Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

toen ze belde

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 806
ik opende een brief van duizend woorden op zoek naar het bericht over die weemoed waaraan mensen sterven. helaas: geen woord toen belde jij...…

Halsmisdaad

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.139
moord met voorbedachte rade slachtoffer is lang aan het lijntje gehouden benauwd voelt hij het touw verstrakken het donkert perspectief is met de noorderzon vertrokken schuld en schuldbesef staan hand in hand belangstellend toe te kijken weemoed komt op en klaagt spijt vermant zich plicht is een roepende in de woestijn schijn en wezen…
Jan Blaauw4 september 2004Lees meer >

wachten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
wolken kwetterende spreeuwen vervuld van felle onrust zwermen in het late zonlicht een vreemde kilte ruist door de bomen met lange schaduwen herfststormen komen razen en jagen door dorre bladerkronen luchten vol woest weemoedige muziek zoete geur van afbraak op mistige ochtenden ontwaakt de wereld traag onder een deken van schimmig…

de reiziger

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.029
De reiziger staat stil Zijn blik overwelft de gehate vlakte Hij wikt de taal van zijn geheugen Het lied des vaderlands De reiziger leeft in gemeenschap Met auto, bus en trein Groet de nederige passanten En de bloemen aan het venster De reiziger is een held gelijk Loopt gezwind over het water Peilt de weemoed van de vissen En de achterdocht…

Op pad

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Bodem in beroering, nacht maakt plaats voor dag en dauw geeft de ochtend weemoed. Een brede gloed rolt zijn oranje loper uit en kleurt een nieuwe morgen. Onder het treurgeboomte twee vroege zielen de hond voorop, geestdriftig in galop en hij – misschien een dichter – vol gedachten door het park.…

Schildklier

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.293
Ik heb nu wel een redelijk alternatief maar voel weemoed in mijn onderbewuste en heb heimwee naar mijn schildklier in ruste.…

Ochtend in Toscane

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Door de halfgeopende blaffeturen van mijn pensionkamer, badend in rust, bekijk ik vol weemoed de tufstenen muren van het oude dorp op de heuvelrug. Ik verdrink mij in stilte en bucolische pracht welke dit land der latijnse geleerden biedt en schep genot in het einde van de nacht begroet de tuinier die zijn bougainvilles begiet ……
Aramis24 juni 2006Lees meer >

Bloedmooi

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.470
met mijn ogen door die kaarsverlichte pracht Met een lach vroeg ik haar naam waarna ik mijn hand liet verkleven aan de mooiste vrouw die zeven tango's danste daar die nacht En we dansten hoge benen op een dansvloer die ging zweven en haar ogen zochten liefde veel meer dan ik had verwacht Onverwacht vroeg zij mijn naam die ik met weemoed…
jan haak22 september 2008Lees meer >

Advent

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
Rorate zingt mijn ziel vol van weemoed, verlangen en ontroering. De zon die ondergaat en het licht dat even nog wil dralen doet iets trillen in de kamer die in schemer wordt gehuld tot straks de nacht voorgoed de dag doet vergeten. Rorate, ik verlang naar Jou.…
Adeleyd8 december 2008Lees meer >

En je blijft

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 649
grond te kussen geeft een giraffe drinken uit jouw hand is als spelen in het zand en onze jurken trillen worden doorzichtig in de optrekkende geilheid verliezen we het zicht op een omhelzende werkelijkheid en zweven samen zachtjes op het ritme onzer dromen naar het land van warmte waar we verlangend smelten achter onze weemoedige…
mobar27 december 2008Lees meer >

Verwaait de jazz

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
een flard gesprek en uit een open raam verwaait de jazz een trompet geeft nog wat weemoed aan de bas dreunt huizen verder weg en uitgelopen teer verhindert het verkeer zijn snelheid uit te razen de lucht is zwaar van zomer en geel stof de bomen stuiven luizen lekken vocht dat plakt op autoruiten voel de hitte zinderen er spelen…

Toch blijf ik van de heide dromen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 593
Toch blijf ik van de heide dromen, al groeit de weemoed met het uur en gaan herinneringen komen aan wat ooit gloeide als een vuur. Als kind kon ik verloren lopen in 't purper en het gouden licht maar later leerde ik te hopen en groeide ook het vergezicht.…
Adeleyd1 september 2009Lees meer >

Stille morgen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
Geen zilte spoor op het aangezicht, enkel de stilte en het fletse licht van de door weemoed omfloerste morgen. Geen traan meer te ontwaren, geen zichtbaar bewijs van verdriet. Alzo houdt de stille morgen de bitterheid verborgen van zieletranen die niemand ziet.…
Frans Vanhove27 september 2009Lees meer >

schaduwdans

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 781
ik vul jou, mijn dichter aan met woorden die uitgesneden liggen naast houtnerven en waar de vloer, vastgeworteld zijn schaduw geeft speels mijn armen rond jou schetst ik weet niet of ik nog iets zeggen wil of dat ik de bloemen verder draag naar buiten de nacht vol weemoed met wind en de onzichtbaarheid van mijn dromen je…

Liefde.

