Alle inzendingen over reiken naar perfectie

3158 resultaten.

Sorteren op:

rijpen als wijn – van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 688
druiven in de zon die elke dag aan smaak winnen in zoete en soms zure momenten die zich tot rijke melange mengen jij bent als een verzegelde wijnfles vol herinnering, wijsheid en ervaring met elke slok proef je wat was voel je de toekomst, glas na glas laat de jaren dus hun werk doen ze voegen alleen meer lagen toe zoals wijn in rusten perfectie…

Heuvel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Wanneer jij schijnbaar achteloos de handen mannelijk in de broekzakken je weg naar de heuvel koos braken onder jouw hakken de takken Dan dacht je steeds expres dat ik er ditmaal niet zijn zou jouw ‘vlasblonde prinses van wie ik hou’ Jij deed mij in bed stilletjes huilen ofschoon ik jou maar hoefde te zien om mijn tranen voor…
Zywa8 april 2018Lees meer >

Liefde in de mist

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.392
ik kan mijn handen niet zien ik weet niet waar ik naar reik wil jij je wel echt laten vinden of zet ik mezelf alleen maar te kijk? moet ik nog wel verder zoeken?…
robert28 juni 2005Lees meer >

Ik leef, ik twijfel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Ik leef, al voelt het anders Ik twijfel, ben net een mens Weet niet wat me te wachten staat Een laaiend vuur van binnen De vlammen reiken hoger en hoger Ik verbrand van binnenuit Niemand die het aan me ziet Ze moesten het eens weten Toch voel ik me meestal goed Uitzonderingen daargelaten De dagen dat het tegenzit Gelukkig steeds wat minder…

er vallen gaten in de horizon

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 992
de dag is jong in zijn kijken naar gisteren ik wil niet naar je reiken er vallen gaten in de horizon ik zag hem rond met hier en daar projectie in rood door de reflectie van een prille morgenstond je voeten konden mij in afdruk zo intens bekoren ik zie de dubbele sporen nu vervagen in de wind je speelde als een kind boven de branding…
wil melker24 november 2003Lees meer >

WANNEER IK DENK AAN U, DIE MIJ BEMINT

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.521
En wij als vreemde bloemen pas ontbloeid Reiken de lippen bevend naar elkaar En hangen kussend samen mond aan mond, En ’t is of beider ziel rijk ritme ontvloeit In zoete rijmen, zwellend paar aan paar Elk een verrassing en vernieuwd verbond -…
Albert Verwey21 augustus 2022Lees meer >

Richting horizon

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Hoog zijn de bergen, diep zijn de dalen langzaam gaan mijn passen, ik kijk niet op of om geopende handen reiken maar raken niet ik wil vluchten in verloren klanken Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar opent een nieuwe dag en neemt me mee vanuit een gerafeld verlangen gevangen laat jij mij leven door jouw warme lach Donker is jouw…
metha27 mei 2004Lees meer >

Water

hartenkreet
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.162
Ik reik mijn handen uit naar morgen, houd mijn armen boven het hoofd, tranen van gisteren vullen mijn ogen, het water heeft de pijn verdoofd. Ik reinig het kleine meisje met het bruine haar, sluit haar in mijn armen, jaar na jaar. Ik neem haar bij de hand, zoek naar een wereld waar ik haar beschermen kan.…

Ver weg

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.388
Op de grens van leven en dood reik jij me de hand op weg naar ongekende oorden. Je leert me onzichtbaar beminnen zonder twijfel of angst heel ver weg. Jij zorgt voor mij jij die niet meer bent zo ver weg ben jij bij mij. Je helpt me je beschermt me mijn doen en laten steun je.…

Lente boomgaard

poëzie
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.758
Bomen en boompjes, zover de ogen reiken, Doen takske aan takske in gulle blankheid prijken Van bloesemsneeuw, sneeuwigste sneeuw van alle. Is 't niet of uit zonhemel neer kwam strijken Een vlucht van vlindertjes, zó neergevallen In dromerig verpozen? Duizendtallen Van vlerkjes fijn, die vleugelbloempjes blijken.…

Zilveren bladeren

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 633
opgeheven zilver siert bladeren op steel in windexplosie hoger dan mijn armen reiken ademt adem op toppen geruis onder licht van waarde glorieus aan het zicht het zilvermysterie blijft zich vernieuwen aan levende bomen die bewegen over en weer terug naar boven dat bindt mijn gedachten van wat ik zie door middel van hun groei schoonheid…
Quicksilver7 september 2010Lees meer >

pas op mijn plaats

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Gewoon, om om me heen te kijken, om het geraas de baas te blijven, mijn medemens te hand te reiken en niet te worden meegevoerd, in die zelf opgelegde snelheid in al die haast en al die felheid soms pas even op mijn plaats. Dan denk ik na. Ik zie mijn medemensen knokken, ik zie ze omgaan met hun brokken.…
bram wanrooij14 november 2010Lees meer >

Im Abendrot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
Ik reik naar Strauß, vier letzte Lieder, Im Abendrot, van tijd ontdaan. De zang het wenken van de wieder die langs het lange pad wil gaan. En samen met het rustend land stolt stem en sterft het laatste lied, op ‘t scherp van d’ijle einderrand, in ‘t zwichten van het laatst verschiet.…

autisme enzo

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 978
ik zie de angst in jouw ogen, m'n kind iedere ochtend weer de angst voor lawaai, geluiden, chaos m'n kind iedere ochtend weer stel ik je gerust en zeg dat het wel beteren gaat ook al weet ik dat de wereld niet veranderen zal drukke wereld, reik haar toch de hand jouw wereld m'n kind, is wat anders, maar toch zo…
ingrid14 september 2012Lees meer >

