3715 resultaten.
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Ik was nog blond en jong van jaren
toen ik een sterke rechte tak
zag wuiven met zijn vlag van blaren
en tot hem opklom en hem brak.
Ik boog mij zingend tot hem over,
die kloeke telg van de oude es,
en ras verloor hij schors en lover
onder het knarsen van mijn mes.
Dan heb ik half in droom gesproken:
"Ook mij, Heer, bid ik breek mij af,…
VERSCHIL
poëzie
3.0 met 20 stemmen
3.097 De droefheid komt van God de Heer,
En buigt ze u neer,
Zij heft ook hemelwaart!
Veel erger – erger is ’t verdriet,
Dat u de domme wereld baart,
Dat u de mens niet spaart
– ’t Verheft u niet,
Het buigt alleen ter aard!…
Open huis
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.432 Er is een open huis
een huis voor iedereen
je mag er altijd binnen lopen
geweerd wordt er niet één.
Je mag met lege handen komen
ze worden rijkelijk gevuld
met zegen en met vreugde
God heeft met iedereen geduld.
Dat huis staat altijd open
open ook voor jou.
Er is niks mooiers op aarde
dan Gods liefde en Zijn grote trouw.…
De Zon
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.089 De zon brandde fel in de lucht
de temperatuur steeg langzaam
ver, ver boven nul
Daar liep ik dan
mijn voeten droegen mij
onvermoeid
Glimlachend van diepe vreugde
op antwoorden die ik vond
bij Een die Zijn enige zoon zond
Verward maar vol verzadiging
loop ik het pad van mijn leven
nooit meer zoekend naar levensvragen
Antwoorden gevonden…
Duif en sperwer
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.105 "Mijn God" - zo sprak de duif - "is innig zacht,
Heeft donzen wieken, en bemint ons allen;
Almachtig, heerst hij over duizend-tallen
En houdt op ieglijk duifje trouwe wacht."
De sperwer sprak: "Mijn God heeft vlucht en kracht,
En kan op eens uit hoger luchten vallen,
En die Volmaakte laat een juich-kreet schallen,
Wanneer zijn schone…
Bekering
gedicht
4.0 met 26 stemmen
17.242 Gij hebt het hoog geheim doorbroken, Heere Jezus
Tussen ons en den Vader, naar Uw Woord
mogen wij zonder zonde zijn en nieuwe wezens
wat er ook in ons leven is gebeurd.
Ik deed van alles wat gedaan kan worden,
het meest misdadige - en was verdoemd.
Maar Gij hebt God een witte naam genoemd
met die van mij. Nu is het stil geworden,
zoals…
Geboden
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.962 Vroom geboren
Verlost van erfzonde
Voorkwam ontsporen
Geboorteoorkonde.
Communiekantje
Blank en rein
Kaars in handje
Onschuldig klein.
Vormsel Doopbeloften
Beschermende deken
Kerk en ouders
Eerste streken
Deuken Scheuren
Ongeluk en pijn
Gesloten deuren
Verloren samenzijn
Geloof Hoop
Liefde en berouw
Verwarde knoop
Waardeloze…
Kijkdoos
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
1.303 Ik plukte zo maar achteloos
wat letters langs de beek
verborg ze in een hoedendoos
en kuierde nog een week
Toen ik later heimlijk blikte
door een spleetje langs de rand
zag ik hoe God de woorden schikte
in een bovenaards verband
Zag zijn hand de taal beroeren
zoals geen schepsel roeren kon
liet mij op zijn Woord vervoeren
naar een rustplaats…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.7 met 9 stemmen
4.503 Het zonnelicht is neergedaald
en ‘t gaat bij andere lieden,
verwacht en welkom-weer onthaald,
de dag hun doen geschieden.
Het morgent daar, het avondt hier,
en wonderschone verven
zie ‘k wentelen in het westervier,
en stille, stille sterven.
‘t Was rood eerst, helder paars weldra;
en, blauw- en blauwerwendig,
door…
Leven
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.379 Dit leven is gans niet*, omdat de zware zonden,
Van blijschap en geluk het maken naakt en bloot,
Dit leven is gans niet, omdat van zijn moeders schoot
De mens tot in het graf met smarten is gebonden.
