909 resultaten.
paasgevoel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 tussen de wadden en groene lamsoren
met zeeschuimers en collectoren
onder koepels derdegraadsverhoren
per bloedbaan steeds verse fotoreceptoren
rond blijdorp zelfs puntlipneushoren
orthodoxe diensten wreed verstoren
van echte bisschoppen in Stompetoren
loodgieters leegden volle radiatoren
Ze zochten in stadstuinen met detectoren
tussen gave…
verjaardagswens
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
992 op mijn verjaardag
2 maart 2011
probeer
ik de klein menselijkheid
van sommige volwassenen "dichters"
ik noem die meer "splijtzwammen"
of nog erger "ver-wijd-eraars"
die ze me gisteren nog,
rancuneus,ongekuist,vanuit de hoogte
met veel hollandse bombarie
onder de gordel gaven,
te vergeven.…
En het geschiedde
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
946 Geen feest van het licht,
geen kostbare gaven, maar granaten,
kalasjnikovs, bommen en zelfmoordgordels.
Extremisten reizen náár het Oosten.
Ook daar, net als toen in Bethlehem,
worden er kinderen geboren in de open lucht,
omdat zelfs de laatste herberg of stal
door oorlogsgeweld zijn weggevaagd.…
dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.178 Ik aai de letters van A naar Z
Ik speel met woorden
Ik gebruik die gave die ik bezit.…
Waardevol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Maar al zijn we ook gebrekkig,
we hebben vele gaven,
die we heel graag willen tonen.
En al lijkt het niet zo leuk,
bezie ons als personen.
Soms wil de linkerhand niet mee,
maar we hebben ook een rechter.
Dus niet getreuzeld, een, twee, drie.
Die rechter neemt het over,
met dubbele energie.
Al hebben we geen benen.…
In blijde verwachting
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 met sijnen man,
ende eene draghende vrouwe,
gewilligh in herte ende gave,
ende een voor ons naemloos korrelken
uyt het graen der andere kunne,
sien sij verlanghende uyt
naer de volmakinghe
van eenen in beider herte
langh gedragen wensch.
.…
De witte wieven*
poëzie
3.0 met 7 stemmen
3.477 .
---------------------------------------------
witte wieven: (uit het germaans) wetende vrouwen, vrouwen met de gave van waarzeggen en toekomstvoorspelling, wit slaat hier niet op de kleur maar op 'wijs'…
Een berk
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
2.490 weliswaar
doch aan bast herkenbaar wit
het gebladerte ook in grijze lucht
lichtvoetig, te kwetsbaar
om de zon niet door te laten
de man die vocht met taal
totdat het speelgoed werd
dompteur van cijfers en wetten
als waren het zijn geliefde leeuwen
ik ken zijn gezicht niet, helder
hoor ik zijn stem, de klank
heb ik nooit vernomen
de gave…
Brief aan de Adder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.231 Krimp maar verder in de doemhoek
Word een nar in een plechtstatig pak
Lachwekkend is het belletje op jouw puntmuts
Het gerinkel verraadt de schrik
Een bezoedelde gave die ik overdraag.
Je mag het houden
Tot in de haarwortels van jouw stamboom.
Graag neem ik een voorschot op de langste nacht.
Ga elders proesten in de vuist.…
Oliebollen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.114 Op het plein stond elke winter
een oude oliebollenkraam
aan kwaliteit en lage prijzen
dankte de zaak zijn goede naam
De vele spiegels in de wagen
van zilverzacht geslepen glas
gaven deze kraam het aanzicht
alsof hij niet van deze wereld was
Klanten die even moesten wachten
staarden naar het fijne goud
op de lijsten rond de spiegels
en…
Uniek Bestaan
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.322 meer dan een gerucht
Moet ik mijn bestaan rechtvaardigen
Tegenover degenen die mij niet waarderen
Waarom zou ik dat doen
Waarom zou ik dat proberen
Waarom wil ik dat mensen mij mogen
Als ze mij niet willen mogen
Waarom heb ik dit niet eerder besefd
Heb ik me zelf al die tijd voorgelogen
Het mooiste dat het leven kan schenken
Is de gave…
4 MEI< DODENHERDENKING
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.071 of leven we gewoon door
en willen we alles vergeten
van hen die hun leven gaven
willen we dat nog wel weten ?
