1012 resultaten.
D W A R S D O O R A L L E B E T O N
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Als ik kniel ter aarde
voel ik haar waarde
in mij stromen
dwars door alle beton tot mij komen
de miljoenen dromen en idealen
door bergen dalen
wegen dwalen
tastend voelen
gevouwen de handen
geborgen weten
te bedoelen
verleden
heden en toekomst
aan elkaar
gebeden
dankbaar elke dag
in uren
voortgaan en duren.…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.054 Ik ben hier geborgen.
Geen levend wezen om mij heen.
Geboren, geleefd en gestorven.
Dode letters verguld tussen het groen.
Hier heb ik mijn rust gevonden.
Hier in dit afgelegen plantsoen.
De doden zij jammeren
Bij het ontij van de nacht.
Alleen de wind ruist door de bomen
Met hun jammerklacht heel zacht.…
herinnering 20 jaar nadien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
zetten, dagelijks geluk van rust en
geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als…
Mijn Moeder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
685 zij er voor mij
zonder haar geen leven
ze leerde mij praten en lopen
we hebben veel om elkaar gegeven
In goede en minder goede tijden
bleef ze altijd positief
ze stimuleerde mij in alles wat ik deed
ze voedde mij op, was heel lief
Het loslaten is moeilijk voor een moeder
na zoveel zorgen
dit kostte heel veel energie
ik was bij haar geborgen…
Mijn moederke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Nooit heb ik nog die rust gevoeld,
die warmte, die geborgenheid
die jij mij gaf, mijn moederke.
Nooit nog, als in mijn kindertijd.
Nee, nooit als in mijn kindertijd.
Jij was mijn troost, mijn toeverlaat
als heel de wereld donker leek.
Jij was het die bij koorts en pijn
geen stonde van mijn zijde week.
Nee, niet van mijne zijde week.…
overvloed
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
548 , wat was toch de laatste keer
dat ik mijn handen uitstak, om
op te vangen, dat hemels vocht
dat de Dommel uit deed deinen
waarop menig mond heeft gewacht
en ik weer zweet behouden mocht
ik dacht aan de komende nacht
en nog verder dan morgen;
de slaap in het donker,
weer dromen op het kussen, zo zacht
thuis zijn in bed, in 't donker geborgen…
Wijsheid uit het oosten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Ik wist mij geborgen en bemind
door de naakte waarheid van dat kribbekind.
Bij het fluisteren van de nacht
zag ik zijn onschuldige glimlach zo onverwacht
die mij leek te zeggen: 'ik ben gekomen om te
troosten'. Zo vond ik wijzer dan voorheen
de echte wijsheid in het oosten.…
herinnering 25 jaar nadien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen zetten
dagelijks geluk van rust en geborgenheid
thuis rustte nu in muren overwoekerd
door wingerd wilde hop lager de varens
oude mossen witte lelies
de trap hing moederziel alleen, boven was
gezonken in een hel van geweld en haat
een rode kastanje had…
In het verdronken land tussen de rivieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Ik voel mij geborgen in het diepste van
het verdronken land. Vergeten lijkt te
zijn verdronken; weggestroomd met het water
naar een ver onbekend land.…
Even kroelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
620 Lief lig je te slapen
zoet en zacht
Dat doe je het liefst
en kijken elkaar aan met een glimlach
Ik lig op je schouder
en voel me geborgen
Oh je moest eens weten
want ik voelde me jaren verloren
We hebben elkaar steeds meer lief
ook zijn we pas net begonnen
We zijn zo blij met elkaar
en vergeten langzaam onze zorgen
We zeggen…
Geen spaak
gedicht
3.8 met 4 stemmen
1.825 Dat we ooit in onze herinnering opnieuw geboren
werden, met onze handen stevig aan zijn ruige stof
de geur van koppelriem en leger snuivend, midden
in geborgenheid aanwezig waren.
Of voorop in het met rode stof beklede stoeltje zaten,
steentjes tuurden in de groeven van zijn band, een muur
van vader onze achterkant.…
Herinnering 22 jaar nadien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
hadden gezet; dagelijks geluk van rust
en geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, wilde lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje…
Donkere dagen voor Kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Toch mogen we elkaar het goede wensen
Want ondanks alle verdrieten zorgen
Ben jij ook bij God, onze Heer geborgen
Hij is op aarde gekomen vaao alle mensen.…
moeder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
613 Ik voelde dat het dezelfde handen waren
die nu teder mijn wang streelden,
net zoals je over je buik wreef
waar ik geborgen zat.
mama
Je kusjes doen mijn oogjes sluiten.
Je zingt stilletjes terwijl je mijn handjes vast pakt.
Ik zink weg in een rustige slaap
tot mijn buikje knaagt.…
WAKE ALLERZIELEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
663 symboliseren hun namen
die één voor één
nog eens worden genoemd
in een onnoembare stilte
vloeien alle tranen samen
van hen die afscheid moeten nemen
de mooiste woorden
van afscheid en verlies
leggen balsem
en troost op open wonden
pijn en verlies die nog lang
aan de harten gaat vreten
maar gelukkig mogen wij ze
in Gods eeuwige liefde geborgen…
de zwanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 de zwanen
de trieste zwanen
vissen in rimpelingen
van grijs water
rank en licht
buigen ze
het verdriet
de grote zijden
vleugels ruisen
als een weerslag
van wat was
voorgoed
geborgen
in het water
evenwijdig de
stille zwaarden
onbeweegbaar
zonder gewicht
toch voornaam
peilloos roerend
en wiegen op
de donkere spiegel
zo…
Nieuwjaar 2024
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 We weten niet wat ‘t nieuwe jaar zal brengen
maar voelen ons geborgen in uw licht;
leer ons vertrouwen en wat humor mengen
dan straalt een glimlach soms op ons gezicht.
