Alle inzendingen over ware

31059 resultaten.

Sorteren op:

waar tijd niet raakt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
altijd een kind zijn niet omdat ik niets geleerd heb maar omdat verwondering mij niet verliet ik draag haar als een jas die nooit verslijt in de wind danst zacht de droom geen grote sprongen eerder wiegen zoals gras dat weet wanneer het buigt en wanneer het blijft staan ik loop door dagen die ouder worden dan ik hun randen rafelen…
Cor Koene30 januari 2026Lees meer >

Waar schaduwen lichter worden

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
Roze gloed ontwaakt takken reiken naar het licht winter breekt heel zacht De wereld draagt nog haar winterse masker, maar onder de bevroren korst hoor ik het ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde. Mijn huid voelt de scherpte van de vroege ochtend, toch is de kou niet langer een gesloten deur. In de wind ligt…
CB4 februari 2026Lees meer >

Waar het winterbos ontwaakt

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 365
Tussen de stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden. In de vroege uren hangt er een zilveren waas en ademt de aarde zacht.…
CB27 februari 2026Lees meer >

Waar geluk niet snijdt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
In het zachte midden van twee harten waar stilte nog geen schuld kent, loopt een mens zijn eigen pad— licht in de hand, schaduw in de rug. Hij weegt zijn vreugde als een vogel in de palm: te stevig en ze breekt, te los en ze vliegt een ander leven binnen.…

waar vuur begint

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 256
niet groter dan een gedachte maar ze ademt ze zoekt tussen hout en stilte sluimert een belofte een fluistering van hitte die nog geen naam heeft dan— een scheur van licht een likkende tong van vuur die honger leert het knettert het grijpt het groeit zonder te vragen tot de nacht zelf begint te gloeien en niemand ziet nog waar…

Waar het geel mij leest

netgedicht
2.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 451
Golvend veld van geel lentelicht raakt de aarde warmte in de lucht Hoe een lichte beweging van koolzaad mij uitnodigt om trager te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen. Het veld wiegelt als een lichaam dat mij herkent, een zachte golf die mijn binnen streelt…
CB12 april 2026Lees meer >

waar het hart zich hecht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 285
een kaars in de nacht brandt niet om het licht alleen de vlam buigt zich tegen haar eigen was alsof warmte een lichaam zoekt handen willen langer vasthouden dan ze kracht hebben en vinden toch hun rust in wat nabij blijft een vogel stijgt maar blijft even hangen in de adem van de lucht alsof hij wordt gedragen een stem wordt zachter…

waar dromen bloeien

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 263
Een leven zonder dromen is stil als aarde in de winter, een tuin die wacht maar niets onthult, waar geen kleur het hart beroert. Geen fluistering van hoop in de wind, geen zachte belofte van morgen, alleen het lege pad van wat is, zonder het verlangen naar wat kan zijn.…

waar jij bent

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 40
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen, maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht. Mijn hand vindt jou, gewoon, ter hoogte van je middel. Jij past je passen aan de mijne aan. En alles wat vandaag om ons heen riep, mag zonder ons een tijdje verdergaan. Straks zijn we thuis. Doen we onze schoenen wat slordig bij de achterdeur weer uit.…

Waar het lichtkind waakt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Misschien is dit zijn werk: niet bouwen, niet zingen, maar waken — waar iets sterft en iets anders, onzichtbaar, begint.…
dabda7 april 2026Lees meer >

Waar een moeder begint

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 205
Ze is de wifi die nooit uitvalt, de hotspot van warmte, waar een kind inlogt zonder wachtwoord, zonder angst. Ze spreekt in talen die geen schoolboek kent: de blik die zegt ik zie je, de stilte die zegt je mag rusten, de lach die zegt probeer opnieuw.…

Waar het woord mij voorblijft

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 242
Ik draag mijn lot tussen letters die schuiven als kiezels over een tafel vol kansen. Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk maar jij vindt altijd dat ene dat glanst als een schelp in het licht. Je zet quartz, mythe, fjord, woorden die ruiken naar verre kusten, terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil. Toch houd ik mijn plank vast…

Waar stilte mij vindt

hartenkreet
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 390
Op de top, waar het wijde landschap ademt en het zachte licht zich neerlegt op mijn borst, blijft een diepe rust in mij achter, een open, ongerepte plek waar stilte mij vindt en ik mijzelf opnieuw herken.…
CB4 juni 2026Lees meer >

Waar sterren dromen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 322
Omarm de stille, zachte uren. Waarbij dromen je kunnen sturen. Naar een hemel waarin sterren stralen, En jouw gedachten zacht verdwalen.…

Waar de maan mij terugziet

hartenkreet
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 262
Maanlicht op water waar stilte ons samenbrengt liefde zonder stem Aanvankelijk zoek ik haar waar het licht blijft hangen op de rand van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
CB6 juli 2026Lees meer >

