1149 resultaten.
Bassikounou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
659 Hun dorp is aan de grens gelegen
van leefbaarheid en voor hun staat
bestaan ze niet, er zijn geen wegen,
het is woestijn waardoor men waadt.
De regen heeft hen doodgezwegen,
de hitte brandmerkt hun gelaat,
maar één van ons is hen genegen:
het hart, het plan, de steun, de daad.…
Bede
poëzie
3.4 met 15 stemmen
5.704 Sta ik aan de grens van het leven,
Doe mij het getuigenis geven:
‘Amen, God! Uw doen is goed!’
God! wees met mijn gade en kroost;
't Bloempje kleedt Gij op de weiden:
't Musje spijst Ge op dorre heiden:
Geef hun zegen, brood en troost!
Geef hun .... doch wat vraag ik meer?…
Minister Zalm
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.126 Ik heb mijn leven hard gewerkt
zegt Gerrit met een koffer in zijn hand
en ik heb heel veel geld verdiend
en was de baas van Nederland
En dat kleine groepje mensen
dat een beetje anders praat
moet eerst maar integreren
voordat mijn grens weer open gaat
Als ik nou schijnheilig lach
mag de poort dan open?…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het
haastig slaan der uren
stilte zal nog langer duren
in leegte zonder klank
verlatenheid groeit in kristal
in afval zal de mens verstenen
zijn geboortegrond is in verval
ik kan de laatste grens…
Investeren
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.024 Dit schilderij met al die rechte lijnen
stelt Friesland voor van bovenaf gezien
een afslag hier een bunker daar de green
waarin een gat of wat ligt weg te kwijnen.
Ik kan me in `t geheel nog niet zo vinden
maar heei hoe kaers it lân is waardevast
eei zo toe spiek investment det wil last
voordelig overdraagbaar aan beminden.…
Vrijheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.005 al mijn hoop naar boven haalt
het leven geurt naar vers verlangen
naar het kennen van een zin
naar het stoppen met het oude
naar de start van een begin
en de zwaluw schiet naar voren
heeft het leven puur als doel
ziet geen zorgen in de morgen
vliegt het leven naar gevoel
ik ga haar denk ik volgen
vrij te vliegen zonder grens…
Fraktuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.610 Waarde en afstand of gereken in uren
voor mij was de grens onzichtbaar ver weg
mijn limiet was een sloot, een muur of een heg
en de dagen konden wel jaren duren
Soms scheurde een spier of knakte een bot
dan even het fraaie spel gestaakt
zwervend en zwierend is mijn jeugd ontloken
Een schram, een buil, een broek kapot
nog maar juist het…
Een winteravond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
696 Wij mensen moeten toch elkander dragen,
nieuw leven schenken waar de grens bereikt
leek, maar er is hoop, er zal weer lente komen.…
De weg van het hart
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.722 De weg van het hart is de weg van liefde
Wie kiest om deze weg te gaan
Die ziet het leven in een ander licht
En komt in een andere levensbaan
Wie in dat licht de wereld ziet
Die weet dat plant en dier en mens
Bedoeld zijn om als één te leven
Zonder afscheiding of grens
Wij delen allen Moeder Aarde
En dienen allemaal te leren
Onze dierbare…
Anselmus
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.151 Op het tuinfeest van de paters
werd met doppertjes gegooid
broeder Anselmus begon
en mikte op het glas in lood
maar niet veel later toch gericht
op broeder Karel zijn gezicht
die lag te slapen als een bakvis
op de grens van half dood
maar ondertussen alles ving
wat hij met klappertanden sloot
En broeder Anselmus genoot
lachte zijn oude…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 als waren zij
rond een denkbare fles gevoerd
en schouder en arm
vol zijn van rust
eerst dan willen
snaren worden beroerd
de stok beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het orkest
vaak zo dramatisch warm
het strelen kent
zijn grens…
Wolven in de Lage Landen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
583 Het gaat om solitaire wolven die de Franse of Duitse grens overstaken. Natuurvrienden zijn in hun nopjes. Anderen vinden dan weer dat de wolf geen plaats verdient in onze druk bewoonde contreien.
De herders tellen elke dag hun schapen.
De predator is na een eeuw terug.
Snel slaat hij toe , verdwijnt dan vliegensvlug.
Wat doet de mens?…
Bewegende grenzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 vandaag naar morgen heet
wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren
zeker ook onder het blauw
een glimlach in de zon
waar men ademt tussen
keuze en leuzen
van verzamelde levensbrokken
de verjaagde mens
of juist de gekozen eigen weg
vertaald in unieke kleuren van bestaan
die in geest en lijf
zweven van wens naar grens…
op Doek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Florence, op de grens van zomer en herfst, 2009
Deze opDOEK is in Quest Historie, nummer 3 2012 te lezen en te zien.…
On-weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Houten versteende muren tussen wat te zien is,
- ooit zichtbaar was wat nu in het verleden past -
staat buiten de grens van blindeloos verlangen
gevallen glas door geschiedenis aangetast.
