1774 resultaten.
EINDELIJK WEER ECHT PAPA EN MAMA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 betaalt
blijven zijn dreigende brieven op de deurmat vallen
met alle gevolgen van en voor diens Koninkrijk
zeker niet Koninklijk maar veel eerder walgelijk,
onmenselijk in onze Joods-Christelijke gewortelde natie
totaal onmenselijk, volledig onwaardig, ongeloofwaardig, misdadig
en de verantwoordelijken liggen op een kerkhof in een anoniem graf…
zelfs
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.944 zelfs
met beide voeten op de aarde
sta je
in wankel evenwicht
zelfs
met voldoende eigenwaarde
schrik je
van een vreemd gezicht
zelfs
met vertrouwen in elkander
weeg je
ieder woord weer af
zelfs
met respect voor die ander
schend je
telkens weer zijn graf
zelfs
dat moet je hinderen
leer je
het je eigen kinderen
zelfs
dit…
warmte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.704 27 12 1989
je graf is een zwarte steen
met flakkerend kaarslicht
in een nevelige tuin
verkeer raast langs de heg
letters lees ik niet meer
de tekst is nietszeggend
alleen herinneringen spreken over
geborgenheid en liefde
waarvan het gele kaarslicht
het warme symbool is
het licht op die
natbesneeuwde steen
verwarmt hart en handen…
Zorg op maat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 zoeken
een uitweg naar
gelijkvloers en warm
immer op maat begeleid
de lift gaat alleen
maar omhoog, verdieping
na verdieping klimmen
ook de laatste jaren
onbezorgd telt niet meer
waar geld spreekt van visie
plant men blauwe luchten vol
met grauwe schaduwen van kastelen
zijn laatste paleis wordt
verborgen in toekomstwolken
het graf…
bij het graf van Albert Camus (te Lourmarin)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
556 een sober graf voor een schrijver
die heel goed wist dat de dood
een punt was achter het leven
tussen stenen vinden we een briefje
een Duitse bewonderaar doet verslag
van zijn ontdekking naar aanleiding
van des schrijvers literaire werk
hij schrijft dat hij in de winter
de warmte heeft ontdekt van de zomer
hetgeen toch maar bewijst dat…
Voor Angeleyes
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.572 Dansen op een niet bestaand graf
Engelenogen die krokodillentranen huilen
Kom maar en speel zei de boeman
Schelden op een dode alsof hij weer op zou staan
Zijn vrouw in leed en niet dom
Een deel van onze ziekte?
Vrede wanneer men maar wil
Maar waar is die wil?…
het water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 rijken baden nog in weelde
de rivier is een naamloos
graf voor jodenkinderen
een zoon uit ‘t water
gered en voorbestemd
bevrijder van slaven
onbegrepen en gekwetst
eenzame in zijn woestijn
thans herder naast god
wat had hij een medelijden
met de onsnapte naar egypte
die stierf door blinde haat
verraden en gekruisigd
verlaten in…
Geef mij maar van Gogh
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
877 Lalt de dronken zeeman
‘Hij zwijgt als ‘t graf’, zeg ik
‘Wat een kapsones’, hikt hij
‘Geef mij maar Van Gogh
Ik heb hem zojuist ontmoet
Vincent wist ’n ezel te koop
Maar was z’n geld vergeten
En niet te trots om te lenen
Hij is naar huis, geld halen
Om me hier terug te betalen’…
vader, een atheïst zonder besef
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
791 als een lege lente
in een vol graf, overmoedig
draagt de aarde
woorden zonder betekenis, ophef
zonder waarde – daargelaten
dat de zon de rozen tot stro verwelkt
is jouw betonnen plaat gescheurd
tot aan de aftak die de hemel kruist
god, in mij huist geen onverschilligheid
maar jouw bestaan is als mijn handen
- niet gebald maar sterker…
Pausoleum
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
521 Een geest van populisme waart rond
dansend op Gods graf
Hij stelt dat hij de waarheid vond
toen hij zijn mening de ruimte gaf
Zie de rouwende menigte dwalen
een dodenakker als labyrint
En zij die hun waarheid stalen
openbaren nu hun schrikbewind
Een geest van populisme heeft zijn masker afgedaan;
een in onbehagen gewortelde vrees
En zo…
Wat te zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 Een gat graaf ik in de aarde
dan kom ik tot bedaren
niet om te zijn of te beminnen
het verzet alleen mijn zinnen
de stenen keer ik om en om
leg ze op elkander zonder reden
stapel ze ergens anders weer op
om ze weer te keren,andersom.…
Mijn wens
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Ik zou zo graaf liefde willen voelen,
maar tot nog toe voel ik het niet.…
Hoogtijdagen van de zomer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 Ik beadem droef de stilte
op jouw graf met de hortensia
die blijft zwijgen over regen
door mijn vrienden onherkenbaar
loop ik langs oeverloze gewoontes
van de rivier met haar onstuimigheid
licht met ongekende duisternis
passeer je in de schaduw vol empathie
voor het leven in geestelijke ruimte
alsof afstand naar werkelijkheid
bestaat…
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
puinkegels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 wanhoop
van het desolate braakland
tussen de oevers van de horizon
merktekens
op de weg
van nergens naar nergens
in elk brandpunt
doen bundels divergente banen
een poging parallel te blijven
en zelfs te snijden
maar elk kruispunt vormt
een nieuwe puinhoop
alleen het nulpunt op oneindig
kan men geen puinhoop noemen:
de juiste naam is graf…
De levensbel klinkt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
944 Zie ons levenden gaan,
op weg naar het graf.