Lenteboomgaard.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Bomen en bomen zover de ogen reiken Doen takske aan takske in gulle blijheid prijken Met bloesemsneeuw, sneeuwigste sneeuw van alle. Is 't niet of uit zonhemel neer kwam strijken Een vlucht van vlindertjes, zó neergevallen In dromerig verpozen; duizendtallen Van vlerkjes fijn, die vleugelbloempjes blijken?…

Ga tot voorbij

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.224
Reik tot achter de schijn die verblindt, betovert, verleidt. Doorzie haar illusie, dat zij de werkelijkheid is die telt. Zoek niet, laat los. Ga tot voorbij.…
Hans Stolp4 november 2014Lees meer >

L E N T E K I N D

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
recht de bladeren gegaan en opnieuw gekomen loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd de bloemen te plukken uit het groene gras denk ik onder het bukken aan het lentekind dat zichzelf alleen daar weervindt verbonden met de natuur waar de golven blijven stromen door wind weergekeerd en meegenomen het evenwicht in de sterren om naar te reiken…

nieuwe start

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.001
sloop alle muren om je heen laat de zon weer in je hart geen plaats voor tranen of geween een blij gevoel, een nieuwe start laat me nu toch niet alleen neem me nog eens stevig vast laat me voelen dat je leeft kom naar buiten,uit die kast reik me toch jouw hand laat me terug in je leven komen ik neem je mee naar een wit strand vol muziek…
jonhy donovan25 augustus 2016Lees meer >

Een mythisch beeld?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Achter mijn vergrijsde muur liggen de velden in een neutrale kleur, de hemel gaat over in een onbetwiste horizon van willekeur: voorlopig zijn de bomen nog bestoft met donker velours, de kale takken reiken naar het licht om een splinter licht van acceptatie te ontvangen, hoe wordt de wereld opnieuw behaaglijk om met onbevangen tinten…
Pama5 december 2019Lees meer >

Herfstblad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Maar reik ik niet verder dan een filigreine afdruk, als het kanten kleed van de herfstbruid. Terzijde geschoven door de novemberwind, rijpt mijn teer skelet spoedig door kille winterhand. Breekbaar lig ik daar, doorzichtig als glas, wachtend tot ik zal worden weggeveegd. Want ik weet dat mijn tijd gekomen is.…
Cees Sleven12 oktober 2020Lees meer >

eenzaamheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 745
eenzaamheid is niet de stilte om me heen niet de lege kamer of de afwezigheid van steen het is de ruimte tussen ons te groot en te breed waar woorden niet reiken en geen oog mij echt weet het is niet de drukte die mijn ziel doet ontwijken maar het onvermogen om diep met een ander te kijken een zee van gezichten toch niemand die…

Nostalgie…

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
hoge bergen, tropische landen verre oorden, witte stranden heimwee is niet altijd denken aan vervlogen tijden, soms heb ik heimwee naar je warme handen die zich zoekend een weg banen in mijn wilde haren je bonzend hart dat op hol slaat bij het fluisteren van je naam je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit van ons geliefd…
metske16 september 2016Lees meer >

nostalgie

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 692
nostalgie op een speciale zomernacht met de radio op zacht speelde er muziek van de jaren tachtig… verwende mijn geest zo krachtig nostalgie kwam op de proppen spontaan stroomden vele tranen waren nog moeilijk te stoppen… en ogen creëerden zilte oceanen dus… alleen op mijn kamer op mijn vertrouwd gebied er vloeiden vele tranen…

ADAMS ONTWAKEN.

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 839
Toen in des Heilands zwaarste lijdensstonde De bergen spleten, de aard haar donkre schoot En grafspelonken sidderende ontsloot, Drong ’t licht ook door tot Adams diepe sponde. Hij sloeg de blik verwonderd in het ronde, Zag Hem aan ’t kruishout worstlen met de dood, En wendde ontzet het oog, van tranen rood, En vroeg: wie toch daar bloedde uit…

Jaarwisseling

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 687
Ik sta stil op de drempel Ik kijk om en warempel Ik zie het afgelopen jaar 2017 licht, soms ook zwaar 2018 begint met een schone lei Mooi en uitdagend voor jou en voor mij!…
Tiinkelbel9 december 2017Lees meer >

Cheops

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
Zittende op de top van Cheops piramide tussen vogelschijt en andere halfvergane grote en kleine noden overdenk ik: Het is niet erg Cheops, vriend ook ìn jouw graf heb ik de uitwerpselen al niet kunnen tellen In die duistere kamer uit rood graniet gebouwd heb ik - plotseling alleen - geen ogenblik getalmd en gauw mijn benen en de rest…

2021-2022

snelsonnet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
Nog even, dan begint een kersvers jaar Dat tijd voortdurend doortikt, blijft een wonder Hoe lui er soms mee omgaan, is bijzonder Want kijk, straks staat regering weer mooi klaar En doet met quasinieuw elan haar best Op wat zij eerder grondig heeft verpest…

Belangrijke besluiten

snelsonnet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
In Brussel wordt een heleboel besloten Rond land- en tuinbouw, veeteelt, het klimaat Gebruik van het omstreden glyfosaat En hoeveel CO2 men uit mag stoten Een stop op ongewenste immigratie En straks een rookworstvrije generatie…

Verveloos, doch warm .....

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.216
pak een van mijn sleutels en open de laatste deur, aan het eind van een hele lange, maar oh zo verdrietige gang Ik ga de trap op naar boven, de vele treden kennen even zovele verhalen, die in de loop der jaren langs gelopen zijn Mijn eerste gang is naar het balkon en ik adem de lucht in van de buurt waar ik ooit geboren ben, ik reik…
metha24 december 2004Lees meer >