1408 resultaten.
Mijn woning ( J. )
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
659 De kerk, de priester, mijn geest, ons verbond:
zo sterk, ontstond al zo lang geleden,
ooit in verleden?
Wij hebben samen een overeenkomst,
we zijn samen een team
voor een lieve, goedaardige boodschap.
Ik bouw op onze kameraadschap:
het is mijn thuis geworden, zonder stenen,
maar juist van geest...…
Mijn stad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
659 de pleinen staan vol bomen
‘t volk heeft daar haar dromen
en vrienden zonder geluid
gaan onbemind verloren
de buurten zijn net dorpen
maar zonder sterke schouders
de schooiers die verliezen
die hebben vaak geen ouders
de parken zijn weemoedig
door herfst, verdriet en wind
en mensen droef verdwaald
zijn daar weer even kind
de kerken…
Mannenkoor Concordia
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 De kerk is met
Pasen hun passie; de straat zo nu en dan
voor een levenslied.
Vrijwillig zingen zij. Muziek is hun hobby
in een lied. Vogels van allerlei pluimage
scholen zich in Bach of een populaire
vergeet-me-niet. De bas trekt de bariton;
de tenor soms de castraat.…
Contemplatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 (bij 'De keuze' van Suus Suiker)
In een oude, sierlijke kloostergang
of kerk staat zij in gedachten verzonken
naar een stenen bak met water te loeren.
Ze huivert, in de verte klinkt monnikengezang,
door kabouters wordt er champagne gedronken
en buiten beginnen tortelduiven te koeren.…
Vragen van Sint-Maarten bij zijn eigen beeltenissen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Hielpen zij, die mij gaven
aan deze kerk van Sint-Maarten,
in glas gebrand, in hout gebeiteld,
ook de naakten in de straten,
de hongerigen op de pleinen?…
Geheim
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.872 En altijd in angst
te worden betrapt door een broer, een zus
op de loer, wachtend op een kans
om hem van zijn ik te beroven
dat beter is dan het hunne,
omdat het op school, in de kerk
zo verschijnt. Om hem in de ogen van allen
aan te wijzen: schuldig, zwak en onrein.
------------------------------
uit: 'De buitendeur', 2014.…
Italianisanten (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 Hij was sociaal gezien van zekere waarde
Op Broederschap Bentvueghels kon je steunen
Of even op een mannenschouder leunen
Al was je inwijding geen fijnbesnaarde
God Bachus liep er rond in keizerskleren
Het uitvaagsel van toen kon zich dan laven
Het danste dronken richting kerk en graven
Om de Santa Constanza te onteren
De paus trachtte de…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 In de oude kerk namen we afscheid,
we voelden de kilte langzaam
in onze broze botten trekken.
Eén keer keek ik achterom
en zag jouw noordse blik.
Ook vandaag zal ik verpulveren…
want jij kan niet vergeven.
Je zwijgt me dood,
je kan me echt niet harder slaan.
En ik kan niet vergeten.…
Wie wat waar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 al wat is
is God
en wij
wij mogen
hiervan een deel zijn
in en met hem haar of het
of je wil of niet
of je het niet kunt begrijpen
of het gewoon anders ziet
geloof me maar
ik heb het dit keer
niet mis
echt ik voel het
het is waar
God omvat alles *
* N.a.v. het feit dat er wel vier verschillende kerken in mijn…
Charles, je broer een loeder, maar jij bent de hoeder!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.328 Charles even in gewone mannentaal
uw broer is wellicht een loeder
maar wat weet ik er eigenlijk van
van 'Ep' van wat waar is, en wat nep is
maar jij bent de koning en hoeder
het hoofd van jouw Engelse kerk
geef je broer dus geestelijk bijstand
zorg voor basale Christelijke steun
wellicht heeft hij het veel te bont gemaakt
maar in veel…
Wending
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
776 Waal
Vergeven van taal
In de kassen hier
Waar echt wordt gekweekt heel veel
Een ieder zijn deel
Export op transport
Vrachtwagens vol chrysanten
Wereldwijd klanten
Arbeidsmigranten
Doorgaans goed gelijkgesteld
Leergierig geteld
't Treintje dendert voort
Met een reden, met een doel
Zeker met gevoel
Vóórkomen van 't dorp
Zijn kerk…
Potlood in grijs landschap
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
934 Er groeit een dorp
bij een kerk dicht
bij jouw hart
staan koeien
in de weide
je staart verlegen
naar een veranderd landschap
op het natte tekenveld
iets goed observeren
naar onbevangen waarheid
is belangrijk, zeg je
en niemand spreekt
jouw oude potlood tegen
in de groene boezem
van de vergeten stad
het grijze potlood heeft…
Mensbeeld
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
362 Niet van een kerk, niet van een leer,
maar van een ruimte die ons allen draagt.
