1114 resultaten.
Alsof
gedicht
3.2 met 37 stemmen
15.283 Wisten we hoe
ons geprezen grijs goed in een oogwenk
met kracht door neus en oor -
we zouden de woorden wegvegen,
voor altijd zwijgen, als we konden.
----------------------------------
uit: Parmentier, jrg. 12 nr. 1.…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Aromatisch trekt de zachte wierookgeur
door de heilige, haast kerkelijke gangen,
ontvlamt, ontbrandt en verfijnt
aangenaam en troostend aangestoken
....alleen witte kaarsen herinneren
en de spirituele muziek,
terwijl de blauw-groene rook voorbij trekt
en de inspirerende creatieve geur blijft branden
blijft hangen in je neus en het geheugen…
au revoir
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.443 de schok nog voelbaar toen ik
in de oude man die vlak voor
mijn neus de straat overstak
jouw gestalte, gebaren en trage
tred herkende
en ik je bijna omhelzen wilde
jou na bleef staren tot je als
een schim uit ‘t zicht verdween
blij en droef tegelijk dat ik je
weer eens zag en deze keer niet
naar boven hoefde te kijken
dat jij, zij…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil de voeten in het zand steken
het warme zoute water van de zee
in golven over me heen laten spoelen
fietsen wil ik door de duinen
met de neus in de wind
of in een bootje dobberen
en dan dronken zijn van Liefde
en alles vergeten behalve nu.…
Zomeropstaan
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
558 het gezang van een merel in de ontwakende tuin
opent het kwettergevecht onder de musjes
alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder
alsof er geen stortvloed van water was geweest
Verderop bij de lichtekooien van de buurman
kukelt de haan zijn suprematie over de hennen
mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen
mijn neus de geuren van…
Dag na dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
748 De zon aarzelt nog op flarden mist huiverig
zachte kussens waterdamp eronder bewegen
met het felle ros van Venus nog in de lucht
Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig
"Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren
de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten
Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren
vanwege dolle blinden in de zaal…
Dijkzicht tussen Het Sas en Kattendijke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 mijn voeten beklimmen de trap
door de dijkenbouwer ontworpen om te schouwen
mijn neus vangt zilte geuren
boven ontrolt zich het landschap 360 graden wijd.
vóór mij laat de teruggetrokken Oosterschelde
zijn zilveren plasjes oplichten in de zon
met glibberig groen wier bekleed beton
ligt er eeuwenoud te worden.…
Vanuit de zitting van mijn stoel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Op haar tenen schrijdt zij
door een hemelsblauwe zaal
bijna glijdend door de lucht geleid
verplaatst de sleep van haar japon
Japanse zijde weinig stof
van de zalmgekleurde vloer
wit rijstpapier zeeft zonlicht
weerspiegelt op haar schoon gelaat
de ogen jadegroen bewogen
welgevormde kleine neus
omlijnen lippen hagelwitte tanden
dromen…
OPSTAAN !
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
808 Een zonnestraal lukt
het om over je gezicht te kruipen en
je neus krult een beetje op door deze
kriebelwarme inbreuk op je ochtendsluimer.
Vlak daarna begint het langzame ontwaken
De morgenstond is voor mij een sprookje
Te mogen zien hoe je langzaam wakkert en
je je groene ogen opent, me liefdevol
aankijkt en lacht.…
Een kwartiertje in de trein
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
716 Ik geloof niet dat hij weet
dat hij mijn vader is:
die neus, die bruinzwarte ogen,
dat baardje en die bril.
De vrouw naast hem lijkt
in niets op mijn moeder.
Het meest nog treft mij nu
die blik, en die manier van kijken.
Zijn vrouw laat, als zij dan
onze coupé verlaten,
een zwarte handschoen vallen
op het middenpad.…
Weer wat anders
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 De ander steekt z'n neus graag in de wind.
Terwijl de een de schaduw prettig vindt,
verheugt de ander zich op zonneschijn.
