2287 resultaten.
Zweet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
704 Het fietsen van school naar huis
had zoveel aan zweet gekost
dat het te laat werd om te eten
kwam niet door wat je die dag
had geleerd, omdat je niet luisterde
vlogen de vogels naar het niets
door de duistere zwerfnacht
liet jij je lijf verder zweten
alle aandacht was verstomd
in stille angstkreet, en lijfsbehoud
weer diep verborgen, het…
Spinsels
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.143 Alleen in de stilte
verborgen verdriet
Kwetsbaar alleen
en jij ziet het niet
Jouw ogen gesloten
voor mijn gevoel
Je hart zit op slot
je houding te koel
Alleen in de stilte
de nacht is te lang
Hoofd vol spinsels
mijn hart is zo bang
Je woorden beknopt
de liefde lijkt nihil
Zo anders dan toen
toen je echt voor me viel…
Ballerina
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.098 Uit lenig hout gesneden
In een zachtfluwelen doosje
Verborgen in mijn toren
Daar wacht ze al een poosje
Wanneer ze langzaam opstaat
Gratieus in elke geste
Dan druppelen er klanken
Uit haar ingelegde veste
Buiten wacht haar lot
achter bossen en rivieren
dat ze heimelijk moet vinden
bijna hoffelijk versieren
Dans, mijn lief
Stroom in…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof in mij
ik heb de wind
onder donkere daken
verborgen…
Veilig in hoog gesloten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
485 ik ben niet vrij
voel me veilig
in hoog gesloten
er zijn altijd haken
en vooral ogen die
verhinderen dat ik open
voel me bekeken
denk dat anderen
het vaak beter weten
toch heb ik
mijn witte huid dit
voorjaar aan de zon gegeven
zij warmt woordeloos
koestert oordeelloos wat
jarenlang verborgen was
ik heb mij ontbloot
het hoog…
Te huur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Ooit woonde zij in haar gedicht
waar op de eerste etage
letters licht bedrukt muren
sierden en de donkere zolder
moeders taal en tekens verborg
had zij een heerlijke stek
het is haar ingehouden adem
die het alfabet een zetje geeft
en in het donker trekt zij moederloos
de laatste sierlijke letters uit
en zet haar prachtige taal te huur…
Wilskracht ~ Duogedicht met robderonde
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
503 die stappen waren te groot
voor de maat schoen die
haar ten deel was gevallen
zevenmijlslaarzen benen
oneindig door over
dor en leeg en kaal
onverstoorbaar evenals
de zon brandt het
verlangen almaar dieper
de uitweg uit het doolhof
lijkt hopeloos verborgen
troostend de schaduw
totdat de zon zakt
en de te kleine maat
haar brengt…
Uit mijn pen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 verborgen in een vage droom
gekleurd in tinten blauw en paars
laat ik mijn gedachten binnen
en gehuld in de vormen van mijn gedachten
laat ik een nieuw leven beginnen...…
de smaak van aarde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 als de stilte van de wind
je heeft gegrepen
een ongekende vogel
uit het beeld verdwijnt
als je oren je ogen niet meer volgen
wat verborgen zit
haar rijkdom openspreidt
keer je dan je laarzen
draai je dan je rug
maak je van je stappen
een opgeblazen brug
of laat je je verdrinken
in de diepte van de lucht
in de vluchtigheid van…
Geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Hoe ik ook zoek om te omschrijven
wat nog niet in woorden is gevat,
het moet voorgoed verborgen blijven,
als wie dan ook het niet zelf bezat.
Maar welk gedicht is dan bij machte,
dat geldt voor nu maar ook voor toen
dat je na dagen tot bijna nachten
schrijven,ook ieder recht kan doen?…
De klok
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
874 dat jij ooit eens
dit boek zal lezen
met zijn verborgen liefde
in elke zin geweven
en dat je hoort hoe
het fluistert zacht
dat ik ook na de dood,
nog altijd, op je wacht...…
Hermafrodiet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
720 Plotseling zag ik een zinnig woord
tussen al jouw dubbelzinnigheden
was er opeens die essentie
van geest in ons en samenzijn
een brief schreef je
met de hand van een man
een postzegel plakte je
met de maan van een vrouw
en in jouw verborgen intellect
ontdekte ik een ratio, de grenzen voorbij
alsof onze held nog leefde
de kogel overleefd…
Gij zult niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 Het waren niet
haar getekende wenkbrauwen
haar zwart omlijnde ogen
noch haar donkere wimpers
haar met zorg uitgekozen neusring
haar prachtige boezem, in welke ik graag
zou willen verdwalen,
haar geil getuite lippen die mij
eventueel zouden kunnen verleiden
Nee,
het waren haar haren
die zorgvuldig verborgen zouden
blijven achter haar tijgerdoek…
De andere wereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Onschatbaar groot is een andere wereld,
die voor breinen diep verborgen blijft.
