Alle inzendingen over geborgenheid

1012 resultaten.

Sorteren op:

D W A R S D O O R A L L E B E T O N

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Als ik kniel ter aarde voel ik haar waarde in mij stromen dwars door alle beton tot mij komen de miljoenen dromen en idealen door bergen dalen wegen dwalen tastend voelen gevouwen de handen geborgen weten te bedoelen verleden heden en toekomst aan elkaar gebeden dankbaar elke dag in uren voortgaan en duren.…

Het Laatste Adres

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Ik ben hier geborgen. Geen levend wezen om mij heen. Geboren, geleefd en gestorven. Dode letters verguld tussen het groen. Hier heb ik mijn rust gevonden. Hier in dit afgelegen plantsoen. De doden zij jammeren Bij het ontij van de nacht. Alleen de wind ruist door de bomen Met hun jammerklacht heel zacht.…

herinnering 20 jaar nadien

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
in de kamer wees hij waar de tafel stond hoe de kinderen hier hun eerste stappen zetten, dagelijks geluk van rust en geborgenheid; thuis rustte nu in muren overwoekerd door wingerd, wilde hop lager de varens, oude mossen, witte lelies de trap hing moederziel alleen; boven was gezonken in de hel van geweld en haat een rode kastanje had als…

Mijn Moeder

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
zij er voor mij zonder haar geen leven ze leerde mij praten en lopen we hebben veel om elkaar gegeven In goede en minder goede tijden bleef ze altijd positief ze stimuleerde mij in alles wat ik deed ze voedde mij op, was heel lief Het loslaten is moeilijk voor een moeder na zoveel zorgen dit kostte heel veel energie ik was bij haar geborgen…
Leidy26 augustus 2015Lees meer >

Mijn moederke

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Nooit heb ik nog die rust gevoeld, die warmte, die geborgenheid die jij mij gaf, mijn moederke. Nooit nog, als in mijn kindertijd. Nee, nooit als in mijn kindertijd. Jij was mijn troost, mijn toeverlaat als heel de wereld donker leek. Jij was het die bij koorts en pijn geen stonde van mijn zijde week. Nee, niet van mijne zijde week.…
Frans Vanhove22 september 2015Lees meer >

overvloed

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
, wat was toch de laatste keer dat ik mijn handen uitstak, om op te vangen, dat hemels vocht dat de Dommel uit deed deinen waarop menig mond heeft gewacht en ik weer zweet behouden mocht ik dacht aan de komende nacht en nog verder dan morgen; de slaap in het donker, weer dromen op het kussen, zo zacht thuis zijn in bed, in 't donker geborgen…

Wijsheid uit het oosten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Ik wist mij geborgen en bemind door de naakte waarheid van dat kribbekind. Bij het fluisteren van de nacht zag ik zijn onschuldige glimlach zo onverwacht die mij leek te zeggen: 'ik ben gekomen om te troosten'. Zo vond ik wijzer dan voorheen de echte wijsheid in het oosten.…

herinnering 25 jaar nadien

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
in de kamer wees hij waar de tafel stond hoe de kinderen hier hun eerste stappen zetten dagelijks geluk van rust en geborgenheid thuis rustte nu in muren overwoekerd door wingerd wilde hop lager de varens oude mossen witte lelies de trap hing moederziel alleen, boven was gezonken in een hel van geweld en haat een rode kastanje had…

In het verdronken land tussen de rivieren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
Ik voel mij geborgen in het diepste van het verdronken land. Vergeten lijkt te zijn verdronken; weggestroomd met het water naar een ver onbekend land.…

Even kroelen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Lief lig je te slapen zoet en zacht Dat doe je het liefst en kijken elkaar aan met een glimlach Ik lig op je schouder en voel me geborgen Oh je moest eens weten want ik voelde me jaren verloren We hebben elkaar steeds meer lief ook zijn we pas net begonnen We zijn zo blij met elkaar en vergeten langzaam onze zorgen We zeggen…
Arlette18 september 2016Lees meer >

Geen spaak

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.825
Dat we ooit in onze herinnering opnieuw geboren werden, met onze handen stevig aan zijn ruige stof de geur van koppelriem en leger snuivend, midden in geborgenheid aanwezig waren. Of voorop in het met rode stof beklede stoeltje zaten, steentjes tuurden in de groeven van zijn band, een muur van vader onze achterkant.…

Herinnering 22 jaar nadien

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
in de kamer wees hij waar de tafel stond hoe de kinderen hier hun eerste stappen hadden gezet; dagelijks geluk van rust en geborgenheid; thuis rustte nu in muren overwoekerd door wingerd, wilde hop lager de varens, oude mossen, wilde lelies de trap hing moederziel alleen; boven was gezonken in de hel van geweld en haat een rode kastanje…

Donkere dagen voor Kerst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Toch mogen we elkaar het goede wensen Want ondanks alle verdrieten zorgen Ben jij ook bij God, onze Heer geborgen Hij is op aarde gekomen vaao alle mensen.…
Fedde Nicolai12 december 2017Lees meer >

moeder

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Ik voelde dat het dezelfde handen waren die nu teder mijn wang streelden, net zoals je over je buik wreef waar ik geborgen zat. mama Je kusjes doen mijn oogjes sluiten. Je zingt stilletjes terwijl je mijn handjes vast pakt. Ik zink weg in een rustige slaap tot mijn buikje knaagt.…

