2059 resultaten.
Requiem voor een konijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
936 Dag Junior
Het was fijn, dat jij
zeven maanden lang
ook mijn vriendje wilde zijn
Elke morgen even dat snuffelen
het eten geven
een blaadje andijvie
en erna het knuffelen
Vandaag was je te moe
deed je je donkere oogjes
voor altijd toe
Ik zal je missen kleine vriend
ben blij dat ik jouw vriendschap
heb verdiend
Je maatje Cobie
Ook…
De ruimte geven
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.017 De ruimte geven
De hele dag
heb ik naar je gezocht
mijn Lieveling,
terwijl ik moe en
warrig was
in mijn hoofd.
Ik heb gezocht
naar Je stilte en rust
om Je beter te voelen.
Oh, laat me voortaan niet alleen
met al die drukte
in mijn hoofd,
maar geef me een seintje
dat Je aanwezig bent,
diep in mijn hart.…
Prelude van de lente
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
546 sneeuw
zij hoorde
schotsen breken in de
donkere schuif van kruiend ijs
de nacht gaf
amper nog zijn
korte sombere dagen prijs
hij wist
de sterrenhemel
bewonderde de klare maan
maar zachtjes kwam
het fluiten van de vogels
aan een prelude van de lente toe
hij zomert al in
licht en warmte zij smelt
haar voorjaar is de winter moe…
Teleurstelling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
678 Iets kan je ontzettend raken
Tot op je ziel aan toe
Het valt niet te verklaren
Heel moe word ik er van doodmoe
Waar komt dat toch vandaan
Je blijft maar malen
Ik kan het niet begrijpen
Dat moet toch ergens zijn te achterhalen
Het gebeurt wellicht niet met opzet
Maar nagedacht is er zeker niet
Anders zou men het wel laten
Want het geeft…
een zoen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 mooi ben jij, zegt hij
een beetje moe, zeg ik
(onlogisch)
je leunt tegen me aan
ik voel je warmte
zijn woonkamer warm verlicht
straalt veiligheid uit
alleen hij in deze ruimte
soms zo voelbaar alleen
zo ver weg
landen die onveilig zijn
ik kijk in het zwart buiten
voel hoe hij me zoekt
houden van is zo groot, zegt hij
maar…
Lelijk? mooi?
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.240 Veel moge aan dit schoon ontbreken:
De adel van een ziel is daar,
Die van 't schoonste weet te spreken,
En de liefde van een hart,
Dat nooit moe van weldoen werd.
‘Mooi!’ verklaart gij. - Waarlijk niet!…
Oud van dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 het stempel van moe
drukt zich als een steen
op de worstelende man
zijn armen strijden
met de wielenstoel
hij rijdt verloren rond
door eindeloze gangen
zonder enig verlangen
gepruttel rond zijn mond
-
kom maar man
dan ik zal je duwen
de benepen ruimte uit
naar de mooiste kamer
ver van de geraniumruit
-
je kent
herkent…
Mus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
507 Het kleine leven in gewone dingen
geluk voor het oprapen
in dageraad van de straat
kom ik je tegen is er dikwijls regen
zie ik je gaan schijnt vaak de maan
vlieg je weer weg heb ik die pech
zing je me toe ben ik te moe
van mij toch die kus
allerliefste mus
jij kan een dag blij maken
een zomer in vakantie veranderen
dat kan je als…
Walg & Gaap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 Dat cryptisch werk is niet te pruimen, man
surrealistisch ongerijmd gedoe
met metaforen, wat een rataplan
ik vind het niks en gaap en word zo moe.