Veilig gedwee leven met slechts regelmaat,
gaaf gekwetst door turbulentie gestoord.…
het hek
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
541 liggende staven
palen rechtop
ijzer en hout
gevangen vrijheid
geprikkelde grens
rechthoekig denken
erover erdoor
verdeelde mens
bladerend donker
naderend licht
doodlopend pad
geen vergezicht
maar………………………
flitsende beelden
krachtig moment
intense ideeën
gedreven gedachten
gaan……………………..…
Sonnet
poëzie
4.8 met 4 stemmen
964 Ik ben geen Hollander, ik ben een mens
en alle mensen zijn mijn landgenoten,
ik voel mij niet door band of boei omsloten
dan door der Liefde wijd-getrokken grens,
mijn oog verdraagt geen microscoop, geen lens
die 't enge beeld onmatig zal vergroten
en van de wentelende wereldkloten
ken ik alleen de wereld van mijn wens!...…
Golvende grenzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 in hoeverre kan men een eigen weg verkiezen
en die vertalen in unieke kleuren van het bestaan
die in geest en lijf zweven van wens naar grens
en als gedreven door de ziel
het zoekend pad begaan…
Kavkas #2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Uit de buik van de boot
als beeld van onze Moeder
Aarde, die geboren is waar ze is
in de schoot van de hemel
boven de heilige bergen
die de eeuwigheid kussen
op de grens van ons bestaan
We trekken verder en geven namen
aan de wereld die we ontdekken
Tijd en ruimte omarmen ons…
DOORGAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 Dat vuurvingertje zal stil verklaren
hoe het eeuwig leeft, zich geeft zonder grens,
om Jezus' wil en boodschap te bewaren.…
MOONIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 O Greta Green,
bewaar de aarde
in je kwade vuist
als je liefste knikker.…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter
maar niet minder trouw
zij legt zich neer
in de oren van wie verder gaan
een rivier vindt de zee
niet als verdwalen
maar als huid tegen huid
zout dat zich mengt
zonder grens…
Vriendschap
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
276 doe er toe en ben het waard-
al moet ieder zichzelf dragen
en is vaak alleen zijn eigen aan de mens
ik zie en hoor om me heen hen zeggen
er is iemand als ik mijn pijn uit wil leggen
vrienden tonen allengs meer dezelfde wens
het aanvaarden van deze bijzondere waarde
soms komt het pas laat in beeld, het erkennen,
vaak nabij een tere grens…
voorbij de bipolariteit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
140 Alleen de oldskool insiders weten
dat je niet op Bataafse aarde wezen moet
voor de gaafste boomgaarden, echter
in Leomerike - of all places
[waar wellicht nog
een limerick over geschreven zal worden
door deze of gene]
en laten wij iedereen de les lezen
door uit te leggen dat de Rijn
niet bij Lobith, maar bij Spijk
de grens over komt…
Een dolescent
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
5.816 Toch bij de grens bedenk je: ach, Lambik,
al ga je je voor de schoolsleur verstoppen,
in Vlaamse stadjes met hun romantiek,
je vindt ook ginds dezelfde stomme koppen,
en bovendien rest nog deze tragiek:
je klas wordt zo toch nooit een half ei
je leerlingen nooit meer dan lege doppen.…
de donkere kamer
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.092 met woorden als gif
borrelend vanuit zijn keel
tracht hij haar te straffen
zij slikt alles grif
hij krijgt straks zijn deel
als zij hem af zal blaffen
de dolk in haar rug
het zwaard boven zijn hoofd
hun liefde raakt de grens
de klok telt langzaam terug
de kaars reeds uitgedoofd
een uitgebluste wens
wat was er toch gebeurd?…
Aan de sonnetten (I)
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.897 De ware vrijheid luistert naar de wetten:
Hij stelt de wet, die úwe wetten achtte:
Naar eigen hand de vrije taal te zetten,
Is eedle kunst, geen grens, die haar ontkrachtte;
Beperking moet vernuft en vinding wetten;
Tot heersen is, wie zich beheerst, bij machte: -
De geest, in enge grenzen ingetogen,
Schijnt krachtig als de popel op te schieten…
Nachttrein
gedicht
4.0 met 25 stemmen
14.811 Geen hartstocht dreef mij naar de grens,
geen Gorter of Lodeizen greep mijn pen. Te laat.
En zoals alles wat met leven is behept
ben ik op weg en kom ik aan.
----------------------------------------------------
uit: 's Zomers stinken alle steden, 1997.…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
2.983 even
Maar voor eeuwig zo meteen
Hij slaapt half zittend in zijn bed
Een witte troon
Voor het beregend raam gezet
Als ware het gewoon
Wij stervelingen moeten alsmaar huilen
Terwijl hij glimlacht
Alsof hij niet met ons wou ruilen
Alwetend wat hem wacht
Zijn ogen kijken verder dan wij zien
Zijn blik zweeft licht
Kijkt over ’s levens grens…
Broken
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.397 Ons zoveelste gevecht
De zoveelste ruzie
Nog een grens verlegt
Een bevestigde illusie
De lieve vrede bewaren
Ja en amen uit mijn mond
Dwars door je heen staren
Terwijl je mijn hart verwond
I've been there, I've done that
Over and over again
Wat wij delen in bed
Is de reden dat ik je nog ken
We begrijpen elkaar meteen
Als we ons…