Er komen zeker toch wel zware dagen;
Gij zult ons liefdevol terzijde staan
en komt geen antwoord op zovele vragen
toch willen wij weer hoopvol verder gaan.…
herinnering 30 jaar nadien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
345 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
zetten, dagelijks geluk van rust en
geborgenheid: thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had…
Zondag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
896 Dan ben ik thuis, en als geborgen.
Nog nauwelijks begonnen
kijken straten voor zich uit
met auto's, fietsen - zo door de ruit
als voor gebruik verzonnen.
Het heeft iets weg van Legoland,
een speeltje voor een kind
dat elke dag opnieuw begint
met luchtkastelen aan de kant.…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Daar woont niet meer de liefde
die ons als een zachte schoot
zoveel warmte
en geborgenheid bood.…
Ga maar slapen
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
3.474 Al je gedachten bij je,
In je hoofd geborgen.
Ga maar slapen oma,
Het is al bijna tijd.
Anders zijn al je gedachten,
Voorgoed bijna kwijt.
Ga maar slapen oma,
Er is niets aan de hand.
Je kunt me wel vertrouwen,
We hebben een goede band.…
Nieuwe wereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
842 Verdrijf het licht, sprak een stem
tot Hem
en de zon versteende
straalde in zacht zilver
tussen vonken
die het vuur doofden
verstil het leven, sprak een stem
tot Hem
en het leven vond haar rust
geborgen in met huid
beklede ogen, even donker
als daarbuiten
met dromen over sterren en de maan
in een wreed ogenblik
verzwolgen door…
Duizend schitterende zonnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 Voel mijn hartstochtelijke liefde
geborgen
in de ingewanden
van mijn ziel.
Pijl de diepte
mijn dochter,
van de liefde
voor mijn liefste
waaruit je bent ontstaan.
Bescherm je oren
voor het oorverdovende,
je hart
voor het hartverscheurende,
je ogen
voor het oogverblindende.…
Er was eens
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 de wind streelde een liefdes melodie
de zon straalde hoopvol
harten vatten vlam
wijl ogen in een eerste ontmoeten
elkaar kusten
verlegen de glimlach
eerst aarzelend de tred
vastberaden verder
de handen ineen
een bruidsluier
de ringen
een belofte voor levenlang
kindergeluk
ontsproten in haar schoot
houden van
in geborgenheid en warmte…
- Schipbreuk der dingen -
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
978 Schipbreuk der dingen letterlijk uit elkaar gehaald,
wrak op basis van tegenwind binnengekregen,
overlevenden der hartsoverstromingen, een
ontmantelde plaats waar geborgenheid veilig was.…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
3.729 Nu je weg bent, geborgen achter Hemelse
Gordijnen, had ik je nog iets willen zeggen.
Maar oog in oog met mijn herinnering vallen
mij de woorden maar niet in. ‘Waarom
overkomt het jou en niet een ander?’ vroeg ik,
waarop jij zei: ‘waarom een ander en niet mij?’
Ja, mijn geheugen is goed, als de dag van
gisteren weet ik het nog.…
- Onomkeerbaar -
hartenkreet
3.6 met 44 stemmen
1.682 rug zich draait
onomkeerbaar de deur zicht sluit,
het fijne haar, een laatste keer geaaid
onomkeerbaar de stap naar consequenties,
eventuele blijvende schade,
woede eindelijk definitief
onomkeerbaar, stervensdruk als tolerantie
hoogstwaarschijnlijk het kleine wrange kantje
onomkeerbaar wordt nu ook geconcludeerd
dat het defect niet geborgen…
- De levensdraad van de sterveling -
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
659 tegen de muur ..in het lover
in een wereld van honing, liefde en ambrozijn
lopen woorden immers van ziel over,
als een zware anker ketenend het verzengend vuur
en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen,
teleurstelling elke poort te openen
witte lelies leiden mijn waar bestaan,
zonder vreugde tel ik ze telkens weer,
eenzame geborgenheid…
Ommen - Holten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 saluut van geknotte wilgen
Het riet zwaait me toe
Mijn hart dat naar me lacht
Paarden grazen in het veld
Vol met blauwe bloemen
Vandaag spreek ik niemand
Deze dag is van mij
Wat is het hier stil
Een monument krijgt mijn aandacht
Ik sta even stil
En word het van binnen
Plots hoor ik de vogels
Zomaar uit het niets
Ik weet mij geborgen…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Maar in uw liefde geborgen,
was ik als een weerloos kind
in de ontzaglijke morgen
van licht en van ruimte en van wind, -
en voor mij uit, - in de zachte,
in den onvatbare vree
van ons geluk, - mijn gedachten,
als zeilen over de zee.…