3715 resultaten.
Ik ben mijn zonde moe en mijn berouw
poëzie
3.4 met 20 stemmen
3.284 Ik ben mijn zonde moe en mijn berouw,
Ik ben mij zelve moede en ik ben
Het zoeken moe naar God, die ik niet ken,
En die ik toch zo gaarne kennen zou.
Ik ben mijn zwakheid moe en mijn verdriet,
Mijn arbeid en mijn hoop en mijn genot,
Maar bovenal het zoeken naar mijn God!-
Ik ben het zoeken moede - maar God niet.
Hij ziet en kent mijn zonde…
Vlammende vleugels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.214 Smeulende as
herinnert
hoe het was
oplaaiend
vuur
van korte duur
Lucifer
als mens
een vrome wens
verdoemd
tot de hel
daar brandt zij wel…
Duisternis
poëzie
3.5 met 26 stemmen
4.876 Mijn duisternis is vol van Zijne verborgenheid en
mijn stilte van Zijn zwijgen.
Met het verlangen naar Zijn bijzijn heb ik mijne
eenzaamheid gevuld.
Mijn honger en mijn dorst stil ik aan de dis
van Zijn begeren.
Zijn gemis maakt mijn armoede rijk.
Zo ik tot Hem riep in mijn droefheid, Hij ant-
woordde niet,
Zijn gelaat hield Hij voor…
Wereld
poëzie
4.0 met 24 stemmen
3.851 De wereld is vervuld met droefenis en klagen,
Vol snode lastering en vol onwaardigheid,
Vol vijle ogen-lust, en vol lichtvaardigheid,
Vol onverdiende haat en dodelijke lagen.
De wereld is vergift met wroegen ende knagen,
Vol stege wrevelmoed en vol hovaardigheid,
Vol ongebonden zucht en vol kwaad-aardigheid,
Vol zonden opgehoopt, vol opgehoopte…
Zielzucht
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.711 Zo de wijsheid
Aan de grijsheid
Waar verknocht,
En de ervaring
Zielsopklaring
Schenken mocht;
'k Zou de dagen
Niet beklagen
Vol van pijn,
Die me een leven
Heeft gegeven,
Dat me moest tot leerschool zijn.
Maar, o Hemel!
In 't gewemel
En gewoel
Rondgedreven
Door een leven
Zonder doel;
Prooi der stormen;
Aas der wormen;
As van stof…
De Verwelkte Roos
poëzie
3.3 met 29 stemmen
7.101 Waarom verwelkt de roos zo ras?
Zei Jantje: och of 't anders was!
God wierd ook, dunkt me, meer geprezen
Zo 't roosje langer bleef in wezen.
Al denkt ge, dat ge 't wel doorziet,
Mijn lieve Jan! het is zo niet.
De Schepper weet het best van allen,
Waarom 't zo schielijk af moet vallen;
En wil ook, dat ge gadeslaat,
Hoe ras het aardse schoon…
het laatste oordeel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.287 De aria van het aureooltje klinkt zwaar en moedeloos
Ze spreekt de taal der lichtekooien
Vloeiend over de tong
Een keelgeluid verklapt het einde
Geen kik, maar hese windhoos…
Onvermogen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.787 Zo weinig als men wijn uit netelen kan drukken
Zo weinig als de moor kan bleken zijne huid,
Zo weinig als de los zijn vlekken wissen uit,
Zo weinig als men mag van dorens vijgen plukken,
Zo weinig als een steen zich rechten kan of bukken,
Zo weinig als een trom vanzelf slaan geluid,
Zo weinig zonder vocht opschieten kan het kruid,
Zo weinig zonder…
Ik ben God
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
1.747 Ik bin God
Ik bin God en ik bin ik
en no’t ik God bin
straf ik my, en op ‘e
nij en no’t ik my bin
tink ik it is wier dat ik
skuldich bin want ik haw
mysels makke doe’t ik God
wie en die mei mysels
sa’t ik woe. En ik tink
at it oan my leit, bin ik
altiten skuldich, of nea,
en no wit ik dat God
gelyk hie doe’t ik my sa
makke want der…
EEN GESCHENK
gedicht
2.5 met 116 stemmen
25.116 Ze trokken God aan zijn mouw:
'Dat geschenk van je,
de liefde,
wat was daar je bedoeling van?'
