1458 resultaten.
Volk van weleer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik zag hoe
jij verschoot
even voorover
boog in een
klein moment
van contact
er sluierde
al een lach
in je blik die
ik meteen
vertaalde tot jij
hebt het gefikst
ik wist van
jouw vluchtige
ontmoetingen
met leden van
het kleine volk
van weleer
zij zijn
eigenlijk nooit
weggeweest
hebben eeuwen
in schaduwen
van jaren geleefd…
De brug
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 gehoor voor alles
dat leven bezat en
ooit beweging was
jouw nonchalante
streling over
de stenen van
de muur vertelde
van vele jaren vol
avontuur door
jeugdigen die zo het
volwassen traceerden
waar jij alles
alleen deelde
kreeg jij op tal
van manieren
stukjes leven terug
het je openstellen
bleek de brug naar
een eindeloos contact…
Neuro elektrisch
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
388 ik heb mij
er altijd over
verbaasd dat
als wij samen
lagen in vredig
huidcontact
wij er altijd later
plekjes zagen alsof
er iemand zich
daar had gebrand
bij toeval kwamen
wij daarover te praat
lieten elkaar zien
hoe dat soms gaat
waar huid altijd
in balans is met
externe variabelen
blijken neuro
elektrische contacten
een patroon…
Ruizelde zijn kroon
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
572 ik zag hoe
jij steeds op
een bijzondere
wijze contact
maakte met de
wereld om je heen
raakte in de
verte de kleur
van een bloem
die open was
gegaan toen
jij in beeld kwam
streek met je
hand langs de bast
van een boom
fluisterde onhoorbaar
fijne dag lieve oom
hij ruizelde zijn kroon
je struikelde bijna
over een steen
die…
Binnenste buiten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
492 ik streelde
over je strakke
huid besefte
dat buiten ook
gewoon doorloopt
naar binnen als
hechte verdediging
het is fijn
te weten dat
binnenste buiten
ook in ons lichaam
zich als contact
manifesteert en zo
ook vreemden weert
toch is er meer
als wij van alles
het buitenste
naar binnen keren
het fysieke leeft
ook in de metafysische…
Over de straat heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 Ze bukt, haar billen in de kijk
en zet haar schoenen weg
Nooit kijkt ze door het raam
Nooit kan ik over de straat heen
contact met haar maken en mij
en mijn verlangen blootgeven
Het is heet, het waait zo warm
door de stad, dat ik tussen ons in
ruimte zou laten, alleen lichtjes
haar strelen, niet tegen haar aan
liggen, en eerst het licht…
In vreemde ogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 ik ben
verdwaald
in vreemde ogen
ze kijken me aan
met sprekende
blik alsof ik jou
iets hebt gedaan
vergat
weg te kijken
en verder te
gaan waarmee
ik bezig was maar
deze kijkers dwingen
eisend contact
dat niemand nog
ooit heeft gehad
ik kan dat niet
heb dat nooit
geleerd met
iemand praten
zij heeft mij nodig
eindelijk is…
Mijn kleinzoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 Lief
Klein
Kindje
Je kleine
Handjes
reiken
om vast
te pakken
Brabbel
klankjes
uit je
kleine mondje
En alles ook
in dat mondje
willen doen
en ontdekken
En je vind
het heerlijk
als er met
je gepraat word
en brabbelt dan
steeds meer terug
Je bent echt
je stemmetje
aan het ontdekken
en aan het
contact maken…
Aarde der Dieren
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
513 Ik geloof niet meer in jullie wereldvrede
Er is dan wel contact der continenten
Maar 'k zie slechts vluchtelingenkampementen!'
Zei God die zich ook schaamt voor zulk een bede
'Ik laat de mensen in hun
wereld tieren
De aarde geef ik mooi terug
aan de dieren...'…
Voorbij het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
540 kom
licht de
horizon op met
wat streepjes
ik wil
voorbij het
einde naar
beginnen kijken
donker
achter mij
laten en de
gaten vullen
die gevallen
zijn toen de
wereld in chaos
ontaardde
het holle gevoel
kwam waarin
zelfs echo de weg
kwijt was
mijn ziel in
kou gevangen
zijn einde
nabij wanhoopt
omdat contacten…
Zomaar een dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
341 Was het een wens, een sterk verlangen
naar contact, ja naar verbondenheid?
Vandaag komt nooit nog weer maar
elke nieuwe dag brengt kansen
die soms verloren gaan omdat we
onaandachtig leven.
'Egidius, waer bestu bleven'?…
KiemStof
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
91 Verborgen in een buik begint het
In een bank van zwart zaad
in de aarde, in een bloedbiotoop
in de schors van de ongeborene
en daarna het onvoorspelbare pad
zoals elke sneeuwvlok anders
op de aarde komt, elk deeltje
onderweg geraakt wordt
en door unieke contacten gevormd
tot onderscheidbare aangezichten
die hechten en loslaten
ontkiemen…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 is een wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren…
Prille dood.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.832 Ze vormden je oorsprong en het doel.
