42726 resultaten.
De Geest der Poëzie
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.067 De Geest der Poëzie,
Die altijd was', der Mensheid hoogst Genie,
't Streven der Mensheid naar oneindge Vrijheid
En daardoor ook haar oneindige Blijheid.
Ik ken haar. Zij is mijn gouden Geliefde
Uit de Poëten der wereld, gouden vreugd.
Ik ken haar. Zij was in mijn gouden jeugd,
Van mijn geboorte af, mijn één'ge Liefde.…
De geest van Gene Cernan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 Amerika wilde al eerder de eerste zijn.
In de ruimte. Als eerste op de maan.
Gene Cernan was er de laatste bezoeker.
Hij zag onze aarde als laatste mens,
zoals onze aarde in werkelijkheid is.
Als een bescheiden, blauw bolletje,
in een ontzagwekkende, zwarte ruimte.
Gene Cernan keerde bescheiden terug,
zoals alle astronauten voor hem deden,…
Lichaam ziel en geest
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
996 cardio en kracht
circulatie en de grenzen
onderhouden zo met
liefde wat we hebben
in dialoog met andere mensen
door sport besef je
wie je bent en dat jij
het lijf nooit hebt verwend
altijd te weinig aandacht
hebt gegeven en dus is het
een eigen bestaan gaan leven
samenwerken zal
beiden sterken tot een feest
van lichaam ziel en geest…
In vertegenwoordiging van heldere geest.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Lezen en schrijven je eigen leven
van kindertijd af aan met meer
dan ooit wellicht voorstelbaar is
in vertegenwoordiging van heldere geest
ontroerend wonderen heeft getoond.…
De geesten van mijn toekomst (3)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
658 In het verleden
werd ik,
lerend en groeiend,
anders dan zij.
In het nu
ben ik,
groots denkend,
in wezen klein
In de toekomst
word ik
slechts een herinnering
in hun beeld van mijn zijn.…
LICHAAM VECHT MET GEEST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 Het hoofd is zwaar
vol krioelende gedachten
gauw rust zoeken
neerploffen op de sofa
rug tegen de leuning
wiebelend zitten
hersenschimmen blijven kwellen
rusteloos om je heen kijken
de divan wenkt stil
aaaah lekker languit
op dat soepele kleed
tussen zachte kussens
eindelijk stroomt
die vermoeide hersenpan leeg
geeft zich vanzelf…
De denker
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
698 Mijn lichaam is het huis
van een reizende geest
die komt en vertrekt om
te reizen door 't heelal
vrienden die langs komen
als mijn geest afwezig is
ontmoeten 'n zielloze zitzak
dat blijkt geen probeem
ze fluisteren bij vertrek
fijn mens om mee te praten
ze horen slechts zichzelf
ik heb geen woord gezegd…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
758 overal flessen
leeg en hol maar vol verdriet
wrijf die geest eruit…
Afgetast
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
876 Want waar de wil is
in de geest
daar fluit de duivel mee.
Al was het water
nog zo warm
je hart zo koud
en niets voor mij.…
Knopen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 Mijn herinneringen
liggen vast
in knopen,
mocht de houdbaarheid
van geest
wat vroeg verlopen.…
Wie is G.O.D (senryu suite)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
702 een
ondeelbaar geheel
G.O.D geest der schepping
het universum is zijn
stoffelijk lichaam
In de zin van eenheid
lichaam-geest schiep hij de mens
naar zijn evenbeeld
Is deze G.O.D
werkelijk de mensen god
der gelovigen…
Als ik word geroepen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.380 uit te leggen
Daarom ben ik zo nog bij je
in je hart en in je geest
ik zal daar nog met je leven
want dat mis ik nog het meest...…
Ik heb je nodig
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.514 als mijn geest achter de spiegel
zich in de morgen verschuilen wil
even af wil wenden van het bestaan
afscheid wil nemen van de contouren
die mijn leven hebben geweven
langs de weg te zetten bij het grove vuil
op die momenten zie ik je silhouet
het bedekt mijn onrustige gedachte
mijn geest komt te voorschijn
en verdwijnt de damp die…
Binoculair gezichtsveld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Godin van kunst en vrede
Van wijsheid en van geest
Een uil als totembeest
Vervoeg u stante pede
Bij ons en breng tot rede
Voor wie wij zijn bevreesd
Godin van kunst en vrede
Van wijsheid en van geest
Verhoor toch deze bede
Maak dat de mens herleest
Dat liefde haat geneest
Was Beth’lem niet de stede
Godin van kunst en vrede?…
Jezus de Jood
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
638 Nadat hij opgestaan was in de harten
Van de discipelen die van hem hielden
Diegenen wisten ineens wat hen bezielde
Nu onthecht en vrij van smarten
Geen nieuwe religie had hij willen creëren
Maar dat men opnieuw werd tot een kind
Dat zich spelenderwijs als God bevindt
In het innerlijk als een hemels existeren
En hij injecteerde een nieuwe geest…
Oudjes
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
765 Bejaarden,
opgeborgen, stilletjes
brandstof bestaat uit pilletjes
het lijf al stijf en stroef
de geest bedrukt en droef.
