Alle inzendingen over ijs

1451 resultaten.

Sorteren op:

Toen bliezen de poortwachters op gouden horens

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.156
Toen bliezen de poortwachters op gouden horens, buiten daar spartelde het licht op 't ijs, toen fonkelden de hoge bomentorens, blinkende sloeg de Oostenwind de zeis.…
Herman Gorter29 augustus 2006Lees meer >

Sneeuw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Stilletjes loop je terug over het bospad met sneeuw en langs slootjes met ijs. Naar huis snakkend naar een warme kop melk met anijs, met in gedachten om morgen weer terug te komen en opnieuw over het fluwelen bospad te lopen.…
Elly boudrie15 december 2010Lees meer >

Als ijs adert in bevroren ogen

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Als ijs adert in bevroren ogen en koude angst wurgend alle liefde dood Wanneer afgrijzen en weerzinwekkende voel brandt als vuur in een gesloten hart en prikkeldraad de huid omvelt Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert Dan zie je beiden ieder een kant op gaan Was eens de liefde mooi en bloeiend Teloorgang gedoemd Zwarte bloemen ijzen…
Windwhisper13 november 2007Lees meer >

Warmt ijs met koele ogen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
jij bent bedrogen gevlogen zijn emoties agressie vol gevoel lijkt je enig levensdoel ik heb je hand genomen in ontdooien zijn schuchter de eerste woorden gekomen over uitglijders kou en kilte in een theatraal leven van nooit om elkaar geven nu warm je ijs met koele ogen langzaam smelt in tranen woede weg komt klaarheid in…

Alles van de wijs tussen zon en ijs

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
denkt hij de grissende hand van het boerenland och; wie bemerkt het in deze negorij denkt hij onverstoorbaar als altijd wanneer hij al dat moois voorbij ziet gaan dat hij niet kan weerstaan pakt de zweep en slaat daarmee het paard dat hinnikend van schrik op het verkeerde been gaat staan alles van de wijs tussen zon en ijs…

de ijs-oude vergetelheid (L.O.V.E.)

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 412
verliezen kan; dat er een grens is ‘an welk beeld op het plein mag blijven staan: alles in strijd met Artikel 1 moet rapper dan snel heen- gezonden worden naar de ijs-oude vergetelheid.…
R.E.N.S.14 augustus 2025Lees meer >

ijs en weder dienende mutsen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 720
O Don O'Van! Heer van...ja van wat eigenlijk?... enfin Een halve eeuw...wat zeg ik... zestig jaren zonder grijze haren te krijgen van talomaanwezig wereldleed, alwat madame Nature van haar Grand-Mère op onze mondiaal een en andermaal getransformeerde tot massa's biomassa in haar schoot heeft te verstouwen aan, ik noem een…
Maxim sr.26 oktober 2025Lees meer >

De dichter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 709
In het donker schuilt de Dichter in de gloed van het vuur dat de kamer schijnt te verwarmen maar 't ijs niet smelten kan... Zijn gedachten ver heen, naar zijn diepste geheimen die hij zo goed kent maar niet vinden kan...…

Eindejaarsvlucht

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.978
De nachtegaal trilt het winterwit uit het vroege morgenkleed in een waas berijpt en strakke snit vleugelt hij zorgenbreed door een asgrauwe dageraad door breekbaar grijs en olmenlaan tot aan de rand van het bestaan waar de tijd geen tijd beslaat Daar verdampt zijn verenjas buigt zijn vlucht naar nooit meer terug het koele ijs en het geknakte…

