Alle inzendingen over deken

1130 resultaten.

Sorteren op:

Wazig

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
Een dichte wolk van klamme mist condenseert deels als druppels in ragfijne spinnenwebben, plooit zich sloom, als een vale kille deken, benauwd beklemmend om mijn oude, bange en warm kloppende hart, dat hunkerend en hoopvol wacht op de doorbraak van de eerste zonnestraal, die mij keer op keer weer nodigt door te gaan.…

Leed en geluk

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.177
En al uw warmgevoerde pracht Van heerlijkheid haar toegedacht Reikt niet het te overschaadwen of te dekken...   Toch, nachtegaal, zing voort! Geluk is 't éne woord Dat haar slaapwandlend hart vermag te raken... Daar waakt het tot nieuw leven op: Als roos die berst uit rozenknop, Zwelt het al vreemde windselen te slaken...…

Web

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Door mijn eigen gesponnen web zit ik gevangen in mijn trui van losse wollen draden waarvan ik niet meer weet wanneer de steken zijn gevallen Met verbeten mond lig ik onder mijn deken van vlinders hun vleugels wijzen mij het pad waar ik met mijn blote voeten de aarde weer kan voelen Door mijn eigen tralies om mij heen te solderen voel…

Kleine vogel

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
dromen visualiseer ik jouw vliegen ver weg van mijn ratio om heen te gaan in het onbekende met het hart uitverkoren voor schoonheid geboren uit armoede verheven kleurrijke liefde in ons leven gekomen door jouw zweefvlucht voel ik daadkracht als gebaar naar de aarde door elkaar in de waarde kleuren van ware liefde om ons heen als een deken…
mobar12 december 2013Lees meer >

Naamgeefprobleem

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
het Ongevoelige basalt Van de stoep ter Hoogte van het Zoveelste zinloze Stoplicht dat Een poging deed Het verkeer in De hoofdstad gangbaar Te houden - Zit zo veel jaren Na het onnoemelijke Verdriet met een Naamgeefprobleem over Hoe ze zichzelf in Dit verdriet noemen zal - Vrouw of moeder - Terwijl een dikke Deken…

Thuiskomen

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.619
Verborg zijn hoofd onder de deken. Trok zijn knieën op. Hij is rond de veertig, maar niet op dit ogenblik. Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik, vele huiden ver, in een beschuttend duister. Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase in de metagalactische astronautiek.…

Sterfbed

gedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 30.229
Dus schud ik kussens en verschik de deken, waar hij met krachteloze hand in klauwt; ik blijf zijn kind, al word ik eeuwen oud, en blijf als kind voor eeuwig in gebreke.…

Eigen evolutie ?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Geef mij de schubben van het gulden vlies, deken van visionairs, meer onzichtbaar dan voorheen, vooruit te lopen in de schreden van hun kwetsbaarheid, ik omgord het zwaard van woorden als laatste middel, waarmee ik het vege lijf wil redden, in eigen vooroordeel.…
Pama23 oktober 2014Lees meer >

Mokum in de mist

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 502
De ochtend is in dikke mist gehuld Je kijkt maar net aan twintig meter weg Ontwaart nu zelfs geen heg, laat staan een steg De stad heeft zich met waterdamp gevuld Een deken over het Thorbeckeplein De kroegen onverlicht en uitgeblust Alleen gerammel van het lege fust En ’t kuchen van een vroege kastelein ‘t Gerinkel van de tram hoor je…

Tabula rasa

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Er mist een kamer hier een witte kamer waar ik niet hoef te bestaan een onbeschreven blad om mij te bergen Waar het kristallijne venster mijn woorden terzijde schuift het winterlicht binnenlaat dat naakter is dan mijn blote huid De klok een witte tijd aangeeft ik mijn adem bladstil zie hangen boven een deken van stuifsneeuw het vroegste…

Boot vluchtelingen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Ze waren uitverkocht en lagen als steile doden op de levende have van het schip, drenkelingen die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest voor de bodem van de zee namen die vertekend op het dek liggen te verbleken met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind hadden geraapt uit…
elze30 juli 2015Lees meer >

Geen afscheid waardig

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
borstkas naar binnen mijn moeder zwijgt, in meer dan honderd talen mijn adem hapert even in het halen doodse stilte, ijzige kilte geen sorry, geen fijn dat je er bent slechts de tikken van de klok die aan de stilte knagen ik kan het even niet meer dragen vlucht naar de keuken voor koffie zachtjes open ik de slaapkamerdeur de gele deken…

Boer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
liters en kakelig volk geen windeieren leggen boerengrond tekort op de aarde waarlangs, waarover de onmetelijke monden gulzige of verhongerend nog meer voedsel vragen tot het water aan de lippen uit diepere gronden rond de aarde daarin, daarmee oogsten visvolken uit zeeën van groen is aller honger te stillen tot algen de tafel dekken…

De laatste haring?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Geef mij de schubben van het gulden vlies, deken van visionairs, meer meetbaar dan voorheen, vooruit te lopen in de schreden van kwetsbaarheid, omgord ik het zwaard van woorden als botte bijl, als ik het vege lijf wil redden altijd in eigen vooroordeel?…
Pama17 oktober 2019Lees meer >

HET MOOISTE GEDICHT

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
het mooiste gedicht komt van boven haar warmte en licht dat zoveel schijnt te beloven dat gedicht dat met liefde omarmt als een deken mij omsluit mij beschermt en verwarmt mij het gevoel geeft jij maakt echt uit dat gedicht doet zo haar best en is nu bij jou aangeland om dat te geven waarnaar ook jij lest neemt ze je bij de hand ze…
catrinus28 november 2019Lees meer >

