1304 resultaten.
Het lied van de oude zeeman
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.294 Het opkomend tij is meeslepend,
verder weg van de woelige baren
vond de aan wal geraakte zeeman
zijn ‘rust’ zonder schip en albatros
dobberen geeft geen enkele zekerheid
bij een anker dat lijdzaam meebeweegt
het verlangen naar de wijde zee
bracht tevens zijn laatste tijding mee
het opkomend tij keerde en viel stil
dichtbij de grenzen van…
Liefdes vonkenregen
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
398 ik zag je
wist meteen
uit je ogen
je lach te lezen die
warmde in liefdes
eerste lentewind
we liepen
hand in hand
alsof wij dat zelf
hadden uitgevonden
in liefdes kleurige
vonkenregen
samen
dollend door
pure schoonheid
die overrompeld
in onze ogen geen
grenzen kende
wij hebben het
woord verliefd
weer een eigentijdse
inhoud…
uitkijken over mistige velden
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
374 onze dromen komen overeen
met de levensmogelijkheden
meebewegen en overwegen
vrolijke stemmingen
als opzwellende snaren
zullen wij verwaaien
over onweerlegde grenzen
van toets- en tastpartijen
boven planken zweven
stuiterend getrommel najagen
als was het de wind zelve
over de uitgestrekte vlakte
van het plat pratende land
hand…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
445 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
Omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn…
Wildernis van nat beton
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.596 Architecten van het eigen zwijgen
wij meten de muren van ons gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste
vitale groen uit de steden verdreven
grote machines zingen hun kille refreinen
waar ooit de wolf en de reiger stonden
wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen
hoe de passie van moeder Aarde
zachtjes in…
Aquarius
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 In 't maanlicht licht een boot op
in het schuim der golven
donkere schimmen
angstige migranten
uit handen van de smokkelaars
hun leven op het spel
drijvend boven 't peilloos diep
der Middellandse Zee
"Rustig blijven," klinkt het,
"wij zijn hier om u te helpen
wij brengen jullie
safe and sound aan land..."
...liet toen in het…
Polikliek
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
742 Minzame glimlach van een vrouwelijke staatssecretaris
Verdedigt bekonkeld gekrakeel in de marge
Grondwettelijk gewentel binnen Europese grenzen
Wentelteef treinrijdt een handtekening naar jaarsalaris
Over onze ruggen wordt rijk gebrusseld
Uitstapje soms naar Straatsburg, neem papieren mee
Er wordt iets gedronken, Europa beklonken
Een kliekje…
Langzaam aan
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.028 Langzaam aan,
Breken met gewoontes,
De grenzen net iets breder,
Je liefde langer voelen,
Een gevoel zo zacht en teder.
De verandering van ons leven,
Het geluk dat we samen vingen,
Het symbool van eeuwige liefde,
Zoals twee gouden ringen.…
Vechten voor jezelf
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.541 Waar komt het ineens vandaan
Zoveel mooie gedichten voor mij
Het doet me echt wel goed
En maakt iets los bij mij
Ja, ik weet dat ik aan mezelf moet denken
En moet kiezen voor mijn eigen Ik
Maar egoïstisch zijn is niets voor mij
Ook dan heb ik het gevoel dat ik stik
Maar inderdaad nu moet ik even
Mijn grenzen zoeken en waar ik moet staan…
Schitterende scherven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
868 Alleen maar om bij jou te zijn, verheven boven alle grenzen,
Zou ik zonder aarzeling mijn aardse leven willen geven.…
Pernis
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.560 een ijzeren gestel
Signalen van de schepen klinken schel
De lucht is zwanger van ontstegen geuren
Er valt geen dierlijk leven te bespeuren
Dit is het voorgeborchte van de hel
De duivel kon geen beter woonoord wensen
Hij voert al jarenlang zijn schrikbewind
De hoogste tol wordt hier door hem geïnd
Zijn wreedheid kent geen einde en geen grenzen…
RECONCILIATIE
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.090 slechts grenzen en gezag
we waren in een uniform gehuld
maar niets leek waard om voor te strijden
wat komt terecht van dat gebod 'gij zult
niet doden' op het slagveld? we schreiden
en hebben onze bekers tot de rand gevuld
terwijl ons lied zich door de nacht verspreidde…
Evolueren
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
684 hoe gaat de mens ooit snappen
dat zijn bestaan meer waarde heeft
als hij zich maar de ruimte geeft
om over grenzen heen te denken
opgeworpen dammen en dijken
verschralen het landschap van zijn geest
idealen verzompen binnen de perken
van doctrinekerkers en -kerken
voorbij de dood ligt open terrein
waar zijn denken soelaas kan vinden
ongehinderd…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een raam op een kier
En hij is de frisse lucht
Ze kleden zich uit
En ze zijn elkanders huid
En droomt zij zachtjes
Dan is hij haar werkelijkheid
Overal kunnen ze zijn
Zonder grenzen…
Bon voyage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.653 Haar wilskracht kende weinig grenzen
de pijn verdreef zij met een lach
een schittering had zij in haar ogen
haar liefde sierde elke dag
Zomer schreef zij met vette letters
in het dagboek van haar leven
bloemen fleurden altijd haar huis
door kind of vriend met liefde gegeven
De winter met zijn te korte dagen
verteerde zij niet zo goed
zij…
Eine kleine Nachtmusik
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
693 Je vluchtte over grenzen
jezelf steeds achterna
maar niets kon het begrenzen
gevoel kwam altijd na.
