1234 resultaten.
jouw schoonheid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.047 jouw schoonheid, sierlijk ontleend
aan de broze teerheid van bloesem
ontwakend in tijd van het uur van puur
pogend te blinken in het spoor van elegantie
schoonheid wat simpel speelt op de achtergrond
in de transparantie van zachtheid
bespeeld met jouw deinende ogen in een lichtval
van begeerd geluk, reikend over de horizon…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
Professor in de poëzie
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.617 De professor in de poëzie
waarschuwde de debutante voor
verboden woorden in gedichten -
ster, bloesem en liefde,
ze waren hartstikke taboe
Ik begrijp het, zei ze
en ze nam zich voor
alleen woorden uit de krant
te gebruiken en rijm
af te zweren
Totdat ze op de thuisreis geroerd
werd door de aanblik van een
bloeiende boomgaard en ’…
De lente komt
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
852 Over de struiken gaat daarom
nog even een ijzige wind
maar zeer snel zal de wind
met zijn vurige jongens hart
de bloesems met zijn warmte kussen.…
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen in de weide
En zwem je in de zee
Zoals je ziet…
Uitgeslapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Mijn liefde ontboezemt de bloesem van jouw sieraad en streelt de bladeren tot aan je rijpe knop.
Ik wacht totdat de vlinders gaan komen en zuig dan jouw nectar in mijn gulzige mond.
Het ochtenddauw glinstert op je kelken en wacht totdat de zon je natheid sublimeert.
Uitgeslapen stap ik over spinnenwebben van dauw het voorjaar tegemoet.…
Laat me lenten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
616 blad
het bloemhart laat zich zien
bovendien de eerste bonte vlinder
raakt mijn ziel
in een fase van extase
op zulke momenten wil ik alleen zijn
om het hart te laten lenten
te delen met de jubeltonen
van de merel en de eerste zwaluw
loopt de schaduw voor me uit
die zich niet laat vangen
zozeer is mijn verlangen zodra ik
op de bloesems…
Paasvreugde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Er hangt iets van vreugde in de lucht
omdat na winter en droef gezucht
de lente weer zijn bloesems toont
en er ook kinderzang al woont.…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 We slenteren over het zandpad
langs de opgedroogde bedding
van het riviertje
richting zandheuvels
waar een enkele boom
de kunst van eenzaamheid verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof…
blauwe regen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
580 een plant in mooi blauwe kleuren
met bloesems die hangen en strelen
verspreiden s' nachts zoet fluwelen geuren
ideaal om dit met je geliefde te delen...
schilderachtig mooi is nu mijn oude huis
s' avonds in het licht van de maan
en vooral met die blauwe regen zo struis
mag van mij... de gehele wereld vergaan!…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Hoe kan een ziel zo vol verlangen zijn,
gevuld met wierook en de geur van bloesems;
hoe kan het denken plots verstillen
na dromen van de zomerzon en wolken.
We weten weinig, eigenlijk soms niets
van wat in kinderlijk begrijpen wordt verstaan.
Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?…
Collage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Katjes, bloesems botten uit
Ik probeerde op de naam
te komen van een kruid
at van het blad,
kwam er niet uit
De zon scheen
door een open plek
in het wolkendek
In de horizon lagen roze strepen
Een kaarsrechte smalle sloot
kruiste ‘t weiland
‘k Had geen mobiel voor foto's
Waarom nu,
nadat je weg bent,
de beelden
als een collage…
Verlangen
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
5.377 ~~**~~
Ik lig op bed
dromend over jou
Naakt lig je naast mij
ik zie een geweldige vrouw
Je kijkt me aan
met ogen van verlangen
Ik kijk naar je ogen
en zie deze gedachtengangen
Lippen raken elkaar
je smaakt naar zoet fruit
Ik ruik de heerlijke geur
van je zachte huid
Ik kus je nek
zachtjes, stevig en heel langzaam…
mijn droomwereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
950 de hemel
Als de zon in de heldere lucht
Waar géén auto of afval is
Waar géén vervuilende mensen zijn
Mijn droomwereld is hier
Als grote en wilde bomen op de helling
Als kabbelend water tussen de bomen
Waar vissen en vogels rustig leven
Waar géén kooien met dieren staan
Mijn droomwereld is hier
Als een etende beer bij de rivier
Als fruit…
Ronald
hartenkreet
4.5 met 31 stemmen
1.286 naar je mooie bruine huid
Je spieren hard en glad
Mijn zalig tropische fruit
Ik kijk naar jou.......
mijn hart voorgoed verloren
Wil diep in je wegkruipen
Je voor eeuwig bekoren
Ik kijk naar jou.......
wil je voelen beminnen
Verstrengeld vol passie
steeds opnieuw beginnen
Ik kijk naar jou.......…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis waar de tuin een fresco was
van bloemen, fruit en groen
waarin we heerlijk speelden
elke warme “zondagnoen”
en ied’reen wanneer fonkelden
de pretlichtjes der nacht,
rondom een konkelfoezend vuur
tesamen werd gebracht
Dat huis waar nu geen grootmoederkloek
meer opendoet de deur
en waar geen grootvader meer leeft
als een patroon…
Wantje en Karel
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.682 De een vlocht haar een bloemenkrans,
De andre schonk haar fruit;
Men verzocht ze tot de dans:
Wantje lachte ze uit.
