2600 resultaten.
Haiku plus #4
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
612 Achter de horizon
springt het touw een gat in de dag
hoger dan de hemel.
Mensen praten luider
dan parkieten - heel de dag lang
lawaai is hun masker.
Ik til je op in mijn hoofd
op het ritme van een liedje
gedragen door de wind.…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Ik verlang naar een zee
zonder horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote…
de veren van de vogelman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 achter de duinen heeft hij zich
vleugels aangemeten
nu fladdert hij
de vogelman door het
zand naar het water
boven hem strekt een
oneindig blauwgrijze deken uit
hij houdt de vleugels hoog
tot hij als een vogelstip aan
de horizon verdween
de veren van de vogelman
komen bovendrijven
wie ziet zijn unieke veren
wie haalt ze uit het water…
Bewogen kerktorens
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
694 de horizon
streepte tussen
zwart en licht
waar zon ontbrak
lichtte zwart
nadrukkelijk op
er was geen
rust in die
afwisseling
de wolkenrij die
boven de aarde hing
trilde beweging
in dichterbij
kwam snel de
intense hitte vrij
bewogen kerktorens
in het ritmisch laten
horen van gebeden…
We noemen hem Kees XVI; vers 76-IV
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
364 *76-IV*
de boom vraagt
niets dan één
open blijvende
horizon
de aarde draagt
onder onze voeten
geen last
geen luisterende
frisse wind
-die waait
laat ons
niet storen door
het ritme dat
geen haast erkent
niets achterlaat
niets wil
slechts
eenvoudige nabijheid
het moment zijn
laat
dat natuur reageert
met stilte…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 Onderweg, alleen naar samen
als zonen zonder vaderland
achter die horizon zonder oorlog
naar vroege vogels
van een droevig lied
om vrede te bewaren
leven in de regenzomer
overvleugeld door armoede
in goede gezondheid
zijn we zonder elkaar in nabijheid
als zonen zonder moederland
gevleugeld als de mooiste vogels
onderweg, alleen…
Voorspelling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Terwijl ik mij hierover bezin,
zie ik de horizon verdwijnen,
draai mij om naar’t verleden,
verdwijnend in dichte mist.
Ik verplaats naar het heden,
weet niet of ik mij heb vergist.,
of heden uit ver verleden
nieuwe toekomst voorspelt,
wat ik toen heb vermeden,
is wat mij nu zo kwelt.…
Beeld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
945 De Dood heeft een wit paleis
net achter de horizon
in de buurt van de dalende zon.
Een nachtegaal zingt er hel
begeleiding: een turkse trom
en een koperen rinkelbel.
Het licht is er warm en rood,
in de tuin welt een koele bron.
In een hoek staat een oude zeis,
op een marmeren bank zit de Dood.…
De Engelse Sonnetten, 2. Dwaling
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
999 Uit de grijnzende golven
duikt een horizon op,
het kompas van de zon
is al manen geleden verdwenen.
Verwilderd strompel ik
over de richels,
verblind door een schuimend licht,
ik spreid mijn armen
en hang in stilte
en absoluut evenwicht.…
l' arbre et le vent
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
634 ver van tijd, de woorden
die op schaduwen lijken
omdat niemand op hen wacht
hoeveel heb ik er al naar de horizon gelokt
nog voor het naamloos vervreemden
van mijn slapend lichaam
ik zal sterven, onverwacht
wanneer ik, als een boom in de wind,
word tot verlatenheid
de neerslag zal niet ontbreken
steeds lager
met een nog lichtere…
Verlatingsangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 ik was omringd
door lange schaduwen
van de ondergaande zon
zag ze langzaam
nader komen uit
een nog onbekende bron
zij contrasteerden
met het dieper wordend rood
zwart geeft geen geheimen bloot
ik voelde hoe
duister won van het
laatste streepje aan de horizon
de obstakels zijn gebleven
heb verlatingsangst dit late uur
geen plaats…
Die zonnestraalde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik heb je
ooit ontmoet
na een stille groet
een lach
die zonnestraalde
door het bos
verlichtte toen
jouw plekje
op het mos
we luisterden
naar het ruisen
van de wind
tot mijn hand
de eerste liefde
in de jouwe vond
wij dwaalden af
naar hogere sferen
zonder horizon
in het wederkeren
beseften wij terdege
dat dit het echte…
Volaan vooruit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 de zon weer glanst
in gouden regendruppels
op het water deint een boot
de golven spelen
het spel van op en neer
de wind rukt en trekt
aan het roer
de schippersdochter
kapiteinse
op eigen schip
haar koers varend
immer de horizon
in zicht
vol aan vooruit
buldert de wind
stevige handen
aan het roer…
Inspiratie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.194 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht in de zon, van
links naar rechts, dan hoog en weer laag en
vice versa, wederkerend onbegrensd bevrijdend
soms peinzend zoekend naar een anker
dan weer soepel glijdend op het wit
van de sneeuw in de ruimte van het hooggebergte
als scherpzinnig geestverwant, mijn beste kameraad,
mijn trawant.…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
Anders dan voorheen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
493 ik draag mijn gemoed
naar het weidse
een eindeloze verte
verleg mijn grenzen
twist met de wind
als een gevouwen bootje
varend oeverloos
ongekunsteld broos
aanvaardend de
onstuimige golven
ziende naar de gloed
een horizon van moed
‘k slijp de scherpe kanten
van de vuursteen
fonkellicht warmt de bron
maar, anders dan voorheen…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.270 Als de zon haar kracht
heeft verloren
maar haar gloed nog even
de rimpeling van de zee
zacht streelt en laat gloren
verdwijnt zij langzaam
achter de horizon
golfjes kabbelen
ongestoord
op het strand
zij wissen alle sporen van de dag
uit het zand
alleen het geluid
van de branding ruist zacht
en de avond gaat
over in nacht…
zonsondergang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
721 je lonkt naar mij
belooft mij gouden bergen
stralend verleid je me
tot vlak aan de horizon
wenkend: .. ga mee..