Wie luistert met dit mensbeeld in de hand,
kijkt naar een cliënt als naar een geheelde mogelijkheid.
Dan wordt behandeling geen reparatie,
maar een langzaam herinneren wie wij al waren.…
Stedum - Harar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Voor de oude kerk staat nog steeds de holle
wilg, waar jij 's avonds laat Merlijn bezoekt,
wanneer het hele dorp in dromenland vertoeft.
Jouw feesten met de gestorven tovenaars duren
tot de kinderen langs de stenen kerkmuur naar
de kleuterschool gaan.…
Boven op de Domtoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Tekent zich een kruispatroon
van kerken; slingert zich een netwerk
van grachten en bolwerken; en schept
zo eenheid in een architectonische taal.
Boven op de Domtoren biedt een blik
op stad's culturele leven een impressie
van Utrecht's wording door de eeuwen
heen.…
Overleven op een gesloten afdeling!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
716 Feestdag, 1ste Paasdag 2018, Huizen
Ze was weer even terug in mijn beleving mijn eigen moeder
mijn overleden moeder Phina Krediet-van den Bos
in 2009 overleden op 96-jarige leeftijd en 5 maanden
Ook zij was in de laatste jaren van haar leven
overlevende geweest op een gesloten afdeling
van “De Burcht” in Rotterdam Alexander, vlak naast de kerk…
Het AD bericht: 'Amalia (18) oogt nu al koninklijk'
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
574 Catharina Amalia de 1ste
Of ze nou wil of niet vergeefs tegenstribbelt
Dat maakt het parlement, de democratie wel uit
En niet alleen de 2e ook de 1ste kamer
En mocht ze hoogzwanger zijn
Van een zaaddonor, daar ze toch met
Een vrouw is getrouwd, dan ook
mocht ze net bevallen zijn van een tweeling (m/j)
dan ook, dan wordt er in de Nieuwe Kerk…
Naar concert
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
610 In kerk zingt Russische zanger,
in zwart met glinsters op ruches
Duits en Italiaans lied
Het buldert over wrede vrouwen
naar wie hij verlangt.
De mimes van zijn wenkbrauwen
en wangen nemen ons mee.
Een Oekraiens en Russisch lied:
Naar zwarte wenkbrauwen
en bruine ogen wordt er verlangen.…
Achterlijk
snelsonnet
3.3 met 24 stemmen
2.614 De Heer wilde gelijkheid onderstrepen:
Hij deelde brood en vis tot ieder at,
Waarbij hij nooit afvalligen vergat,
De clerus heeft dat weer niet goed begrepen.
De Moslims noden ons graag aan hun dis,
Bij katholieken gaat dat altijd mis.…
RUIGOORD: 'N FIJN OORD, voor een plaatje van een man!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
439 In een kluwen van kleurrijke mensen
uitgerust in veelzijdige kledingstukken
zittend in een volledig natuurlijke omgeving
verpakken de mensen hun ziel en zaligheid
zich richtend op het zijn van het mijn
van hun zovelen in 'n zinderende stilte
luisterend naar 'n zwoele, mooie,
zwijmelende zingende en spelende vrouw!
