerknal klinkt oneindig door
geen spoor van dreigend gehoorverlies
Miljoenen, een miljard, of wat jaartjes meer
het klinisch rekenwerk zo éénvoudig koel
het dient toch slechts een schamel doel
wij kunnen, kennen, moeten alles, Heer
Uw hand, overbodig bij ons rapen…
Kortzichtig in lente
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.028 Kort in lente
Geruisloos stamelde zij
hard in eenvoud verward
indien het zo moet zijn
ontpopt mij nieuwe start
Maar de keuze beperkt
wordt wreed bedwongen
ontzien haar angsten niet
ontvouwen opgedrongen
Gespreid ondergaat zij
sidderend nat verwarmt
ervaart haar broze vleugels
verheft zich door zon omarmt
Uit hemels blauw zij…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.369 Nooit zal ik je vasthouden
Je verleidelijke mond kussen
Nooit zal ik je kunnen aanraken
Je ontstuimig mogen beminnen
Nooit zal ik je leven binnen gaan
Je passie mogen smaken
Nooit zal ik je leren kennen
Je heerlijke geur mogen ruiken
Waarom lijkt het zo eenvoudig
Maar is die afstand zó ver
Waarom mag onze liefde niet leven
En onze harten…
Wind
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
3.032 Zonder enig voorbehoud
vullen mijmerende muren
koude ruimtes,
met een warme, zachte eenvoud.
Jij gaat met mij een eindje verder,
de wind blaast met ons mee,
weggereten dromen
worden weer fantasie.
Ik vertrouw op jou
in een volmaakte harmonie.…
Nu ligt mijn leven als een stille plas
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.355 Mijn ziel ligt als het vlakke water stil,
Dat zelf niets zijn en niets bereiken wil,
Maar, wat het ziet, eenvoudig wedergeven.
Ook ik wil niets in eigen ogen zijn.
Maar als een hemelspiegel klaar en rein,
De wil van God vervullen in mijn leven.…
Verloren voorwerp
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.944 verbintenissymbool sinds zoveel jaren
een ogenblikje van onachtzaamheid
verloren op de hei al wandelend bij Laren
Om dikgeworden vinger knelt het goud
heel even om de pink dan maar bewaren
beslissing snel genomen heel erg fout
en hóe het sieraad weggleed ook niet te verklaren
De schrik bij het ontdekken voelt ellendig
hoewel eenvoudig…
Een gedichtje
hartenkreet
4.8 met 27 stemmen
1.875 Ik schrijf een gedicht voor jou
Zoekend tussen alle woorden,
probeer ik te vinden wat ik zoek
Geen woorden van liefde,
Die heeft iedereen
Gewone woorden
Die iedereen begrijpt
Eenvoudig maar wel raak
Hoeveel woorden zullen er zijn
Ik zoek en zoek steeds dieper en dieper
Mijn ogen branden
En mijn hoofd loopt om
Wanhopig wroet ik dieper…
Betrekkelijk
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.311 Betrekkelijk is het leven,
de eenvoud van het geven
een momentje
vaak maar even
op het schip bevindt
zich de steven…
De storm van het leven
kan zijn kracht zés of zéven,
trotseer de wind,
waar je je ook bevindt.…
Autonoom,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 Je hebt je bewezen
in een volmaakt wezen,
gekleed of naakt, ik weet
niet wat me het meeste raakt,
een schoonheid, de eenvoud
van het ‘ zijn ’, verleidt
mij tot stilte, dieper dan
al de kleren van de pauwen
in hun drachtige veren, zich
uit als alle vogels te samen, in
vrije vlucht van bonte specht
tot Vlaamse gaai, veel herken
ik niet…