Oude jeugd

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.721
Mama, je haren worden grijs ze krullen golvend in een dans bekronen met hun zilv’ren krans je lief gezicht als een ereprijs Je ogen kijken door beslagen ijs doch het staren krijgt geen kans het vuur te doven in hun glans dus schitteren ze zichtbaar wijs je vele rimpels worden oud ze plooien zich in diepe rust moe van wat je hebt aanschouwd…
sacrajewa3 augustus 2004Lees meer >

hoogmoed voor de val

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.016
hortende tonnen grijs, slenterend op trompetgeschal slepen hun aangeslagen tanden naar een nakend einde toe de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen – en bergen hun stijgende lijnen in dalen, weidse valleien; hopen op het ijs en steen een bevroren vloed van weggeëbde dieptes blauw als de blakende einder het gekrompen harnas kraakwit;…
kuirinck23 december 2005Lees meer >

Vannacht

gedicht
3.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 23.991
Ze lagen onder dun zwart ijs; de een zag grijs, de ander blauw. Ik heb ze op het gras gelegd, dat hard onder mijn voeten brak, hun lijfjes droog en warm gewreven en ze mijn adem ingeblazen.…
Hester Knibbe31 augustus 2004Lees meer >

In rood gedood

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 491
je hebt de zee zien komen steeds meer water tussen duin en de verte van je dromen ze bloeide tot schuimwitte bloemen die in lange rijen omsloegen met donderend geluid zon weerkaatste op ontelbare botten die de vloedlijn markeerden als het vroegere kruiend ijs bizar beschreef zo dood het sterven der mensen in een niets ontziende…
wil melker10 januari 2020Lees meer >

Blauwgrijze kou

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
zijn zongekleurde levenskracht met een stralende lach waarvan het altijd wel een onsje meer mag zijn toch kan ook jij verstillen bevriezen in doorzichtig transparant dat geen ruimte laat voor een warme hand onbereikbaar opgesloten in blauwgrijze kou die een lente nodig heeft om eindelijk te ontwaken in nieuwe kleur het ijs…

Poes

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 916
Ondanks dikke, lange, zachte vacht geen zin om buiten te komen, poes voorspelt een koude winter, maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren. Sint en kerstman, vindt ze enge mannen, ze houdt de wacht en jaagt ze weg, bromt en klauwt en bewaakt het raam, maar is een schatje als ze spint.…
Ditheke7 december 2012Lees meer >

hij die geen naam draagt

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 695
de winter ging aan wijdopen in het nachtland van afwezige rozen in het water tot ijs versteend behangen met dichterswoorden stond hij die ik liefhad ik was zonder gewicht toen ik op mijn tenen de zwarte lucht streelde en zijn stilte liet rusten in de wind wolken schreven ijsvogels op zijn schouders en lieten sneeuw dalen…

Gebroken

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 900
Als brandhout wordt de liefde aangewakkerd Droog en vurig is haar aard Gloeiend is de hitte van de hartstocht Zwaaiend is de scherpte van het zwaard Knetterend springen vonken Loeit de kracht door ’t verliefde lijf Smeulend gloeit het steeds weer verder Tot ik plotseling verstijf Koud tot op het bot IJs in alle hoeken Giert de wind…

ROADBOOK

netgedicht
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
De wereld is van ijs Door dubbele, valse tongen Zijn wij uiteen gezongen Ik Dakar, jij Parijs De wereld is grauwgrijs Ik, troostvrouw, jij troostjongen We slaan op watergongen Meeuwen doen het gekrijs Dat ik niet van mijn lippen krijg Ik schrijf met schelpen in het zand Hoe of het tweepersoonsland heet Dat ik nu te verliezen dreig…

Weer klinkt het lied

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
hun woorden bevroren tot ijs door een gure wind gedragen tochtten zij kilte door het paradijs waar tropische emoties bruisten felle blikken huisden in het smeulend vuur van omfloerste ogen stilte brak de eerste schrik paniek vluchtte in chaotische taferelen zij drongen met velen naar te weinig lucht hun vlucht is gevangen…
wil melker9 januari 2016Lees meer >