Hoe het kant- of wentelt
je droomt toch steeds van mij;
hoe je ook rent of drentelt
ik laat je toch niet vrij
Weer word je schreeuwend wakker:
lig ik weer aan je zij
want als jouw trouwe makker
hoort Nachtmerrie erbij…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar de diepte
van haar ziel
om ver buiten
grenzen van tijd
waar leegte ruimte wordt
vrij te zijn
ik weet precies
wat zij bedoelt als ze zo huilt
die langgerekte toon
die op het einde
naar de afgrond daalt…
Jij.
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.037 Je trok me over m'n grenzen heen.
Ik deed alles wat fout was,
En het kon je niks schelen.
Maar nu,
Nu dat je weg bent,
Weg bent uit mijn leven,
Begin ik je met de dag meer te missen.…
LANDSCHAP
gedicht
2.8 met 37 stemmen
11.072 De luchten, de wolken, de bergen en stromen,
de vlakten verleggen mijn horizon
van alle vragen, van alle grenzen,
die antwoordloos gaan
naar onoplosbare raadsels,
gegeven in een enkele blik.…
HET KEIZERRIJK
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
867 Hier in dit keizerrijk
waar de keizer leidt
komt het tot onderlinge strijd
verscheuren volkeren elkaar
het recht heeft niet gezegevierd
het bandeloos bestaan
kent grenzen noch gebod
de orde van de dag
het vuur smeult na
de oorlog woedt steeds voort
het is klinkklare moord
de roffel van de dodentrom
een aasgier strijkt al neer
de inzet…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen stemgeluid, vreemd, alsof het uit de diepte
van een doodse ruimte komt
misschien aanschouw ik de waanzin
misschien is mijn ziel de voltooiing van waanzin
ik spuug mezelf uit, genadeloos
naakt
de oneindigheid schudt met
dertien grenzen…
Broedergevecht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Op grond
door vaderlief geschonken
heeft prachtzoon
zijn grenzen overschreden.
Dronken heeft hij
lief en lijder
met muren van elkaar gescheiden.
Duizend bommen
hebben krater na krater geslagen
en raadsels als kruiswoordpuzzel
in de zee
tussen kwal en schip
gesmeten.
Naakt, nat en geil
heeft hij brood
gebroken en gegeten.…
zij zijn de tijd
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
888 en zo ze zijn, zeven kinderen
uit zeven verborgen
hoeken
allen met hetzelfde raam
uit klei
niets bestaat zonder reliëf
wanneer dromen veel verder gaan
dan grenzen
geef hen een hand
veeg het snijden uit hun gezicht
en dat wat er rest tussen Oost en West
laat hen, het daglicht in, veilig
met naakte voetjes slapen
voorbij muren…
Zielen te schilderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 ik wilde praten en lopen
de wereld verkennen
hopen op morgen
vandaag was te kort om
de zin van het leven te zoeken
zielen te schilderen op linnen doeken
er waren doelen om te bereiken
ervaring lag voor het grijpen
maar verbazing vroeg steeds om meer
in reiken naar hemel en hel
dacht ik de grenzen te weten
waarbinnen het antwoord zou…
Ballroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 De danszaal is gevuld met jonge mensen
Ze zweven het parket zo licht als veren
De meisjes in het lang, in ‘t zwart de heren
Maar Bella zit de wereld te verwensen
Haar stil verdriet reikt over verre grenzen
Een muurbloem zijn dat kan ze niet verteren
Ze zou hem nu het allerliefste smeren
En voelt een zoute traan naar boven drenzen
Dan…
Lichaam ziel en geest
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
996 zwart hoor ik
gewichten grommen
als ik op het bankje zit
laat mijn spieren
zachtjes brommen
in een soepele lift
niet de grote
confrontatie ga ik aan
bouw alles op in samengaan
wij praten over
cardio en kracht
circulatie en de grenzen
onderhouden zo met
liefde wat we hebben
in dialoog met andere mensen
door sport besef je
wie…
Wanneer alles hopeloos lijkt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
542 geboren
De democratie der blinden
In een wereld waar eenoog koning is
Het andere oog knijpen we dicht
Als onrecht geschiedt
Of in Brussel een bom ontploft
De schaamte ver voorbij
De graaicultuur
Men weigert het boetekleed aan te trekken
Terwijl de bedelaar buiten sterft van armoede
Over alle partijgrenzen heen
Over alle communautaire grenzen…
Met duizend ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 ik hoorde een lied
uit de vierde dimensie
waar magie en mystiek
de klankkeuzes zijn
liet me meevoeren
door stemming en sfeer
naar grenzen van weleer
in de diepte van ons hart
overweldigend was
de smart en het
mededogen dat met
duizend ogen warmte gaf
na een korte heling
ging ik weer omhoog
waar de ruimte haar
schittering ingetogen…
Eerst de tol, dan….
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 ontwaken in een
voortdurende gewetenspijn
tevergeefs in dromen op je
gewacht, toch zal ik je eens
ontmoeten, de ochtendstond
gaf mij je hand en beeld, je
zonden zal ik strelen in het kleed
van lief en leed in verlangens
om het daarna te vermorsen,
een opening te herwinnen met de
glazen sleutel op je moederborst,
als ik velen grenzen…
Balans in het extreme?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
407 opgeteld
ingelegd met specie van het leven
waarvan de bouwstenen in los
verband staan, zonder troost
van de vanzelfsprekendheid
niets dan het dode licht
erboven, al wat ons verplicht
raakt uit evenwicht, lijkt
van de aarde losgemaakt, een
onzichtbare schaduw neemt
de overhand aan de ene kant,
daar kruipen mensen tot elkaar,
grenzen…