2136 resultaten.
Ode aan jullie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.046 oh kijk..werelden en tijden kiemen,
groeien en bloeien boven ons, hoog boven ons, boven alle exponenten,
boven de kennis, boven het geheim, boven de beloftes,
zoals bloeiende ogen van alle mogelijke toekomsten
poëzie en vlag van de winnaars
- daar zijn wij geweest-…
op weg naar Hernehim
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.186 regen
een hemels degen
houdt mensen van de straat
ik voel me veilig onder de plu
maar stap in een plas nonderdju
was al verlaat
en na een uur van verdwalen
neem ik lijn veertien naar Zeeburg
om toch nog op tijd ergens het begin te halen
vraag me af of hij wel gaat
veel trams passeren
maar de zondag kent een ander ritme
mijn lijn rijdt…
Baken
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
677 metsel ik met gedachtenspecie
de grillige stenen van de taal
tot een wankel zinnenbouwwerk
zwak getuigt het mijn verhaal
kon ik regels laten zingen
met waarachtig toverklanken
zodat er sterke ranken groeien
en bloeien tot in ver verschiet
met een verlichtend levenslied
deze gewillige betermaker
ontbreekt node de magie
die getijen…
Vreetbui (ik eet...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 ik eet
de dag door met woorden en letters
van drop, chocola
en hele zinnen zoethout
waar ik op kauw kauw kauw
ik drink
de tranen van mijn lief, de lege blikken
na het afscheid
het regenwater in de koude
goot
één theelepel dood
's avonds als ik misselijk voldaan
mijn bureaustoel bezet
kots ik poëzie…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
Als toverbalsem
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
570 niet voor één dag
maar vrijwel het gehele jaar door
drink je woorden als toverbalsem
gedragen en bewogen
zeil je weg op innerlijke vleugels
doorwaad je deze brede stroom
alswaar onder invloed
van een verleidelijk gezang
wordt poëzie in alle tonen geschreven
voor wat de vrije versvormen betreft
al lezende en schrijvende
geniet je…
Achter de muze
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
652 en ik mompel
naar iets diep in mijn hart
terwijl je verder loopt
ben jij de muze in mij
woorden spelen een melodie
tussen jou en mij
ik neurie zomaar
wat noten op een deuntje
hoewel niet helemaal zuiver
welja, wie kent dat niet
ik neem de middenweg hierin
maak meer tijd vrij
wat mijn dagelijkse leven betreft
dat je weet wat je doet…
Strak omlijnd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
575 op Franse ramen
bleef jij tegen mij praten
en ik luisterde
de oude pendule aan de muur
tikte zijn seconden
strak omlijnd
zijn het momenten uit je leven
van heden en verleden
waar stilte zwijgt
in alle talen
bied poëzie troost
uit licht en schaduw
waarover je niet schrijven kan
het blijft zich hullen in nevels
van stilzwijgen……
Etude (herziene versie)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
766 Tot hij ging luisteren en
in muziek om hem heen
een kosmos hangen ging:
Rachmaninov d kleine terts,
immens verlangen en leerde
(want oren heeft wie hore)
Poëzie schrijven
begreep hij tenslotte is
overslaan en gaan en
kosmos binnendringen
Wist hij alleen maar dat
lege blad
alleen maar dat
en wiste hij…
Tweeslachtig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
481 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden
of bij de schater van een ironische maan, als
wat geen vorm of toon had gevonden, z’n
eigen weg zal zoeken, ver bij hem vandaan,
komen beide seksen, dicht bij hem te staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen, dat
is de ware poëzie uit één stuk.…
Gedichtendag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
910 Tijd
voor een gedicht
over de tijd.
De bomen
heffen hun armen
naar de lucht
die ons omgeeft,
De mensen,
klein en beweeglijk
als we zijn.
Zoals jij,
die je armen
weer opent
als ik daar
aan kom lopen.
De bomen,
de lucht,
de meeuwen
en de eenden
in de vijver,
Ze schrijven
zonder woorden
hun gedicht
op deze dag.…
Te Wezemaal
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
558 ze raakt volledig
ondergedompeld
in de glorie
van een geboorte
woorden
in haar soort
blauw gekozen
gaan van mond
tot mond
van hand naar hart
daar boven
als in de hemel
ergens
onder de stompe toren
in het Vlaamse land
verschijnt,
haast ordeloos,
een ongenummerd boek
omrand
met ijzeren staven
van oever naar oever
ik lees…
Diep warme tonen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
948 langs de wereld van
zomerbloesems
dicht ik jou mijn liefde toe
met diep warme tonen
op lippen die samen gaan
zoenvrijend
liefkoos ik jou
vlinderwiekend aaiend
in het stralende liefdesmeer
onder witblauwe luchten
zacht in- en uitademend
naakt tot naakt…
Dien haar
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
522 ga verder dichter
schep de woorden
wek de vele dove oren
met uw natuurlijke akkoorden
u dient haar
die al het leven draagt
en telkens geeft
om dan te laten vieren
feest
gelijk de dieren om u heen
bezing ze onbevreesd
ook de steen
de wolken en rivieren
laat aardse pracht
uw ogenblikken hier verlichten
zodat verwondering de barsten…
Hup Hans Warren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 In ruil bezit ik niets.
Spelers spreken.
Schrijvers lezen.
Ik ben een gedicht.…
[ Mensen zijn dichters ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Mensen zijn dichters,
hun halve zinnen scheppen --
nieuwe verbanden.…
Utopie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
479 Nooit zegt mijn vader
-hij is 93-:
'Het is lente'.
