3158 resultaten.
rijpen als wijn – van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 druiven in de zon
die elke dag aan smaak winnen
in zoete en soms zure momenten
die zich tot rijke melange mengen
jij bent als een verzegelde wijnfles
vol herinnering, wijsheid en ervaring
met elke slok proef je wat was
voel je de toekomst, glas na glas
laat de jaren dus hun werk doen
ze voegen alleen meer lagen toe
zoals wijn in rusten perfectie…
Heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Wanneer jij schijnbaar achteloos
de handen mannelijk in de broekzakken
je weg naar de heuvel koos
braken onder jouw hakken de takken
Dan dacht je steeds expres
dat ik er ditmaal niet zijn zou
jouw ‘vlasblonde prinses
van wie ik hou’
Jij deed mij in bed stilletjes huilen
ofschoon ik jou maar hoefde te zien
om mijn tranen voor…
Liefde in de mist
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.392 ik kan mijn handen niet zien
ik weet niet waar ik naar reik
wil jij je wel echt laten vinden
of zet ik mezelf alleen maar te kijk?
moet ik nog wel verder zoeken?…
Ik leef, ik twijfel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.051 Ik leef, al voelt het anders
Ik twijfel, ben net een mens
Weet niet wat me te wachten staat
Een laaiend vuur van binnen
De vlammen reiken hoger en hoger
Ik verbrand van binnenuit
Niemand die het aan me ziet
Ze moesten het eens weten
Toch voel ik me meestal goed
Uitzonderingen daargelaten
De dagen dat het tegenzit
Gelukkig steeds wat minder…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 de dag is jong in zijn
kijken naar gisteren
ik wil niet naar je reiken
er vallen gaten in de horizon
ik zag hem rond
met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding…
WANNEER IK DENK AAN U, DIE MIJ BEMINT
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.521 En wij als vreemde bloemen pas ontbloeid
Reiken de lippen bevend naar elkaar
En hangen kussend samen mond aan mond,
En ’t is of beider ziel rijk ritme ontvloeit
In zoete rijmen, zwellend paar aan paar
Elk een verrassing en vernieuwd verbond -…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Hoog zijn de bergen, diep zijn de dalen
langzaam gaan mijn passen, ik kijk niet op of om
geopende handen reiken maar raken niet
ik wil vluchten in verloren klanken
Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw…
Water
hartenkreet
4.9 met 10 stemmen
2.162 Ik reik mijn handen uit naar morgen,
houd mijn armen boven het hoofd,
tranen van gisteren vullen mijn ogen,
het water heeft de pijn verdoofd.
Ik reinig het kleine meisje
met het bruine haar,
sluit haar in mijn armen,
jaar na jaar.
Ik neem haar bij de hand,
zoek naar een wereld waar
ik haar beschermen kan.…
Ver weg
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.388 Op de grens
van leven en dood
reik jij me de hand
op weg
naar ongekende oorden.
Je leert me
onzichtbaar beminnen
zonder twijfel
of angst
heel ver weg.
Jij zorgt voor mij
jij die niet meer bent
zo ver weg
ben jij bij mij.
Je helpt me
je beschermt me
mijn doen en laten
steun je.…
Lente boomgaard
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.758 Bomen en boompjes, zover de ogen reiken,
Doen takske aan takske in gulle blankheid prijken
Van bloesemsneeuw, sneeuwigste sneeuw van alle.
Is 't niet of uit zonhemel neer kwam strijken
Een vlucht van vlindertjes, zó neergevallen
In dromerig verpozen? Duizendtallen
Van vlerkjes fijn, die vleugelbloempjes blijken.…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 opgeheven zilver
siert bladeren op steel in windexplosie
hoger dan mijn armen reiken
ademt adem op toppen geruis onder licht
van waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid…
pas op mijn plaats
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
536 Gewoon, om om me heen te kijken,
om het geraas de baas te blijven,
mijn medemens te hand te reiken
en niet te worden meegevoerd,
in die zelf opgelegde snelheid
in al die haast en al die felheid
soms pas even op mijn plaats.
Dan denk ik na.
Ik zie mijn medemensen knokken,
ik zie ze omgaan met hun brokken.…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 Ik reik naar Strauß, vier letzte Lieder,
Im Abendrot, van tijd ontdaan.
De zang het wenken van de wieder
die langs het lange pad wil gaan.
En samen met het rustend land
stolt stem en sterft het laatste lied,
op ‘t scherp van d’ijle einderrand,
in ‘t zwichten van het laatst verschiet.…
autisme enzo
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
978 ik zie
de angst
in jouw ogen,
m'n kind
iedere ochtend
weer
de angst voor
lawaai, geluiden,
chaos
m'n kind
iedere ochtend
weer
stel ik je
gerust
en
zeg dat het
wel beteren gaat
ook al weet ik
dat de wereld niet
veranderen zal
drukke wereld,
reik haar toch de hand
jouw wereld
m'n kind,
is wat anders,
maar toch zo…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Reik me je hand,
en laat ons samen
voor een nieuw begin vertrekken.…
Lenteboomgaard.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.482 Bomen en bomen zover de ogen reiken
Doen takske aan takske in gulle blijheid prijken
Met bloesemsneeuw, sneeuwigste sneeuw van alle.