Dit leven is gans niet, omdat te genen stonden
Die leven heeft ontvaên is zeker voor de dood,
Dit leven is gans niet, omdat het als een kloot
Rolt…
Klein Vogelijn
poëzie
3.3 met 37 stemmen
6.556 Klein vogelijn op groene tak
Wat zingt g' een lustig lied
wij hebben in ons hele boek
zo'n vrolijk wijsje niet
O, zeg ons, zeg ons aardig beest
Wie toch uw Meester is geweest
Zo zuiver zingt gij en zo hoog
Zo keurig in de maat
En't hart dat popelt ons van vreugd
Wanneer uw keeltje gaat
O, zeg ons, zeg ons aardig beest
Wie toch uw Meester…
Heilsoldaat
gedicht
4.4 met 7 stemmen
4.027 Er liep een hondje tussen de soldaten,
meisjes giechelden op de laatste rij,
toen zij een lange juichende cantate
over de hemel zongen: Maakt u vrij!
Het was een straat als alle andere straten
Ik zag een heilsoldaat, hoe hij
Haast jubelend zong, of hij 't nooit meer zou laten,
hij keek omhoog en leek onzegbaar blij.
Ik hoorde de trompet…
Oude preken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
825 Tussen naamloze geschapen dieren
In een land verdronken in rivieren
Zocht ik waarheid, mensen schoon in naakte
Kleren voor ‘t bewuste zijn ontwaakte
Ze vertelden mij te zoeken, vrede
Vrijheid zou te vinden zijn alsmede
Vruchten om te eten, rijke bomen
Schaduwrijke plekjes om te dromen
Maar ik vond ‘t verdriet van tegendelen
Het gebod, de…
Duivels
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.636 In nevelen gehuld ontnam je mij
de kracht om nog te huilen.
En eveneens was je zo vrij
om mijn ziel in te ruilen.
De geur van zwavel waarvan ik braak
doordringt nu heel mijn wezen.
In jouw ogen staat de wraak
nu duidelijk te lezen.
Ik schreeuw het uit en ga tekeer,
niets kan me nog helpen,
te laat komt het verweer,
het bloeden niet…
't is de ure der getijden
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.027 Daar is, in iedere zuster-cel,
Bij 't ronken van de wekker-bel,
Een vaag gerucht begonnen:
't Is 't mommel- momp'len van gebeden,
De kloosterkerk wacht beneden,
Heur stille, vroege nonnen.
Ze komen van de donkere trap,
In zwart habijt en witte kap,
Een beetje voor de vieren;
Daar hangt in menige vensterspleet
Der gaanderijen, diep en…
een vaste burcht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.171 amos passeert pronkzuchtige
borden met wapens en namen
aflijvig
hij neemt de maten op en tekent
voor poorten een gaatje voor putten
een punt
de strenge wachters zijn gestorven
het staat hem vrij te zijn
toerist alleen
maar ongeschoeid monstert hij
het hemelhoog vertrek de schrijn
voor wie hier hoort
----------------------------…
naam en namen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.226 een vaste burcht
pronkzuchtig de borden
wapens aflijvige namen
wachters bestaan niet meer
amos kan zo hier binnen
rondjes lopen in het rondeel
huls van voormalige macht
het hoofd is een carrousel
van namen de naam een open schrijn
een hoog vertrek na hoog bezoek
-------------------------------------------
zonneleen 33
www.abelstaring.tk…
Verlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.232 God strooit met sterren
alsof er geen vuiltje aan de lucht is
alsof de geschiedenis
zelf haar sporen heeft uitgewist
alsof door de eeuwen heen
het leed van alle mensen
niet meer is dan het lijden van één
In zijn tijdloos ingerichte feestzaal
steekt hij talloze lichtjes aan
in opperbeste stemming.…
TRANSCENDENTIE
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.151 God
Is als de zon
Bron van alle leven
Kracht van elke groei
Een weldadige warmte
Intens licht
Een alomtegenwoordig
En allesdoordringend fluïdum
En
Hoe dichter je Hem benadert
Hoe meer
Je wordt verschroeid.…
Centrale verwarming
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.295 Ik hoorde en zag
de non
en ik bad met
haar mee,
maar tussen
de gevouwen handen
zag ik
de centrale verwarming,
tè modern
tè vulgair
bij deze woorden.
