177440 resultaten.
Over medezeggenschap.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Het is een hele stap
van inspraak naar medezeggenschap.
Zeggenschap
is een vinger in de pap,
komt vaak aan als een klap.
Maar aan het delen van de macht
wordt op voorhand niet gedacht.
Hittestress
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 De kranten hadden het al aangekondigd;
'U zult de ganse dag slechts lopen puffen'
Dus heb ik maar zo'n beetje zitten suffen
Me aan gezeur en 'warrum hè' bezondigd
En verder niks gedacht dat u moet weten
Ik zou dit versje ook maar snel vergeten.
wellicht een vorm van medicatie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
472 de meeste van mijn gedichten
schrijf ik louter voor mezelf
voor eigen gebruik mits in de juiste
dosering zal het me goed doen
natuurlijk staat het ieder vrij
mijn gedichten tot zich te nemen
zie het als allemansrecht
niets moet maar alles mag
laten we afspreken dat wanneer
mijn v...
'Een paradijs op aarde'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Iedere minuut een Eeuwigheid,
elk moment oneindig.
Van de tijd de grens verlegd
voorbij een ster in het hemelrijk.
Onmetelijke ruimte en geen tijd.
We leven nu en hier op aarde,
dat is waar.
Maar hoe ondergaan wij dit in een
eindeloos bestaan..?
Ieder maakt zijn keuzes, kiest zijn
weg...
Benzine
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 De waarheid komt nu eindelijk naar boven,
Geen fabrikant wil eerlijk aan u kwijt
Hoe ‘zuinig’ uw geliefde auto rijdt,
U moet een fabrikant ook nooit geloven.
Zodoende dat ik bij zo ’n man steeds denk:
Nooit spreekt hij van die draaikolk in mijn tank.
Grand Canyon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
938 ik liep onlangs op de oevers van
de Colorado River, in de
baarmoeder van onze oorsprong,
de Grand Canyon!
ik stond daar in die canyon, zo
nietig in schril contrast tegen
die magistrale rotsformaties in
een diversiteit aan kleuren, van
dieprood naar zandbeige.
de geschiedenis van de aard...
Slangen en arglist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Een woud is het
In mijn hoofd
Waar wel leven is
Maar dan uitsluitend
Van het bedreigende
Soort, boa's en hyena's
Die om de voorrang
Strijden in de sluipmoord
Die ze zich voorgenomen
Hebben op de mens die
Ooit ik genoemd werd
Gedachte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ik hoef niet na te denken als ik aan jou denk.
De elegantie van jouw melodieën doen mij goed.
Ik hoef niet te presteren, jij bent mijn winnende lot.
Jouw charismatische energie verrijkt mijn serene mood.
In het leven geroepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Doesterig loop ik
Buiten - coulissen
Die mijn landschap
Zo typeren zie ik niet meer
Duister denkwerk,
Binnenbrand geblust
Met farmaco - 'k ben
De weg immers kwijt
En mezelf net zo goed,
Terwijl ik doods loop
Te dromen op het pad
Dat alleen door de
Schemering nog iets
Iets ...
Als groen grijs oogt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
614 een stem vult mijn heelal
met grijs getinte tonen
zij stelen het licht
helpen de dag
niet te verschonen
de boom spreidt zich groen
zo hoog en dichtbij
toch een kleur van morgen
het raast door mijn hoofd
waar ook mijn gemoed
in stilte is opgeborgen
een doffe klank vult mi...
Jouw nabijheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
736 Ik zou willen, dat ik zou willen
om van jou te kunnen houden
zó ik kon houden van je.
Voor altijd in jouw nabijheid
te mogen drinken en verdrinken
in die warme, lieve, rustige en vooral
tedere energie van jou.
Te zijn, te willen, te blijven
rondom die lieve lieve liefde,
voortdurend bij je...
GEBOUW ROTTERDAM van Rem Koolhaas
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Ik sta erbij en kijk ernaar
en bedenk direct een bijnaam
"De blokkendoos"
en mijn gedachten dwalen af
naar mijn verdwenen legodoos.
Niemand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Eens bloeide hun naam
met
de gloed van de periant
de kelk in smaragd
de bladen geweven goud
en het lied
dat zij zongen
boven de doornen
de rand
van de leegte
De duisternis boetseerde hen
In klei leefde de droom
Niemand herinnert zich nu
hun as
in de urnen van de tijd
...
Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.090 Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend,
Al zien wij in uw duizendvoud' gelaat,
O Liefde, die te vroeg komt, of te laat,
En gaat van waar gij kwaamt, uzelf niet wetend.
Gedachteloos, strooit gij een heerlijk zaad
De winden over, eigen gaav' niet wetend,
En tijd, en plaats, en doel, en ...
Begin zomer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
9.314 Voor Simone
Begin zomer en de zee
een opengebroken kweepeer
de lucht als een kind
z'n ballon
hoog boven het water
Onder de parasols
als gestreept snoepgoed
mieren van mensen
en de gulle lach van de baai
heeft gouden tanden
Kind met het gele emmertje
en de vergeten vlecht
je mond i...