Is 't niet of uit zonhemel neer kwam strijken
Een vlucht van vlindertjes, zó neergevallen
In dromerig verpozen; duizendtallen
Van vlerkjes fijn, die vleugelbloempjes blijken?…
Ga tot voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.224 Reik tot achter de schijn die
verblindt, betovert, verleidt.
Doorzie haar illusie, dat zij
de werkelijkheid is die telt.
Zoek niet, laat los. Ga tot voorbij.…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk ik onder het bukken aan het lentekind
dat zichzelf alleen daar weervindt
verbonden met de natuur
waar de golven blijven stromen
door wind weergekeerd en meegenomen
het evenwicht in de sterren om naar te reiken…
nieuwe start
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
2.001 sloop alle muren om je heen
laat de zon weer in je hart
geen plaats voor tranen of geween
een blij gevoel, een nieuwe start
laat me nu toch niet alleen
neem me nog eens stevig vast
laat me voelen dat je leeft
kom naar buiten,uit die kast
reik me toch jouw hand
laat me terug in je leven komen
ik neem je mee naar een wit strand
vol muziek…
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Achter mijn vergrijsde muur
liggen de velden in een neutrale
kleur, de hemel gaat over in een
onbetwiste horizon van willekeur:
voorlopig zijn de bomen nog bestoft
met donker velours, de kale takken
reiken naar het licht om een splinter licht
van acceptatie te ontvangen, hoe wordt
de wereld opnieuw behaaglijk om met
onbevangen tinten…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Maar reik ik niet verder dan een filigreine afdruk,
als het kanten kleed van de herfstbruid.
Terzijde geschoven door de novemberwind,
rijpt mijn teer skelet spoedig door kille winterhand.
Breekbaar lig ik daar, doorzichtig als glas,
wachtend tot ik zal worden weggeveegd.
Want ik weet dat mijn tijd gekomen is.…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
745 eenzaamheid
is niet de stilte om me heen
niet de lege kamer
of de afwezigheid van steen
het is de ruimte tussen ons
te groot en te breed
waar woorden niet reiken
en geen oog mij echt weet
het is niet de drukte
die mijn ziel doet ontwijken
maar het onvermogen
om diep met een ander te kijken
een zee van gezichten
toch niemand die…
Nostalgie…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 hoge bergen, tropische landen
verre oorden, witte stranden
heimwee is niet altijd denken
aan vervlogen tijden,
soms heb ik heimwee naar
je warme handen die zich zoekend
een weg banen in mijn wilde haren
je bonzend hart dat op hol slaat bij
het fluisteren van je naam
je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit
van ons geliefd…
nostalgie
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
692 nostalgie
op een speciale zomernacht
met de radio op zacht
speelde er muziek van de jaren tachtig…
verwende mijn geest zo krachtig
nostalgie kwam op de proppen
spontaan stroomden vele tranen
waren nog moeilijk te stoppen…
en ogen creëerden zilte oceanen
dus… alleen op mijn kamer
op mijn vertrouwd gebied
er vloeiden vele tranen…
ADAMS ONTWAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
839 Toen in des Heilands zwaarste lijdensstonde
De bergen spleten, de aard haar donkre schoot
En grafspelonken sidderende ontsloot,
Drong ’t licht ook door tot Adams diepe sponde.
Hij sloeg de blik verwonderd in het ronde,
Zag Hem aan ’t kruishout worstlen met de dood,
En wendde ontzet het oog, van tranen rood,
En vroeg: wie toch daar bloedde uit…
Jaarwisseling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
687 Ik sta stil op de drempel
Ik kijk om en warempel
Ik zie het afgelopen jaar
2017 licht, soms ook zwaar
2018 begint met een schone lei
Mooi en uitdagend voor jou en voor mij!…
Cheops
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Zittende op de top
van Cheops piramide
tussen vogelschijt
en andere halfvergane
grote en kleine noden
overdenk ik:
Het is niet erg Cheops, vriend
ook ìn jouw graf
heb ik de uitwerpselen
al niet kunnen tellen
In die duistere kamer
uit rood graniet gebouwd
heb ik - plotseling alleen -
geen ogenblik getalmd
en gauw mijn benen
en de rest…
2021-2022
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
847 Nog even, dan begint een kersvers jaar
Dat tijd voortdurend doortikt, blijft een wonder
Hoe lui er soms mee omgaan, is bijzonder
Want kijk, straks staat regering weer mooi klaar
En doet met quasinieuw elan haar best
Op wat zij eerder grondig heeft verpest…
Belangrijke besluiten
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
601 In Brussel wordt een heleboel besloten
Rond land- en tuinbouw, veeteelt, het klimaat
Gebruik van het omstreden glyfosaat
En hoeveel CO2 men uit mag stoten
Een stop op ongewenste immigratie
En straks een rookworstvrije generatie…
Verveloos, doch warm .....
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.216 pak een van mijn sleutels
en open de laatste deur, aan
het eind van een hele lange,
maar oh zo verdrietige gang
Ik ga de trap op naar boven,
de vele treden kennen even
zovele verhalen, die in de loop
der jaren langs gelopen zijn
Mijn eerste gang is naar het balkon
en ik adem de lucht in van de buurt
waar ik ooit geboren ben, ik reik…