1055 resultaten.
zoiets als lucht
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
618 zou ik daar
de stilte kunnen tekenen of erin verdwijnen
met meer dan mijn ogen alleen
zal ik mezelf aan de grens herkennen
in het weten dat mijn hart heftig
klopt
(liefde veroorzaakt pijn)
wanneer ik naar een laatste wens
word geschopt door de hongerige tijd
die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft
ziltig in waarheid,…
duister verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
544 Het bed van sacrale dromen
opgebroken
tot knietafel van boetvaardigheid
in scherven van licht
druipend op de wanden van zijn cel
doopt hij zichzelf als onbestaande
drie tekens als zwarte schaduwen
afgetekende tralies op een zware deur
het geheimschrift kiert er tot in de gangen
het gaat er onuitgesproken over de tongen
er waart een duister…
Uren
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.955 Hoofdschuddend, zuchtend, droef-eentonig druk,
Tonen zij bloot de nooitgenezen wonden,
Tekenen rood op schouderen geschonden
Door 't eens zo trots getorste levensjuk.
Dan komen vroom, in slepende gewaden,
De zingende Avonduren zilverblank,
Wandelend zacht langs bruine schaduwpaden.…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Zoals hij stijgt en daalt, hardnekkig al
haar gangen gaat, lichtvoetig kruipdier
van genot dat in haar bekken sluipt,
kleine doodgraver van verlangen,
blindganger van geluk die in haar huid
zijn tekens weeft, dan huiverig naar
adem snakt en wegvlucht uit haar schoot.…
Vuurdans
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
542 Twee ongelijke stenen
in melkwegen vol vuur
ontstaan in een tomeloze
energie van warmte, de
ijskristallen waarmee ik je
huid bespeel, kippenvel
ontdooit op den duur,
verbrandt de littekens uit
de as van het verleden,
alleen de vonken houden
stand, trekt de werelden
strak, vrijwillig verlangen
in onzichtbare tekens, van
kwetsbaarheid…
Onuitwisbaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.109 Morgen zullen deze tekens onuitwisbaar
blijven, geschreven rimpels voort -
geblazen in een lentebries, herkenbaar
in wat bleef, zal de kilte wat verdrijven,
het zal je zeker goed gaan beste Driek.…
in kalligrafie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
936 en als de nacht sluit
onafwendbaar
ramen overbodig maakt
waarop ik duinen had getekend
een wonderlijke mooie dag
in blauw en bruin
telkens een weinig later en zacht opgewreven
om jouw droom waar te maken
slaap je dan in mij
of schrijf je met een meeuwenveer
dat het duister een wereld nalaat, verder
dan tekens van leven, verborgen…
De nieuwe nacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
730 En elk afscheid teder en mooi laat zijn
omdat de nieuwe nacht ons weer zal vinden
en schaduwen tekenen
die we met onze liefde zullen dragen.…
HOLLANDER IN ARLES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 Menselijk skelet met je weke delen
Samengehouden door spieren en huid
Overgevoelig voor licht en geluid
Stillend je stemmingen met penselen
Je kon het voelen niet langer verhelen
Hebt dat in koren met kraaien geuit
Evangelist wou je zijn naar verluidt
Hoop bieden wilde je, God aanbevelen
Maar in de kunst lag je geestelijk heil
Tekenen deed…
Onze boom
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 De boom en ik, wij hebben elkaar
heel lang omarmd, we misten jou
nabij, waren daardoor onverwarmd,
al dromen we van je terugkeer
in iedere trein die Gouda nadert
verwachten wij jou, gezien de
paranormale en normale tekenen,
we willen je zo graag weer omarmen,
kussen, strelen, diep beminnen, o
diepstbeminde, kom wortelen!…
De wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.017 De wolken tekenen luchtkastelen
en vinden ook de elfen uit.
Ze willen met ons dromen delen
en maken nieuwe sprookjes buit.
Ze schilderen dieren en zelfs bomen,
proberen lichte tinten graag;
ze jagen voort of durven schromen
en vatten ieder bij zijn kraag.…
Practicum haai
gedicht
3.2 met 20 stemmen
8.274 'Tekening 1 is van de hele haai,
die langs de grond leeft. Zie in dit verband
zijn daarbij aangepaste vinnenstand:
de stroomlijn van het roofdier is zeer fraai.
Open de buik. Pas op, zijn huid is taai.
