1231 resultaten.
In de waan van de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Hoog boven de waan van de dag,
vliegen vogels naar de horizon,
waar geen mensen onrustig jagen.
Diep onder de waan van de dag,
stromen ondergrondse rivieren,
waarin dromen zwemmen naar de zee.
Voorbij de waan van de dag,
dromen zieners over de toekomst.
Kinderen fantaseren met hen mee.…
Belegen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
910 stimulerende elan
van onze volwassen kleinkinderen
wij zijn gelukkig
met de redelijke gezondheid
van onze al oudere eerstgeborenen
wij zijn tevreden
ondanks de huidige krakemikkige staat
van ons lichaam en ons tanend geheugen
wij zijn ons bewust
van de ons toegedichte wijsheid;
berustend, rijpend en goed belegen
wij zijn soms onrustig…
Geen voetstap...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
521 zal ik meer willen zetten
op uw gebonden grond
geen afdruk op de stranden
korrels zand zullen
mijn vrijheid niet beletten
onrust zou mij overkomen
het mes op de keel voelen
als vee samengedreven
Europa krijst op de stier
die briest in de aanval
hoe schoon ook het land
dat eerder is aangedaan
binnen grootse steden
en historie, schrei…
Lege huls
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Ik nader opnieuw het frisse ochtendgloren
na een doorwaakte nacht vol onrustig getob.
Ik weet nauwelijks nog wie ik ben en in mijn
bed kroel ik met de luizen en het andere ongedierte.
Laatst kreeg ik een tongzoen van een rioolrat.
Ik dacht dat een bepaalde queen zich had vermomd.
Suffe ik.…
de stlte in je hoofd
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.081 je voeten schuifelen
een goede steun
handen zijn onrustig
wat angstig kijk je om je heen
je stem klinkt nu strijdlustig
je vertelt me hoe je leven is
te midden van die mensen
de hemel die je was beloofd
de stilte in je hoofd
voldoet niet aan je wensen
je grijpt mijn hand
om weer jezelf te voelen
het doet je pijn omdat
je geest…
de stilte in je hoofd
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
2.281 je voeten schuifelen
naar goede steun
handen zijn onrustig
je kijkt angstig om je heen
toch klinkt je stem strijdlustig
vertelt me hoe je leven is
te midden van die mensen
de hemel die je was beloofd
de stilte in je hoofd
voldoet niet aan je wensen
je grijpt me hand
om weer jezelf te voelen
je doet je pijn omdat
je geest niet weet…
je handen strelen velen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.109 het beest heeft zich geroerd
de kop weer opgestoken
nu vreet het van mijn angst
ik heb muren afgebroken
me kwetsbaar opgesteld
nu telt onrust traag de uren
ik kan geen woord
meer lezen, ze geven
niet wat ik beleven wil
je handen strelen velen
de warmte van je hart
lijkt niet meer zo apart
mag ik op je schoot
kom, geef je even…
Ben jarig
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
655 En d’ ongenode aandacht brengt wat onrust
Maar die wordt wéldra hartelijk weggekust.
En dan wordt er geklonken en gedronken
op welzijn en, dat hoort erbij, gezondheid …
om snel, gelukkig maar, en bijna ongemerkt
te switchen naar een ander wapenfeit.
Je wordt nu weer wat minder zichtbaar
En blijft zolang als mogelijk in het heden.…
Speelbal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
324 Als een speelbal gedreven
in stromende massa's
geen drijfveer kennend
die mijn onrust voedt.
