2616 resultaten.
Niemandsdal.
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.217 Wind speelde met je veren,
maakte het vliegen zwaar,
het spoor volledig bijster,
en je zag nooit gevaar.
Ja…als een vogel heb je gevlogen,
ging naar de hemel en heelal,
zag de sterren van dichtbij,
maar kwam terecht in niemandsdal.…
Tijd
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
7.551 Vervang mijn gedachten
ik krijg teveel klachten
En heb onrust in mijn geest
moet vast van een verkeerde donor zijn geweest
Of zou het zo kunnen zijn
dat ik nog leef met teveel pijn
Het verleden heeft zijn sporen nagelaten
maar daar wil niet meer over praten
Geen pijn meer voor mij
ik leg alles opzij
Verdring het onbewust
en heb daarom…
opfrissen
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.882 ik dweil mijn geheugen
met een sopje amnesie
schrob de herinnering
weg in de tijd
ik hoop dat het water
de sporen zal wissen
die jij achterliet
maar mij nog verwijt
ik schoon mijn gedachten
van loze beloften
krop de frustratie
niet langer op
ik leeg de emmer
vol onzuiver verleden
dat langer dan goed is
de put heeft verstopt…
Fluistergras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
731 De nacht spookt
de zee kleurt donker
en weer wist het water haar sporen uit.
Een spiegelbeeld ebt weg
en breekt in zonnestralen
steeds weer spoelt zij in scherven aan.…
verzen liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 hij zaait hoop in haar hart
dat niet meer kon slaan
dan enkel voor zichzelf
de kilte van een dag
als een deken om haar heen
zacht bewegen nu haar handen
op zoek naar meer van hem
laat hij haar betijen met
een zweem van liefde
een spoor van genegenheid
op elke wang wel iets
verkussen zij het verleden
om te delen in het hier
kom bij…
Nachtfluisteringen
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.502 Je zit als een stilleven
in mijn droom te spelen
met gedachten die mijn stilte
ontnemen in een vlucht
van tedere fluisteringen
je lach breekt mijn nacht
in delen van geluk en ik
verdrink in een vloed
van poëtisch genot
we zijn een afdruk in de tijd
sporen in een onzichtbaar heden
krul je vingers om de mijne
en laat ons in de nacht…
ik voelde het passeren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
889 ik wandelde
mijn schaduw voorbij
hij leek niet op mij
ik voelde het passeren
liep sneller om
hem uit te proberen
verstrooide
het licht, hij rende
vliegensvlug uit zicht
ging hem achterna
liep de diepste sporen
dacht zo te kunnen scoren
hij belde aan, een
nummer zonder naam
mij liet hij niet binnen
ik bleef staan, het licht…
Geen beminnen meer aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
910 Langs de grauwe muur
waar grijze specie
verhardt door de tijd
geslagen gaten dicht
banen slepende sporen
zich een weg naar
de ras naderende lente
welke licht ontluikt
een verdwaalde krokus duwt
groen gras opzij het lijkt
wel of ze knipoogt maar er
is geen beminnen meer aan…
Voor Galil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
566 Zieke geesten
dwalen rond
op een stukje
dorre grond
Roepend
het is ons
beloofd
maar geen
mens
die dat gelooft
Rovend, moordend
wet verkrachtend
ieder ander mens
verachtend
Trekken zij
hun droeve spoor
bidden zij
nog steeds
in koor
Aan een
strijdgod
uit het verleden
Heer verhoor
onze gebeden.…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 De kopiëen van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden…
oorzaak
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.349 dat het in kleine dingen schuilt
stof dat verborgen gaatjes vindt
geen ruimte meer laat, aankoekt
misschien ooit nog eens diamant
een daad ernstig genoeg, moord
op zoek naar sporen van DNA
dichte plekjes openmaakt
een oplossing aantreft voor raadsels
teruggaat in de tijd naar nu
geschiedenis geschreven raakt…
Met handen vol lust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je
ogen gekust
met handen
vol lust
je warme
lichaam gevoeld
beroerde
je lippen
volgde lijnen
waarin het leven
je gezicht leek
te schrijnen
evalueerde
het spoor van
activiteit
en weerstand
in tijd tot
voorbij lang geleden
niets heeft
je getekend
door niemand
ben je geketend
voel je dus vrij
kies maar voor mij…
Bijgekleurd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
542 mijn winterkapstok hangt hier vol
van beelden uit een lang verleden
als mantels van een warm geluk
in deze wonderlijke wereld
verdwijnen zelfs de diepe sporen
van liefdes koud als ijs
hoe snel verandert nu in het geheugen
de kleur van de herinnering
zoals de parel doet met wat ik draag
zo kleurt de bedding iedere stroom
van wat er was…
Levensecht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
568 Ik moet me vaak bedaren
voor gezworen haat, vergaar
het spoor waar ikzelf om vroeg,
laat de daden stromen op
nog niet gedichte wonden,
bewoon het streven om niet
in wraak te leven, het bloed
blijft niet geronnen, het
stroomt oprecht over kale
botten en maakt me levensecht.
Uit de bundel:
'Slip op de tong'
(pama)…
Het pad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
553 Voetstappen zoeken naar nieuwe sporen
de oude van gisteren, zijn nog onderweg
naar morgen.
