35278 resultaten.
Dát
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
776 meer en meer
vind ik mezelf terug
wanneer je naar me kijkt
wij elkaar laten ontstaan
wachten op het ontdekken
van de tocht
alles golft
in het verlangen
naar het oor
van de rivier dat oevers
bemint
jij in mij ruist
als een echo van wiegende wenken
wind
en lotus
wanneer de zon ondergaat
dát zegt
in minder dan een armlengte…
Oneindig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Opgesloten woorden zonder echo.
De weerkaatsing is alleen de schijn.
Aan het eind waar het licht toont.
Oneindig kan ik met je praten.
De galm die mij nooit verlaat.
Oneindig echoot haar gedachten.
De waarheid die altijd bestaat.
Oneindig dromen over een beeld.
Een illusies zonder tekstballon.
Een oneindig geschreven liefde.…
Bladgeritsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 De stilte doorbrekende
Echo die koen
De slag der gedonder
voorafgaand verlicht
met stervende flitsen
en dood bliksemlicht.…
Een stukje oktober
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 De ramen
moeten dicht, hermetisch
de echo slaat een deuk in de nacht
iemand lacht, beent bij, aanwezig
vergeet te slapen…
Stille rivier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 Bij de bedding van de stille rivier
herinner ik mij de echo van jouw stem
waar jaren in het verleden zijn vergleden
en ik heb ieder woord nog in mijn hart
elke droom droomt in mijn hoofd
en kilometers reizen zwerven met me mee
langs de stille rivier ligt het meetlint van onze liefde
een vriendschap ter volmaking van het zwijgen.…
Op pad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 In een golf van passie bleef ik schrijven
Tot de zon opkwam
De woorden verspreidden zich in stromen langs mijn lippen
Liefde vult nu mijn hart, mijn ogen raken vol
Het besef van zijn en niet-zijn
De echo van je verleden in je ziel
Liefde voor het pad dat voor je ligt
Vrede met het pad dat je verlaten hebt
Je bent nu niets
Je bent stil
Je…
Een bericht van hoop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
456 Stilte is voor wetenschap
vriendschap slijt oude wonden
liefde baant een nieuwe start
innig verbonden met het leven
er komt meer zuurstof in de lucht
je spreekt over liefde
het ontstaan van puurheid
maar dat is een natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is de laatste echo: trouw
een opnieuw beginnen
in de hartstocht van…
elke stap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 ik versta geen muziek in boekhoudkundige taal
zelfs de langste reis is onverstaanbaar
harde woorden, stap voor stap
met zuurstof die men adem noemt verdwijnt de pijn
volg de pijlen, de paaltjes met vloekende kleuren
galm een echo in het bos als kathedraal
verdwaal met vreugde, onverstoorbaar
is er soms een stap die geen richting kent?…
Onpeilbare diepten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
429 langs uitgesleten paden
lopen eeuwenoude zielen
in vermoeide rijen
verdwijnen in het duister
van het donkerste zwart
in het holst van de nacht
diep onder de grond
liggen de verborgen geheimen
van leven en dood
de echo van de geest
schreeuwt om verlossing
uit de kerker van wanhoop
smekende handen
reiken naar het onbereikbare
genezende…
dodentocht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Je bent nu groot
Je vliegt er doorheen
Je leeft voor de dood
Je bent nu oud
Je bent het moe
En je verlangens
Voorgoed voorbij
Na we vergaan
Is er enkel de echo
Van ons bestaan
Ook de ziel blijft niet
Vertrekt samen met
Jouw lichaam en geest
Naar het eeuwige niets
Maar weet en wees niet bang
Het dodenrijk is groter…
Aan de oevers van de Amstel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Wacht nog even met lezen
totdat het gedicht zich openbaart,
waar rivieren met nieuwe geheimen
in oneindige stadse vrijheid stromen
voor wat gelukzaligheid en naakt plezier
lees rustig verder
nu het gedicht zich ontdoet van woorden,
er komt een naakte energie
uit de echo van de nachtdienst
in sobere nuchterheid
koester je een werelds…
de diepte binnenin
netgedicht
3.8 met 41 stemmen
1.531 de zee de zee
in stemmen geopend
door spel van lucht en licht
ademt de woorden
van wit naar blauw
doorheen een zachte zucht
geen haast in de stilte van rozenmeren
voorbij het zeildoek van ‘t eindeloze weten
zo roept de zee de zee
de zon omhoog
heel diep zo diep
in het omgekeerde…
De Liefdeszee
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.510 Ik dein mee
In een zee van Liefde
Dat is de Goddelijke kracht
Ik koester me
In een zee van Liefde
Hier is geen dag
En ook geen nacht
Ik dans mee
In een zee van Liefde
Hier is geen haat
En ook geen macht
Kon ik hier altijd maar
vertoeven
Zou ik maar niet meer
naar de wereld hoeven
Maar ik heb nog wel eens
iets verzaakt
zodoende…
WENS
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
866 Een zee wilde ik altijd zijn,
niet de grootste misschien,
maar toch een zee
met heel veel golven,
die beuken over rotsen
en teder het strand strelen.
