31059 resultaten.
waar tijd niet raakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
370 altijd een kind zijn
niet omdat ik niets geleerd heb
maar omdat verwondering mij niet verliet
ik draag haar als een jas die nooit verslijt
in de wind
danst zacht de droom
geen grote sprongen
eerder wiegen
zoals gras dat weet
wanneer het buigt
en wanneer het blijft staan
ik loop door dagen
die ouder worden dan ik
hun randen rafelen…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.
In de wind ligt…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Tussen de
stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar
alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden.
In de vroege uren hangt er
een zilveren waas en ademt de aarde zacht.…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 In het zachte midden van twee harten
waar stilte nog geen schuld kent,
loopt een mens zijn eigen pad—
licht in de hand, schaduw in de rug.
Hij weegt zijn vreugde
als een vogel in de palm:
te stevig en ze breekt,
te los en ze vliegt een ander leven binnen.…
waar vuur begint
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
256 niet groter dan een gedachte
maar ze ademt
ze zoekt
tussen hout en stilte
sluimert een belofte
een fluistering van hitte
die nog geen naam heeft
dan—
een scheur van licht
een likkende tong van vuur
die honger leert
het knettert
het grijpt
het groeit zonder te vragen
tot de nacht zelf begint te gloeien
en niemand ziet nog
waar…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.7 met 40 stemmen
451 Golvend veld van geel
lentelicht raakt de aarde
warmte in de lucht
Hoe een lichte beweging
van koolzaad mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich
houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen.
Het veld wiegelt als een
lichaam dat mij herkent, een zachte golf
die mijn binnen streelt…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 een kaars in de nacht
brandt niet om het licht alleen
de vlam buigt zich
tegen haar eigen was
alsof warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter…
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Een leven zonder dromen
is stil als aarde in de winter,
een tuin die wacht maar niets onthult,
waar geen kleur het hart beroert.
Geen fluistering van hoop in de wind,
geen zachte belofte van morgen,
alleen het lege pad van wat is,
zonder het verlangen naar wat kan zijn.…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou, gewoon, ter hoogte van je middel.
Jij past je passen aan de mijne aan.
En alles wat vandaag om ons heen riep,
mag zonder ons een tijdje verdergaan.
Straks zijn we thuis. Doen we onze schoenen
wat slordig bij de achterdeur weer uit.…
Waar het lichtkind waakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Misschien is dit zijn werk:
niet bouwen, niet zingen,
maar waken —
waar iets sterft
en iets anders, onzichtbaar,
begint.…
Waar een moeder begint
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
205 Ze is de wifi die nooit uitvalt,
de hotspot van warmte,
waar een kind inlogt
zonder wachtwoord,
zonder angst.
Ze spreekt in talen die geen schoolboek kent:
de blik die zegt ik zie je,
de stilte die zegt je mag rusten,
de lach die zegt probeer opnieuw.…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Ik draag mijn lot
tussen letters die schuiven
als kiezels over een tafel vol kansen.
Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk
maar jij vindt altijd dat ene
dat glanst als een schelp in het licht.
Je zet quartz, mythe, fjord,
woorden die ruiken naar verre kusten,
terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil.
Toch houd ik mijn plank vast…
Waar stilte mij vindt
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
390 Op de top, waar het wijde
landschap ademt en het zachte licht zich
neerlegt op mijn borst, blijft een diepe rust in mij achter,
een open, ongerepte plek waar stilte mij vindt en ik mijzelf opnieuw herken.…
Waar sterren dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
322 Omarm de stille, zachte uren.
Waarbij dromen je kunnen sturen.
Naar een hemel waarin sterren stralen,
En jouw gedachten zacht verdwalen.…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Maanlicht op water
waar stilte ons samenbrengt
liefde zonder stem
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen op de rand
van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
Waar de bomen niet oordelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
161 Het kille beton
houdt de winter hier al jaren vast,
buiten wisselen de seizoenen.
Hij mist het ritselen van herfstbladeren,
het jonge groen van de lente,
de echte warmte van de zomer op zijn gezicht.
Hier lopen de jaren geruisloos in elkaar over.
Zijn fouten wegen zwaar, elke dag weer.