Alleen daar wordt geweten wie we zijn.…
H zodra ik hoefde te kijken was het weg
gedicht
3.7 met 3 stemmen
1.691 Zelf ben ik
van binnen als een ander die ik ook niet zie
We leven als een gelijkenis, hoor
ik, gelijk aan ons lichaam
waarin we verborgen worden, dat is alles
wat we openbaren
Intussen verschoon ik je
--------------------------
uit: 'Nieuwe zon', 2014.…
lentedag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 als mijn handen diep
de grond in gaan, de stenen
raken, die door jaren heen hun
weg omlaag hebben gezocht
het beeld verdringend dat jij daar
verborgen onder aarde ligt
maar vastgeklampt aan het gezicht
dat uit jouw glazen beeld
naar mij gericht- een glimlach geeft
daar leeft jouw liefde
in de grond mijn pijn
het bloed dat uit mijn…
Op de valreep
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
542 ik wist je
op de valreep
nog te kussen
dacht ons kleine
misverstand te sussen
met een lieve lach
maar de tranen die
jij verborgen hield
had ik wel gezien
onrust knaagde in
het mezelf afvragen
of dit wel nodig was
had het afgedaan
omdat ik dacht dat het
niet tussen ons zou staan
heb de wereld
maar laten wachten
ben naar je…
cyclus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 in deze uitgestrekte vlakte waar
tekens onbekommerd door het
luchtruim zweven
waar de woestijnwind ze tenslotte
op de knieën dwingt en de hitte
hun onbeduidendheid tot een vesting
samensmelt
het is daar in die eindeloze vlakte
waar het ongeletterde
net zo lang op de poorten beukt
tot het verborgene zich ontpoppen
kan tot uitgesproken…
De kauwen van de kerktoren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 de kauwen die wonen in de hoge kerktoren
vliegen al krijsend uit in de vroege morgen
hun krassen kan je door de dikste muren horen
de kauwen die wonen in de hoge kerktoren
bezorgen overlast die alle dorpelingen storen
of houden zich stil in 'n schoorsteen verborgen
de kauwen die wonen in de hoge kerktoren
vliegen al krijsend uit in de vroege…
Voor de opperzangmeester
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 ijdele hymnes van de malaroneslikkers
Onledig de wankele verte bezingt maar het zelf
Dat altijd doorwandeld, omlopen, betreden
Moet worden om - toch vaak vermeden
weer vast te stellen wat er zelf aan is
Het zelf is eindelozer dan de sterrenwinden
Het vat zich samen op het puntje van de tong
Maar houdt banaal zijn dieptes voor zichzelf verborgen…
Uitermate bekorend
netgedicht
5.0 met 201 stemmen
427 ik zag
hoe haar pen
de schoonheid
beschreef van
gedachten
die zachtjes in
het verborgene
lachten met
heimelijk plezier
de binnenpretjes
die zij op papier
zette hadden
een heel eigen
stemming en
mystieke sfeer
geen tierelantijnen
in verpakking maar
een directe clou
meteen
ontwapenend
zonder aanval
rakend in de
zwakke plekken…
Bij de grens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
419 Ik greep jouw hand,
vast in de mist
vol verborgen wolventanden.
Onze ogen
kenden de nacht,
maar niet de weg
naar vrijheid.
Noch gebed,
noch poëzie
kon de angst
tot zwijgen brengen.
In de duisternis
fluisterden we elkaars naam,
een klein verzet
tegen het moment
waarop de wolven
ineens
ons zullen terugroepen.…
De verborgen wereld van rankende duivenkervel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
300 Zacht wit en purper
fijn geweven in het groen
stilte in de wind
Rankende stengel
tussen stenen zoekt ze stil
donker op wit rust
Wit met paarse stip
rankend door het milde groen
zachte lentewind…
Scène
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.150 De handen op de rug gebonden,
touwen stremmen het bloed,
verborgen zijn de open wonden,
ze aanvaardt haar lot met moed.
De beul snel, doch genadeloos,
leven vloeit uit haar weg,
op haar graf : één klaproos,
haar ziel is reeds onderweg.…
Tsunami
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
920 De realiteit verborg je onder een berg metataal.
Het duizelt ons nog steeds.
Je doorbrak onze menselijke ongenaakbaarheid.
en bracht ons Solidariteit met een zoutsmaak.
Ik kniel voor je altaar.…
gedicht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.286 bevrijdende woorden
in een gedicht
verborgen tranen
op mijn gezicht
gekleurde stralen
van een lach
een vluchtig beleven
van een dag
kleine druppels regen
zullen rusten op mijn huid
speelse kleuren van de regenboog
zullen dansen op het geluid
van duizend krachtige vleugelslagen
ik ben mijn eigen antwoord
een begrijpen van uitgesproken…
eeuwig verloren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.180 in eeuwigheid verscholen
diep verborgen dromen
door jou heb ik gevonden
wat eens verloren was
het geheim van deze liefde
eenvoud is de kracht
tederheid en dromen
vervolmaken haar in pracht
gevoelens uit het hart
diep gesmaakt verlangen
eenmaal onverwacht
eeuwig blijven hangen
deze liefde samen
zal niemand ooit beschamen
jij bent…
zoeken naar toekomst
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
963 loop met mij
naar het eind der tijden
dwalen we samen
om het verborgene heen
op zoek naar het boek
geheimen vol toekomst
gedreven door het lot
leest ieder zijn deel
eens eraan begonnen
wil je steeds meer
onbeschreven bladen
vullen zichzelf
elke toekomst heeft een eind
nooit zonder een begin
ieder boek is uniek
je leest
maar schrijft…
stil verlangen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.034 mag ik van de nacht verlangen
dat hij jou in dromen hult
waar het oneindige van sterren
jouw diepste wens vervult
zal ik vragen aan de zon
te stralen door jouw lach
waar stille hoop verborgen
de dag aanschouwen mag
en de streling van wind
gefluister uit mijn hart
jou liefde laat bezorgen
als dromen in de nacht…
GOD
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.342 Immer in beweging
als een zachte wind
is het stil gefluister
dat stof tot leven brengt
Een zichtbare wereld
schepping van Zijn geest
verscholen achter
'n sluier van verborgenheid
Waar kracht en liefde
werkzaam zijn
en duisternis doorboord wordt
door nooit aflatend licht
Hij is wat Hij is
leven achter vormen
een zee zonder horizon…