Een thuishaven zijn, voor
wie weet, de zeemeeuw,
die gelukkig mee wil deinen
op het ritme van mijn zee.…
Niet langer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.554 Lacht hij
om de vraag
hoe
het gaat
Als de zee
wiegend en zingend
zijn ogen kust
Voelt hij
de boom
versteend
in zijn buik
Als de zee
wiegend en zingend
tot kalmte sust
Zegt hij
niet
wat hij
niet zegt
Als de zee
wiegend en zingend
haar armen spreidt
Drinkt hij
het water
aan
zijn lippen
Als de zee
wiegend…
DE LIEFDESZEE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.249 Ik dein mee
In een zee van Liefde,
Dat is de Goddelijke Kracht
Ik dein mee
In een zee van Liefde
Hier is geen dag
En ook geen nacht
Ik dein mee
In een zee van Liefde
Hier is geen haat
En ook geen macht
Kon ik hier altijd
Maar vertoeven
Zou ik maar niet meer
Naar de wereld hoeven
Maar ik heb nog wel eens
Iets verzaakt
Zodoende…
De zeevaarder
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
180 Hij kuste haar hartstochtelijk,
Nadat hij terugkwam van zijn reis,
Na maandenlang op zee,
Was hij dan eindelijk weer thuis.
Zij wachtte al die tijd met angst en beven,
Er waren al veel op zee gebleven,
De zee geeft en de zee neemt,
Dat is voor zeelui en familie niet vreemd.…
Waar de echo eindigt
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
914 de weerklank van mijn geweten
voedt zich met de vragen
die onbeantwoord en
eindeloos bleven zagen
door bergen en door dalen
door kronkelende gangen
waar niemand ze kon horen
door eigen leugens gevangen
de waarheden bleven uit
zodat niemand ze ooit zag
de woorden zonder geluid
schreven in neerslag
als opgedroogde tranen
diepe scheuren…
Liefde, wind en echo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
704 beter heb je een man
van de wereld
niet lief
maak er alleen pret mee
fluistert de wind
want weet je
dan voelt zijn ontrouw
niet zo hard
ze droogt haar tranen
haalt mistroostig
haar schouders op
ze had zoveel meer verwacht
van de liefde
maar wat moet je met liefde
als die alleen maar van een kant komt
pret maken
echoot de wind…
De echo schatert kakmadam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 kijk haar lopen……arrogant
je hoort ze fluisteren
opgeheven hoofd
blik op oneindig
verstand op nul
tranen in je ziel
droge ogen
glimlach gestift
op verlegen lippen
aarzelende voetstappen
vanuit wiegende heupen
kakmadam
echoot haar na
ze durfde niet zo goed
naar buiten
de angst hield haar jaren thuis
nu zal ze nooit meer
haar…
En de echo zal niemand horen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
871 ouwe bek
doe alsof ik je nooit eerder heb gekend
en leg me geen strobreed in de weg
zwaai me vooral niet uit
met je welgemeende verwensingen
want ik zal het niet horen
ik zal doof blijven voor je gespeeld verdriet
je krokodillentranen raken me al lang niet meer
ik zal huilen, meehuilen met de wolven
jouw naam brullen tegen de maan
en de echo…
20 weken-echo
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.169 Lief kleinkindje,
in grijs kom je aan ’t licht,
wat heb je een mooi neusje,
het vormt al je gezicht,
je houdt je kleine handjes
al vrolijk iets omhoog,