Teken een schema van de binnenkant
met alle namen bij elk ingewand.…
Holocaust Memorial Day
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
775 De tekening
van Albrecht Duerer pakte me. Zo miserabel. Koning Dood op een
paarderug en dan die omgehangen doodsbel.…
JAN MANKES (1889-1920)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Ik kwam niet uit een kunstenaarsmilieu
Maar tekenen dat was mijn lust en leven
Om rekenen en taal kon ik niet geven
Ook alle andere vakken werd ik beu
Glasbrander-glazenier was minder sneu
Vrij kunstenaarschap echter was mijn streven
Ik las wat Tolstoi en van Eeden schreven
Door Chris Lebeau werd ik wat minder bleu
Ik groeide en ontwikkelde…
Onder gunstig gesternte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 Zij lijkt uit steen gehouwen
trotseert de winterkou
nu macht der overwinning
meer tegenstand ontvouwt
Vraag haar niet naar ’t verleden
of waar de zondvloed ruist
haar oorschelp is een wereld
waarin men degens kruist
Zij veegt met gouden vleugel
de tekens van de wand
en rijdt met strakke teugel
door onherbergzaam land
Zij weet zich…
Zwarte tranen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.016 Vege tekens heb ik
op je graf geschreven
Een goed bewaard geheim
uit een houten hart gesneden
en neergelegd
Als vermolmde takken
verwaaien mijn geheven
armen in de mist
Er knarsen stemmen
onder oeroude stenen vandaan
die woorden lichten
Ik slik mijn tranen
als roestige degens
om niets prijs te geven
Omstanders bouwen…
Van muurbloem tot aan zondebok
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
780 Waar tranen aan de hemel staan
zo stil langs dichte poorten gaan
nu eenzaamheid stroef schuifelt
Waar tekens van verslagenheid
- een zorgelijke kindertijd -
zich vormen tot een baken
Van muurbloem tot aan zondebok
geen veilig pad naar mama’s rok
waarachter het kan schuilen
Het meisje wordt zo vroeg rap oud
de waarheid zwijgt haar zieltje…
Waar de tekst eindigt….
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Als ik ze consumeer, zoals ik
ze adem, beproeft in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord wat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het lot van onzekerheden…
De rest moest nog komen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
602 Het bevrijdde om telkens woorden
te tekenen als merk
in de donkere nacht der mist.
Toen wist ik niet volledig: nu beter,
voor meer dan vijfenzeventig procent.
De rest moest nog komen.…
Mocht u anders beweren...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
430 Verslagenheid zoals het werd gedeeld
altijd weer wordt geproefd,
tekens dat alles werd gedroomd
zoals het is niet zou moeten zijn
wat anderen in verwachting beweren
als de stromen bloed zijn opgedroogd,
maar haar littekens nooit en mocht verwachtingen
ontstaan anders te beweren is dat een realiteit die stinkt,
want
wie heeft de onzin…
Waar teksten eindigen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 als ik ze consumeer, zoals ik
ze adem, beproefd in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord dat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het…
Zwervende teksten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
458 ook als ik het niet verwacht, adem
ik ze in een uit, proef de nuance
van van haar bedoelde kwaliteit, uit
het onderbewustzijn valt de
keuze op een vat vol tekens
die het brein omhelzen, bekeerd
tot de spelling van de enige woorden
die ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal
in het lot van de onzekerheden…
gesprek over lijnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 strakke lijnen van weleer meanderen
als rivieren in een delta: huizen en gebouwen
maken abrupt een slag naar rechts
veranderen in duizelingwekkende spiralen
waarin bedeesd jouw hand met onbekende tekens:
samengaan van hoofd en hand
laat zich voorlopig niet ontvouwen
plotseling roep je dat we schilfers zijn
in een oneindig universum, met…
gesloten deuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 bijna nooit raak ik aan het gelijk
hekkens en tekens in overvloed
maar de deuren gaan niet open
en bijna nooit heb ik recht hier te zijn
ik verdwaal niet in mijn gedichten
de beelden die ik mezelf inschep
de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’
en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend
in de metaforen die zichzelf opsluiten
afgesloten van…
Rotst als branding
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
540 ik heb je
op een stoel gezet
niet op een troon
hoewel in dit decor
is dat heel gewoon
mijn teksten gaan
als zij bij jou zijn
aangeland voorzien
van kant en tekening
al snel van hand tot hand
jij draait niet
met de winden mee
rotst als branding
in een zee van emoties
onder zwaar bewolkte lucht
nog krijst een vlucht
van snelle vissenvangers…
Rondde je lach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 kleine lijntjes
punten en strepen
heb ik ontdekt
in de mimiek
van je gezicht
in eerste tekens
van jouw
lichaamstaal
rondde je lach
priemden ogen apart
pas later in
woorden en zinnen
kwamen boodschappen
diep van binnen
zonder enig geluid
in samen deelden
we woordloos
ervaringen uit
bepaalden zaken
voor dag en nacht
in een…
De witte tafel roept tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Het Woord dat wij hier mogen horen,
de tekenen van brood en wijn...
Goddank, wij zijn opnieuw geboren,
om levend voor de Heer te zijn.…
Gewone dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De morgen spreidde voor mij een schoon tapijt
van stralende glinsterende edelstenen
velden onbetreden in maagdelijkheid
waarover muzen als in parelen wenen
sprankelend in kleuren door zon beschenen
gevlijd en gesorteerd op bed van smaragd
tekenen waaraan deze dag mag ontlenen
zonnige hoop na kille en donkere nacht
klinkt boven aardse beslommering…
Hopeloos en broos?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 planeten,
naast de schepping van een wereld, liefst zonder
buit, anders afhankelijk zonder toegevoegde waarde,
onder mijn huid wonen de sterren en planeten, beleef
mijn tijdloze zin in dat ene woord, neemt bezit van
alles wat levend is en wat de liefde voor mij bewaarde,
zo surfend over de goudverf van een herfstdag
overzag Ik de tekens…
hoor mij
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
562 ik vind je mooi,
als je hart spreekt
zo, als een fladderende vlinder
of een ree zigzaggend over de heide
oprecht zijn kent geen hinder
het laat zich door liefde leiden
ik vind je mooi, de rimpels
die je oude dag tekenen
maar je verblijf rechtvaardigt
omdat ik op jou aldoor kan rekenen
schoonheid is verblijven
in een stille delende blik…