1133 resultaten.
Het vervolg van de duivel.
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
577 Als rivieren bier en wijn mijn slechte buien
hebben weggespoeld zal ik de draad weer oppakken
en zal ik eens omzien, of je me nog volgt.
Vergis je niet hoor, ik ben groter dan je denkt,
en ik buig voor niemand, zeker voor de duivel niet.…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 in het holst van de nacht
breekt de ketting los
voor de tijd die in sprongen verdwijnt
alles beklijft geest boven lichaam
adem in en uit
meer is er niet
nooit gelooft in realiteit
daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 Roestig draad, het hek op slot.
De zerken groeien, huid van mos,
moeizaam boven ’t hoge gras.
Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander, beter oord?
Ach de Joden hier begraven
hebben dat niet meegemaakt.…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend meel
uit luilekkerland
twee heerschappijen
eens elkaar slechtgezind
zijn hier vredig vereend
als kunstig gesponnen draden…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 HET BOLLEND VLAK
Langs de horizontale lijn
het bollend vlak
de
verticale gedachte
gestrekte waarneming
eindeloze rijen
stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan…
DE VOGELAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.431 Van de appels 't bloesemsnoer,
En langs de groene vloer
Der velden knoop en klit,
Goudgeel, zacht paars, en wit,
De mazen van de zon,
De draad, die 't lommer spon,
Dit is het blinkend net,
Dit is het blinkend net,
Hier heimlijk uitgezet.…
Schoonheidsprijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
581 een late spin verzilvert draden met dodelijke precisie.…
De vlindertuin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
721 Ik keek op de grond
met draad afgesloten.
In mijn gedachten verrijzen
vlinders uit het verleden;
Ik wil vliegen op de vleugels
van een witte vlinder
en ongehinderd onverminderd
kijken naar de vitrinekast
naar het witje achter glas,
opgesloten in de laatste klas.
En het schoenlappertje dat
rode schoentjes aan had.…
Aan de sonnetten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
850 bejaardenhuis is hij al verguisd
vijf sonnetten gaat men naaien deze week
de oudjes vallen over het borduren
aan elkaar gebreid vindt de directrice
de hele boel is naar de gallemieze
men voelt zich genaaid door vergane uren
bewoners zijn de hele dag aan tellen
niet zo stilletjes maar hardop door mekaar
zonet kwamen er ook weer twee aansnellen
draden…
Donkerharig opent zich
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
754 verlicht in zilveren nevels
bedauwd met druppels goud
hangen roerloos in de struiken
liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken
de trekdraad trilt en zwiept venijn
het donkerharig opent zich versnelt
en holt met vele poten langs de lijn
als of zijn prooi hem heeft besteld
een zwarte vlieg in eerste vlucht
verstrikt met vleugels in de draden…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.
Ziet men vandaag enkel wat ooit zo eens was
niet wat is nu het heldere licht even is verdwenen,
schopte iets tijdelijk de dageraad tegen de schenen.…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 onzichtbaar was de draad
die ik vanmorgen vond
mijn onrust fietste ongestraat
reed mijn gedachten rond in
zwart met lange mouwenmaat
ik voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken…
De wereld lijkt een weduwe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 spinnenweb
met haar verstorven draad.
Weg te halen.
Steeds zwarter
en moet grondig gestofzuigd
of liever keurig gestoomd
tot in de kleinste kloof, stof.
Weg te halen.
Donker en enge spinnenkop.
Pinnige vrouw.
Kreng en kribbig.
Bolvormig om spinrag
met een lange stok
weg te halen.
