3024 resultaten.
Paard
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.010 Het paard van Sinterklaas gaat met pensioen
Na 15 jaar ontheven van zijn taken
Die kou en dat geklauter over daken
En altijd weer die wortel in zo'n schoen
Geen stoomboot meer of staakt uw wild geraas
En ook geen trek meer in een nieuwe baas.
Net als Sinterbram, heeft ook Amerigo dit jaar afscheid genomen.…
moeizaam converseren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
753 is het koud
vraagt mijn vader
niet veel aan
zegt mijn moeder
zuinig als altijd
op haar woorden
daarmee is het
gesprek bevroren
aan mij de taak
de grenzen te verleggen
een weg te banen door 't ijs
doch wat rest er nog
behalve kou en weerbericht
misschien een storm op komst
maar ik zeg tegen beter weten
het zal het voorjaar zijn…
een deken van sneeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 een sneeuwwitte deken
doet al het groen verbleken
wat een hemels gezicht
alles lijkt wel vederlicht
het is een pracht tafereel
takken bedekt met poederzacht sneeuw
ik geniet met volle teugen
deze winter zit gegrift in mijn geheugen
als een levende ansichtkaart
iets wat nooit en te nimmer verjaart.…
windgedicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 in zachte gebaren
vochtig langs een koele wang
opgestoven door wat haar
en wild
bespeel de takken
als de dwarreling van oud bewaren
stil verkild
in doosjes van geluk
de snelle vlucht naar toen
gelijk de zilte zoen van ooit
een vlindervleugel wordt heel zacht
omhoog
getild…
Einde en begin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
947 Voor Hennie
Terwijl wij stukje
Bij beetje afscheid
Van je nemen, en je
Geleidelijk aan in liefde
Laten gaan, zie ik buiten
De zon traag door de
Wolken breken, en de takken
Van de voorjaarsstruiken
Eindelijk tot leven komen -
En zie 'k ze kleur bekennen
Voor het nieuwe leven…
Vang wind mijn kind
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
571 jij bent
de hoge boom
der liefde
vang wind
mijn kind en
spreid je takken uit
bent al voorbij
de schaduw
van de hoogste struik
reikt als eerste
naar het ochtendlicht
met je nog maagdelijk gezicht
ontvouw het prille groen
laat de oogst maar komen
van bloembevruchte dromen…
Haar naam is Esta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Ze rukt een tak
van haar dieet.
De microfoon schalt:
Hiernaast worden
de zeeleeuwen gevoed.…
Poezelige lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Onhoorbaar als op poeze pootjes
loopt het eerste lente groen
langs de takken van de bomen.
Nieuwsgierig als dat jonge katje
steekt de zon
zo af en toe een straaltje uit.
En zachtjes als dat kattenvelletje
dringt het eerste beetje lente warmte
door mijn dikke winterkleren heen.…
Als een donderwolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Het kind weigert
Volwassen te worden
In het aangezicht
Van zo veel zinloos
Geweld, verwoesting
Die zich elke nieuwe
Dag in en om de mens
Voelen laat -
De schuldvraag hangt
Als een donderwolk
Boven de personages
In dit schouwtoneel
Die na het krijgsgeweld
Nog maar twee taken hebben:
Overleven, en het scheppen
Van kunst waarin…
Als jij wakkert
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
610 in het vlagen
van de wind hoor
ik je verhalen
takken kraken
in vertalen
buigen mee
in lijnen volgend
breken soms dan
sluit ik zachtjes
wacht het komend af
maar als jij wakkert
en ik fluister tussen
al de buien door
draag jij reeds mijn woorden
naar het volgende gehoor…
Zwijgende man
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.216 Wie wat wil zeggen
heeft winter nodig
kale takken zonder blad
Spoor van vogels niet
hun fluiten water
ongenaakbaar hard en glad
Wie dat wil
heeft in zijn ogen iets gespaard
dat kijken heet
Wie dat kan
weet in zijn zwijgen
wat hij zegt
het best bewaard
------------------------------------------------------
uit: 'Achter de rug…
XI - de anti-sportheld - 1949
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 het kampioenschap
terraszitten buiten
met oude klare
bij de strandstoelen
van mijn eigen zandberg
rolt een raceauto
een kuil in het zand
voor de meisjes in de klas
graaf ik mijn graf
onder de waranda
schommelend aan de laagste tak
door de tuindeur
de zwarte schapen
van de elite voetbalsport
rennen langs de lijn…
Luchtballon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
685 Ik ben een luchtballon
losgelaten – ik zweef
ben o zo kwetsbaar
maar vrij en leef
De wind het toeval
bepaalt mijn lot
een boom een tak
een vogel let niet op
Ik bid tot God
ik eer z’n werk
toch kost het m’n kop
ik barst me kapot
aan het kruis op de toren
van zijn kerk…
terminale kleuren
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
541 nog blijft de wind
aan takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht
onder 't vallend blad
zieltogend hangen
bladeren op half elf
en ik onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend naar tekens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid opgediend
