2391 resultaten.
Zegen van boven
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
2.020 kon ik toch alle regens belopen
die zomaar uit de hemel kiepen
dan zou ik mijn waterstand Zegen dopen
terwijl de handelaars nog sliepen
vlot ving ik tonnen
per vol reservoir
was klein begonnen
en groeide per jaar
mijn stand zou floreren
dat is niet de vraag
maar nu transporteren
hoe breng ik gestaag
mijn water omlaag…
Noorderzon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.138 Uitgespreid in rood scharlaken
over velden van ivoor
brak zij in die schaarse dagen
die de zomer nog kon dragen
zomaar in een hemelspoor
met haar laatste glimlach door
En zij dreef de blauwe luchten
in haar zuchten weer bijeen
waarna zij haar laatste stralen
nog een keer de grond liet dwalen
toen zij loom - zo naar het scheen -
met een…
Onherkenbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Zo zou het dus zomaar kunnen gebeuren
dat je afscheid moet nemen van een eeuwen-traditie.
Maar waar is het gezicht van de motoragent?
Met zijn helm op heb ik hem niet herkend.
...er komt een verbod op het dragen van burka's. Ook ouders die hun kinderen naar school brengen mogen geen burka meer dragen. Men riskeert dan een boete.…
verpakt in plastic folie
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
675 hij draait
de dag naar buiten
en herbegint zijn daad
haastig zonder groet
hij denkt soms wel
aan vrouw en kind
of aan iets nieuws
iets anders
zomaar, op een ochtend
wanneer zijn woorden
hem leeg voorbij
gaan
of wanneer het bijna avond is
en de weerhanen hem
gunstig staan
er wordt gezwegen
in de rechterhand
naar voor…
Hardnekkig
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.969 Hardnekkiger dan een vetvlek
Helemaal ingewerkt in mijn ziel
Ik kan je niet zomaar wegwassen
Want de ziel is niet van textiel
Hardnekkig zoals een wrat kan zijn
Mijn hart er helemaal mee bedekt
Ik kan je niet laten wegbranden
Want het hart verdient respect
Dus tors ik je maar met me mee
Omdat ik er toch niks aan kan doen
Want hoe hard…
Ik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.299 ik heb mezelf
in morgenstond en bij nacht
zomaar in een ander leven gebracht
daar lig ik koud in een ander bed
en hoop vurig dat ik het red
want
mijn aarde is nog ongewarmd
en toch voel ik mij omarmd
door een kracht die in mij is
dat
ondanks dat ik alles mis
met de koele aarde onder mij
die me wakker houdt
ik vrij
en eenzaam waak en zucht…
de vergankelijkheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
964 het verval ten voeten uit
als bij de oude romeinen
de opkomst, bloei en teloorgang
zo kwamen, zagen en gingen
ook de Spanjaards
zij lieten een afdruk na in de tijd
het lief, doch vooral leed
uit overlevering waarbij lijfsbehoud
en hongerklap
schering en inslag waren
een stukje historie in de volharding
van een gemeenschap
zomaar ergens…
zielsgebaar
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
652 het overkwam mij
dacht ik zomaar
of was het
dat ik het hoopte:
een wijselijk
zielsgebaar
momenten
je kent ze wel
waarop leven
even voelt
als beleven
waarmee geluk
wordt bedoeld
en grijs denken
in ledigheid
gaat zweven
een helderheid
schiep plots
een zicht
mijn ego verschoof
teneinde was ik
op begrip gericht…
Staande aan de branding 3
gedicht
2.2 met 18 stemmen
9.334 Komend van diep, zijn intieme waterwereld verlaten
hebbende, laat een krab zich zomaar,
ruggelings op de schelpenbank
werpen om, zonder verzet,
het leven te laten in de krachtigste vogelbek, maar waardoor
zijn pantserschild (als meest duurzame deel) wel kans maakt om
gekoesterd te worden in de
zeevondstenverzameling van een kind?…
Om jouw frivool
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 jij hebt
de lijnen uitgezet
ik schaduw
wat met kool
om jouw frivool
een licht accent
te geven diepte
weer te laten leven
grijs wat jij
als wit ervaart
en ongeschetst
nog open laat
er is geen schamen
want eerlijk grijs
geeft nooit intimiteiten
aan anderen zomaar prijs…
vluchtigheid
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
711 vanmorgen vloog hij nog
"de meeuw van Tjechov"
op nauwelijks 10 meter
van de caravan lag de dode meeuw
vleugels weerloos uitéén
de kop geknakt en ogen gebroken
zomaar uit de lucht gevallen
als het pijnlijk bewijs
van vluchtigheid...…
Dolende Julia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Soms staat zij opeens naast mij
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn gemis, het samen zijn
aan de afwas of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en te veel verlang…
Slot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 Slot,
uit steen en rotsblok opgetrokken,
verborgen achter water en weg,
vandaag
zomaar weer
op slot gezet.
