1541 resultaten.
Ratrace
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
354 Protestsongs mochten niet
baten
slechts druppels op gloeiende platen
de gordel der grachten
is een enclave
onbereikbaar voor het
arbeidsethosgilde
dat zich in arren moede
voortzeult om via ondoorgrondelijke omwegen
ter bestemde plaatse te komen,
onderwijl in wereldtergende wanhoop de hemel vervloekend
Stik in je blik!…
het Licht achterna
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
306 jij was
in een
duistere aardse
gedachte totaal
geen heilige
lichtstraal komend
vanuit de
lucht
ieder moment
van de
sombere dag
een diepe
wanhopige zucht
totaal niet
realiserend er
werd in
het heilig
werelddeel ernstig
overlegd
met glorievol
respect
lieve jonge
vrouw met
stralende ogen
jij behoort
bij onze
engelenschaar…
Ratten en geluk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
426 Wanhopig gebukt gaand
onder
vuilniszakken
steeds
mijn huilende vingers
te drogen.
Moedig niet zichtbaar
wel vasthoudend.
Schoof ik mijn weemoed weg
meegegeven aan
rennende
chaotisch vluchtende en neer-
gevallen
guardian-ratten.
Uit mijn
zicht.
Ik dacht alleen
nog wel aan het drogen.…
En ik denk alleen tranen zie ik soms in vragen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Want bij welke stap in het leven ook al sinds mijn doop
vrees ik geen wanhoop, dat is wangedrag van de hoop.…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 (nooit wanhoop van een sonnet!)…
Verbannen realiteit
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
865 Een hemelse glimlach
siert een bleek, grauw gelaat
vochtige ogen staren in een
denkbeeldige wereld vol
dromen, beelden en kleuren
steeds langer
zoeken wanhopige vingers
krampachtig houvast
in de bevrediging
die het vergeten voedt
het verlangen om oneindigheid
maakt de geest
krankzinnig
verhitte gevoelens branden
in gepijnigde…
Het stoffelijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
909 Ja stellig zal ik ooit verrijzen
uit het stof van grijs verdriet
op een Berg van Overgave
door het Dal van Angsten omringd
Mededogen zal de wolken vullen
die de laagten vervlakken zal
en uit het stof mijn driest herscheppen
aan de wanhoop heeft ontrukt
Als de Overgave wordt geslecht
en zomerzon het stof verzengt
resten van het nieuwe leven…
Lege pen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.357 Haar lippen zwijgen letters
van nooit gesproken zinnen
fluisterend ademt zij namen
in de onbeschreven lucht
Haar pen, zo ongeduldig
schrijft het pad naar het einde
traag loopt de gitzwarte inkt
op haar allerlaatste benen
Het sierlijke handschrift verandert
heel langzaam in letters van druk
woorden van wanhoop en weemoed
vullen de laatste…
Verleden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
776 Gevoelens van toen,
angst en wanhoop,
komen me weer pijn doen,
en slaan in tegen m'n hoop.