DE MAN; 'T PLAATJE…
Bijdegronds donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 zwart
geklede mensen met
hun hoge hoed
die in stijf raffinement
het publiek verstrakten
tot het ultiem moment
in bijdegronds
donker murmelden
talloze overleden
stemmen over de pijn
aan hun gemankeerde ziel
beroetten walmende
kaarsen het wit graniet
van de zerken uit
een lang verleden tijd
nog dwarrelen
verloren bloembladeren
de kerk…
Eenzame Dood
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
2.630 Zondags, uit de kerk
zag ze hem nog lopen
niet wetend dat hij de dag ervoor
een touw was wezen kopen
Samen hadden ze vijf kinderen
nu woonde hij bij een hospita
Verbaal kon hij zich moeilijk uiten
maar, moet gedacht hebben: Ik Ga...…
De zoon van de doodgraver
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.119 Wie braaf is die zal hemelen,
zei domi in de kerk.
Thijs dacht er het zijne van.
Hij zag menig stakker,
na lang lijden, volgens plan
gedragen naar de akker,
waar domi deemoed preekte,
de dood, die zij geen straf.
Thijs zag moeders bleekte,
zijn vader dolf het graf.
Nu, van kind en kraai verstoken,
doet Thijs zijn vaders werk.…
ANSICHTKAARTEN
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
4.355 ‘k Herken de kerken van het geboortedorp,
de zerken op het kerkhof, showroom van
getransformeerde geschiedenis.…
De dominee
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.710 U moet de kerk midden in het dorp laten.
Daar zijn we altijd wèl bij gevaren.
Hij moet het volk brengen onder Gods tucht.
Als er geen wolkje is aan de lucht,
Spreekt hij van storm en donderbuien.
Hij brengt de vrede die in Christus is…
Maar met een lach waarin iets listigs is,
Denken ze: laat die klok maar luien.…
Deze stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
985 elke andere plaats
Voel ik hier de stenen grond
Hieronder is het niets
Waarin de stad zijn oorsprong vond
Stukken van achter mij
Zijn hier nabij
Hier staan gebouwen van voor mijn tijd
Deze stad die langzaam slijt
Zoals het leven van een ieder
In een zwart gat glijdt
Over de straten, langs de grachten
Staan eeuwenoude gedachten
De kerk…
godsvruchtig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.660 eeuwenoude kruisbeeld
was van eikenhout gemaakt
maar door houtworm en de eeuwen
iets uit zijn verband geraakt
wat geschiedde laat zich raden
net precies op dat moment
viel het kruisbeeld van de muur af
en verpletterde de vent
de moraal van dit gebeuren
is voor velen echt een raad
laat u slechts door godsvrucht leiden
als u naar de kerk…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 Ik tracht me te oriënteren aan de hand vsn
(silhouetten van) kerken, torenspitsen, treinsporen
ik weet niet wanneer het is begonnen
te regenen maar
het water gutst in stromen van mijn voorhoofd.
ik strijk de haren uit mijn gezicht en kijk naar
mijn handen zijn nat (rood).…
Bebloed ongebroken
netgedicht
2.2 met 33 stemmen
2.898 Voor eens en nooit weer wacht ik kijkend naar boven
Bebloed ongebroken, de veroordeling af
Ik ben in de kerk, waar de priesters geloven
In de macht van het schandblok, en bekering door straf
Het onwetend oordeel, welk vandaag wordt geveld
Zal verschoond of beschuldigd, mijn leven doen keren
Geen straf zal mij deren, noch de eisen gesteld
Want…
Evolueren
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
684 hoe gaat de mens ooit snappen
dat zijn bestaan meer waarde heeft
als hij zich maar de ruimte geeft
om over grenzen heen te denken
opgeworpen dammen en dijken
verschralen het landschap van zijn geest
idealen verzompen binnen de perken
van doctrinekerkers en -kerken
voorbij de dood ligt open terrein
waar zijn denken soelaas kan vinden
ongehinderd…