De stlte
De stilte die je naliet
is geen lege kamer,
maar een kamer die zichzelf
heeft dichtgevouwen als een blad
dat nooit meer openspringt
Toch groeit er iets tussendoor,
een dunne, zilveren draad van licht
die niet durft te spreken
maar wel blijft trillen
wanneer de wind van vroeger erlangs strijkt
Ik tel de seconden niet meer,
ik meet de afstand
in het soort adem dat terugkeert
zonder longen
Ergens achter de oogleden
staat nog steeds dat ene raam open,
niet groot, niet dramatisch,
alleen een kier
waarin de toekomst
zich een ogenblik vergist
en binnenkomt
alsof ze nooit is weggeweest
12 januari 2026
Geplaatst in de categorie: afscheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!