je babyborstje licht wit op
en vormt een halve boog,
rondom je hoofd schittert een gloed
van schijnsel als een krans,
o lieve schat wat is dit mooi,
ik koester jou met glans
en kijk verlangend…
Echo van een verloren lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Het is stil
maar dan
verbreekt jouw lach
de ijzige kilte
Ik zie jou
herinner jou
en hoor jou weer
Het geluid weerkaatst
van links naar rechts
En even
lijk ik tussen
hoog en laag
te zweven
Maar het wordt steeds stiller
steeds stiller
stiller
stil
doodstil
Tot ik de stilte erken
Tot ik besef
dat je er echt niet meer bent…
ECHO klik 1
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
447 Tussen bloed en klik,
ik, een schaduw in cache,
een foutmelding,
gevangen tussen server en sterren.
Een lichtvlek —
dat was ik.
Woorden, verstomd,
verbleven in bijlagen,
tussen inbox en instinct.
Echo’s keerden terug,
ijsglas brak in stilte.
Bevroren adem,
vensters gesloten,
uit het zwarte ooit.
Nog een klik —
en ik stond daar…
Echo van jouw lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Jouw blonde duinen zie ik
aan stevig land van zilte zee
als metaforen in mijn dromen
onder het gefemel van een sterrenhemel
helder licht in het holst van de duisternacht
ik voel intens alsof alles opnieuw
aan prille lente went in de
essentie van verse voorjaarsbloemen
in het begin van jouw amoureuze brief
lees ik dat het vragen blijft…
Echo in leeg huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
186 De kamers zijn groot, in de gang is het stil,
het huis voegt zich niet meer naar mijn wil.
Onze meiden zijn weg, hun eigen pad opgegaan,
terwijl ik hier alleen achter in de leegte blijf staan.
Ik poets het verleden, ik raak alles telkens weer aan,
ieder voorwerp ademt een treurige waan.
Langs de muren hangt ons leven, gevangen in lijstjes…
De echo van wat we verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
128 In de leegte die achterblijft, vlijmscherp en zacht,
leeft de echo van wat we verloren vannacht.
Want alles is anders, maar niets is echt kwijt,
jij trilt nog heel zachtjes door in mijn tijd.…
Twee zeeën
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.524 Ik aarzel niet
het lijkt wel
of de zee mij roept
kom maar
ga maar mee
Met brandende ogen
kijk ik naar de branding
vertel de zee
iets in vertrouwen
en denk
ook ik ben verdwaald
mijn manier van verwerken
Sofie! zeg maar dag zee
blij gaat ze met me mee
dag zee!…
Die eindeloze zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 het brede strand met ogen dicht
alleen met de wind op de wereld
stilstaan, richtingloos ronddraaien
de zee kan nu overal wel zijn
de zee, de zee, die eindeloze zee
neemt al je zorgen met zich mee
de zon, de zon, die warme zon
terug naar voor het begon
de wind, die zuiverende wind
blaast je hoofd schoon, m’n lief
dat hoofd vol met donkere…
zee van tijd
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
696 in een zee van tijd
zijn wij verloren
gegaan tot einde
in het bestaan
in een zee van spijt
zijn wij onder gegaan
draaien onze rug
in de richting van de maan
in een zee van hoop
zet ik mijn ziel
te koop…