59 Jaar is het geleden
dat Nederland is bevrijd
voor velen lijkt het gisteren
voor hen bestaat geen tijd.
dus wat doen we, met
die ene minuut van stil zijn
doen we het voor hen
of doen we het voor de schijn ?…
Vrouwen en Draken
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.753 Zij leerden mij de liefde
Zij gaven mij hun binnen
Met hart en ziel
Na twee jaar echter kozen
Belandden w' in de hel
De diamant die kliefde
Gespleten eenheid. Waar
Omgekeerd en zwoel
Twee lichamen liefhebben
Echte liefde.…
Vroege Lentes
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.168 een stem die overbleef
langs diepe groeven van een kind
dat ongehinderd was gebleven
en zich klauterde aan touw
in haar nooit uitgewaaide geest
om er als jonge vrouw te zingen
van de dapperheid der dingen
En ze zong er - ach zo mooi
van vroege lentes op de dreef
die zij als kind er had beleefd
met paardenbloemen die verweven
haar dat gaven…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 Al hun onverwachte prachtige rankere vormen
gaven me bij het hemelse blauw gedachtenstormen,
pas na enige zonnige verstillende ogenblikken
hervatte ik geheel opgetogen ’t ademen en slikken.
Dit gloren gaf me met een zachte glimlach en ‘n zucht
aan zee in dit gehucht als ‘n hemelse droom gedachtestroom.…
Leiden ontzet, ontzettend Leiden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
682 met een elastiekje er aan
pas later begreep je
waarom niet
je droeg een lange broek
met een rok er overheen
zonder was onzedig
in de kerk of in de kapel
het hoofd en de armen bedekt
ach je wist niet beter
er was een lach
er waren tranen in het donker
je was kind en je was het niet
in de kelder
hingen grote katoenen onderbroeken
ze gaven…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Maar inwendig, in de gave
taaie vezel van zijn stam,
is 't of iets, dat lang begraven
lag, opnieuw tot uiting kwam,
of iets, dat zich had begeven,
uit zijn diepste wezen tot
de verlokking van het leven,
tot het licht naar buiten bot.…
O nachten van gedragene extase
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.118 Te denken de ononderbroken uren
aan de volkomen overvloed van dit
verwezenlijkte; onvervreemd bezit,
dat blijven zal en ongeschonden duren;
het onbesefbare van deze gave
van ene andere en die naast ons was
ter vereenzelviging en zelve pas
het inzicht vond van banden, die begaven.…
Klein elfje...in het grote bos..
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
652 Bomen gaven haar teveel schaduw, het maakte haar schuw.
Ze zocht nodeloos naar bloemen om zich heen.
Een bloem zou haar hartje van, inmiddels lijkend, steen..
weer doen laten geuren.
Een bloem zou haar weer kunnen laten kleuren.
Een bloem,
zou het mooiste van de wereld weer kunnen laten gebeuren.…
meningsverschil
hartenkreet
2.4 met 37 stemmen
4.169 Hun liefde voor elkaar
was één ketting
met dezelfde gave schakels,
die perfect in elkaar pasten.
Zij schonk hem haar liefde,
hij zijn hart.
Zij leefden voor elkaar,
waren als eb en vloed.
Maar hun meningen
waren verschillend.
Zij was de maan, hij de zon.