De een aanbidt de vorst met sneeuw en ijs.
De ander vindt bij hete zon weer baat.
Weerkundig is dit land een paradijs!
Een ander lacht, wanneer de lucht bewolkt is.
Kortom: voor elk wat wils is ons klimaat!…
De wijze man
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.153 Opeens stond hij daar
Recht voor mijn neus
Je kon er niet omheen
Een oude man
Met een volle bos witte haren
En rimpels in zijn gezicht
Die zijn oude leven tekenden
Hij keek mij doordringend aan
Zijn lippen bewogen
En zijn stem was helder van geluid
De toon was iets apart
Het kwam alleszeggend over
En zei: “Tel niet de jaren in je…
Verongelijkte engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
659 Heb jij de gesteende lagen
waar een continent op rust
ooit met de punt van je neus
tot rimpeling kunnen brengen?…
Mocht u anders beweren...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
430 De neus in oude manuscripten
ruikend aan de boekenleggers van
de scenario’s door anderen
geschreven, levend en lijdend
voorwerp maar nooit hebben bestaan.
Mix van gedachten verscheurd door
een onvervalst gevoel, waarin de inkt
van het moment niet zal drogen en
gestemd naar de toon te dragen
in een apocalyptische tragiek.…
Mannenhaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 tijdje groeit er toch wel wat
Op ’t schedeldak en brauwen om te wenken
De oksels gaan rond dertien schaduw schenken
Tot slot de baard dan heb je ’t wel gehad
Na jaren komt tersluiks de ommekeer
Het hoofd vertoont als eerste dunne plekken
En kaalslag gaat in ’t kruis verwoed tekeer
Maar daar waar het niet moet, ontspruiten stekken
~De neus…
Het binnenste hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 een orkaan temmen en
insnoeren in je week geworden
ziel, je mag gerust liefhebben
en op je bek gaan, vergeet
niet te reizen naar de uithoeken
waar niemand komt, de kroegen
en kale vlaktes, de weelderige
tuinen met vijvers, de plekken
die je dacht ergens van
te herkennen, je kunt
te laat komen, te vroeg
op de verkeerde plek
of met je neus…
Hij en ik zonder haar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Kopjes, kusjes, eisende blikken
Haar neus in zijn handpalm,
Zijn arm om haar heen
Tevreden spinnend valt ze in slaap
Op de beste plek in ons bed
Zalm, makreel, kip of biefstuk
Niks daarvan meer voor haar
Anders gaat het niet goed
Toch zit ze paraat, nog altijd hoopvol
Op de beste plek aan de tafel
Links, rechts, één voor hem, één voor…
robes van klimop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 een ongehinderde dag
waarop vrouwen hoogstemmig
zingend wel en wee vereeuwigen
hun barensnood vol woorden
als vlinders rond het dak
waar kleine kindjes smakkend vragen om een
tepel melk, zo’n dag
dat mannen hitsig tegen muren plassen
gemak zit in de wassen neus
van ruwe taal vol krachtige beweging
want ze dragen hun zachtheid in vereelte…
Bloem blad blad bloem
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.373 Bloem blad blad bloem
Zuurtje touw zuurtje cirkel
Wortel oor wortel neus
Voet vlakje vierkantje vogel
Vlieg vogel vlieg punt
Plus zuurtje plus gras
Duim duim duim blad
Liniaal weggetje voet stof
Steen steen weggetje wimper
Oor vlakje bloem bloem
Bel bloem touw vlakje
Driehoek driehoek vogel vogel
Kom kom ruit wimper
Wind vlieg vlieg wolk…
rode baret
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 haar rondingen deden me duizelen
was dronken van haar rode muts
ovaal zwart werd het voor mijn ogen
mijn bril besloeg op haar rechte neus
mijn vingers bekeken voorzichtig
haar geschilderde lichaamsdelen
haar wangen, wenkbrauwen en hals
en dan die mond,hartstochtelijk
gevormd om grenzeloos te kussen
ellipsen en half geschreven cirkels…
Het water de stank
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.332 Een minuut of tien
dat ik daar stond, in 't gas, mijn kleren stonken,
mijn neus toonde verwantschap met wit krijt
laat mij daar midden in de smerigheid
een knal vernemen dat mijn oren klonken.