compleet met garnituur…
SAMEN OPGAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Het grote loofwoud herbergt
binnen zijn takken en twijgen
allerlei klein leven
dat ontelbare klanken uit
vol blije verrassing
vurige liefde of woede
overwinning en nederlaag
om zich telkens te verenen
in de nuchtere adem
die als tweestemmig koor
door eiken en beuken waait.…
Rossig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
347 Een rossige zon
zag ik net een moment
boven de daken blaken
door zwijgende takken
van ferme nestenhoeders
geen weduwe zal haar
plichten verzaken
in de winterkou
net onder het nulpunt
dat de meren bevriezen
de vogels die hier
zijn overgebleven
schuilen bijeen
doorstaan de nacht
samen
tot de ochtenddauw…
Sneeuwwit gewaad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Ik zie de bomen groeien
onder een sneeuwwit gewaad
als koningen herrezen uit
onbestemde landen
zolang de vorst hier heerst
takken kreunen door het
ijselijk gewicht
als de aarde weer opwarmt
vloeien lange tranen en
zullen ze uiteindelijk weer zwijgen
de metamorfose was tijdelijk…
Stille sirene
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
155 is zij voor mij meer
dan een losse tak
en veel meer
dan een serene
sirene die ademloos
zingt aan de verre oever
van een ongekend
stille oceaan…
Geheimen achter schors
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Zwijgend langs het schimmige pad
in een schier eindeloze rij
schuiven ze langs mijn flanken
vol scheuten, takken, ranken
diep droevig druipend nat
soms ook weer vrolijk stralend blij
zien ze op mij neer, geen besef
van mijn groeten en mijn danken
voor al het stilzwijgend leven
geen woord over mijn gedachten
geen glimlach uit hun kruin…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Oude wortels rusten
stam draagt sporen van tijd
takken dragen licht
Diep in de dragende aarde verankerd
vinden de oude wortels hun stille weg,
ze putten uit de verborgen levensbronnen
en schenken standvastigheid aan de stam.…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met hun donker pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek de wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
ALS STILTE PIJN DOET
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.132 Donkere bladeren, donkere takken
resideren boven een eenzaam mens
Die net iets in zich voelde knakken
en juist wegzakte over de pijngrens
Heldere sterren en vochtige tranen
zien elkaar langs het vol lover heen
Als schimmen die erg ver staan en
beide voelen ze zich pijnlijk alleen
Fluisterstemmen en ‘t stil snikken
vormen nu ‘t hart van…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met het donkere pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek die wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
Pijnbomen Pijn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
717 onder het grijsgroenige dak
van het pijnbomen bos achter de duinen
schreien bottige takken
hoekig omhoog tot in
kokende
broccoli kruinen
ze rouwen om al de gevallen naalden
alsof ze gemeenschappelijk
faalden
maar de hoog daar verborgen cigalen
herhalen
en herhalen
hun verhalen
van 't echte, verdróngen leed
hectaren…
Kauwtje II
gedicht
3.3 met 3 stemmen
10.463 Zijn wakker
kraaloog houdt de tralies in de gaten
zodra hij kans ziet gaat hij, maar
weet niet dat de katten onder lage
takken liggen, wachten. Zijn harde snavel
staat half open, hij wil niet eten.
Kwaad hakt hij stukken uit de tak waarop hij zit.…
Een liedje voor Rosinde.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Haar venstertje is dat kleine daar,
Hoe vrolijk grijpen de takken er naar,
De takken der oude linde;
De bladeren kijken de kamer in 't rond,
O blaadjes, blaadjes, of gij daar vond
Een hartje, dat mij beminde!…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld
met zijn knoestige stam, nu stug verweerd,
trekken groene jonge takken, onbeheerst
naar al die vreemd lokkende windstreken,
uitwaaierend en steeds verder reikend,
de oneindige horizon als gezichtseinder.
En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint
het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Het licht valt als adem op
de kale takken, breekt in ijzige lijnen,
danst op het stille oppervlak, en ik besef dat ook
mijn eigen rust een pure bron is waar alles wat stil leek ontwaakt.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Merel op tak
avondlicht op stille daken
wind in de lucht
Hoe de hemel al zachter
hangt tussen de daken, doffer licht
ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang
daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt.
Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen.…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan
van dat spektakel raakt vervreemding
het slot dat piept en kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt
zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in
herinnering is gelegen
tik tak…