Griezelig.…
Eós' terugkeer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
450 Telkenmale
na Diana's
jacht in 't duister
en de sluimer
van Selène
altoos schierend
aan de kieren
van de dauw,
de draad der dagen
spinrag van
de stukgeslagen
muizenresten
vleermuisnesten
daar waar 's nachts
de uilen schuilen
voor de angst en
weerzin wekkend
schrikaanjagende
maenaden
schuimend in hun
luipaardvellen…
De stlte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 De stilte die je naliet
is geen lege kamer,
maar een kamer die zichzelf
heeft dichtgevouwen als een blad
dat nooit meer openspringt
Toch groeit er iets tussendoor,
een dunne, zilveren draad van licht
die niet durft te spreken
maar wel blijft trillen
wanneer de wind van vroeger erlangs strijkt
Ik tel de seconden niet…
sollicitatie
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.367 naar complimenten
vissend
vangt u telkens bot
en zelfkennis
missend
verzuipt u in uw lot
uw woorden zijn
vergeten
omdat u zich versprak
tot op de draad
versleten
noemt u uw vodden, pak
een overhemd vol
gaten
met vlekken in het zicht
waar ooit de knopen
zaten
houden nietjes alles dicht
uw adem geurt naar
dieren
- maar dan wel jaren…
Kwijt
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.106 mijn hart verdwenen
Ik denk aan het ontbreken van gedachten
Voel het missen van gevoelens
Ben als een robot, maar dan zonder taak
Dobber in de leegte van mijn hoofd
Op zoek naar een glimp, een flikkering
Iets dat duidt op leven
Iets dat me zegt dat ik nog besta
En niet als mislukt uit het boek ben gegumd
Waar ging het mis
waar is de rode draad…
Herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 De zomer hangt nog in het huis
en zonder jas ga ik naar buiten
de avondkoelte laat ik mij omhullen
draden van spinrag houden mij niet tegen
het vallend populierenblad ruikt kruidig
ik loop de mij bekende weg
waarlangs seizoenen zich verdringen
en waar geen dag hetzelfde toont:
geen crocus staat naast herfsttijloos
en uilen zingen niet als…
de donkere kamer
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.092 met hun passionele nachten
hun ziel reeds rood verkleurd
hun geest nog in de ban
van pijnlijk zwarte krachten
en met het licht weer aan
de lakens in het sop
de tuigjes schoon gewreven
zien zij zichzelf staan
pakken de draad weer op
… waar waren zij gebleven?…
In ieder moment.....
hartenkreet
4.6 met 49 stemmen
2.850 Diep verborgen in de warmte van mijn hart
Spin jij draden van liefde mijn lieve schat
Omgeven door rozengeur doordrenkt met hoop
Besef ik dat ik nooit eerder zo heb lief gehad
Jouw komst is als een warme omhelzing
Je aanraking en tederheid laten mij zweven
Ik straal van geluk als jij even naar mij lacht
Jij laat het vuur in mij keer op keer…
Stille getuige
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.716 voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd
ik schreeuw barsten
in muren en in het
kruis rond haar hals
schuif voorzichtig
de schaduw naar het
vocht in haar ogen
ik trap op het teken
door het leven belogen
en was langzaam
heel langzaam
de zijden draad…
Ween niet
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
10.259 De draad is niet gebroken.
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet meer ziet?
Nee, ik ben niet ver.
Ik ben daar, aan de andere kant van de weg.
Zie je, alles is goed.
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
En er tederheid terugvinden.
Dus droog je tranen en ween niet,
als je van me houdt...…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 Als een donkere schaduw volg je mij
Door weer en wind voortgedreven
Een echo die nagalmt in mijn hart
Als een aura die om mij heen blijft zweven
Mijn hoofd is moe van het denken
Jij hebt zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen…
De Cirkel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
941 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoordt
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
gekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende haar rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
4.653 Je weeft mij langzaam in jouw web
Gebonden in jouw gouden draden
In jouw gedachten wil ik baden
Met alles wat ik in mij heb
Het web van jouw geweten
Weef jij door mijn gedachten
Geduldig blijf je wachten
Tot ik volledig ben bezeten
Je streelt mij langs mijn lijf
Tot ik mij aan jou overgeef
Gewillig in jouw wereld leef
In mijn…
VOETBAL (2)
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.741 nog steeds heeft elk formaat bal
een magische aantrekkingskracht
is hoog houden bijna een must
effect draaien pijlsnel volbracht
het spel is door mijn jaren heen
een rode draad met constanten
als geschonden schoenneuzen
kapotte knieën zweetvlekvarianten
het oefenen met links eindeloos
geduld onwaarschijnlijk groot
tweebenigheid een handelsmerk…
Apriciteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Het enige wat ik kan doen is wachten
En trachten deze nachtmerrie te verzachten
Plots, op het einde van mijn draad,
Schiet de helderste mij te raad.
8 uur ‘s ochtends, apriciteit streelt mijn gezicht
Dankjewel voor dit licht.…
Een sprankje leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
555 de zomer is mij afgenomen
het donkert zonder licht
ik zit gevangen in mijn web
de grootste draden
heb ik zelf gesponnen
zo ben ik mijn netwerkje gestart
hield lang feeling met het leven
heb alles geprobeerd
toch ging het uiteindelijk verkeerd
maakte angstig grote gaten
om het daglicht weer te zien
hoe de zon ook scheen ik bleef alleen…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de ijle vrieslucht
ze van je afschudden
op je tocht
door je eigen vreemde land
een takje in je hand
wirwar der struiken
als vriesbloemen
een web voor je ogen
waarop de spijt zich vastzet
rijm op de draden…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 In de vierde wake raak ik verstrikt
in lange draden van verwrongen
en verstomde zendermasten
op het hoge Bloemendaalse duin.
Aan tafel lacht mijn zoon: ach pa,
de zeespiegel stijgt in deze eeuw
hooguit achtentachtig centimeter.
Ik help het hem hopen.
5 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 67…