Waar de bomen niet oordelen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 161
Het kille beton houdt de winter hier al jaren vast, buiten wisselen de seizoenen. Hij mist het ritselen van herfstbladeren, het jonge groen van de lente, de echte warmte van de zomer op zijn gezicht. Hier lopen de jaren geruisloos in elkaar over. Zijn fouten wegen zwaar, elke dag weer. Zichzelf vergeven lukt nog niet; die knoop zit te vast…

waar niemand kan komen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 173
over het verre ijs van de dood een geheim landschap waar niemand kan komen zwerf jij in slaap en stilte tussen het wit en het zwart duizendjarige stenen een klok zonder cijfers een gans op de vleugel woorden van inkt alleen maar dit gedicht…
J.Bakx24 juli 2026Lees meer >

Waar de natuur ademt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
O vrije natuur, waar en wanneer je ook bent, je bent mijn toevlucht, mijn rust, mijn adem, mijn hart, mijn ziel.…
CB17 november 2026Lees meer >

het hoogste ware woord

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
Zij laat zich andermaal afleiden door wapperende vaandels door monsterlijke vergezichten en elke zinderende zinsconstructie alsof zij schier tot wanhoop wordt gedreven door overspoelende trouvailles, misleid door dubbelzinnigheden op dat terras wat zich verhult achter een mèr-à-boire Ein Prosit auf das Meer waar ook de schor geschreeuwde…

Waar je stilte woont

hartenkreet
1.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 394
Lege stoel bij mij toch schuift de ochtend langzaam nieuw licht naar binnen In de stilte na je stem beweegt een dunne breuklijn door mijn borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid. Als de avond voor mijn ogen ontvouwt, dragen herinneringen nog altijd…
CB11 augustus 2026Lees meer >

Waar het groen zich hecht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Onder de wolken die laag en loom voorbijtrekken wordt het licht dunner, bijna tastbaar in zijn stilte, en ik voel hoe dit landschap mij meeneemt naar een plek waar alles even ongezien mag blijven.…
CB5 september 2026Lees meer >

Waar het water zwijgt

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 186
langs het stille riet een rimpeling trekt voorbij ochtend zonder woord Het vroege licht strijkt over de rimpelingen, een zachte bries die de oeverranden kust, de ochtend draagt heel even een geheim dat enkel door het stille riet wordt verstaan. Een grijze reiger staat bewegingsloos te wachten, als een standbeeld van geduld in de nevel,…
CB9 oktober 2026Lees meer >

Gods ware liefdeshart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 67
Gods ware liefdeshart bewogen en begaan Hij troost geeft moed in bange zielensmart Samen op weg met Hem kunnen wij verdergaan Geen nood is Hem teveel Hij maakt de wonden heel Echt Hij geeft ware kracht zelfs in de donkerste nacht Hij zal onze tranen drogen geeft Liefde mededogen.…

Mijn Grootje en de Grooten Oorlog

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 906
zij was het korenblonde meisje met sproeten als een sterrennacht op klompen langs het smalle pad de lange weg naar het oude dorp de hemel kraakt, de stilte kruipt Duitse ulanen op hoge paarden als moe geplaagde horzels in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw, het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde…

EFTELINGGEDULD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Langs de paden van Sprookjesbos loopt een lakei zoekend rond draagt een sierlijk kussen waar een klein bolletje op ligt kijkt naar een mooie plaats uit waar hij het neer zal leggen met opgelucht gemoed is de knecht zijn lichte last kwijt hier komt een wonderschoon meisje in een hemelbed te liggen bovenop een stapel matrassen…

HELEMAAL EENS MET HALSEMA

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
Legaliseer hard drugs Behandel ze als medicijnen Zet er gerust een doodshoofd op Maar ga niet door met die oorlog Die Drugs- oorlog kan je niet winnen Daar zet ik gerust al mijn geld op!…

Reacties

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 623
Geef je reactie op deze inzending dat staat onder elk netgedicht niet dat ik voor elk poëem zwicht om te zeggen dat ik het te licht of te zwaar vind na elke zinswending O neen! Zo'n malloot ben ik niet als polyglot ben ik gewend dat men ook mij geen loftuiting zendt of dist als een kleuteragent die veel minder geniet aan krediet Vele…

HET BLOEDBAD IN LISSABON *)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Er waren weinig joden maar In Lisboa, de Nieuwe Tijd, in vijftienhonderd zes Het was erg droog, de oogst was slecht, in vijftienhonderd zes De jood, die heeft natuurlijk schuld, zo had de Kerk geleerd De meute kwam verhit bijeen; er werd vol haat gebruld ‘Sla dood de jood, verbrand zijn huis, of steek hem met je mes’ Er waren weinig joden…

Moessonwater

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 170
Door onze red-de-wereldzeeën onkundige redaxy NIET-GEPLAATSTE REACTIE op "AQUA" van Anneke Haasnoot * "Had ik hem nooit met een karveel bevaren langs de Afrikaanse kust, dan was de ondermaanse wereldzee voor de makreel en aten octopus en haai geen plastic soep uit com.bol met zeemeermin op een atol tussen Mombasa en Mumbay verbleven…

brand in poeldijk

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 569
uit de dakkapel op de dijk zag ik rook heet die zomer mijn gang was naar vuur vlammetjes likten de luifels van de veiling walmende tongen spiegelden op het water nimmer zag men water zo branden…