WAKE ALLERZIELEN

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
symboliseren hun namen die één voor één nog eens worden genoemd in een onnoembare stilte vloeien alle tranen samen van hen die afscheid moeten nemen de mooiste woorden van afscheid en verlies leggen balsem en troost op open wonden pijn en verlies die nog lang aan de harten gaat vreten maar gelukkig mogen wij ze in Gods eeuwige liefde geborgen…

de zwanen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
de zwanen de trieste zwanen vissen in rimpelingen van grijs water rank en licht buigen ze het verdriet de grote zijden vleugels ruisen als een weerslag van wat was voorgoed geborgen in het water evenwijdig de stille zwaarden onbeweegbaar zonder gewicht toch voornaam peilloos roerend en wiegen op de donkere spiegel zo…

Nieuwjaar 2024

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
We weten niet wat ‘t nieuwe jaar zal brengen maar voelen ons geborgen in uw licht; leer ons vertrouwen en wat humor mengen dan straalt een glimlach soms op ons gezicht. Er komen zeker toch wel zware dagen; Gij zult ons liefdevol terzijde staan en komt geen antwoord op zovele vragen toch willen wij weer hoopvol verder gaan.…
Adeleyd31 december 2023Lees meer >

herinnering 30 jaar nadien

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 345
in de kamer wees hij waar de tafel stond hoe de kinderen hier hun eerste stappen zetten, dagelijks geluk van rust en geborgenheid: thuis rustte nu in muren overwoekerd door wingerd, wilde hop lager de varens, oude mossen, witte lelies de trap hing moederziel alleen; boven was gezonken in de hel van geweld en haat een rode kastanje had…

Zondag

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
Dan ben ik thuis, en als geborgen. Nog nauwelijks begonnen kijken straten voor zich uit met auto's, fietsen - zo door de ruit als voor gebruik verzonnen. Het heeft iets weg van Legoland, een speeltje voor een kind dat elke dag opnieuw begint met luchtkastelen aan de kant.…

Huis

hartenkreet
2.0 met 61 stemmen aantal keer bekeken 6.346
Daar woont niet meer de liefde die ons als een zachte schoot zoveel warmte en geborgenheid bood.…

Ga maar slapen

hartenkreet
3.6 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.474
Al je gedachten bij je, In je hoofd geborgen. Ga maar slapen oma, Het is al bijna tijd. Anders zijn al je gedachten, Voorgoed bijna kwijt. Ga maar slapen oma, Er is niets aan de hand. Je kunt me wel vertrouwen, We hebben een goede band.…

Nieuwe wereld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 842
Verdrijf het licht, sprak een stem tot Hem en de zon versteende straalde in zacht zilver tussen vonken die het vuur doofden verstil het leven, sprak een stem tot Hem en het leven vond haar rust geborgen in met huid beklede ogen, even donker als daarbuiten met dromen over sterren en de maan in een wreed ogenblik verzwolgen door…

Duizend schitterende zonnen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Voel mijn hartstochtelijke liefde geborgen in de ingewanden van mijn ziel. Pijl de diepte mijn dochter, van de liefde voor mijn liefste waaruit je bent ontstaan. Bescherm je oren voor het oorverdovende, je hart voor het hartverscheurende, je ogen voor het oogverblindende.…

Er was eens

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 565
de wind streelde een liefdes melodie de zon straalde hoopvol harten vatten vlam wijl ogen in een eerste ontmoeten elkaar kusten verlegen de glimlach eerst aarzelend de tred vastberaden verder de handen ineen een bruidsluier de ringen een belofte voor levenlang kindergeluk ontsproten in haar schoot houden van in geborgenheid en warmte…
windwhisper12 augustus 2009Lees meer >

- Schipbreuk der dingen -

hartenkreet
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 978
Schipbreuk der dingen letterlijk uit elkaar gehaald, wrak op basis van tegenwind binnengekregen, overlevenden der hartsoverstromingen, een ontmantelde plaats waar geborgenheid veilig was.…

Wat er ook gebeurt

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Nu je weg bent, geborgen achter Hemelse Gordijnen, had ik je nog iets willen zeggen. Maar oog in oog met mijn herinnering vallen mij de woorden maar niet in. ‘Waarom overkomt het jou en niet een ander?’ vroeg ik, waarop jij zei: ‘waarom een ander en niet mij?’ Ja, mijn geheugen is goed, als de dag van gisteren weet ik het nog.…

- Onomkeerbaar -

hartenkreet
3.6 met 44 stemmen aantal keer bekeken 1.682
rug zich draait onomkeerbaar de deur zicht sluit, het fijne haar, een laatste keer geaaid onomkeerbaar de stap naar consequenties, eventuele blijvende schade, woede eindelijk definitief onomkeerbaar, stervensdruk als tolerantie hoogstwaarschijnlijk het kleine wrange kantje onomkeerbaar wordt nu ook geconcludeerd dat het defect niet geborgen…

- De levensdraad van de sterveling -

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 659
tegen de muur ..in het lover in een wereld van honing, liefde en ambrozijn lopen woorden immers van ziel over, als een zware anker ketenend het verzengend vuur en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen, teleurstelling elke poort te openen witte lelies leiden mijn waar bestaan, zonder vreugde tel ik ze telkens weer, eenzame geborgenheid…

Ommen - Holten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 432
saluut van geknotte wilgen Het riet zwaait me toe Mijn hart dat naar me lacht Paarden grazen in het veld Vol met blauwe bloemen Vandaag spreek ik niemand Deze dag is van mij Wat is het hier stil Een monument krijgt mijn aandacht Ik sta even stil En word het van binnen Plots hoor ik de vogels Zomaar uit het niets Ik weet mij geborgen…

De Zeilen

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.788
Maar in uw liefde geborgen, was ik als een weerloos kind in de ontzaglijke morgen van licht en van ruimte en van wind, - en voor mij uit, - in de zachte, in den onvatbare vree van ons geluk, - mijn gedachten, als zeilen over de zee.…