De nacht was voor haar
de dag voor hem.…
ONKWETSBAAR?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.227 Die vorst der zeevaart bromt met voldoening,
trots op zijn onovertroffen gaven,
dreigt de stoomboot America te schaven,
hort en brult onder grote verschrikking,
kruipt toch kundig verder, voorkomt een botsing.
Heerlijk over de wijde deining draven!…
Essentie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
685 God is in essentie pure vrijheid,
ik ben om Gods grootste gave, de vrije wil, verblijd,
uitzinnige vreugde voor de creatie van leven,
heeft me onuitsprekelijke dankbaarheid gegeven.
Dankbaar voor de vervulling van verlangen,
door de polariteit van yin en yang,
kan ik mijn angst aan de wilgen hangen,
ben ik voor tegenstelling niet bang.…
Morgen ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 Morgen, als het lente wordt,
zal ik een wereld vlechten tot één biezenmand waarin
al de gekleurde gaven zijn blootgelegd in een duurzaam
bestand, goed of slecht.…
Epische poëzie "Julius "
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
524 als men de tijd omdraait
sta ik aan het begin van mijn leven
vanochtend na het ontwaken
werd ik uit mijn nest gedreven
gelijk al openbaarde zich het licht
ik bezat de gave vooruit te kijken
vrijwel direct ontstond er een gedicht
daarin groeide de toekomst in allerijl
ik schreef en schrijf nog steeds,
't begint op een epische roman te…
We waren samen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 We waren vrienden
altijd bij elkaar
We gaven elkaar ringen
jij was niet inwisselbaar
we sloten een verbond
overwonnen alles
wat ons tegenstond
We groeiden en
Leefden samen
we vertrouwden
Op elkaars geesten
En lichamen
Ons vroegere verhaal
Van ons kind zijn
Deerde ons niet
Ondanks het verdriet
toen kwam de splijtzwam
Ik weet niet waardoor…
Ons eigen grondgebied
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 taal
Onze verliefdheid
Was niet meer speciaal
Onze wolk
Kreeg geen wind
Na het baren van een kind
In de dagelijkse praktijken
Moesten we bezwijken
Kregen woorden
Het graven in ons verleden
Gaf geen antwoorden
toen ik jou in het begin zag staan
Was onze liefde een vulkaan
Blijkbaar
kon in de stroom van het leven
De kus die we elkaar gaven…
Door Vivaldi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 toch laat gelden
hoewel de jongeman in
mij zich subiet tegen mij keert
daar hun tijd reeds is vergaan
terwijl die van jou en mij
pril is, gelijk zomerend voorjaar
met alle seizoenen nog voor de boeg
Lente, zomer, herfst en winter
door Vivaldi subliem gecomponeerd
Net als onze tijd, het voorjaar heel erg pril
met wie weet, een hele gave…
Roos der rozen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
611 Je imponeert me niet met je rode petalen schoonheid,
mijn remmen gooi ik los, aanbid je gave volmaaktheid.
Je zwartrode knoppen wil ik titsen, zacht fluweel,
sieraden van je lichaam, een oneindig speldeel.
Mijn handen strelen, mijn vingers proeven,
sensaties bronnen, heftige emoties stijgen.…
Gestileerd marmer?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
427 achterliet verliet in de
aanschijn van de tijd, de perfecte
beeltenis moest zijn in een niet te
peilen afstand in haar statuur, haar
buitenkant was in den beginnen glad,
en zacht, gehard omdat ze universeel
geschapen was bemind te worden om haar
kinderen te koesteren in elk anders getint ras,
maar de zon, de regen, de wind waarin ze leeft
gaven…
jouw huid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
778 ondanks
dat de wereld zich
rijpt om zich te
krommen naar
de houding van
mijn fallus
houdt hem stevig vast lief, het is
jouw kruik die je binnenste warmt
en mij leidt naar het Niets, het
Niets waar geen brij van woorden
me vertellen over de hiërarchie
van hen die trachten ons te verwonden
zodat we sterven, sterven
in de deïstische gave…