Die vrije verzen, ’t zijn net raadsels, echt
ik vind dat prulwerk onbeschrijflijk slecht.…
't Groene wolkenlandschap
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
632 De hemelse engelen zijn de witte wolken moe
willen graag naar het groene landschap toe
maar de blauwe lucht laat hen niet los
laat staan vallen op het groene grasse mos
wel laat de lucht het landschap weerkaatsen
de engelen behoeven zich amper te verplaatsen
volle tevredenheid kenmerkt de groene wolk
met het hoge bezoek van het engelenvolk…
Pluizenbol
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
576 Die zijn levens-
dagen nog niet moe is;
en aan het verpluizen nog
niet toe is. Fris zijn
positie afperkt tussen
alle paardenbloemen en
de andere wildgroei in
het veld.…
Één avond de kerk te vol...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
573 Weer zal de kerk vullen
van voor tot achter toe
zelf stoelen worden bijgeschoven
de kerkenraad wordt niet moe
ieder geniet van de viering
kerstboom prachtig opgetuigd
en overal hangt versiering,
een behaaglijk warme sfeer
schone liederen worden gezongen
over herdertjes en engelen
die in een kleine stal
samen loven onze Heer.…
naam-gesprek
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
685 met de waanzin
je trekt je jas aan
en weer uit
en weet niet waar je de binnenkant
moet laten
je rolt je op
en de vrouw die je geworden bent
beschermt de vrouw die je zou geweest zijn
als die spreekwoordelijke vuisten
zouden gezwegen hebben
het is zo vreemd
zeg je
de leegte die vol is
in elk dof-uitvergroot geluid, wankelend-moe…
Verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
673 Zachtjes wuif je mee
als een veertje in de wind
de volwassene verdwenen
je bent nu weer kind
de muziek neemt je
ik weet niet
waar naartoe
ogen gesloten
je lichaam zo moe
waar ben je
wat zie je
wat voel je
op dit moment?
hoe lang
zal het duren
voordat je mij
niet meer herkent?…
Één avond, de kerk te vol
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
481 Weer zal de kerk vullen
van voor tot achter toe
zelf stoelen worden bijgeschoven
de kerkenraad wordt niet moe
ieder geniet van de viering
kerstboom prachtig opgetuigd
en overal hangt versiering,
een behaaglijk warme sfeer
schone liederen worden gezongen
over herdertjes en engelen
die in een kleine stal
samen loven onze Heer.…
De bode
poëzie
3.2 met 25 stemmen
3.590 Geen huisman, die hij niet verschrikt,
Wanneer hij, moe van weer en wegen,
Bij 't ruisen van de najaarsregen,
Om herberg tegen 't venster tikt.
En toch, hoe stovend zwelt de druif,
Hoe schijnt zich loof en ooft te drenken
In 't glanzen van zijn gastgeschenken:
Een korenhalm, een witte duif.…
Lekker weer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Zo'n warme zomer
Alles droog, de planten dood
Te moe om je nog te bewegen
De benen loom, gevuld met lood
Het bed te heet voor alle lusten
De dag te lang, de nacht te kort
Te warm om echt goed uit te rusten
Het lijkt of het nooit anders wordt
Zo is er altijd wat te zeuren
Het maakt niet uit welk weer het doet
Als het straks iets langer regent…
Vluggertje
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.437 ze me telkens weten te sussen
ik ben haar verslaafde, zij is mijn cult
ik bespeel haar met mijn handen
voorzichtig strelende vingertippen
ze hangt me vurig aan de lippen
tot ik haar ademtocht voel branden
ik trek haar bedachtzaam naar me toe
genietend van haar zachte fluister
zwevend van geluksgevoel
maar na tien minuten ben ik haar moe…
VRIENDSCHAP
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
7.147 Ik ben geen woordkunstenaar
die snel gedichten maken kan
moe van drukke dagen
maakt m'n hoofd er 'n potje van.
Hoe verwoord ik, ik ben blij
haar te hebben ontmoet
't voelde als ouwe vriendschap
het deed ons beide goed.