Slechts de hoop bewarend
dat mijn doel de vrede is
waarvoor ik mijn levenlang
gebeden heb.…
Oude vriend Nieuwe vijand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
154 Ik dacht dat ik had aangegeven mijn afkeur
Naar jou en je methodes
Naar je dansende lemmet
Jij oude vriend en nieuwe vijand
Ik weet al van je les
Laat me gaan en laat me staan
Laat me los van je greep
Ik wil niet meer bestaan
In je onrust en in je pijn
In je leugens en bedrog
Jij oude vriend en nieuwe vijand
Wanneer Laat je mij eens…
Zien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.092 met nieuwsgierigheid keek ik
ik heb je pijn gezien
je angst je overgave
ik heb je weg zien zinken
in een onbekende zekerheid
vol aandacht zag ik je
stervende gezicht
de verkramping en benauwdheid
weggewist in een genadig zweven
tussen leven en dood
ik wist nu komt het
de kalmte die je lichaam was
de onrust geweken
het hijgend ademen…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 De stilte van de nacht
brengt onrust in mijn hart.
Ik loop verzonken in gedachten,
wie zal er op mij wachten ?
Flarden, herinneringen doen pijn
deze winter zal anders zijn.
Waarom zal ik het mijden,
dit stil verlangen naar vervlogen tijden ?
Jij zult me
geen liefde meer schenken,
misschien zul je vanavond
nog even aan me denken.…
Nu ligt mijn leven als een stille plas
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.355 Mijn willen en mijn wensen stierf in mij,
En wat bevreesd en wat onrustig was,
Ging met mijn laatste diepe smart voorbij,
Waarvan ik kalm en oud en wijs genas.
Mijn ziel ligt als het vlakke water stil,
Dat zelf niets zijn en niets bereiken wil,
Maar, wat het ziet, eenvoudig wedergeven.
Ook ik wil niets in eigen ogen zijn.…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd?
- Alle einders zijn ontgonnen
en elke tocht gemeerd.
Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên?
- o Dorre brand der ogen
na nodeloos geween!...…
Mystiek van hiernaast
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 rustig draaiden
dromen je ogen
naar binnen
ontspanden spieren
in je gelaat tot een
vredig resultaat
nog krampte er
onrust waar de
balans zich nog
niet goed heeft
gezet naar het
feest in je geest
in later praten
vertelde je waar
jij was geweest
de deur van
hiernaast stond
uitnodigend open
jij bent naar binnen
gegaan in het toch…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 zilver vonken
Dat strepen krast in het verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen
Het grindpad knerpt, ga er niet heen
Hij wilde niet dat jij zou komen
Dan ruist er onrust…
Herfstbuiige regenbogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 afscheid nemen
weer zoende jij
de zomerhitte
dichterbij terwijl
ik al oogstte langs
herfstbuiige regenbogen
nostalgisch trokken
warme avonden voorbij
waarin handen verlangden
naar geluidloze ontdekkende
gesprekken over intimiteit
wij genoten van
rust en tijd in deze
mooiste zomer van de eeuw
alweer lang geleden met
nu een zeer onrustig…
Geen mooiweer loopster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 waar nu
je ogen wonen
heerst rust
weg zijn de
snelle vlagen
die jouw mimiek
niet konden
dragen en
andere kijkers
onrust gaven
rust heeft jou
goed gedaan
ongedwongen
heb jij je
leven ingericht
dat is te lezen
in een gezond
blozend gezicht
met een helder
klare oogopslag
de resultaten
van je lange
benen loopsessies
spreken…
Een streep licht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
72 Als je niet eet
komen de paarden je halen
de paarden van de dood
In een onrustige warreling
zweven de schimmen
van de onbegravenen
Boven de hoofden wappert
de onzichtbare vlag van vrees
zo hoog kan lijden klimmen
Een sigaret bungelt tussen
smalle lippen
Charons kolos van onverschilligheid
In motregen en mist halen twee
paarden…
Joris
gedicht
3.6 met 105 stemmen
26.567 Ik heb vanavond, met de poes op schoot,
de onrust uit het beestje weggestreken,
waarbij de goedzak mij heeft aangekeken
met ogen zo onpeilbaar diep en groot,
dat het mij één moment heeft toegeleken
als was hij eeuwen lang al deelgenoot
van het geheim van leven en van dood
en nu dan op het punt stond om te spreken.…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
3.1 met 27 stemmen
18.140 Alleen de nachten brachten donkere portieken
en een onrustige slaap.
