1206 resultaten.
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Het wordt weer zomer,
z’n volle wagen is op pad
met de korenschoven naar
de molenstenen van de tijd,
zijn krakende karrenwiel
strijkt de plooien van de
laatste morgenstond
op zijn voorhoofd glad.…
ruwe diamanten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 fouten maken kunnen we allemaal
maar het is een kunst om ze te vergeven
iedereen heeft zo zijn eigen verhaal
en iedereen zal dat anders beleven
soms botsen we dan op elkaar
en soms gaat daarbij iets kapot
er schuilt in elke stap gevaar
dat is ons collectieve lot
als ruwe diamanten in een zak
polijsten we elkaar hier glad
dat gaat lang…
Helsteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 het chirurgisch handboek na
als de meester die hij wil zijn
Lichamen zijn interessant
om te ontdekken in de vakantie
en later terloops uitleg te geven
aan de andere studenten
De boeren kijken zwijgend toe
hoe de mens een dier is
een kikker in het groot
ze malen niet om de wetenschap
Ai, vers bloed, geef me snel
een helsteen, een gladde…
De avond brengt koelte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Traag
na het snelle bewegen
streelden mijn handen de geur
glad over je uit en weerloos
ging ik naast jou liggen
op het bed in de stille kamer
midden in de stad
met de hoekige kantelen
De avond brengt koelte
terwijl ik naar je kijk
naar je kijk…
Kleine rimpelingen
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
443 waar de
voorplecht het
water sneed
en jij golven
weer dichtritste
gaf het water
in een kleine
opening snel
stand van zaken
in spiegelend glad
verschijnen
lieten de diverse
metamorfoses
een veelheid aan
mogelijkheden zien
waarvan velen in
kleine rimpelingen
geschiedenis spraken
terug kijkend
konden wij de
vaart zien die
wij…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
340 Het schemert, we wandelen
weg van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jij bent glad gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk door jouw haren…
Het begint met tover
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
265 De kinderen vragen waarom
we wonen waar we wonen
hoe we zijn gekomen
aan de antieke lamp, en waarom
ik niet alle antwoorden weet
Ik tover
er verhalen uit
levensverhalen
van pijn, verdriet en succes
met wat opschepperij
glad dichtgesmeerd, glanzend
van genoeg betekenis
om ze te laten overleven
houvast en troost te laten
geven, hoop…
Dooi
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil.
Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen.
Thuisgekomen verkondigt de buis wederom het weer.
Ik leg me berustend neer bij komend onheil.…
Tram op de heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 , ik tuur en
luister naar hun respons
De wind voert het lied
de hemel in, ik zweef mee
in het volle licht waarin de uilen
zich stilhouden, nergens
klinkt hun grauwe roep
Vesting, Noord- en Zuidhuis
Monnikendorp, Uil, Westveld
Een zoemtoon, turbulentie
vanaf het platform in de grot
die ons opslokt
Er drupt een pegel
alles blinkt glad…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 uit het verleden
Verloren gegaande dorre gebieden
kwetsbaar aangetast door droog klimaat
Geen water voorhanden, alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van zand schroeiend in de zon
die wegkwijnende grond gewoon liet verdwijnen
omdat het simpelweg niet groeien kon
De grilligheid…
De klok
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.184 Een gaap, half open ogen
Nog slaap, het onvermogen
Een spier te spannen
‘k Ben hier gevangen
Onder je arm, geborgenheid
Het is warm, er is geen tijd
Je zachte huid die dwingt tot rust
Je slaapgeluid dat zorgen sust
Als grillig ochtendlicht is ingeslopen
Wordt wakker worden onderbroken
Geen Galathea vraagt meer te marren
Wie kijkt er nu…
Marine
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
785 Toch verzacht het grijs der lage wolken
De rimpeling op ’t water laat op ’t strand
een grillig zandspoor na, dat oplicht in een vage avondzon.