Maar zo zijn die oudjes lang niet allemaal
wel rimpelig, soms kaal,
geest en lijf en leden nog heel vief
daarom hebben zij het leven nog zo lief.
Mooi op deze wijze oud te zijn
op het laatste stukje van je levenslijn.…
Wie ben jij ?
hartenkreet
1.9 met 11 stemmen
1.494 Jij zit in mijn lijf
en in mijn geest
't is net of ik
thuisgekomen ben
Maar wat me verwart
het allermeest
dat ik niet meer weet
wie ik ben
Mijn geest heeft
honger wil gevoed
mijn lichaam hunkert
naar warmte
Jij gaat diep
tot in mijn ziel
is dit dan
wat ik zoek
Wereld op z'n kop
kippenvel ?
en ik ?…
Ik was mezelf als eenzaam dier
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
567 Te intensief
dat hoorde je wel vaker
van die wolf, dat beest
en ook ik ben die
eenzame mens geweest
zo liep ik dagenlang
van geest naar beest
van feest naar geest
met zonderlinge gedachten
zo liep ik dagenlang
van angst naar lol
ging ik helemaal
uit mijn bol
totdat ik mijzelf vond
in mijn hol
zat er geen limiet
aan mijn plezier…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 sprookjes met grote ogen worden natte
dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood
in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf
ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit
open in ogen op horizon, tongval taal
verraadt kolkend bloed onder nagels - kan
niet kruipen. kannen en kruiken van haar
kind-zijn barsten onder regen van druppels
levensdrang…
VLEERMUIS
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.469 Vastgespijkerd aan een schuur
Weert hij de demon
Met een bol lijf en een duivelskop
Dooraderde vleugels dragen hem
In een stikdonkere ruimte
Ontwijkt hij het spinrag
Uit een grot vliegt een stroom op
Grillig wentelende vlekken
Een moeder kruipt over een wand van jongen
In het staartvlies vangt zij de meelworm
De vlieghuid plooit als…
De Duivelskloof
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 Het was klam en kil in de smalle kloof
bizar gevormde rotsen keken ons aan
dreigend overhangend met alle gewicht
boven ons hoofd zat een grote rotskei
onzeker klem tussen twee rotswanden
Moeizaam klommen en daalden we
tussen gigantische her en der naast
en op elkaar neergekwakte rotsblokken
op de meest onmogelijke plaatsen
groeiden grillige…
Brief aan Josef Vissarionovich
netgedicht
3.3 met 44 stemmen
25.105 gevreesd en geliefd overzag je
vanaf betonnen sokkels en banieren
als vader, voorbeeld en god
heerste je vanuit eenzame hoogte
voor altijd overal aanwezig
de hamer creëerde naar jouw beeld
het land dat ruw ontwaakte
door de kanonnen van de Aurora
door de roep om vrijheid van hen
die zich schaarden achter idealen
paranoia vervormde je grilligheid…
Boom
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
7.333 In het woud van verlangen rijst eenzaam mijn stam
tussen talloos veel stammen in eendere grond
graaiend met grillige takken in ledige lucht.
Wachtende tot de dolende reiziger kwam
die met haar zachte vingers mijn schors lezen kon
en omstrengeld vergroeid en gezamenlijk zucht…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Dan kleedt de storm
haar gretig uit;
Ze laat het blad slechts
langzaam vallen,
ze koestert nog het bladerbed
om dan grillig
verlaten door de herfst
de witte winter toe te vallen.…
Omfloerst struweel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
860 betreed
waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met rasse spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
terwijl het pad vaag onheilvoorspellend wordt
een donderwolk razendsnel het licht verkort
en de hele omgeving laat ruiken naar onraad
vanaf hier lijkt elke stap er één teveel
om te verdwalen in de grillige…
Toneelleven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.271 In een grillig verloop, via hoogst ongewisse wegen,
ontrolt het leven zich, in vele actes en iets minder delen
als een toneelstuk waarin je wel een rol moet spelen,
ongeacht het talent dat je van huis hebt meegekregen.…
Buiten het bedijkte land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 De knotwilgen brengen je fantasie op gang,
de lichamen tonen een grillig leven van groei.
De altijd jonge takken rijken naar de lucht.
Ik geniet in de grienden aan de rivier.…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Wie kent des levens grillige verloop?…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Lig nog begraven in de oude eeuw,
onder witte grond met zwart krijt
van hoogmoed, niet moedwillig
want op een morgen valt de eerste
voorjaarsregen en worden de etsen van
de zonden grillig op het telraam van de tijd…
Ik kan uren zitten turen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.152 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het grillig twijggewoel,
Dat zich spiegelt
En zich wiegelt
In een zonnig-eff'ne poel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar der wolken hopge drom,
Statig zeilend,
Of verwijlend
Aan de helle hemeldom.…