Niet de scherpe natuur van de zaag
wierp de man terug uit zijn dromen
maar de huiver van de boom
die in het hoofd van de man was aangeplant.
---------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Het verkeert-Sonnet
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.860 Hij verdween frequent in stadse nachten
ging er te keer als een wellustig dier
ontwaakte op vreemde plaatsen van vertier
terwijl zij onrustig lag te wachten.
Zoals zo vaak keert het noodlot het tij
zij zwalkt door de nacht als mannenverslindster
terwijl hij in zijn rolstoel angstig wacht.…
TRAAG LICHT
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.346 stoelen door het laatste leed verlaten
lege plekken in het echtelijk ledikant
waar ooit warme gevoelens zaten
waait koude wind over het land
het trage licht gestaag ontloken
zeeft schemering door het gordijn
van tederheid voorgoed verstoken
klinkt onrust door als een refrein
niets wijst nog op het oud geluk
waarmee zij eens elkander bonden…
Je ziet mij....
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.776 Je ziet een afbeelding en denkt
oh, een heel gewone vrouw
maar alles wat erin mijn
droevig hartje speelt
blijft altijd een geheim voor jou
Je ziet niet mijn littekens
ook mijn ziekzijn zie je niet
misschien een traan in een ooghoek
van intens beleefd verdriet
Een foto zie je niet ademhalen
geen borstkas onrustig op en neer
blauw aangelopen…
Na een jaar varen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
730 Ik brak een lans
en lichtte langzaam
mijn anker
ongewapend voor de strijd
Een zeeslag moest het wel zijn want
mijn zeeën waren altijd onrustig
een vlakte leek het
maar eronder schuilden monsters
Jij als een soort Orpheus
suste ze, deed ze op de bodem van de
oceaan hun hoofd te slapen leggen
hun ogen en oren in het zand
Een deel van…
en toen werd het stil
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
1.362 ik zie dagen, eenzaam
en graven
niets dan graven
een straat
die uit het grijze gat kruipt en wijst
naar een glazen brug
plastic water wuivend als zeewier
tot net achter de dode bocht
een stronk
die met haast rechte groeven
knielt tot elk geluid gevangen is
en ik zie vogels, niets dan vogels
vacuüm verpakt
onrustig dromend…
Nooit te laat
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.730 momenten
Soms hier
Dan weer daar
Ik kan er mee leven
Anderen vinden het raar
Het gaat er maar om
Dat het is wat het is
En ik weet dat je terug komt
Daarom nooit het gemis
Van een vlinder die fladdert
En voor ’t eind van de dag
Voorgoed is verdwenen
Dàt is dierengedrag
Met jou weet ik zeker
Dat je komt en weer gaat
Ja ik houd van die onrust…
de stille herfstavond
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
622 de stille herfstavond
gaat aan tafel
snijdt de bleke maan aan
legt sterren op de borden
waar eerder de onrust
van een stormachtig verleden
op lag uitgestald
het brengt de mensen
buiten trotserend
de koeienkoppen boven de mist
zij waren nergens
zo thuis geweest
de stille herfstavond
gaat van tafel
boert een bescheiden bries
en…
Theo
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
565 Als het spotlight aflaat niet meer streelt
En men denkt het verkregen alleenrecht te verliezen
Hergroepeert innerlijke onrust in darmen die kraken
En revancheert hij met ongenuanceerd populistisch braken
Theater concurrentie geen Oude Diva zal hem verstoten
Van zijn publiekelijk verkregen niet altijd even fijnzinnige troon
Aangehoord met…
Joris
snelsonnet
4.7 met 39 stemmen
2.752 Ik heb vanavond, met de poes op schoot
De onrust uit het beestje weggestreken
Waarbij de goedzak mij heeft aangekeken
Met ogen zo onpeilbaar diep en groot
Dat het mij een moment heeft toegeleken
Als was hij eeuwenlang al deelgenoot
Van het geheim van leven en van dood
En nu dan op het punt stond om te spreken.…