Het regende
en God verzonk in gepeins
(maar eerst rukte hij zich nog los,
hij hield niet van hun manieren)
en al peinzend
waadde hij door leven en door dood,
door waanzin en nalatigheid,
door waarheid en door angst,
zag hoe zij frunnikten aan…
ongeloof
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.672 als jouw God
de mens heeft geschapen
naar eigen evenbeeld
waarom
kan ik dan niet rustig slapen
is de wereld zo verdeeld
als jouw God
mij net zo lief heeft
als degene die tot hem bidt
toon mij dan
naar wat hij nastreeft
hoe het met zijn plannen zit
als jouw God
het laat gebeuren
met welke reden is het dan
dat ik alles rood zie kleuren…
Credo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.089 Ik denk, ik weet te voelen wat van me verwacht wordt
mezelf gespreid, verkracht door wat ik wil , niet ben
het duister werken aan een wazig plan
frunnikend, standvastig duim voor duim
geloof, een vaag verlangen
opgezweept door grimmige voorouders
uitgehouwen, vastberaden absorberend
van godendeemstering tot kunstlicht
steeds meer heb…
O mocht ik
poëzie
3.0 met 29 stemmen
3.549 O mocht ik
o mocht ik
voor ’t heilig Tabernakel staan,
o mocht ik
o mocht ik
daar brandend als een keerse staan,
o mocht ik
o mocht ik
ontsteken daar en uitgegaan,
o mocht ik
o mocht ik
naar Hem en in de Hemel gaan!…
Ontwikkeling en Perspectief
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.157 De mensheid is nog jong,
haar godsbegrip nog onvolwassen;
de broedermin is nog niet groot,
want nog slaat Kaïn Abel dood.
De mensheid is nog jong,
haar denken primitief;
toch is er perspectief
want:
de mensheid is wel jong,
maar haar bewustzijn groeit...
Ontwikkeling is te bespeuren;
zij is in gang gezet door hen
die om broedermoord,…
Paasgebed
netgedicht
3.0 met 37 stemmen
4.270 Ik wacht de handen gevouwen,
tot U mij zegt te gaan,
behoorde ik tot uw getrouwen,
deelde ik reeds uw bestaan.
Voor deze barre wereld, bid ik,
hoewel, tegen beter weten in,
voor iedere enge slechterik,
is er toch weer een nieuw begin.
Mijn God, heeft U ons verlaten,
uit het grootste eigenbelang?
Of heeft U in een onbewaakt moment
een…
EIS DAIMONA
poëzie
4.6 met 8 stemmen
3.558 Laat nu, in angst en pijn,
Meester, mij niet alléén...
Wie heb ik buiten U?
Immers, niet één?
't Liefste dat Jeugd gewon
Naamt Ge mij, liefde en eer.
'k Zweeg. Dat de Dienaar niet
Twist' met de Heer!
Vordert Gij alles nu?
'k Zwijg. Want ook dit is recht.
Zijt Gij de Meester niet?
En ik de Knecht?
Maar blijf bij mij, blijf bij mij…
Als in de lieve lente
poëzie
3.4 met 20 stemmen
6.663 Als in de lieve lente
De bloemen 't veld versieren,
Dan pluk ik rozenknopjes,
Viooltjes, maagdeliefjes,
Citroenkruid en seringen.
Dan zal ik kransjes vlechten,
En dragen die ter ere
Van God, die mij het leven
En bloempjes heeft geschonken.
Dan zinge ik: Hemelkoning!
Gij doet viooltjes groeien,
Met roosjes, maagdeliefjes,
Citroenkruid en…
Verval
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
1.628 Haar ogen schijnen schemer
het onverbiddelijk weten
wanneer ze stil bezield
voor het hardhouten altaar
van het oude kerkje knielt
De beeltenis van Christus
kijkt onverstoorbaar neer
op de vrouw in diep gebed
die zachte woorden prevelt
doordacht en nauwgezet
Een vurig bede klinkt
vanuit het hart ontstegen
'Heer waar bent U, hoor mij…
Jezus volgen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
3.409 Jezus volgen is veel meer,
Dan bidden voor het eten
En het is ook niet klaar als jij
Zondags in de kerk hebt gezeten
Jezus prijzen is veel meer
Dan het zingen van een christelijk lied
Hem eren doe je met je hart en ziel
Want dat is waar God op ziet
Jezus aanbidden is veel meer
Dan een gebed met eind’loos mooie woorden
Het gaat veel verder…
Gods belofte voor jou
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.286 God heeft beloofd,
Dat Hij zal herstellen,
Als w’alle noden van ons hart
Steeds weer aan Hem vertellen.