Asjemenou. Het tankschip dat daar voer
spleet langzaam open, alsof het moest baren.…
Zo Vlug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 je speelt gevaarlijke spelletjes
ik sla mijn hand uit vervaarlijk
als een kattenklauw
ik vind het nu wel welletjes
maar jou vangen steekt heel nauw
vlak onder mijn neus
kijk je me nog even aan
je zult uitkijken moeten
en weten tot hoever je kunt gaan
ga toch voor je eigen bestwil kiezen
nog eenmaal sla ik toe
onverwacht vanuit je rug…
Mocht u anders beweren...?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
347 De neus in oude manuscripten
ruikend aan de boekenleggers van
scenario’s altijd door anderen
geschreven, levend en lijdend
voorwerp verdeeld zijn ontstaan.…
ik pak mijn eigen licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
769 ik pak mijn eigen licht
nog ben ik niet gezwicht
voor hen die mij het vel
over de neus gaan halen
voor alles moet ik gaan betalen
het natuurlijk evenwicht is
door mijn ouders al ontwricht
nu moeten wij de scherven rapen
alleen het zonlicht is nog vrij
en stroomt bij mij naar binnen
door het thermopane glas
de ozonlaag zet geen…
die gepunt mijn wellust dorsten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.926 ik plak je poster
op een kale muur
in neonlicht je lijnen
maar krab je ogen uit
ze keken in mijn ziel
ontdekten mijn geheimen
je lichaam voelt koud aan
ik laat mijn handen gaan
langs neus en lippen die
zich vochtig in rood plooien
je ranke borsten die
gepunt mijn wellust dorsten
ik scheur de benen
van je lijf omdat je die
genomen…
Landmatroos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 muziek, eigen gewoonten, de mijne
wil ik best veranderen
voor iets fijners, maar niet zomaar
voor jou, niet zomaar
voor anker gaan
in het kabbelende water
van een haven, geen golven meer
breken met het schip aan mijn voeten
mijn borsten onaanraakbaar
begeerd, niet meer de boeg zijn
die de handen van de stuurman stuurt
Jij haalt je neus…
Vuur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Zij steekt haar neus steeds in de wind,
al loopt dat dikwijls in de soep.
Dan zit ze met de handen in het haar,
waarbij ze zelf haar boontjes dopt.
En schrobt dan maar haar eigen stoep.
Hij denkt daar dan het zijne van
en schudt meewarig soms zijn hoofd.
Loopt verder in de schoen die past.…
Jan de Rooy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De motor waarin damp wordt opgezogen
en zand, veel zand, dat godvergeten zand,
zover het oog kan kijken is er strand,
het zand zit in je neus, je navel, ogen
De Beer draaft door op deze korrelgrond,
rijdt plankgas van Parijs tot aan Dakar,
en héét dat zo’n woestijn is, zonneklaar,
het zweet loopt in je nek, je naad, je kont
Een duintop wordt…
HEERLIJK EENZAAM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 Meer dan ooit gebruiken
zijn neus en oren genot bij speels verstand.
Lucht- en zeeblauw vloeien naar de wereldrand:
kantwerk, dat voort wil zweven, wegduiken,
toch op zijn plaats blijft om te ontluiken
tot zonneweefsel, door vragengloed omrand.
De man aanschouwt het dal beneden hem;
diens reuk wordt door stijgende bloemengeur verblijd.…
JFK en MLK
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
422 Ook in Bontjes snelsonnet van vandaag worden we weer met
de neus op de feiten gedrukt.…