Wolken drijven traag uiteen:
De dag kleurt zacht een nieuwe morgen.…
EEN EEUW LANG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Op de strenge diepzeebodem
door beschermend duister omgeven
ligt al honderd jaren
het wrak van de Titanic
zijn boeg en wanden
slapen dof _ bruingekleurd
grillig en verweerd
door onoverwinnelijke vraatzucht
van ontelbare dwergplantjes
daarbinnen verblijft het gebeente
van zeelui en reizigers
die een verborgen graf kregen
dat sterke herinnering…
Ikzelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 eerder ondoorgrondelijk, boeiend en levend op de achtergrond,
toegewijd als vriend en een echte filantroop, maar de dualist in mij
maakt mij vaak weer besluiteloos, ontvankelijk en zelfs grillig,
al lijk ik voor de meesten niet toegankelijk, bij mij duurt het alleen wat langer
voordat ik besloten heb of je mag blijven, en dat komt weer over als…
Er zijn ook overeenkomsten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 wijziging
slechts ten goede of ten kwade
Zonder visie, geen leven, geen mening
een leven zonder inzicht schrijdt voorbij
kabbelt slechts voort zonder enige intentie
Bedoeling onderhevig aan verandering
alle zeilen nu bijgezet
Hoewel tijd soms inzicht geeft, roept de toe-
komst schande, daar onze visie tekort schiet
logisch gezien, grillige…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n…
1 mei feest van de arbeid
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
936 Grillig
eindigen aprilvissen
de meimaand die wil
herbeginnen
Arbeit macht Frei
oorlogen herdenken
de bevrijding
met goede werken
Belgische Paasakkoorden
bindend de vrijheid
verslinden
Herstelbaarheidsindex
nu van kracht
potje breken potje betalen
de luchtledigheid in 't verwoorden
de mond toesnoeren
Grootkapitaal onderbelast…
laatbloeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
628 Wijnrode vlekken over haar vel
Dat blinkt van de hitte
Haar groeven gloeien glad op
Een rare wenk dwingt me nader
En ik reik en raak de galm
Vervuld van een geheime pijn
Waar het lot geen grip op heeft
Haar stem rolt als de donder
Dan werpt ze een bijl naar mijn schedel
En klieft het geheugen als een straf
Nu klaagt ze om een ontstoken…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 In doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend…
Strijk en zet
gedicht
2.1 met 507 stemmen
138.195 Ze strijkt zijn schouders
achter de ellebogen
-zijn gekreukte imago glad-
en hangt hem in de kast.
Ze trekt haar jurk uit,
vouwt zichzelf
open, stijft haar minnaar
en bevochtigt de lakens.
-----------------------------------------------
Uit: 'Naastenparade', 2002.…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Dromende spiegel
zwijgend en afgemat,
in lome wiegel
glimmend en glad
Diep van de wolken
dalen de schimmen af,
Donker bevolken
´t groot watergraf.
Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen,
kleuren gaan doelloos om,
vluchtende lijnen
Keren weerom.…
De lucht van Lust
hartenkreet
4.7 met 55 stemmen
4.074 Wilde krullen die glanzen
Rood en onweerstaanbaar
Volle lippen zacht en vochtig
Bruine ogen waarin ik staar
Groene ogen die glinsteren
Vervuld van innig verlangen
Lange zwarte wimpers trillen
De lucht van lust bevangen
Warme huid zo glad als satijn
Handen glijden naar beneden
Over mijn borsten mijn buik
Jouw tong naar binnen gegleden…
Ach ja .....
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
919 Blozende wangen
een ronde toet
een gladde huid
het voelt goed
Zien eten, doet eten
het smaakt naar meer
alles moet je proberen
al is het maar één keer
Lekker om in te bijten
sappig en gewild
een hele grote hap
nog is honger niet gestild
Zonder uiterlijk vertoon
dus eigenlijk zonder schil
ben jij echt het enige
wat ik op dit moment…
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten glinstert
een druppel dauw
op een winters blad
de wind fluistert
goede morgen
haar warme glimlach
strijkt de vouwtjes
de plooitjes en de rimpels en lijntjes
op haar wat ouder wordende gezicht
weer jong en glad…
vals plat
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
759 En hoe ongelooflijk glad lijkt de weg
die ik nu moet gaan
geen valkuilen of obstakels die er staan
maar moeizamer dan alles waar ik langs ben gekomen.
Het leek de makkelijkste weg
maar ik heb het valse plat genomen.…
Sentimenteel*
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
4.310 Van hemel naar hel was ik glad vergeten:
hier zit ik temidden van slampoëten.…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte…
Nog niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Niet betreden,
te zacht, te glad, te gaaf,
laat nog dit zand
laat nog zijn dit onbelopen stuk
zand zijn voor ’t zand,
voor de rommel, de keitjes, ’t aangespoelde,
voor vogelspoortjes,
geen harde voetstap,
zelfs geen blote voet,
nu niet,
laat de heuvels heuvelen,
de glooisels glooien en plooien door de wind,
het helm wuiven
en laat het stuiven…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Het water van de vijver, glad als ijs
Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden
Van hoogbejaarde dommelende panden
De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor…
Op reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 Er vielen grote witte vlokken,
op het harde gladde ijs.
Toen een dame rustig afsloot,
voor haar allerlaatste reis.…