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Ik denk soms met weemoed aan die tijd, Want dat fijne gevoel... dat ben ik kwijt.…
Lion Queen7 december 2009Lees meer >

Largo bij sneeuw

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 631
Wit en langzaam nog veel witter daalt er iets van boven neer, zingt van stilte, wentelt, wemelt, adem stokt en ziet plots weer hoe de mensen langzaam lopen, heel behoedzaam en alert, groeten niet of haast onmerkbaar bij de koude winterpret die de dagen vult met weemoed, - kindertijd is ver van hier - maar 't verlangen blijft in leven.…
Adeleyd10 februari 2010Lees meer >

Holbewoner

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 534
Toen er een ziel kwam in zijn nachtmerries, en vleermuizen vlogen bewogen door de nacht las hij de brief van zijn moeder liet tranen in hout branden folterde zijn geweten met schuldgevoelens wilgentenen aan de rand van het meer, dat spiegelde herinnering vol oude poppen verweerde weemoed in de nacht met als slot het schimmenspel van…
mobar11 april 2010Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 627
De zomeravond valt zwoel over de groengezegende zomertuin mystieke flora snakt naar regenwater groente wortelt dieper in oorsprong van eenzaam plantaardig bestaan onder de begieting van de mens honingbijen bestuiven zoete bloemen geur van weemoed omringt het licht van een volmaakte volle maan ik wandel langs de borders van het tuinpad…

Herfstbladeren

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 582
De weemoed speelt door de nerven die scherper in beeld zullen komen. Mijn hart durft nog niet echt, maar zal ook moeten leren de vreemdheid te verdragen. Wie kent al de mensen, wie kent zichzelf? We leven omgeven door een groot mysterie.…
Adeleyd21 september 2011Lees meer >

Winterdag

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Luid sloeg mijn hart, van weemoed zwaar. Fel blies de kille winterwind De loverloze lanen door. 'k Had willen wenen als een kind, 't Was of die wind mijn hart bevroor. Toog ooit zo bleek, zo stil een paar, De wegen langs met droever zin?…
Helene Swarth24 november 2011Lees meer >

te vroeg ontnomen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.533
verscheurend was het afscheid het ging ook veel te snel ik wilde het niet eindigen maar het lot deed dit wel met vochtgevulde ogen kijk ik weemoedig voor mij uit zonder goede reden stapte jij ertussenuit zoveel geschikte dagen die jij kon vullen met je lach ik moet het accepteren dat je het einde eerder zag pijnlijk is de voortgang…

Oude vriend

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 920
We zijn elkaar met de natuur op het eiland in jouw droom verzonnen we vergeten nooit het avontuur aan zee is de lente begonnen en waar jij vragen had bloeien nu bloemen in de wind in weemoed van het talenbad ben jij het allernieuwste kind kom, lees nog eens voor uit het leesvoer van het niemandsland dan vergeten we de horizon verloren…
mobar5 maart 2013Lees meer >

Moeder, ik hou van de revue

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
eigenlijk is het een heel simpel verhaal afspelend in het naoorlogse Nederland zonder al die moderne pracht en praal krijgt de nostalgie al snel de overhand De weemoed naar het verleden spat van de buis het gevoel gaat mij door merg en been door deze revue voel ik eindelijk weer thuis terwijl ik de laatste scène nog maar eens beween…
Ron Blok10 januari 2014Lees meer >

Memento

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 792
Dit minnelied, zo warm van kleur -in weemoed komt het binnen waaien doorheen de openstaande deur- bespeelt me in het schemerlicht. Ik weet, ik moet het gras nog maaien maar zwicht en doe de luiken dicht.…

Venetiaanse romantiek

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Een mandoline speelt liefdesklanken, terwijl de gondel door het water glijdt voorbij een monumentaal verleden, dat met liefde tegen de weemoed strijdt.…

Wenen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
tranen oprecht zijn zoals een rivier van emoties alleen op weg naar de woordenzee waar alle zinnen in melancholie verdrinken omdat de dichter een fijngevoelig mens is en zijn dorst probeert te lessen met passie nu de herfstwind ons bezoekt met vergankelijkheid en alles wat geweest is voorbij is gegaan met jou in mijn diepste hart vol weemoed…

Melancholie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Zover weg strandt de passie in herinnering langs de kustlijn geschreven als teken wat overspoelt door deining van weemoed. Elk woord dat op cadans de poëzie erkent door de melodie van onze favoriete band dat tijdens het dagdromen mij aanmoedigt.…

Een vriend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
hij voelt zich niet thuis in zijn huis waar stilte pijn doet aan zijn oren hij zou zo graag weer stemmen horen een kinderlach, het leefgedruis zijn lijf is oud, zijn hart bevroren maar buiten hoort hij het geruis van verse sneeuw en windgesuis hij wil niet langer binnen smoren hij gaat de bergen in en zingt weemoedig echoot zijn gezang…

Hoera, leve hernia

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
Wat weemoedig opgestaan, een depressie lijkt te komen ik voel het aan mijn ogen dus laat ik 't water stromen Geen blije dag in 't verschiet en de stilte laat me varen ik zie het niet meer zitten, voel me gevangen door de jaren Starend naar mijn kerstboom, wat flikkeren die ledjes raar...…