Zijn laatste vacht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 427
permafrost nog is er geen ontdooien ik voel je kou droom witte vachten bij het grijsblauw van je blik in ogen die de verte weten in het sneeuwblinde vergeten het universum kruisen in vertwijfeld zoeken naar wat noorderlicht als tegenwicht nog lacht de poolbeer in zijn laatste vacht onwetend welk vreselijk lot hem wacht kruiend ijs…
wil melker14 november 2015Lees meer >

Het Waterhoentje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Het Waterhoentje Aan de Korte Prinsengracht stond een vrouw die eens mooi moest zijn geweest Aan haar zwaar verzorgde uiterlijk zag ik dat ze dat nooit had kunnen vergeten Ze keek verbeten naar beneden en gooide met veel kracht grote stukken brood Op het ijs vastgevroren en wanhopig zat een waterhoentje Midden in een kring…
Paul Rood4 januari 2009Lees meer >

Wintermusje

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Wacht je tot het ijs gaat smelten tot langzaam de dooi begint wacht je, eenzaam wintermusje op de milde lentewind. Wacht je op het nieuwe voorjaar op het lengen van de dagen droom je van een warmere wereld vol van licht en welbehagen...?…
Frans Vanhove27 december 2009Lees meer >

EENZAME UITVAART

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Alle kleuren op ’t palet Zijn geworden een vuil grijs Grauw de winter en gekrijs Meeuwen in ontferm gebed Tevergeefs in gang gezet Want je bent al koud als ijs En het laatste eerbewijs Samen met een klein boeket Werd gebracht door een poëet Van wie ik de naam niet weet Schilder, dichter, kunstenaar Van de waanzin tekenaar Kerfde met…

De koelte voorbij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
ik wist de oase in het woestijnrode zand een wijzende vinger aan gods groene hand hij wuifde met palmen de koelte voorbij waste de voeten van jou en van mij zacht kleurden de kleden rust in zijn huis kou van de nacht brak het ijs bij hem thuis maande de nacht tot kristalhelder schijnen voedde ons stilte liet spanning verdwijnen…

In rood

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Het lentegevoel doet denken aan jou vol van ingehouden kracht verstild niet vanwege het groen maar het wit van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten Jouw gezicht omkranst met rood goud krullend omlaag vallend en omhoog eruit sproeten, gekuste schoonheidsvlekken op een geurende, gekarnde zachte huid Hoog boven het plein sikkeneuren de statige…

Niemand deed mee

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
vroeger met emmertje schepje en zand was op het strand het rook en voelde weer net zo als toen maar mijn hand was te groot of de emmer te klein het zand wilde niet bakken de vormpjes te fijn ging later naar zee maar de golven waren verdwenen wilde springen hollen en zingen maar niemand deed mee pas in het warme zand met ijs…
wil melker5 september 2011Lees meer >

Winterzon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 791
Het ijs wil de vorm van de eeuwigheid wel kennen en de trage schaduw van de dood houdt nog vast wat gezien wil zijn en gehoord. De winterzon breekt de kou in kwetsbaarheid en ademt warm een zachte blauwe horizon tot ver in de kindertijd.…

doorschijnend

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
de wereld is hard hij vergaart ijs in bonte vormen groengepluimde bomen en een woud vol gevaar waar ben ik dan?…
switi lobi8 februari 2013Lees meer >

trage inkt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
buiten graadt het vijf boven nul het recht de zekerheid tot waar het ijs zich manifesteert in klompen van ruw ballast, als baldakijnen van het schoonste laken in wit tot soberheid van kleur, het damast stevent af op een niet-ontwaken het ijlt in het geeuwen van rust het adert in stromen van zwijgzame leergierige momenten, het doopt de…
elze27 december 2013Lees meer >

Gordijnen van satijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 611
Bergtoppen aangeraakt Op handen gedragen ’t Licht valt door kieren en verspreidt zich aan je voeten Door woorden verwond Middels veren gestreeld De wind slaakt een zucht warmt jouw blanke handen Treden vol levenslust Dalend en verend Wapperende lakens voelen als een deken van ijs Oh…..beste vriend, zing voor mij vanuit je hart van…