Alle inzendingen over schone

2934 resultaten.

Sorteren op:

DRACHTENS ADEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Zakelijk gesprek klinkt spannend, maar vrijuit bij luchtige scherts Toekomst opbouwen; intussen schoon verleden koesterend eren. Het borrelglas schuift: gedachten doen zich horen als jonge vogels. Al deze stemmen zijn vereend in 't vertrouwde Café het Raadhuys.…

In Memoriam Sonja Pronk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
jouw voetstappen zijn allang onder de voet gelopen het beeld redelijk helder tanen afdrukken in het zand welke de zee dagelijks schoon wast toch raak je me niet meer iedere dag maar op gezette tijden verdwijnen zul je pas wanneer 'n ieder die jou liefheeft dit leven verruilt voor eentje in Zomerland of toch…
LadyLove24 maart 2011Lees meer >

Angel's share

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Angel’s share ik ontsnap nog voor compostering uit het gesneuvelde blad en voel mij opgenomen korrels zand kriebelen schuren mij schoon ontdaan van alle opsmuk klaar voor de eeuwigheid tilt de wind mijn bladergeest op het Engelendeel voor de hemel residu voor de aarde zo ben ik in alles en overal ooit verwaaid en meegetroond…
enrico21 december 2011Lees meer >

HOE IK MIJ WEET

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
Je roept me bij mijn naam ik hang mijn haren uit en wacht het daglicht klimt ergens speelt een pad voor prins ik hoor het aan zijn kwaken weer een spinnewiel te gaan voor een dag vol goud vrouw Holle lacht ze droogt de schone was strijkt strakke plooien in tijd maar alleen het daglicht weet dat ik geen Repelsteeltje heet…
JELOU26 maart 2012Lees meer >

regenbogen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
zo eenvoudig als het kan in dit grote mensenland schijnt de zon voor jan en alleman ook de regen als een douche voor een ieder die het wil schoon te zijn van al dat dralen gratis en voor niets vliegen voor jou de vogels in al hun kracht over alle grenzen kon je maar aanvaarden alles is open gestorven om te leven het is volbracht…

Stilte voor de storm

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Wellicht is hun ontgleden, Bij ’t traag teruggetreden, Iets schoons, dat wij ons kozen. – Wij rapen twijgen, vruchten, rozen.…

Op een rij

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.512
de Sint heeft zeven mijters voor alle dagen van de week ze zijn natuurlijk allen rood zoals bij telling bleek de zondagse is extra mooi met een geborduurde rand dat staat in het grote boek en op foto's in de krant in Spanje, als hij weer thuis is gaan ze naar de stomerij ze zijn weer prachtig schoon zeven op een rij…
Marion Spronk29 november 2013Lees meer >

Dag lieverd, heb je alles?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 528
Vandaag een nieuwe dag zegt hij, we krijgen wéér een schone lei. Dan maakt hij zijn veters vast, pakt opgewekt zijn jas, kust me een fijne dag en fietst de oprit af. Als ik hem uitzwaai denk ik na. Hij geeft in een paar woorden Zijn levensvreugde weer. Ik hoor in zijn afscheid de adem van de Heer, Ik ben verrast!…

Ode aan de schrijver

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Twijfelend verschijnen opstandige woorden op een maagdelijk, wit papier Fijne details, soepel aangebracht Hersenspinsels, vervaagd en uitgedaagd en zorgvuldig in het hier en nu geplaatst Er dwarrelen wel duizend woorden en hartenkreten steevast op het eerst nog zo schone vel.…

Zomerakkoorden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
gedragen vlaagt warme wind de laatste zomerakkoorden het bronsgroen eiken laat zich door de zon met nog meer kleur verrijken bladeren ritselen steeds nieuwe patronen schonen het herfsttapijt bomen maken zich klaar voor het koudste deel van het jaar het bos gaat in ruste met het geluid van vogels op weg naar zuidelijke kusten…
wil melker5 september 2016Lees meer >

heers en verdeel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
waar schone schijn spiegelt kooit roddels zaaiend heerszuchtig de leider waarheid pikkend bedriegt hij leugenend de een met de ander hooghartig en zwart speelt hij zijn mensen op tegen en uit elkaar zo touwtjes trekkend speelt koning heers het marionet verdeel waar zijn succes kraait nestelt dit koekoeksjong zich met andermans…

IX -lyceumtijd- 1958

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
bordewijk met bint en literair taalgevoel gestaafd met de sint naar de vierde klas mijn broertje gaat over ik ga met hoornik spijbelend van school het feest der herkenning met een bloemlezing op het lyceum verliefd op juffrouw wiewel gouvernante frans hoe schoon is god gewassen en gemangeld op de schoolbanken zondag verzucht…

Witte bloesems

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn kan ik het leven niet in arme woorden vatten, maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten te schitteren, verheven boven angst en pijn. Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open, dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Adeleyd22 april 2018Lees meer >

Witte bloesems

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn kan ik het leven niet in arme woorden vatten, maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten te schitteren, verheven boven angst en pijn. Slecht één keer leven wij en gaan de bloesems open, dan komt de vrucht als wij door 't licht ons laten dopen.…
Adeleyd5 april 2020Lees meer >