Onuitwisbaar stroom je in mijn brandende tranen,
ben je diep geworteld in de grond van mijn hart.…
Getuigenis van een antiheld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
590 Ik werd bewust van leugens der natuur
die illusies van een mooi en eeuwig leven
in mijn kinder genen heeft geschreven en
de tijd in m’n brein traag liet stromen
Na midlife als de tijd in vrije val raakt
zag ik wat we zijn, schakel in de keten
van heden naar de oorsprong van ‘t leven
en na de voortplanting eindigt die taak
De…
Ordelijk?
netgedicht
1.0 met 8 stemmen
497 Zoals het gebeurt, vermaken
wij de herinneringen, zo is
de barre tocht, rechter –
linker hand ineengeslagen
onbeholpen religie uitgevoerd,
waarin menig dagboek is verbrand,
verhoedt de werkelijkheid in
verhalen rond te treuren om te vaak
herhaald te worden, vervreemding
van hun oorsprong, als ik dat schrijf
wordt dat meestal zeuren en tracht…
Ordelijk?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
500 Zoals het gebeurt, vermaken
wij de herinneringen, zo is
de barre tocht, rechter –
linker hand ineengeslagen,
onbeholpen religie uitgevoerd,
waarin menig dagboek is verbrand,
verhoedt de werkelijkheid in
verhalen rond te treuren om te vaak
herhaald te worden, vervreemding
van hun oorsprong, als ik dat schrijf
wordt dat meestal zeuren en tracht…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 rond die bomen zong haar huid een wiegenlied
zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als…
Fluitenkruid
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
542 over mijn gezicht naar benee
daar in geen velden
de wegen van uw bewegingen
te bekennen zijn
u bestaat zoals u bestaat
doorheen het flierefluiten
van verre winden en zonnestreken
een morgenstond vol
bruisende merels en vlinders
u bent een libel
zoemend rondom mijn oren
u maakt mij doof en blind
op tast verscherpt naar de oorsprong…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera obscura
dringt nu lentelicht binnen
het kruipt over de bladgouden vloer
gloeit langs de rand van de rede
en lost op in schaduwwater
Ik zoek in galmende echo's
en achter matglazen spiegels
naar de oorsprong…
masker afgezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 taal van woede
van berusting
liefde woord na woord
zo ook zwijgen
als ik niets meer teweegbracht
masker in zand gelaten
maan in plooien van wind
of vliegeraars met blinde adem
langs alle schelpen hulpeloos
rondom de zeester
rafelig blauw en oranje touw
en het gezicht dat ik nog herken
als mijn gezicht
terneergeslagen
van oorsprong…
Zielen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.857 onze zielen, mijne oud de jouwe jong
delen dezelfde oorsprong
onze harten samen gemaakt
hetzelfde ritme dat slaat
mijn ziel oud en kalm
de jouwe jong en verward
met tranen laat ik je gaan
op jouw eigen pad
stilte roert mij als ik jou zie
ik voel een rustige bries
de wind spreekt jou aan
en neemt je mee naar de zon
jouw geluk is mijn…
blijven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
538 alles ademt rust
lucht en water
in deze ommuurde
kiezelsteen tuin
een verdwaalde boom
de enige die blijft
staat dichtbij
de oorsprong
de kosmopoliet woont
geworteld thuis en
reist oneindig met
de elementen
als een waaier van
liefdes beweegt zijn
wuivend bladerdak onder
de verzengende zon
de storm beproeft
teisterend de…
Ziel-sprong?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 hun trotse dag vergaapt zich
aan uit de pen gelopen inspiraties
begraaft de aardse vuilnis achter zich
laaft zich aan het oorsprong van
het alfabet in het stof gebeten
lettersplinters van de ziel-sprong
in elk gespiegeld gedicht.…
mist in de polder
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
444 in deze niemandsland
kathedralen op, derhalve
dat deze al herkauwend
door het met rijp belegde gras
zich voortbewegen zoals de
paus zich gedraagt in de ochtendmis
opgelegde wetten tellen hier niet
hier is de hiërarchie van het aanpassen
aan de orde, evenals het respect waar
de glorie van macht en kracht
geen gestalte krijgen in de oorsprong…
Een Haags hart klopt
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.915 als de opwindende dagen van vroeger
zij bonkt als een sloophamer
almaar dansend op het ritme van de Marathon
waar ooit klanken galmden en het leven begon
haar echo’s klinken door in het Paard van Troje
die de zestiger jaren laten voortleven,
een reünie is een opeenstapeling van geluid
voor hen die haar tonen nooit zijn verloren
de oorsprong…
Ambiguïteit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
604 neerkomen
op één bezwaar:
als het opkomt verschijnt er
geen licht
als het ondergaat wordt het
niet donker
Beschrijf het als vorm
die nog niet gevormd is
als omvang nog steeds
zonder inhoud
of zeg dat het vaagheid is
die je verwart:
kom je het tegen, heeft het
geen voorkant
en volgt je het, heeft het
geen achterkant
de oorsprong…
Sonde
snelsonnet
2.7 met 17 stemmen
2.957 De Beagle 2 wil helemaal niet zeggen
Of het op Mars wel leuk is deze dagen
Ze hadden beter Jim raad kunnen vragen
Die weet wel alles van kontakten leggen
En heeft hij nog de ware niet gevonden?
Jamai heeft ook signalen uitgezonden……
blikveld
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
472 niets is wat het lijkt
de vraagtekens van het leven
vind je overal…
Woordspeling
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
932 Wat Lieve Joris ons heeft voorgelezen
Was zeker breliaans en sacrosanct
En vice versa gutturaal verklankt
Om toch linkmiegelig astrant te wezen
Welluidend om te horen, haar dictee
Maar aan het schrijfwerk doe ik niet meer mee…