Einde van ons bestaan.
Ruik de versgedolven aarde.
Hier sterft onze haat en nijd.
Voel hoe zelfs afgoden zwijgen.
Hier sterft tegenstrijdigheid.
De weg, de waarheid en het leven.
Hier wordt vrede opnieuw geboren,
de opstanding van waarachtigheid.
De duivel heeft de strijd verloren.…
Klaproos.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.151 Dit is een dag om te wachten
op wat niet komt : regen van november,
het graf dat openrolt, een oude moeder
die niet voorbijgaat. Wij kijken omhoog,
zien tekeningen in wolken verdwijnen.
Dit is levensecht. We dreigen te geloven
maar er is wat altijd blijft. Onder de grond
kiemt het zaad vol kracht.…
Als je zoveel om iemand gaf
gedicht
4.8 met 4 stemmen
15.724 Houd me dicht tegen je aan
als een band om je arm
als een hanger op je hart
want sterk als de dood
is de liefde, en afgunst
zo diep als het graf.
-----------------------------------
uit: '27 liefdesliedjes', 1971.…
Nooit meer zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
375 gehoorzaamheid en gezag
trouw zijn aan tradities, wat wel en niet mag
en je schrijft me brieven
hoe het is in een ander land
waar gewone liefde strafbaar blijft
voor de man uit dezelfde hand
ik kan niet opgeven
de strijd gaat door
een regenboogvlag uit solidariteit
met de slachtoffers in Berlijn
een roze bloem voor op een eenzaam graf…
Werdegang
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
217 In de loop van de tijd
scheurde alles wat verbonden was
als een schiereiland van het land
uit elkaar
Kwijtgeraakt kwijtgemaakt
waar zijn de fundamenten
hoe dicht je scheuren
in tijden van razernij
Verzegelde herinneringen
achter ontzegelde vensters
een draaierig slingeren
tegen de muur
Verliezen vinden een graf
achtergelaten…
Beatrix en haar z(o)on
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 De laatste resten van de zon schijnen op het graf van haar uiteindelijk overleden zoon Friso, zo dichtbij gelegen, zo zichtbaar vanuit haar kasteelraam op Drakesteijn
Maar ook is hij Friso zover afgedreven, verstikken de gedachten van 'houden van':
"Kon je maar even bij me zijn"
Want wat hield zij van deze baby, van dit kind, van deze jongen…
SCHADUW
netgedicht
2.8 met 40 stemmen
10.769 De nacht wiekt zwart
van boom naar boom,
zijn grens is schaduw,
zijn nest is graf.
Een kraai vliegt langs
en krast
de restjes slaap
naar wakker weg.
Het donker spiegelt angst
in open en gesloten ogen,
tot 's morgens,
bij het eerste kraaien,
de geesten weer vervagen.…
Onderzoek
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.753 De onrust
vlug gesust:
het gave staal
een veilig graf
de gladde wand
een koele schoot.
Al snel stoot hij mij uit.
Daar lig ik uitgestrekt
op 't stalen bed
dodelijk ziek herboren.…
Jij in mei ( In memoriam )
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.186 morgen zal zijn als wind
stampvoetend
tegen licht
en zomer
immer koel
fluitend op vingers
als een scherpe noordenwind
snijdend door tranen
koude lucht
zal me plooien
naar het graf van dode mensen
met zachte beelden in mijn hand
ver weg en dicht bij mijn ogen
waar ik onafgebroken regen plant
morgen zal zijn als wind
een laatste…
Ritmisch verwond
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
967 Het graf richt zich op,
de stilte valt,
geen enkel verweer
Ritmisch trillend beweegt mijn blik.
Duisternis verwondt mijn gehoor,
de rotsen zijn scherp,
de nacht is wedergekeerd…
Schreeuw
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.840 Een schreeuw van woorden, teveel
en ik val uit mijn graf
vergruis de schelpen op mijn pad
loop mij uit de kijker
lach om waanzin en gemier
spring van mijn balkon
schenk een hengel aan een pier.…
zand erover
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.215 de zandloper was gestart
huwelijk dreef op drijfzand
gebaseerd op creditcard
hij strooide zand in haar ogen
terwijl delvend zijn eigen graf
zij ging voor vermeend vermogen
haar lage dunk keek op hem neer
tijd heeft vleugels en geen teugels
dreigend zwaaiend haar schietgeweer
zijn laatste sorry klonk toch wat pover
zijn zandwinkeltje…
AMSTERDAM, IK HEB U LIEF!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
685 Als Amsterdamse daken zouden kunnen spreken
zouden ze toch zwijgen als het graf
omdat die stad daaronder heel compleet is, bijna af!
Dat schreeuw je niet van de daken
dat fluister je zachtjes om je heen:
Amsterdam is als verwarmen
Amsterdam is als omarmen
Amsterdam is om lief te hebben...…
Ik kwam op een plaats...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
798 één graf dat viel op door de vele chrysanten,
waarschijnlijk nog gisteren geplaatst.
ik zag er een meisje vol van verdriet en
de wind dirigeerde een droef afscheidslied,
daar op een plaats
waar de ziel, haar
"Vaders lichaam"... verliet!…
Ik kwam op een plaats...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
949 ik kwam op een plaats
waar veel kruisjes staan
de zon die scheen zwak
aan de hemel
enkele dauwdruppels
bespeelden dat licht
wat zorgde voor
hemelse kleuren
één graf dat viel op
door vele chrysanten
waarschijnlijk nog
gisteren geplaatst
ik zag er een meisje
vol van verdriet en
de wind dirigeerde
een droef afscheidslied
op een…