Bloemenpoëzie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
bloemen dragen de kleuren van de regenboog hoe zoet het gemoed in ochtendblauw o schone parels van dauw troost die 't leven voedt in hartepijn en bij 't verlaten zijn er is een leed dat mensen elkaar aandoen zo hoog als de Mount Everest en er is een liefde zo groot als voor de dienstknecht van een zekere hoofdman over…

Schuilplek

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
Er ontwaakt een droomwereld in mijn werkelijkheid alsof ik weer dat stoute jongetje ben geworden in een boom geklommen om de horizon te zien van verre landen, adembenemende vrouwen die de vuile was schoon weken in de rivier stevige billen vilein naar achteren gestoken en ik roep vanuit mijn hoge schuilplek om vrijheid en het recht om weer…

Van Omsk tot Tomsk

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 406
Chroesjtsjov spoort woordloos door tot Novgorod Dolend door Don's donkere toendrawoud Bordeauxrood loof van somber Omsk tot Tomsk Verdoofd door 'n schone Noorse opposant Een gigolo, zong hoog, doch was doofstom Bon ton? Mais non, 't klonk hol noch vol, doch dom…
Max19 oktober 2021Lees meer >

Mijn moeder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
Zonder aanzien, of schone schijn.…
Antje15 december 2021Lees meer >

Haspengouwse bloesems

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 220
Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn kan ik het leven niet in arme woorden vatten, maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten te schitteren, verheven boven angst en pijn. Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open, dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Adeleyd21 april 2026Lees meer >

WAT IS HET GOED AAN ‘T HART...

poëzie
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.531
Want ik bemin, u, vrouw; en zo mijn dralend schromen slechts de ogen toe uw tegen-lachen is genaakt: zo was ik als een kind dat, gerens-blij gekomen naar glanz'ge vruchten-pracht in lomende avond-bomen, beducht om zoveel schoons, geen enkle vrucht en raakt.…

Kom mede in het duister, mijn kind!

poëzie
3.6 met 53 stemmen aantal keer bekeken 7.613
Zo schoon is de nacht, en zo stille is de wind... Kom dy mede in het duister, o mijn lief, o, mijn kind!…

De liefste last

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.852
Schoon ge uw antwoord niet verheelde, Schoon ge ‘ja’ knikt op die vraag, Draagt ge toch geen last zo graag, Als die last vol moederweelde. Ja, we weten 't wat gij torst, Last!... Kunt ge ons dat woord vergeven? Zie mij, zegt ge, als 't jeugdig leven Ademt aan mijn dankbre borst! Last!…

EENS MEIENS MORGENS VROEG

poëzie
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.436
Eens meiens morgens vroeg was ik opgestaan, In een schoon boomgaardekijn zoud' ik spelen gaan. Daar vond ik drie jonkvrouwen staan. d'Ene zong vore, d'ander zong na: Harba lori fa, Harba, harba lori fa, Harba lori fa.…

Geverfde vogel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 748
bei mir bist du schön tanze mit mir vom abendrot im morgenland…
Maxim30 november 2023Lees meer >

schreeuwen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 130
kon ik nog maar op de steiger met in mijn rug een plas water de longen uit mijn lijf schreeuwen en schone lucht inademen kon ik maar in alle onschuld als een kind dus de zon voelen op wolken door de tijd zweven in regen slechts een zegen zien kon maar wat eerst altijd werkte toen wij de ernst nog niet zagen de wereld niet zo nauw namen…
R.E.N.S.12 oktober 2026Lees meer >

Eerste zang

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.808
. - Toen zag ik dalen, in een aureool Van cirkels blauw en goud, een witte duif, En met die brak ook 't zon-goud over 't al, Kwam wind aanruisen, en het woud werd vol Vogelenstemmen en zacht beekgezang, Zodat het eenzaam Schoon dier dode dingen, Opvonkelend in blij en levend licht, Leefde te saam in 't allerhoogste Schoon.…

Het Woud

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Schoon, majesteitvolle Woud, Statige tempel der Godheid, Wellekom is mij 't geheim, 't Somber geheim der gewelven Die, met een wenk zijner hand, Miek de Alvermogende Bouwheer. Schoon, majesteitvolle Woud, Rustig en vredig naar buiten, Zegt ge wat binnen gebeurt Slechts wie vertrouwd is met U.…

AAN ENE MOEDER.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.189
o Moeder, in wie dus de Schone verdween, Waar is nu de bloemkroon van gisteren heen? Maar hoe? Is die bloemkroon gevallen ter aard', Waarheen mij uw blik schijnt te wijzen?…

danste flarden muziek

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 797
ze schitterde scheurde zich los van publiek danste flarden muziek zong een godvergeten lied op de melodie van stilte diep tussen de sterren ze wervelde in vuur met armen als vleugels vlamde op bij het applaus doofde met tranen in afscheid bloemen kleurden het vallend gordijn een laatste pas in schone schijn haar…

het kwetsbaar witte

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.220
ze vraagt het winters onbehagen niet langer te verdragen naar buiten te komen de huid te schonen door te spelen in het licht we leggen haar het kwetsbaar witte voor geborgen in de donkere maand ze blaast een zoele wind erdoor en kleurt wat zich zo schaamt ze raakt een toon die al zo lang niet heeft geklonken het nieuwe leven…
wil melker27 februari 2003Lees meer >