Want het geknakte riet
Dat zal hij niet verbreken
Hij kijkt om …….
Naar wie nog nooit werd omgekeken.
Hij houdt van jou,
Hij gaat je snel genezen
En eens zul jij compleet
En heel gelukkig wezen
Sta op Zijn beloften
Hij zegt het…
golgotha
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.025 Heer, als ik denk aan toen op Golgotha,
Hoe u heel alleen, door iedereen verlaten
Er voor koos om te doen wat God van u vroeg,
Ondanks uw angst,
Heer, wat voel ik me dan soms laf,
Wanneer ik weer de mist in ga.
Als ik er aan denk hoe eenzaam u was,
Alleen met al Uw pijn,
Zelfs door God de Vader werd u op dat moment verlaten
En dat allemaal…
HET OUDE JAAR
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.709 Ik blader nog eens in mijn jaarboek.
Het lukt haast niet het dicht te slaan.
Er zijn als ik bewogen rondkijk
veel beelden om bij stil te staan.
Zowel de zorgen als de vreugden
gaan als een filmband langs mijn oog.
’k Zie naast voorbije wolkenvelden
een lichtstraal aan de hemelboog.
Kijk, op een maanden oude foto
lacht een beminde mij nog…
DE HEMEL ZIEN!
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.542 Je dicht bij God te weten
waar niets je van Hem scheidt,
je in Zijn arm te nest’len,
van eenzaamheid bevrijd,
Zijn liefde te beleven
door ’n kinderlach misschien
en daarvan te genieten,
dat is: de hemel zien!
De vogel die gaat zingen
in een verkilde nacht,
je hart dat weer gaat gloeien
terwijl je ’t niet verwacht,
een bloem die gaat ontluiken…
KROONJUWELEN
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.654 Eens was ze fier en sterk geweest,
je zag het aan haar handen.
Maar zoals zelfs het grootste vuur
heel langzaam op zal branden,
verdween de ongetemde gloed
die haar eens begeleidde
en bleef slechts de herinnering
aan lang vervlogen tijden
Dan tilde ze de kind’ren op,
weer met diezelfde krachten
en drukte ze dicht aan haar borst
om pijnen…
doodstil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 nu is het stil
wind weet van geen richting meer
bloemknop blijft gesloten
vogel strijkt geluidloos neer
heel de schepping weet…
het voorhangsel gescheurd
de band is weer hersteld
de sleutel omgedraaid
morgen zal het anders zijn
dan komt de dood tot leven…
praatje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
979 ik vraag het je
van vrouw tot vrouw
want bidden kan ik niet
hoeveel liefde heb je te delen
en waar komt ze vandaan
ik kniel maar neer
in dit gesprek
en eindig gewoon met
wees gegroet…
De dood begrepen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.073 De ziel wordt geraakt
Hij kan echter niet tasten
Na de geboorte ontwaakt
Het lichaam reinigt door de lasten
Het lichaam met stress belasten
Vervliegen tot je adem staakt
Vrij van geest is wat de mens maakt
Te veel mensen blijven in het duister tasten
Waar vind je na het stoffelijke je plaats?
Wanneer is de wachtkamer gevuld?
Is het de…
CONVICTIE
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.084 ik schrijf m'n eigen regels naar de letter
boetseer een heilig, openbaar gedicht
nee, eer mij niet, ik doe alleen mijn plicht
afvalligen behandel ik als ketter
ik overweeg slechts zaken van gewicht
mijn omvang groeit, ik ben een binnenvetter
de spanning tap ik af als gele etter
ik druk me uit in Duisternis en Licht
dan keert het om, weerkaatst…
Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.260 1. Introitus
o, mens,
mijn beeld
in jou geschapen
ik treed nader tot jou
beziel je met ademende
genade
laat ons samen juichen
ons op gezamenlijk
licht beraden
langs verheffende wegen
omgordeld door
voortdurende bloesem
laat ons zoeken
naar een scheppende zegen
2) KYRIE
mens,
ik ontferm mij over jou
leg je…
Credo
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.206 Uw handen lieten ‘t leven stuiven
Gelijk een bloem het gulden meel.
En kinderen ontloken, heel
Zijig en roze als duiven.
Zij moeten langs Uw licht verschuiven
Gelijk het schaduwend gespeel
Van vingeren, en aller deel
Is, dat de dood hen komt omhuiven.
God, die ons achtloos verder telen,
Begaan in wellust en vervelen
Met heilge rust aanziet…