Ik blijf staan,
want ik wil het niet weten,
maar het verleden laat me niet gaan,
mag ik het ooit vergeten?…
Schrift
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
6.321 Een schok van herkenning
Alweer op drift
Een kreet uit het verleden
Vergeten in een schrift
God, ik kan de wanhoop voelen
Het druipt haast van elk woord
Verlopen in geel vergoten tranen
Maar door niemand ooit gehoord
Wat was ik jong toen
Ik zie mezelf nog zitten
Nog zoveel om naar uit te kijken
Nog zo weinig om in te spitten
Verse…
Gedonder in de graven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
937 Met gespreide vleugels
vliegt zij richting einder
daar waar zij de dood
vermoedt schieten beide
ogen hartstochtelijk vuur
maar raken kant noch wal
verscholen achter aards
leven lokt hij immer
machteloosheid in zijn
duistere val vertrapt
hoop en schopt wanhoop
langs grijsgrauwe zwerken
waar taal voor altijd
zwijgt graaft hij een
kuil…
Vlinderkusje
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.377 Teder spreidt zij haar vleugeltjes
omarmt spontaan het gezichtje
leest de droefheid in de ogen
en voelt de wanhopige pijn
haar kleurenpracht laat
de wereld plots verstillen
maar zij, zij ziet het niet
denkt alleen aan wat was
wast haar ziel met tranen
van de afgelopen nacht
in het warm doch donkere duister
danst het toeval over haar…
Gebalanceerd
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
1.604 Ik heb al mijn reserves verspeeld
Mijn geduld op de proef gesteld
Tussen hoop en vrees gebalanceerd
Op de rand van de wanhoop geheld
Ik heb alles zomaar laten gebeuren
Al het onacceptabele geaccepteerd
Mijn grenzen te ver overschreden
Nu weet ik dat was echt verkeerd
Ik ben er niet beter van geworden
Het heeft me niets goeds gebracht…
Remedie
gedicht
3.8 met 33 stemmen
11.034 Al wat ik schrijf
weerstaat mijn wanhoop, elke zin
waaraan ik ademloos begin
jaagt mij de stuipen van het lijf.
Want op papier ben ik niet bang.
Hier gelden vastgestelde wetten
die mij uit razernij ontzetten
en redden van de ondergang.…
Onschuld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
821 oren verstaan slechts woorden
Dus vertel me van wie je bent,
en zeg me welk licht te fel straalt
zonder sluier dat verhult, of
van onwetendheid misschien
onbeschermd voor de schuld
zuiver in haar handelingen
oordelend met zienend oog
Vertel me toch, over de blinden
gezien door de ogen, maar
onbekend voor zichzelf
schreeuwend van wanhoop…
Opgedragen aan Marem, dochter van Saad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
883 omsluieren je dikke donkere haren
de wanhoop in je hoofd ?
de wereld is niet te verklaren
als de lichten zijn uitgedoofd
kom, zo mooi als was je land
ben jij mijn Irakese schone
vraag niet waarom een foto in de krant
je berooft van al je dromen.…
Na de Bosbrand (landengte van Kra)
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.199 De wanhopige boten van de
zeezigeuners worstelen
met de masculine branding.
De netten van de koperen jongens
zijn slechts gevuld
met een kwalijk riekende dood.…
Een taai restant
gedicht
3.0 met 20 stemmen
9.736 Het hoen van de wanhoop zien broeden.
Zo moedig gestreden. Genoeg
genoeg om de dans te ontspringen.
Om straks in vijandig land
jezelf als een parel te vinden.
-----------------------------------
uit: 'Het land van de vijand', 1989.…
Tegen beter weten in
gedicht
3.1 met 31 stemmen
20.472 En maar roepen, zoeken,
en maar strelen, beuken,
wanhopig,
tegen beter weten in
blijven geloven
in een laatste woord,
een laatste vrede,
toch nog licht.
-----------------------------
uit: 'Eine kleine nachtmusik,
Mozart poëtisch', 1991.…
Laatste wens
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.320 geen bloed voelen stromen
zo bleek als vaal katoen
mijn bed niet uit te komen
geen fut om iets te doen
volledig hol van binnen
als een lege batterij
soms even buiten zinnen
de wanhoop heel nabij
mijn passen voelen zwaar
het eten smaakt me flauw
ik leef als een kluizenaar
de wereld kleurt zo grauw
ik wil niet langer lijden
dit doet…
Zusje. Voor M.
