3092 resultaten.
laat het hechten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.529 de vogel groet mij niet
bij het naderend afscheid
hoezeer hij in de zomer
aan mijn hagen hecht
vertrekt hij plotseling
omdat het zuiden trekt
anders dan vorig jaar
zoek ik nu onder struiken
om zo de plek te vinden
waar het sterven ligt
om als een vogel
te verdwijnen
ik groet je niet
bij het afscheid nemen
ik laat het hechten
niet…
Herkenbaar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
472 Herkenbaar zijn de bomen
nu ik terugkeer naar de
plek van mijn jeugd.
Zoek de sporen van mijn
voetstappen die in de jaren
zijn vervaagd door de tijd.
Huizen als stille schaduwen
die zijn omgeven met de
beelden uit een verleden.
Zal niet verdwalen maar
zoek naar een teken van
wat eens heeft bestaan.…
Gekerfd
netgedicht
4.8 met 36 stemmen
1.227 Wij kreunen tegen hekken
om het wrakhouten bestaan
op de vermolmde plekken
is het leven ons ontgaan
wij schurken onze lijven
tegen geschaafde knoesten
in sex de tijd verdrijven
voor het voorgoed verroesten
wil ons gekerfd bewaren
in de ringen van een boom
opdat wij nooit verjaren
als gelittekend icoon.…
lucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 manifesteert zich
op plekken van publieke waarneming
gsm aan oor
al doende
hopend dat men begrijpt
dat ook hij
staat in het volle leven
spil / in een web van connecties & opdrachten
dynamisch / onmisbaar
benijdenswaardig
de man
geknipt / voor de snelweg van deze tijd
Dat hij oreert in luchtledigheid
dankzij een platte batterij…
Geweld verdelging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Als er geen geweld meer rondzwerft
zal de wereld geen gebroken hart meer zijn
met een tranenspoor van verdriet,
want gekruist langs de vele wegen
zal de onweersbui van het betrokken gezicht
geen gedonder meer verstrooien over kale plekken,
dus de laatste overstromingen van emoties
zullen dan verdampen achter de bescheiden zon
en het hoopje…
Toulon
gedicht
2.1 met 10 stemmen
3.843 Geluid dat uit de foto's stijgt
Kale plekken binnen het hoofdgordijn
Wie er allemaal verdwenen zijn
Tegen de lijmstokken van de dood gevaren
Roekeloos, as, verstrooid verleden
Stomme film zonder gebaren
Naar de dood richt ik elk grijs kanon
In de haven van Toulon.
-----------------------------------------
uit: 'De dorst der havensteden…
Dood Gras
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.643 Een leegte dient
Ten allen tijde opgevuld te worden
Het wegvallen
Van een geliefd persoon
Is als een krater
In een egale grasmat
Treurend en op zoek
Naar antwoorden
Naar opvulling voor
Die warme, lege plek
Die vind je alleen in
Prachtige herinneringen
En liefde
Onvoorwaardelijk
Een grasmat egaal als voorheen
Opgevuld met…
Eerlijk is eerlijk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.236 Op een grauwe dag,
In een duistere plek,
Omringd door demonen
Kwam ik tot het besef,
Niemand is gek,
Jaren was ik niemand
En verdreef,
Dat waarvoor je leeft
De wil om te leven,
Veranderde in een lust
Om te zweven,
Richting de dood
Na honderden doden te zijn gestorven
Kwam ik tot het besef,
Niemand bestaat niet
En tegen…
Op deze kruising
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
738 is vroeg in de morgen
Als mijn gevoel mij laat ontwaken
Op het moment dat mijn dromen
Nog steeds haar zuchten slaken
Zo ontmoeten ze elkaar
Dromen en waken verweven
Het gevoel wat is geboren is waar
In mijn hart is het om het even
Deze kruising van ontmoeten
Is mijn vaste afspreekpunt
Waar ik je graag wil begroeten
Op de plek…
wees kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Je liet me je oorsprong zien -
recht tegenover de plek
waar je terecht was gekomen.