Op nukkige dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529
aangespoeld in schuim
gedold door
rollers van de zee
droogt duurzaam puin
heb ze geraapt
op nukkige dagen
naar vorm en kleur
tot mozaïek gemaakt
gelegd met schaduw
in de groef gebonden
stralend heeft mijn ziel
haar bron gevonden
De dertiger dagen
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
893 Ze rekenen op hitte deze dag
Een dag van twijfelachtige vertrouwdheid
Met onze typisch Hollandse benauwdheid
Dat maakt ons weer chagrijnig en van slag
Maar wat is hierbij nou de grootste kwelling?
De uitkomst of de hitsige voorspelling?
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 van toen,
van jou spreken de muren
donkere woorden
sinistere wolken gezichten
verbergen de zon
de hersenen gekraakt
overweldigd door emoties
en de gevoelens van andere mensen om ons heen
heen en weer geslingerd
een leeg gezogen
brok ellende
lage trilling in de kronkels van een co...
Over Loenen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 In het Utrechtse Loenen
woonden twee verschrikkelijke oenen.
Toen ze een verschil van mening kregen
hebben ze lang tegen elkaar gezwegen,
om zich daarna weer te verzoenen.
Ik weet niet of het je iets zegt,
Maar het was in Loenen, Loenen aan de Vecht.
Verdriet is zwaar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
819 Mijn verdriet zit verscholen achter de wolken
ik vlieg er s'nachts naar toe
daar ontwaar ik het hele universum
en het verdriet is nu onvindbaar tussen al die sterren
ik laat het daar maar achter
ik heb het ook niet nodig
verdriet is zwaar en enkel overbodig.
gewogen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
924 de god van de dood
legt de luchthartige
veer op de weegschaal
neemt behoedzaam het hart
plaatst het naast de veer
het hart houdt zich vast
Anubis schudt mismoedig
het hoofd:
hart je hebt zwaar
getild aan je bestaan
je legt teveel gewicht
in de schaal
enkel het hart, het vederlichte
...
Opruiming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
918 Ik begraaf mijn woorden.
Ze zijn bekleed
met herinneringen,
uitgewrongen gevoel.
Tekens uit een ander leven.
Leven uit een ander heden.
Elke dag opnieuw
laat ik de woorden ritselen
tussen mijn vingers
ik ruik het papier
streel de letters,
het opgedroogde inkt.
Ik schrijf mijn w...
whiskey
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
646 soms is er een kwade geest
een mens
tussen wollen beesten
hij sluipt in haar schedel
het verweer
verzegeld tot in de schoot
dag na dagen
vreet hij dit en dat, in korte
en lange vonken tot hij volgevreten is
met bloemetjes shirten en weggezakte
vruchtbaarheid
hij kent de weg, doet rame...
Terug naar de oerknal.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 De tijd verontachtzaamt, namen, woorden
vervlogen betekenisloos voorbij de horizon.
Zeeën, oceanen droog door land omrand
in ledigheid.
Vele wegen bewandeld, naar eer en geweten
gehandeld.
Als mens eindig en hiermee voortdurend in
strijd met verdraagzaamheid en ook leed,
zag men kleure...
Gecultiveerde parels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
532 Op de blanke toppen van de
duinenrij maakte ze haar
uitzicht en boezem vrij,
de adem van de horizon
borstelt het golvende helm
en bindt het gebronsde haar,
gebleekt door het zout van
eerdere jaren, waaruit haar
meeuwen waren opgestegen.
Zij dingen naar de hand in een
volgende va...
Silhouet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Kijken naar kunst
inspireert en
doet verlangen
Kijken naar kunst
schrijft de woorden
recht uit mijn ziel
Fraaie beelden
uit een schaduw
opgetrokken
Geschilderd. Geboetseerd
Veelal ook gehouwen
Met hartstocht op weg
naar een nieuw begin
Geluk schuilt in
de passie die
jij...
Ik blijf mijn eigen raadsel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
774 De hemel vouwt zijn sterren naar de wijzers van de tijd
in blauw gesluierd licht trekt grauwheid er haar nevels op
en draagt de lucht de aarde
Dit is de gang van zaken wanneer ik overdenk:
Ik ben als weltschmerz die het duister haar façade geeft
die achter verdroten ogen woekert
die...
CARAMELCO WACHT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Verdikte melk en hete suiker baren
zuiver lekkernij voor dagelijks brood,
dat zich lange tijd bescheiden aanbood
in winkels, tussen voedzame waren.
Gerinkel, geritsel klonk vele jaren
uit de hand, die het verlangend omsloot.
Maar bloedt de liefde voor dit smeersel dood?
Wie kan de verdwijni...
Niet meer te zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Haar dat in mijn
Ogen hangt
Zicht vertroebeld
Door nevelige lens
Die zijn beste
Tijd gehad heeft
En ikzelf die
Het niet meer ziet,
Het, het leven, niet
Meer ziet, en dreigt
Op te lossen in
De onzichtbaarheid
Van het moment
Binnen zonder kloppen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Hoofd dat duizend
Kilo weegt en weldra
Dreigt om te vallen
Los van het lichaam
Dat ten prooi valt
Aan de oorlogsvoering
Die zich bovenin
Afspeelt - guerilla
Van de koude grond
Hier in dit kikkerland
Waar mijn hart
Wordt doorwond
En waar het leven
Als het al aanklopt
Nie...