Op zoek naar een nieuwe bestemming
om alles van het verleden achter te laten
verder te gaan met de blik gericht naar de
nieuwe toekomst waar alles dan alleen nog
maar herinnering zal zijn.…
einde der schepping
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
712 de zon teerde in
speelde haar laatste stralen
in schaarse sporen
van verleden tijd
aarde abrupt in gebaar van gaan
oog in oog staan met het onzichtbare
overal zingt het oordovend
in laatste onzuivere tonen
in de oorsprong van dit alles
is de aarde in een grote gedachte
waarin de tijd de schepping ontmanteld…
Datumgrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Sporen van wreed besterven,
van een huis dat niet meer bestaat.
Een gapend zwart gat,
een schaduw, het licht zelf zie je niet.
Gewond is de stad
die je achter je liet.…
Opnieuw "samen"...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
807 Als een verloren ziel
loopt zij doelbewust van hem weg
zoekend, hoopvol, loopt zij door
op een uiteindelijk dood lopend spoor.
Daar staat hij dan toch weer
bloedend hart, zeer...
twee verloren zielen
knielen
aan het einde van die lange weg.
Vertrouwde armen om elkaar heen
samen, nooit meer alleen....…
Hoe ze struikelt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 hoe ze struikelt over de schaduw van de maan
oude sporen zuchten in de takken van de bomen
het bruidskleed van de nacht stilletjes bloedt
in de dageraad van nooit gezegd
ik raap verkrampte woorden op
ruik de geur van kwetsbaar en alleen
draag het meisje in de binnenzak van mijn schoot
veilig en geborgen mag ze scheurletsels huilen…
Och, zie mij hier staren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
601 hoe diep mijn zucht
langs het vensterraam
morgenzorgen mengen
zich in de schrale lucht
een spoor van zand
leidt naar de hof
een vertrouwde zetel
nodigt als een open hand
och, zie mij hier staren
de verte heeft geen weet
van dat…
hetgeen ik wil bewaren
ik kerf het in de nerven
van een vallend blad
zo is het vastgelegd
de aarde zal…
DE DRIETEENSTRANDLOPER
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.970 Ieder spoor van zijn gedribbel
moet verdwijnen, of hij zich in
de drang om voort te leven
zonder nadruk had vergist.
--------------------------
uit: Sleutelbos (1999)…
Wortels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Voor Omke
Boom van machtige statuur,
Wortels die zo diep in de
Bodem verankerd waren,
Reus die leefde van alle moois
Om zich heen hier op dit
Prachtige land, ons mooie
Westerkwartier -
Neergehaald door een
Vroege najaarsstorm die
Zich onverwacht liet gelden,
Maar zijn schoonheid blijft,
Laat voorgoed zijn sporen achter…
Iets dichterbij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
730 wis niet alle sporen
laat de toekomst open
één warme stap maar
naar voren lopen
ijs kan smelten
dat, wat is bevroren
wat wil je zien
wat wil je horen?
het is de onmacht
die soms regeert
niet ieder kan geven
wat de ander begeert
het leven is werkelijkheid
vaak even wegdromen
dichterbij het feit
kan ik niet komen…
Op de rails
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 van bewustzijn
bij ons-aardbewoners
heeft geslagen'
Laten we
het niet wagen
het spoor, uitgezet, op aarde
niet te volgen
Van een rijdende trein
te springen
van een stilstaande....
is al een waagstuk.…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
611 het oostelijk licht toont
zich als een prelude
tekent vergulde sporen
in het verreikende dal
ik draag de verademing
als een begroetende droom
teer nog rusten bloemknoppen
op mijn uitgestoken hand
ik zou ze willen strooien
op een vruchtbare aarde
zodat ze kunnen bloeien tot
een onvergetelijke bloementijd
wat meer nog zou ik…
slapen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 traag keert hij
de wereld de
rug toe
hemel noch
aarde kan hij
bewegen
hij wrijft
modderige aarde
over zijn gezicht
slechts een
korrelig spoor
blijft achter
in het veld van riet
vindt hij wat
hij verloren had
tussen weten en
voelen roerloos
op zijn plek
van wie is broze
eenzaamheid
ze is van niemand
zij is van…
de dood in sepia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 onze ogen
registreren
verkleurde
barakken
wachttorens
het prikkeldraad
diepe barsten
in droge
grond kerven
sporen in
beladen
aarde
vanuit de
dakgoot
fladdert een
mus naar de
plas water
in de modder
een kraai
ontwijkt het
aangekoekte
leed onze
zintuigen ruiken
de sepia dood…
De dag der kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Sporen smelten weg.
De winter stopt ermee.
De lente dringt zich op.…
Een teder moment
netgedicht
5.0 met 165 stemmen
448 ik heb
in je sporen
bloemen zien
bloeien hun
harten kleurrijk
oplichtend
in tal van
vormen voluit
waar jij
in een teder
moment het
kleinste bloempje
in je handen
liet groeien
bloeien nu struiken
de bermen uit
donker
ruizelen reuzen
hun weemoedig
refrein want
jij was hier
en zij willen zo
graag ook hoog
bij je zijn…
wildvuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 het wildvuur laat een
spoor van vernieling na
in inkt gedoopt
de bast van de bomen
de wind trekt
slierten van as tussen
vermolmde huizen
het vuurrood gesteente
rouwt zwartgeblakerd
droogte en wind
het allesverterende
vuur verslindt
kent geen genade
de zon zakt in strepen
door het knisperende
naaldwoud…