Oude stenen
onder
een nieuw dak gemetseld,
zuilen als pilaren
in de hal geplaatst.
Spiegels die
de tijd weerkaatsen
als echo in
een slapende stad.
Verdwaald tussen haar muren.…
Soms
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.084 Soms gaan er mensen dood
niemand die hen tijdens hun leven
een teken van liefde bood
soms gaan er mensen zomaar weg
dat zijn dan de onbeminden
waarvan niemand ooit iets zinnigs kon vinden
soms gaan ze dood
en niemand zal ze missen
voor hen regende het nooit
het goot.…
Gewoonte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
672 Het is wat in jou leeft
wat jij de ruimte geeft
veelal tijdgebonden
onomwonden
Alles op zijn tijd
geheel voorbereid
in dat levenspatroon
leef jij gewoon
Wat als je uit die
vicieuze cirkel stapt
op een dag zomaar
uit een ander vaatje tapt
Proef en ervaar eens
wat je nu mist
vertel me, heb je jezelf
in wat bij jou past vergist?…
rijpingsproces
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 gedichten schrijf je namelijk niet
ze ontstaan soms zomaar
wanneer je het niet verwacht
dat zijn dikwijls de mooiste
en juist die hebben de meeste
kans van overleven…
Verjaardag (1 juni)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.541 maar kunnen je ook zomaar verlaten
ogen die zien, speuren rond en kijken om
naar het hart dat langzaam weer open bloeit,
de vele gelukkige jaren achter mij
laten meer nog in het verschiet.…
bloesem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 er groeit een wondertje op
wattendons, de wereld gonst geluk
klein spul en witte sokjes
een jurkje zonder smuk, gebloemd
met zoveel liefs
in de verte blinkt een Barbiepop
een roze fiets, een poppenwagen
een zacht gebloemde meisjesjurk, daar
zomaar in het niets…
Kwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 zomaar een ziel uit duizenden
waarvan de bladeren één voor één
worden ontvouwd om zo
tot de kern te komen
is de vraag of je het wel toelaat
daar dagen niet meer lengen
de wind langzaam aanwakkert
de kou je wellicht de das omdoet
kleuren gedachten dieper
nu de tijd is aangebroken
om te leren schitteren
in alle eenvoud…
ordeverstoring
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 een waterdruppel blijkt
luchtdoorlatend
waarmee vrieskou zomaar
kan verdampen
het heelal weigert nog
langer uit te dijen
waarbij het uiteinde nog
zacht na blijft ijlen
ruggengraten rekken
zich gewichtloos op
zodat schouders elkaars
rug toekeren
verder in het nieuws;
man plast wild en
de tijd kan men niet doden…
DIE RAKE BLIK
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 ik probeer je met
m’n ogen te omarmen
jij probeert mij
met je borsten
op te warmen
je pupillen verwijden
wie ben ik om je
gespreide benen
te omzeilen
heb erbarmen
heb erbarmen
ik val niet of juist
wel te benijden
en dan
dan verliezen en
verdwalen we
voor eeuwig
in ons beiden
jij en ik zomaar
door die ene
die alleszeggende…
oorverdovend stil
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 ze waren er niet op uit
om de orde zomaar
te verstoren
dikwijls werd hen
de deur gewezen terug
het bos ingejaagd
men bleef ze voelen
en ruiken zelfs op
grote afstand
op een dag stonden ze