Karel was een flinkse maat,
Struis en bruin van vel;
Al de meiskens uit de buurt
Vonden Karel wel.
Ze belonkten hem zo teer
Door de groene ruit...
Hij keek toch naar hen nooit weer, -
Karel lachte ze uit.…
'Ik heb het Rood van ’t Joodse Bruidje lief’
gedicht
3.1 met 7 stemmen
5.805 …het broderietje kruip ik over, ‘t kuise
blozende vergood ik, schroomvol ruisende
de rode gewaden als bijna-dode wingerdbladen
om haar heen, een ruif is zij mijn haverkist,
mijn stoof van suikering, de kozende struise
een struikje broos, ik heb mijn hand op dit
broodje gelegd – de ruiker van haar konen
rozen, zij is het blote fruit aan mij geopend…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
BioBescherming
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
576 Wie durft beschadigd fruit te eten,
dat wormstekig in de winkel ligt?
Ook mensen willen beschermd worden.
Tegen eng en smerig ongedierte.
Zonder beschermingsmiddelen,
worden mensen onbeschermd ziek.
Wie houdt er nu van grijze muizen?
Van ratten die leven in riolen?
Van wormen die in meubels boren?
Wie is er dol op luizen?…
Jean Paul Sartre
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 Het existentialisme,
legde je onnavolgbaar uit,
is pas écht humanisme -
en dat bleek filosofisch fruit,
vitamine, voor mijn denken.
Ik bleef je lezen, telkens weer -
maar zag verwantschap slenken.
Jij koos soms averechts; dat deed zeer.…
Als het stroomt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 nooit genoeg
ik voel je nooit te lang
er is iets in je armen
waar ik altijd naar verlang
je draagt me zonder moeite
de zon zegt ons gedag
duizend sterren stralen
in je ogen en je lach
je vult mijn hart met kussen
we dansen in de nacht
het gras aait onze voeten
huid op huid zo zacht
je handen strelen teder
de droom, de bron, het fruit…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 zuiver en jong
is nog de wijnrank
als zich de liefde meldt
met prachtig de loten
die zij spruiten laat
rijk en vol is het leven
in het volle besef
geniet elk moment
als druiven in trossen
het terroir van de wijngaard
als seizoenen verstrijken
rijpt zich de liefde
tot donkerrood fruit
witte chocolade
dan wel kruidige rosé
van druif…
Herfst
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
87 De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
HET DEERT NIET MEER
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.422 Het ligt verborgen achter flinterdunne kleuren
Het grijze weggevaagd door nog een stoffig blauw
En in de ochtendnevel geurt de zoete aarde
Als bloesems openvouwen dat ik van je hou
Het is verdronken in de opgedroogde parels
De nachten uitgedauwd in lome dageraad
En in de middagwarmte kleurt de tijd de waarde
Omdat de zon verlangend aan de…
geklommen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
819 handen klommen
achter de trekhaak van de ogen
de grijze rotstanden grijnsden
reeds vele krijgsgevangenen
van de strijd met zijn huid bloot
ook de winden lachten neerwaarts
en met schmink van geld
toverend gemaakte ogen
lachten vanuit een glazen paleis
met ouderlijke fundamenten
toen in zijn stekelig bloeien
de groene bloesems…
Chanel n°5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
907 het vet van de bloesem
het zweet van de steenvrucht
ik week het los met stoom
drijf het door kolfglas
tot één kleffe druppel lekt
het vloeit in noten open
als een lied langs neusvleugels
de citrus die haastig verdampt
door bloemen verdrongen
tot het hars van mirre blijft
een tong van slierten
likt aan de korst van de kosmos
de…
vlinderzoenenzacht
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.048 hoor
hoe stilte jouw lied zingt
in het glimlachen van de lente
tussen zijn en dromen
het daglicht geeft
aan de wolken op ons gelaat
hoe ogen sluiten
door een ver vergeten voelen
wanneer witte vlinders het veld
bloesemen als kleine scheepjes
met bolle zeilen
hoe de wind slaperig
haar vleugels legt op mijn lippen
wanneer…
Verjaardag
gedicht
4.2 met 80 stemmen
8.140 Maart is een zachte voorjaarsmaand
bomen in bloesem
vogels in nesten
kinderen zingen met elkaar –
wat is een dag, alweer een jaar…
Mensen, blij dat de zomer komt,
lopen buiten zonder jas
zitten al even op een terras
spreken vrolijk met elkaar –
wat is een dag, alweer een jaar…
Het lijkt of er niets veranderd is:
zacht zwoele kruitlucht…