'Ook zij heeft
het koud,'
dacht ik,
wat ik niet
zou moeten,
want het
leidde me af
van het onderwerp:
de non
die bad,
voor de wereld
en voor mij.
Maar die c.v.
die wàs er!…
Hovenier
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.122 Ik ben vergeten hoe het lied
van de wijngaard klinkt
waar tussen de distels een vergeet-mij-niet
bloeit en ook een vinkje zingt
Waar een zachte zuidenbries
langs de ranken glijdt
nu het geleden diep verlies
nog altijd door mijn verlangen snijdt
De twijgen door trossen krom gebogen
ze gaan aan mijn gezicht voorbij
helder staat mij slechts…
een vaste burcht (nieuwe versie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.305 men verhing de bordjes
en nog pronkt hier het voormalige
wapens en namen
wachters bestaan niet meer
ik kan de berg bestijgen
door wijd open poorten binnen gaan
het ongedekt rondeel
waar soms de ommegangen stokken
en men beschroomd de zuil van stilte ziet
het hoog vertrek
de open schrijn
voor wie hier hoort
zonneleen 33 zie…
EIGEN TAAK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Paulus verstond blijmoedig
zijn roeping steeds te reizen
enige tijd in een stad
toeven voor geestelijk werk
daarna verder trekken
voor onnoemelijk veel
medewerkers gold de boodschap
op de plaats blijven
waar je woont en arbeidt
sterk de samenkomst
waar Jezus' wil wordt uitgelegd
en ernstig nagestreefd
men elkaar bijstaat vol liefde…
retraite (3)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
858 aan de oever van de
wiel fluit ik het oude
zonnelied
over zuster aarde en
water, broeder zon
en wind
de kloosterkat komt
naar me toe, spint
haar plekje in mijn
schoot
ik streel en noem haar
schuchter zuster poes…
Kwezel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
721 prijsbedel en kwijtzweer
achteroorgraver
zwijmelt op ledigoor
en breedsmalspoor
niet
pastoorkamer kledigt
de ledigheid
met rabijnraadsel en
kruisspook of
hoopzweef en
angstdrang
geloofverdoving
maakt huppelvreugde
en bestaansdoel
posgevoel…
Gethsemane
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.585 Jezus, de laatste der nachten,
Ging naar de hof der olijven,
Liet zijn discipelen blijven
Buiten de duistere gaard;
Toen koos Hij drie uit hun midden,
Met Hem te waken, te bidden,
Maar door het bidden en wachten
Werden hun ogen bezwaard.
Kon dan niet één met Hem waken?
Eén in die smartelijke uren
Met Hem de droefheid verduren
Van Zijn verwerping…
retraite (2)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
897 gaandeweg verzacht
de rijpe zon het land
in vloeiend avondrood
verwoordt de einder
wat onbenoembaar is
vouwen mijn handen
zich tot heilzaam
gebed…
Naar psalm 132
gedicht
3.4 met 39 stemmen
16.027 Dat alle woning mij is
als een tent in de wind;
dat ik iedere nacht tot de plaats
van mijn rust moet klimmen
als tegen een berg op;
dat ik mijn ogen moet smeken
zich eens een uur in het donker te sluiten -
is omdat ik nergens
uw plaats heb gevonden op aarde.
Niet in de tent:
niet in de wind.
-------------------------------
uit: 'De psalmen…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Breek aan, gij heerlijk morgenlicht,
En kleur de grauwe dalen!
Een glimlach van Gods aangezicht
Verkwikt ons in uw stralen.
Gij komt: de nevels rollen op,
En als het bloempje uit zijn knop,
Zo breekt met nieuwe luister
Het Leven uit het duister.
Toch is er nog een Beter Licht
Dan van de schoonste morgen,
Dat nooit meer voor de avond zwicht…
Het Onze Vader
poëzie
3.0 met 30 stemmen
3.148 Onuitspreeklijk Opperwezen,
Die voor ons een Vader zijt!
U zij eeuwig lof gewijd,
Eeuwig worde Uw naam geprezen!
Al wat leeft valle U te voet,
Driemaal heilig, driemaal goed!
Kome Uw rijk, o grote Koning!
En geschiede Uw wil alom,
Boven in Uw Heiligdom,
Hier in aller mensen woning,
Tot dit aardse schaduwdal
Als Uw Hemel worden…