Wel vraagt hij bijvoorbeeld:
'Hebt ge de patatten al gezet?'
Zo zou ik een gedicht willen schrijven,
niet over,
maar DAT lente is.
Of slechts een woord,
een klank,
waarvan de nieuwe kracht
niemand ontgaat.
Ooit hoop ik zo ver te raken
in mijn poëtische zoektocht,
dat ik
DE klank…
Tweeslachtig?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 Vervloekt onomwonden onrust in de
baarmoeder van de morgenstonden of bij
de schater van een ironische maan, als
geen vorm of toon kon vinden, een ander
pad moest zoeken, ver bij zichzelf
vandaan, dan komen beide seksen dichter
bij hem staan,wordt geluk hem niet
ontnomen, dat is poëzie uit één stuk.…
Schijnbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 gisteren ontmoette ik een dichter, die me
(alsof hij het allemaal netjes uitgedacht had)
vertelde hoe de zaken in elkaar zaten
'ginds aan de horizon, waar dit pad
de hemel pleegt te kussen:
daar vatten wij het onbereikbare en
proeven van de waarheid, toch?'
toen glimlachte hij
weemoedig, reikte zijn hand
naar een dichtbijzijnde ster en…
het ranke papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
602 in mij is geen poëzie verrezen
‘k ben slechts wat as
en steeds op reis door het vuur
dat mij niet doodt
zie hier, ik draag de dag voorhenen
nog in mijn hand
‘k laat niet los al zou dat me wel
verheven, verheven bovenal
in de zocht van elk gewoontedier
neen, laat mij maar
mijn eigen piraat wezen
die zijn bonte kleuren
schouwt zoals…
DICHTER BIJ DE DOOD
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
800 Schrijf mij onmiddellijk een gedicht
gebood de dood aan een muze man
Nog vòòr voor je mij bent gezwicht
schrijf het nu dus, nu je het nog kan
De poëet zag, dit zou zijn einde zijn
en schreef bijgevolg een dag of tien
Dat was niet naar de wens van Hein
had hij angst om te gaan, misschien
De dichter dichtte heel de lange dag
alsof gans zijn…
Voeten op tafel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Ze voelen zich thuis
bij jou,
mijn gedichten,
met hun voeten op tafel,
open en blootsvoets
vertellen ze,
geen woord vooraf,
elk vers
vers voor jou,
zappend
van liefde naar liefde,
blad per blad.…
Hemelbestormer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 "Kom Pegasus, mijn trouwe paard,
een godentitel ben ik waard;
gezwind de berg op,
bestorming van de top.
Bij goden zal ik wonen,
de oppergod onttronen;
nog meer eer en roem vergaren,
ja, grote sommen geld bewaren.
Een groot dichter zal ik zijn,
mij sieren wagen, krans en wijn;
de lauwerkrans zal ik krijgen,
een smaak zo zoet als vijgen…
Gedicht-en-dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 de jas gehavend
geschouderd, tegenspraak ligt
op het leesgebeuren dat zich scharniert
in ruime zinnen, het publiek buigt
geërgerd en scharrelt door de zaal
op zoek naar begeerte bevolken ze de
flanken om schuchter de vlamboog
van de waarheid te ontduiken
gedegenheid is het antiek van zorg
en vertrouwen, nu stoffig en schraal
leest poëzie…
Ongeschonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 snede
van het ongeschreven boek
waar bladzijden wit
en ongelezen zijn
rode wijn zijn best gedaan
slipte spontaan in foute hoek
sporen van proberen aan te gaan
onevenwichtig uit cadans
poëtisch ritmische beweging
krijgt amper kans
spatten op de schoon gesneden rand
brengen alles uit balans
zuiver wit niet onbevlekt gebleven
want poëzie…
gedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 dit is
een gedicht
vertel mij
wat het is
en ik geef je
een paar woorden
een beetje wit en
misschien een gedachte
of de volle maan
waar je naar kijkt
en dat is het dan
naast een paar tranen
en de sneeuw die gaat
vallen zoals de sneeuw valt…
Met wind geborsteld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 ik heb je haren
met wind geborsteld
gekruld door een stevige bries
je lippen en mond
gekoeld en gevuld
met het zacht van de regen
je lach en je ogen
braken als zon
door de buiige wolken
heb je met woorden gekleed
frivool en pikant
mijn godin op haar allercharmants…
Het oudgediendensonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 zij marcheerden
met vliegende vaandels
en stampende tred
woorden en zinnen
formaties van strofen in
het oudgediendensonnet
wat pelotons losse rijm
verstrooiden vertier en
warmte op het winterse plein
het defilé werd besloten
met vuurwerk van dichters zelfs
losse flodders hebben hun knal genoten…
Kom, bedaar eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 Op het droogste continent, moet een gemiddeld
gebied
geloof het of niet, het met 166 mm neerslag
per jaar doen
daar op Antarctica
63 jaar volkomen uitgedroogd
overleven; de cyanobacterie
'n micro-organisme hiertoe in staat
Droogste vis is de Afrikaanse longvis
die vier jaar buiten water in leven
kan blijven, slechts gehuld in zijn slijmvlies…
wacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 open je scherm
en wacht af
er komt iets
een paar woorden
zeker nu het herfst is en
je elk moment dood kunt gaan
althans dat zou kunnen
zie de meisjes in de regen
en praat over eskimo's
zoveel woorden sneeuw
wij zoveel regen en water
blijf wachten
de rook die van je sigaret
omhoog kringelt
lost op in miezer nevel…