Zichzelf vergeven lukt nog niet;
die knoop zit te vast…
waar niemand kan komen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
173 over het verre ijs van de dood
een geheim landschap
waar niemand kan komen
zwerf jij in slaap en stilte
tussen het wit en het zwart
duizendjarige stenen
een klok zonder cijfers
een gans op de vleugel
woorden van inkt
alleen maar dit gedicht…
Waar de natuur ademt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
16 O vrije natuur, waar en wanneer
je ook bent, je bent mijn toevlucht, mijn rust, mijn adem, mijn hart, mijn ziel.…
het hoogste ware woord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Zij laat zich andermaal afleiden
door wapperende vaandels
door monsterlijke vergezichten
en elke zinderende zinsconstructie
alsof zij schier tot wanhoop wordt gedreven
door overspoelende trouvailles, misleid
door dubbelzinnigheden op dat terras
wat zich verhult achter een mèr-à-boire
Ein Prosit auf das Meer
waar ook de schor geschreeuwde…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 Lege stoel bij mij
toch schuift de ochtend langzaam
nieuw licht naar binnen
In de stilte na je stem
beweegt een dunne breuklijn door mijn
borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die
niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid.
Als de avond voor mijn
ogen ontvouwt, dragen herinneringen
nog altijd…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Onder de wolken die laag en
loom voorbijtrekken wordt het licht dunner,
bijna tastbaar in zijn stilte, en ik voel hoe dit landschap
mij meeneemt naar een plek waar alles even ongezien mag blijven.…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 langs het stille riet
een rimpeling trekt voorbij
ochtend zonder woord
Het vroege licht strijkt over de rimpelingen,
een zachte bries die de oeverranden kust,
de ochtend draagt heel even een geheim
dat enkel door het stille riet wordt verstaan.
Een grijze reiger staat bewegingsloos te wachten,
als een standbeeld van geduld in de nevel,…
Gods ware liefdeshart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
67 Gods ware liefdeshart
bewogen en begaan
Hij troost geeft moed
in bange zielensmart
Samen op weg met Hem
kunnen wij verdergaan
Geen nood is Hem teveel
Hij maakt de wonden heel
Echt Hij geeft ware kracht
zelfs in de donkerste nacht
Hij zal onze tranen drogen
geeft Liefde mededogen.…
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 zij was het korenblonde meisje
met sproeten als een sterrennacht
op klompen langs het smalle pad
de lange weg naar het oude dorp
de hemel kraakt, de stilte kruipt
Duitse ulanen op hoge paarden
als moe geplaagde horzels
in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw,
het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde…
EFTELINGGEDULD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Langs de paden van Sprookjesbos
loopt een lakei zoekend rond
draagt een sierlijk kussen
waar een klein bolletje op ligt
kijkt naar een mooie plaats uit
waar hij het neer zal leggen
met opgelucht gemoed
is de knecht zijn lichte last kwijt
hier komt een wonderschoon meisje
in een hemelbed te liggen
bovenop een stapel matrassen…
HELEMAAL EENS MET HALSEMA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Legaliseer hard drugs
Behandel ze als medicijnen
Zet er gerust een doodshoofd op
Maar ga niet door met die oorlog
Die Drugs- oorlog kan je niet winnen
Daar zet ik gerust al mijn geld op!…
Reacties
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
623 Geef je reactie op deze inzending
dat staat onder elk netgedicht
niet dat ik voor elk poëem zwicht
om te zeggen dat ik het te licht
of te zwaar vind na elke zinswending
O neen! Zo'n malloot ben ik niet
als polyglot ben ik gewend
dat men ook mij geen loftuiting zendt
of dist als een kleuteragent
die veel minder geniet aan
krediet
Vele…
HET BLOEDBAD IN LISSABON *)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Er waren weinig joden maar
In Lisboa, de Nieuwe Tijd, in vijftienhonderd zes
Het was erg droog, de oogst was slecht, in vijftienhonderd zes
De jood, die heeft natuurlijk schuld, zo had de Kerk geleerd
De meute kwam verhit bijeen; er werd vol haat gebruld
‘Sla dood de jood, verbrand zijn huis, of steek hem met je mes’
Er waren weinig joden…
Moessonwater
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
170 Door onze red-de-wereldzeeën onkundige redaxy
NIET-GEPLAATSTE REACTIE
op "AQUA" van Anneke Haasnoot
*
"Had ik hem nooit met een karveel
bevaren langs de Afrikaanse
kust, dan was de ondermaanse
wereldzee voor de makreel
en aten octopus en haai
geen plastic soep uit com.bol
met zeemeermin op een atol
tussen Mombasa en Mumbay
verbleven…
brand in poeldijk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
569 uit de dakkapel
op de dijk
zag ik rook
heet die zomer
mijn gang was
naar vuur
vlammetjes likten
de luifels
van de veiling
walmende tongen
spiegelden
op het water
nimmer zag men
water zo branden…