Boze Baas

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
is genoeg voor mij, en reserves zijn nodig volgens jou Alles is verzekerd, gelukkig geen leningen, we werken hard omdat je anders niets hebt De kinderen hebben hun eigen leven zij zullen niet voor ons zorgen en vragen al om een deel van hun erfdeel, maar het zit vast in steen, in kluizen, en in jouw hoofd dat ook de dekkingen wil dekken…
Zywa21 mei 2023Lees meer >

Herfstochtend

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Ochtendgloed verdrijft duistere nacht En kleedt de velden met kleuren Een deken van het zuiverste smaragd Overal begint men herfst te bespeuren De takken zijn behangen met zirkoon Struiken gehuld in beparelde tooi Boven de kim stijgt als gouden kroon Een stralende zon in vol allooi Over het water hangt nog een witte mist Een sluier voor…

Beau's mot

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 574
- aan zet Zingt zij liever een sonnet Houdt ze meer van een courget Denk niet dat ze 't daarmee redt Als aagje deken wolfje bet Meesters oog maakt paarden vet Rood is lang geen violet Is gauw in de kast gezet Najaarsblues van a tot z Zei duimelot - en nu naar bed!…
Beau27 september 2024Lees meer >

waardige helden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
slaande golven een verwachting van het volste leven de zeilen voor de strijd gehesen, voorbereid op wat het ergst te vrezen valt; kluizen van eilanden geroofd op ijkpuntjacht van eer voor ongepolijste en veelkleurige piraterijen met dubloenen en betovering gevulde galjoenen door de gaten in de mazen vooruitstrevende voldoening op dek…

asla na asla

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 258
op zwarte vingers tilt hij de dag over de grens van verwachting de trage tijd gebrand in zijn lijf dat altijd maar weer lucht vereist terwijl zij naakt ligt te wachten hopend op zijn warme woorden valt van de maan niks te vrezen vanonder deze deken van regen rook kringelt slechts moeizaam door de verstilling van de nacht in het licht…
R.E.N.S.7 oktober 2025Lees meer >

Vieren

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Ik dek de tafel voor één, met stilte als gezelschap en herinneringen als brood. De kamer ruikt naar vergeten dagen, naar koffie die te lang koud bleef. Ik hef mijn glas op alles wat niet werd — de liefde, de hoop, het kind dat ik niet meer ben.…
Nathan31 december 2025Lees meer >

Wintel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 324
Maagdelijk puur, frisse winterkou, vlokjes poedergeluk uit de hemel De witte deken van sneeuw, keer op keer bruut vernederd Overheen gelopen, schoenafdrukken als stille getuigen, gele slushpuppies als onbeschaamde schandvlekken van hondjes en kornuiten Grote poppen, kleine poppen, ooit wit, langzaam smerig Strak natuurijs, maar wakken op de…

"Redelijk midden"

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 363
wipneusje bloedt maar in deze fase zal dat de lamme en blinde slechthorend slechtziende gé wé niet eens meer verbazen Het eigen vervoer het eigen vermogen kortom het EV wordt weer heilig verklaard en veilig gesteld de waarlijk hardwerkende werkende klasse voorgelogen, bedrogen leeggezogen O mannen van bestevaer Rob, hens aan dek…

Grijze akkers

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 169
alles lijkt verdord te liggen op akkers die ons voeden, de teelt lijk verloren onder een grijze deken van opgedroogde klei doch niets is minder waar, het bloeien en groeien is slechts met tussenpozen gesteld in de hiërarchie van een “ Value Bet “ zo ook ligt de nacht naast mijn trage stappen die me vergezeld naar iets van wat ik nimmer…
elze16 augustus 2026Lees meer >

Eén zomermiddag...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6
Zodat we uitgeput in elkaars armen kunnen liggen, terwijl de middagschaduw langzaam een kille deken over ons heen trekt. En juist nu deze middag doet beëindigen. Waarom moet liefde exclusief zijn? Mijn houden van, is niet in de ochtend begonnen en eindigt niet met het vallen van de avond.…
R. Hendriks28 oktober 2026Lees meer >

LATE WINTER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.186
wit en wijds strekt het landschap zich uit als een opengeslagen deken van eerste kwaliteit verse sneeuw de felle noordooster blaast modder- kopjes bloot die nieuwsgierig rond kijken in de verblindend lichte ruimte de slootkant is een ultra natuurlijk kunstwerk steil gewand ongerept met overhangende witte waaisels de dammen met roestige…

een winterdag bij cafe Oortjeshekken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
geen zondagswandelaars die zonodig de benen moeten strekken maar we wilden wel het weiland in naar een van winters mooiste plekken weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken de weg naar de voordeur was haar lang genoeg we zagen de rietganzen aan de rivier en keerden terug. het was nog vroeg in het huiskamercafé waren ze de tafels aan het dekken…

Hemeltranen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.437
De zon die nam mijn schaduw mee tot achter donkere wolken waar uitgeblonken sterren treuren over vaal verbleekte kleuren van een gestorven regenboog Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw dat zich droef vol tranen zoog Waar wolken zich verweven tot dichte deken…
sacrajewa1 oktober 2003Lees meer >

Een wens

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.290
We schenken de stilte aan de zee, zachtjes legt ze een deken om ons heen. Wiegend op het ritme van ruisende golven, genieten we van een stil bewonderen. In onze ogen weerspiegelt er een volle witte maan . Schommelend trekken we ons van de buitenwereld niets aan. De duinen glijden langzaam in de vloed van onze harten.…

Afscheid

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.725
Blijf bij me als ik tranen voel mijn lichaam is zo moe streel me door mijn haren en dek me teder toe....…