We zijn na maanden mailen
niet op elkaar afgeknapt
wat had kunnen gebeuren
dan was ik sneller opgestapt.…
lotusbloem
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
878 volmaakt wil ik zijn
veel geluk
stroomt mij dan toe
kende slechts
vernederende pijn
ben dat vreselijk moe
volmaakt wil ik zijn
hoor er dan echt bij
ben dan wel niet
mijzelf
maar streven naar
zalige perfectie
leidt mij naar
een hemels gewelf
volmaakt wil ik zijn
dan alleen, dan alleen
ja, dan alleen..........…
Wanneer de passie verdwijnt
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
8.310 Dan is de passie weg
en de verveling slaat toe
Dan is jullie relatie
van ouderdom moe…
In stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.592 zo zorgvuldig neergelegd
bloemenkransen zijn verdwenen
verstomd de woorden hier gezegd
boeketje rode rozen enigszins
verregend veel te vroeg verlept
tonen de liefde van je gezin
voor wie je trouw gezorgd hebt
bladeren dwarrelen naar beneden
bruin en geel dekken je teder toe
verbloemen hoe je hebt geleden
rust zacht, het leven maakte moe…
Verdriet
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.027 muren
Vluchtend voor de pijn
Mijn verdriet is weg
Niet meer goed te vinden
Verblind door stralend daglicht
Bang om vrij te zijn
Mijn lach is ver te zoeken
Als regen in een droogte
Niet bang om soms te neppen
Dus doet er ook niet toe
Leef onder grote bomen
Schuil ik voor de waarheid
Wil huilen, kan niet lachen
Ik ben het vechten moe…
fuutjes, en het dauwt nog
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
781 vroeg bij de vijver
hier in het bos
raakt er van alles los
van mijn remmen
als pa en moe fuut
met hun kinderkes
voorbij komen zwemmen
waait de wind
door hun kuiven
heel dapper
aan de wapper
de kleintjes sperren
met rood hunne muiltjes
ze krijsen wahowee
geef me te eten
daar ginds komt de zon op
om niet te vergeten
met traantjes uit…
Slaapt, slaapt, kindje slaapt
poëzie
3.3 met 6 stemmen
3.103 Slaapt, slaapt, kindje slaapt,
en doet uwe oogskes toe,
die pinkelende winkelende oogskes daar,
‘k ben ’t wiegen al zo moe:
‘k en kan u niet meer wiegen,
‘k en ga u niet meer wiegen,
slaapt, slaapt, toe!…
Zachtgesloten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
660 Mensen met gesloten ogen
schilder ik het liefst
dromen zij
of zijn ze moe van kijken.
Ook oren zijn onzichtbaar
bedekt met pet of sjaal
volledig onbereikbaar
voor kermend hard kabaal.
En bij mijn nieuw gehakte beeld
ontbreekt zomaar een neus
geen kans voor parfum en voor rook
graniet is niet poreus.…
Handbal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.124 Als ik moe
op de bank zak,
voel ik me
intens gelukkig.
DAT IS HANDBAL !…
dochter
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.223 zo heel verdrietig nu
dank zij jou
mijn dochter
waar ik zo
van hou
gaf jij te kennen
dat je me haat en
nooit meer wil zien
zelfs niet op straat
moe gestreden als
ik ben
is er niets meer
wat ik herken
aan mijn kind
mijn vlees en bloed
en kwijn ik weg
door hoe jij doet
slaap ik pas
na uren huilen
kan dan even in mijn
dromen schuilen…
Ontheemd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 Al het mij dierbare
sterft ieder moment
steeds zie ik het gaan
en laat het mij alleen
in een onthutsend nu
dat ik moe ben te zijn.
Alles leeft telkens weer
in een voortdurende golf
slaat het tegen klippen
hemelbestormend driest
een toekomst tegemoet
die onvervulbaar blijkt.…
Stervend meisje
poëzie
2.6 met 11 stemmen
2.920 Kind van wonden,
Dat een stonde
Als een bleke sterre beeft,
Voor wier luister
’s Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde leed,
Wier geflonker
Uit de donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen
Met de morgen
Van uw leven leven moe,
Gaan uw ogen
Als de hoge
Bleekgeworden…