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.330 zusje, kleine, grote zusje
met voetjes die niet verder willen groeien
en die stampen als alles teveel geworden is
zusje, kleine, grote zusje
met een hart dat overstroomt van liefde
en soms van wanhoop als je iets niet kunt
zusje, kleine, grote zusje
met handjes die de wereld niet kunnen omvatten
en die je verstopt in je warme winterjas…
vlindervrees
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
601 het antwoord zijn kruisen
met kogelgaten versierd
de mens is gebleven
als vriend of vijand
maar nooit te gast
een twee lonkt doch
nimmer zo grauw
als vandaag onvermoed
een zacht einde neemt
de wanhoop een loopje
met het ware vlinderhart
niet nu wordt geschiedenis geschreven
dat gebeurt altijd morgen
nu wordt ze slechts gemaakt
slecht…
Weg
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.267 Zinnen zweven door de lucht
Niet uitgesproken woorden
Geen geluid bereikt mijn oren
Wanhopig oog en diepe zucht
Stilte scheurt door helse hoofden
Zeg het, zeg het, verdomme dan
Samen wetend dat het niet kan
van ons valt niets meer te geloven
Er is niets uit te leggen of uit te spreken
Maar over, uit, de liefde klaar
Ik hoor de deur…
zijdezware rozen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
633 woorden tot steen
langs kapotte ramen
en ik tel de dagen nog te gaan
je hoeft niet te zien
dat ik ween of dat je
de lucht met lood vermengt
mijn ogen
zwaar van grassen en algen
waren ooit de bron van vruchtbaarheid
en nu, door wanhoop weggedreven
neergehaald tot aan de zee, zo oud
zo stiller dan vergrijsde lagen
tot aan de horizon…
Twee kanten van het leven
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.934 Twee kanten van het leven
We hebben oorlog we hebben vrede
We hebben duisternis we hebben licht
Er is geluk en er is wanhoop
Er is pijn en er is verdriet
We hebben rijkdom en armoede
Er is liefde en liefdesverdriet
Er is hoop wat we hebben gekregen
Maar voor sommigen is dat er niet
We hebben ziektes waar we mee kunnen leven
En andere ziektes…
Zout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 De ober was een daverende vrouw
donder rommelde door het dal en
stenen muren kaatsten laag het licht
haar lach echode weg
ik was alleen
dat terras
die stoelen nat wit mager
één ervan lag om
vochtig als mijn wangen
naast het oleanderblad
de avond sloeg een klamme doek
mijn lippen zout als zee
en weerlicht in de bergen
wanhopig denkend…
Geven en blijven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
2.143 En haar masker lijkt op haar
trouwe wanhoop die niemand begreep
toen ze haar liefde
in scherven zag vallen en hij
een
afscheid
werd
die haar
slechts
het geduldige stof
op zijn foto en
de naamloze pijn
van haar eenzaamheid
gunde.…
Is er een dichter in de zaal?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
614 is er een dichter in de zaal
die mij met een wijze blik kan wijzen
op de puntjes op de i
de waanzin van een woord
is er een dichter in de zaal
die mijn gedicht kan reanimeren
ik heb alleen maar toegekeken
hoe ik vol wanhoop en ernst
gedichten open snij en dood laat bloeden
laat deze overleven, laat dit de vanzelfsprekend tijdloze
tussen…
Jij
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.284 Het pad dat jij verlicht
is mooier dan alles anders
de warmte die jij mij geeft
zal ik nooit vergeten
De eerste aanraking
waardoor ik weet
dat jij weer hier bent
en weer blijft
Die allerlaatste dagen
waar de wanhoop wint
en de hoop verdwijnt
de kou die ik weer voel
Wanneer jouw licht wordt opgeslokt
en koning winter weer regeert…
Het Waterhoentje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 Het Waterhoentje
Aan de Korte Prinsengracht
stond een vrouw
die eens mooi moest zijn geweest
Aan haar zwaar verzorgde uiterlijk
zag ik dat ze dat nooit had kunnen
vergeten
Ze keek verbeten
naar beneden
en gooide
met veel kracht
grote stukken brood
Op het ijs
vastgevroren en wanhopig
zat een waterhoentje
Midden in een kring…