1086 resultaten.
Terwijl de aarde om het zonlicht gaat
poëzie
3.4 met 21 stemmen
4.424 Terwijl de aarde om het zonlicht gaat,
terwijl de bossen stralende energie
van de zon drinken, terwijl ieder wie
leeft, de lucht gebruikt, alles brandend staat.…
Waterstofgas # Me Too
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 ik wist de
vuren laaiend vol
hebzucht geld en macht
zag vlammen breken
omdat de waarheid
eindelijk werd gezegd
ons rest het
nog niet mogen weten
van de schone energie
uit water omdat we
de gastransitie moeten
slikken tot we er in stikken
panelen elektriciteit
splitsen water in
waterstofgas en zuurstof
gas voor aandrijving auto…
Een introvert decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 je speelde met stil licht
geen uitbundige kleuren
met traditionele vormen
in een introvert decor
zij verstonden elkaar
in samensmelten en
versterkten hun intensiteit
door samen felheid te bundelen
de ruimte zong energie
door vergroting van
contrasten spatten reflecties
in kleurwaaiers uiteen
je orkestreerde
ladingen en dempte…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 Je slaat je hartenklop
als vrolijke fonteinen
sinds de val zijn einde brak
Ik omgeef je
met een aura van warme licht
wat schijnt in toverogen die verblijden
Dan leg ik jouw hand op mijn boezem
in een roes van openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 ik ben al
een tijdje vergeten
de stenen te raken
hun krachten te voelen
verhalen te horen over
hoe zij ooit werden geboren
ook hier delen zij ongewild
in de spanning van leven
al zijn zij verstild in bewegen
waar steen en glas
versmelten kleuren lijnen
het intense lijden aan elkaar
vaak vlamt rood
de nood van te veel energie…
De flowerpowergriet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 gedoemd om te vergeten
nog resten sporen op
geverfde muren en behang
zij openbaren stukjes leven
uit verstreken jaren
hun wereld was niet bang
geordend vol structuur
afnemende kerkelijke censuur
bloeiend verenigingsleven
spetterend vuur in nieuwe muziek
de anarchistische flowerpowergriet
de huizen van vandaag
kennen geen vraag naar energie…
Furore
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 landweg kronkelt zich in zijn gedachten
bij het hek waar zijn slaap de droom hervat
neemt het landschap de vrije hand
in vreemdsoortig droef verlangen
beginnen landerijen met ochtend boerderijen
kraaiende hanen en geiten tussen hondenpoep
wuivende bomen, karakteristieke wind
lente lendenen krullen nieuwe dromen
stilte roept om energie…
Jouw magische bron
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 kleur
het deprimerende
oplost in perspectief
met het licht van
een stralende zon
toch laat ook jij
hoofd en schouders
weleens even hangen
klem gezet en gevangen
in een schijnbaar
onoplosbaar probleem
nooit hebben woede
en kwaadheid de
overhand wel spreken
oneerlijkheid en niet
rechtvaardig hun tonen
maar in een hernemen
van energie…
Ondertussen
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
612 duisternis
wanneer de zon schijnt ga ik op in realiteit
zodra ik onze verstandelijke afstand
met eigen stilte kan overbruggen
mijn zwijgen lijkt tijdloos
niet aan ergernis gebonden
het blauwe van je ogen
spiegelt wilde rivieren
laat me toe in jouw gedachtewereld
neem me mee in jouw stoute dromen
elkaar vanavond teder liefhebben
alle energie…
Buiten het bedijkte land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Iedere cyclus brengt nieuwe energie.
De bodem is vruchtbaar en uit dit met kleur.
Er is steeds iets nieuws te ontdekken
in door natuurgevormde sculpturen.
Eeuwen mensenarbeid laat zich zien.
De knotwilgen brengen je fantasie op gang,
de lichamen tonen een grillig leven van groei.
De altijd jonge takken rijken naar de lucht.…
Tussen de vochtspetters door!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.592 Het gevolg van de reden
is niet dwingen tot ontslag
angstig klamp ik mij vast
aan het laatst stukje hoop
neen, net geen wanhoop actie
verschuldigd blijft het antwoord
op een openstaande vraag
terecht of onterecht hoe voelt het
vriendschap is soms moeilijk
maar heuvels en bergen
kan men overwinnen
met de innerlijke energie
dat rust op een…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 Als de dood weer vraagt;
"Is het niet overdreven
om in het korte leven, zoveel
energie aan poëzie te geven?"
is mijn antwoord heel beslist:
"Zonder deze tocht, waarin de
dichter wel eens overdrijft,
naar eer en ziel de pen blijft
slijpen, om de tekst in z'n
moraal te te laten rijpen,
dan heb ik geen minuut gemist.…
The messiah
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 Geen stoel is onbezet vanaf het podium
kijk ik in duizend verwachtingsvolle
ogen zelfs geen
kuchje is te horen
alleen stilte, de concertzaal is
gevangen in een wolk energie
de dirigent geeft de maat aan
een trilling gaat door de zaal
Warmte trekt door muzikanten
de muziek bruist
tranen vullen
m'n ogen niet bewust van de
vele…
Gedachten spinsels
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
721 Gedachten fladderen af en
aan likken verse wonden
behoedzaam van de maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële spinsels…
Overal liefde
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.117 Want dit is waarom:
Een bloem prachtig bloesemt
Een vogel zijn kwetterende jonge vol energie voedt,
De zonnestralen de voorjaarsbloemen verwarmt,
Een fruitboom heerlijke zoete vruchten geeft,
Een beekje een rustig kabbelend liedje zingt,
De maan de donkere nacht verlicht,
De regen de droge aarde vochtig maakt en
Een moeder haar baby teder verzorgt…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen hun energie…
afscheid
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
988 als man geboren
maar eigenlijk
ben ik een vrouw
en dat alles
sloopt je
van binnen
energie is op
en niemand
die dat begrijpt..…
Met vlag en rimpel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
735 Verspild kortom, vind ik geld en energie
die besteed zijn aan zo’n nutteloze therapie.