en ik dwalende ziel
stort mij naar voren
in vol geloof, dat
jij de waarheid bent
maar in je kleurige jas
open je de hemelpoort
waarachter je verdwijnt
mij laat je staan
als een eenzame ster
in een donkere nacht…
'n Middag in Kijkduin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wolken stapelen in
vele tinten grijs
aan de horizon
'n klein bootje
Tussen hemel en aarde
een immens grote zee
deinende beweging
lichtgroen tegen grijs
Niets blijft hetzelfde
ontelbare schelpen waartussen
'n krab rent voor z'n leven
als voetstappen verdwijnen…
Mystieke vogels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 Meer spreeuwen dan ik tellen kon
verzamelden zich boven een hoge kerk
vol onbezonnen kinderdromen
en een lachende maan achter de bomen
een tante die ik nooit had gekend
stuurde een blonde kinderspiegel
in een brief zonder postzegel
naar een vriend, die mij bijzonderde
mystieke vogels vlogen die nacht
naar een onbestemde horizon
met veel…
In speels laveren
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
496 het dwarrelt
naar omlaag
jacht en jaagt
in speels laveren
ook de wind
lijkt snel te leren
hoe zij de kristallen
flonkerend kan draperen
de horizon verdwijnt
geluid dempt uit respect
voor de snelheid
waarmee wit alles bedekt
de aarde
licht weer op
na een donker herfstig leven
rust zij onder winters zachte deken…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.821 vol ongeloof na het nieuws
dat insloeg als een bom
staar ik verloren naar
mijn eigen spiegelbeeld
vraag me ten zeerste af
waarom de ring die ooit
onze liefde bezegelde
nu voelt als 'n leugen
is het gras daadwerkelijk
groener daar waar hoop
gloort aan de horizon
blijf ik gebroken achter…
hunkering van het hart
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
546 voel ik mezelf
meer dichter dan in
mijn dromen
is dit mijn weg
die zich ontspant in een wolkenlicht
gebaar
'n gebaar van heerlijke, warme waanzin
waarin ik namen vind
als een zelfde beweging
van horizon tot hunker
voel ik mezelf
meer dichter bij jou en jou
nog voor we zinnen breken in het vuur
en als dat zo is, voel jij het dan…
Dag nacht.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Bij Hammerfest bleef onze zuiderzon
dagen en nachten achter de horizon.
Zonder duister bestaat daar geen licht.
Zonder nacht geen dag.
Zonder pech geen geluk.
Naar de zuiderzon zijn we teruggekeerd.
Boven Trondheim kwam hij al welkom heten.
Bedankt zon. Dag dag. Dag nacht.…
Ooglid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
602 Immens zicht
de horizon verlicht
haar huid omlijst
in haar paradijs.
Het water stijgt
mijn hand van haar lijf
mijn laatste traan
die het raam beslaan.
Een verwaterd zicht
op jou gericht
de herinnering schijnt
door jouw paradijs.…
Zelden is er blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 je blaast nog
altijd toekomstwind
tracht de wolken
om te vormen
die eeuwig aan
je horizon verschijnen
nooit verdwijnen omdat
jij ze aardig vindt
zelden is er blauw
in het strak van
heldere hemel wit je
soms wat tintjes grauw
in het zwarte van nacht
rond je zacht je dromen af
want morgen blaas je
weer de toekomstwind…
Achter jouw stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Nu jij dit leest
voel ik de adem van de zee
de duinen waarop wij
ooit ravotten
jij bent het niet voor mij
achter jouw stilte
begint de horizon met dromen
open jouw geest vol mooie beelden
voor mij ben jij het nooit geworden
achter jouw stilte lik ik mijn wonden.…
Met gesloten lippen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 Jouw gesloten lippen verzegelde je laatste gebaar
dat zich illustreerde in kleuren van zonsondergang
met het requiem vanuit de horizon in een ijle lucht.…
hand in hand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
723 naast elkaar wandelen we
langs een gouden strand
de schemering valt rustig
donker neemt zijn tijd en
ondergaande zon
kust zacht de horizon
mooie tafereeltjes,
ogen die verblinden
door al die schitterende juweeltjes
de liefde ontbrandt en
samen wandelen we verder…
hand in hand!…
Ons einde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Denken
aan dat ene moment
dat ooit zal komen
een ieder bestemd
Pijn
het einde is daar
de laatste adem
het leven is klaar
Somber
zijn de gedachten
voor het moment
wat je kan verwachten
Donker
is de duisternis
pikdonker
als het doek gevallen is
Dan komt hét licht
dat gaat schijnen
aan de horizon
en alle problemen zullen verdwijnen…