daar onontkoombaar
dikhuidig in de huizen
ik houd van olifanten
die onverhoeds in
kamers verschijnen
om behoedzaam plaats
te nemen…
eer en geweten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 soms is het moeilijk om te kiezen
en zou je haast vergeten
dat je niets meer kunt verliezen
dan je eer en je geweten
want in ons tijdelijk bestaan
op deze godverlaten aarde
zal alles ooit voorgoed vergaan
en is niets van blijvende waarde
weet dus goed waaraan je hecht
en laat je niet zomaar verleiden
in alles wat je doet en zegt
op elke…
Hoe gaat het?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Zomaar een vraag
Voor mij
Soms bedreigend
Drukkend
Dwingend
Onrust opwekkend
Vaak hou ik niet
Van die vraag
En toch
Ik zou graag
Het echt
Willen delen
Er over
Praten
Hoe het gaat met mij
Ik zou graag
Willen voelen
Dat de ander
Echt wil horen
Hoe het mij vergaat
Me niet bezwaard voel
Om te zeggen hoe het gaat
Omdat het vaak…
Zijn handen rusten in zijn ogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Wie zal het lukken
om mij te schetsen, wie
ik ben, niet zomaar
een vrouw met huid
en haar en een figuur
zes, zeven, zus en zo
maar levensecht?…
zo zal ik zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 zomaar kan ik
niet vergeten
er zijn te veel
herinneringen
mijn hoofd, mijn hart
ze doen gewoon
zoals het hoort
ik kan ze niet bedwingen
maar dat hoeft ook niet
even denken aan
even glimlachen om
ik laat het toe
en als het over is
en mijn gedachten
mogen rusten
want ze maken moe
dan weet ik
dat het over gaat
als morgen
de…
De verdeelde mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Voor jou zorgen en anderen
helpen, ongestoord eigen
projecten uitvoeren zonder last
te hebben van wie of wat
dan ook, of tot iets verplicht
te zijn
Laten zien wat ik waard ben
en dan weer iets heel anders
doen
Fijn samen thuis
op de bank zitten
lezen over avonturen
en zomaar ineens eropuit
trekken, vrij zijn en toch
erbij horen…
Tijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
686 Het probleem van een hartenkreet
Is dat als je het terug leest
Het moment is in tijd
Waarvan soms op ie kaak
Het schaamterood staat
We zijn zomaar zoveel jaar verder
En we zijn zeker geen Eddie Vedder
Maar we creëren daar gaat het om
Gaat het links rechtdoor
Of rechtsom
Bij de Breestraat
Richting de kroeg…
zoals bij Edward Hopper
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.090 het kon gebeuren
je werd door een
fascinerende foto op
het verkeerde been gezet
zoals bij deze foto
begin jaren zestig in
de hal van Rotterdam CS
toch had het ook zomaar
een schilderij van
Edward Hopper kunnen zijn
een puur stukje realisme
dat wij van hem kennen van
pakweg begin zestiger jaren
doch fraai gevangen in de
lens van…
Het Kantelkind (De herfst begint)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
453 Het waait nauwelijks, toch
dwarrelen er al bladeren
voor mijn voeten, en zo
vergaat het me vaak
Wat ik niet vasthoud, waait weg
en kan zomaar in stukken vallen
dus spring ik met lange armen
heen en weer als een jongleur
Zal ik alles maar laten
gebeuren en toekijken
met prikkeldraad
om mijn gedachten?…