Wees wijs mijn lief, en laat die reconstructies
over aan onze starreporter Peter R. de Vries.
En mocht ik later menen: wat loopt daar een vrouw!
Mag ik dan met een roestig looprek uit met jou?…
De (stijve) stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 In de stilte, op het hoogtepunt,
verschijnt opeens spontaan de mantra
en fonteint als subtieler licht mijn lichaam uit,
lieve energie-explosie, symfonie van binnen uit.
Hamsa. Altijd al heb ik van jóu gehouden.…
Boomvriend
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.059 misschien stimuleert het
als ik voortaan zwijg
over familie en vijand
wanneer wolken voorbij drijven
voor het geven van regen
ik hecht me aan jouw wortels
om de kracht waarmee je strijd
tegen tijd en onrechtvaardigheid
is jouw dikke stam opgewassen
zolang je blijft volharden in jouw groei
hoef ik niet te snoeien in mijn bestaan
bespaar ik energie…
Waarheid kom binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
942 moeder aarde in eer hersteld
in hiërarchie van bestaan,
levend wezen in verbinding
met wat God wordt genoemd,
zou het ook Chi kunnen zijn,
Energie die geneest
zo ook de vrouw niet boven
of onder maar steeds in haar
waar-de, geen pijnlijke leugen
niet verkleind maar als
wonder dat je verblijdt;
luister en hoor het fijne gevoel,…
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Zolang, zo lang als de tijd
mij energie gaf..
tot het einde van de roze zee.
Mijn liefde is veel groter, groter
dan welke inbreuk op mijn integriteit.
Het is een intens diep verlangen,
een verbond gesmeden met de eeuwigheid.…
Mijn Moeder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
685 Onvoorwaardelijk was zij er voor mij
zonder haar geen leven
ze leerde mij praten en lopen
we hebben veel om elkaar gegeven
In goede en minder goede tijden
bleef ze altijd positief
ze stimuleerde mij in alles wat ik deed
ze voedde mij op, was heel lief
Het loslaten is moeilijk voor een moeder
na zoveel zorgen
dit kostte heel veel energie…
Chopin.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Koningin blij vrij niets evenarend, majestatisch
Hoogste hemelen wenken, energie borrelt op zo statisch.
Prinses in dromenland me wanend
Hete tranen vloeien biggelend tranend.
Het leven hitsig krijsend oplaaiend vuur en vlammen
Gigant alles vermogend, word er gewoon vleugellam van.…
Geboorte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
688 Er stroomde gelijk zoveel energie tussen ons twee.
Ik ben je oma zei ik tegen je, mijn lief kleinkind.
Je keek me aan met je prachtige kleine nog blauwe oogjes.
Terwijl je me nog niet echt kan zien.
En je luisterde naar mijn zachte stem die woordjes tegen je zei.
Een stil moment, waarin je mij herkende en tegen mij zei jij hoort bij mij.…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen met bacteriën
die met het bleke
wit als schutkleur
hun bestaan vonden
in een licht loos milieu
waar mijn streepjes
licht de portalen
aangaven waar dood
en verderf energie…
Nieuwe adem?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Gedachten fladderen af en
aan likken verse wonden
in het licht van een bleke maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële…
Zwerfsteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Een zwerfsteen geboren uit
eruptie en de zwaartekracht
die hem baarde, ontleent z’n vorm
aan het slijk der aarde, markeert
z’n geslepenheid in ontberingen,
verhalen van kristal en mineralen
tijdsdruk van werelds wiel, geofferd
aan de energie van weerstand, in
gepolijst als oneindige beweging,
zonder begin en zonder einde
legt zichzelf…
Poëtisch leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 Ons universum bewaart alles,
als buitenaardse energie.
Wat ontstaat vergaat niet.
Alles is ongekend mogelijk,
in ons heelal.
Dichters scheppen ruimte in tijd.
Zo verandert angst in troost.
Van toeval maken ze bedoeling.
Onzin wordt eigenzinnigheid.
Alles verbinden ze met iedereen.
Samen trekken we ten strijde,
tegen eenzaamheid.…
EEN HALVE EEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
747 Een halve eeuw , dat lijkt een hele tijd
Maar vijf keer tien lijkt niet zo veel
Bewaar alleen het allerbeste deel
En niet de uren van angst en spijt
Verman, de beste jaren komen nog
Ervaring is met geen geld te koop
Laat uw energie de vrije loop
Want rimpels zijn slechts gezichtsbedrog
Plan en doe vooral je eigen ding
De lat moet echt niet…