En ik dacht:
wat ijzig ver heb jij
hier af moeten dalen.…
Spelenderwijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Voor Els de Bruin
Waar zieleroerselen doorgaans
Hun plek op de gedichtensite
Weten te vinden is de bron
Van alle teksten onzichtbaar
Opgeslagen op de site van
Het innerlijk geweten -
Broedplaats van de mooiste
Van alle gedachten die spelenderwijs
Hun dichtvorm aannemen als een
Warme jas die als gegoten past
In dit ijskoude land…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…
Zoektocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
654 naakt is het toezien
in het tranendal van de steengroeve
waar van verre iets wuift
de rand te hoog de plek te diep
er is geen stem zodat spreken zwijgt
er bestaat geen gids voor oude planten
van afgesplitste loten met spruiten
grind van de groeve is teveel in beweging
zodat belopen te vroeg zou volgen…
schatje
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
798 een man vraagt een vuurtje
hij straalt charmant
op deze hete zomerdag
het waait een beetje
z'n omhelzend woord spreekt
in meerdere talen
het vlammetje dooft meteen
wanneer ik zijn vriendelijk verzoek afwijs
en zeg dat de slagroom in mijn koffie
al gesuikerd is
zijn verbeelding smelt ter plekke…
De witte duif
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
816 En als die witte duif straks zal landen
op al die plekken van de strijd
dan spreekt het gezond verstand
en is er voor de Vrede..eindelijk tijd!…
Welzijnswerkster.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 veelheid van woorden
verwarden mijn oren
maar mijn zwervende zijn
hoorde hoe je lippen bewogen
in de taal van universele liefde
handen van strelende zinnen
over mijn naakte lichaam
ik proefde het genot van tedere
tintelingen uit liefde geboren
ik wacht op de plek in het nu
en weet dat alles roept om meer
maar alleen jij moet luisteren…
April
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Wilde lichaam met ziel erbij
maar had genoeg aan een huis
een loopbaan met toekomst en
allerschattigste baby’s
Zij kreeg het allemaal
wilde nog meer dan dat
want het huis werd ouder
evenals lichaam en ziel
De baan bleek beperkt houdbaar
de baby’s werden volwassen
haar lege plekken gevuld
met een troostende botoxspuit…
Thuiskomen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
657 Thuiskomen doe je niet
tussen twee muren of in
een enkele stad op een kaart
maar overal op de plek
waar liefde is en was
op haar best
ook bij verdrietig vertrek
het is geen plaats maar
soms een moment
dat is misschien wel
op elkaar stapelen
van bouwstenen
voor een veilig nest
wat je koestert en
voor elkaar bewaard
als…
wederhoren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 op een plek waar we één zijn
spreekt het hart het sterkst
tot zachte, open ogen
een arm rond gebogen schouders
ontspant je, totdat pijn
door voeten heen de aarde raakt
zoiets maakt je blij
en in dat grote lijf van mij
bloeit hoop
als nooit te voren…
Snaren van de ziel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
593 De zon gaat kopje onder
ik kan haast niet wachten
tot ik je in mijn armen sluit
de maan schijnt zacht en zoet
ik heb je zolang gemist
en verlang naar je warme huid
Nu je zo dicht bij me bent
in je nachtpon van rood satijn
nu je halfnaakt voor me staat
aan het begin van de lijn
is er geen plek op aarde
waar ik liever zou willen zijn.…
Magie in je lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik zag je
lichter worden
intenser stralen
alsof jij nieuwe
energieën
in jezelf
had ontdekt
je ogen leken
te verdwalen
in de nieuwe
horizonnen die
zich openden
op een vroeger
wat diffuse plek
de magie in je
lach reikte aan de
mystiek in nieuwe
sferen die meer bij
het universum pasten
dan bij de oude
aarde van weleer…
het woord
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
534 het woord
bezig van deze
wereld te verdwijnen
schijnbaar dood
in winterslaap
hapt in duisternis
naar adem
verbinding verbroken
het woord
valt in stukken
uiteen in scherven
gebroken
op onverlichte
plek in hoofden
betekenis verloren
het woord
opgesloten
bijna vergeten
vrede! rammelt
aan de poorten…
losse steken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
113 met losse steken rijgt zij
het gemis van alle dagen met draad
en dunne naalden aan elkaar
witte steken van boven
naar beneden door
het smartelijke zwart
een tijdelijke plek voor
het onthechten dat de
afhechting niet verstaat
de tijd rijgt de verliezen vast
de losse steken houden
haar amper bij elkaar…
Beslan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
726 verbijsterd kijk ik
met ogen vol ongeloof
naar de journaalbeelden
uit Ossetisch Beslan
waar vertwijfeld
dolende mensen dood
en verderf verwerken
met rood als hoofdkleur
onze mensenwereld
blijkt een stevige aardkorst
met uiterst zwakke plekken
in de beschavingslaag
eruptie van mensonterend
leed en beschaamd zwijgen…
Toma
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.366 Er bestaat geen verweer
tegen het meisje van de nacht
dat zich snijdt omdat ze slecht is
twijfelt of ze echt is
Geen eigen plek waar zij zich
veilig voelt en het koude sterrenlicht
maakt voor haar een huis
te groot, de deur gaat niet op slot
Zij verlangt naar haar gezel
dat hij eindelijk stoffelijk wordt
een kerkuil landt op een muis…
de lente
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.624 vandaag verlaat
de dood het sterven
en zoekt in de kringloop
der seizoenen
alom weer de geboorte
te verwerven
in aangelegde plantsoenen
of op verweesde plekken
waar de mens
geen hand heeft
in het natuurlijk stekken
daar kleurt de lentebodem
weer de winterse graven
verschijnt vernieuwd leven
uit onze baarmoeder aarde…
Geboekstaafd is alles
gedicht
2.3 met 11 stemmen
5.099 Het blauw van de plekken.
De ontmoeting vond plaats.
Bij het mosterdgas zijn wel wat
ongelukjes gebeurd.
In mijn doodgezwegen zwijgen.
------------------------------------
uit: 'De lengte van dagen', 1991.…
Waarin schaduw huist
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
634 voor mij
ben jij zo open
de buitenwereld
afgesloten in
ontkennen of voor rust
samen zoeken
naar de plaatsen
waarin schaduw huist
naar zicht en zacht gevoel
van eigen en van thuis
jij en ik wij weten
in niet bekeken gaan we
naar de liefste plekken
waar ik jou weer kan
ontdekken in je nieuwe huis…
ik ween om de kosmos
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
956 ik raak je niet aan
je zou kunnen verdwijnen
achter bomen, roerloos aanwezig
als toen de winter
in het huis
het zal vast donker zijn
om alles en het bekende
tot nog meer is verzwegen
achter gebogen ruggen
zeg dat ik sterven ga
zodat ik los kom van de nacht
en heen kan gaan in lege plekken
zeg dat ik behoor tot de eeuwigheid
en…
Niet meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.357 Al mijn woorden geef ik je
maar horen zul je ze niet
al mijn zinnen geef ik je
maar begrijpen wil je me niet
waarom rust mijn woede niet
daar waar jij zonder gedachten
een mooie plek hebt gevonden
en is mijn pijn ook niet de jouwe
jij liet letters jaren schrijven
in golvende taal maar ik lees niet
ik wil je liefhebben
en je haten…