1066 resultaten.
Mijn oude jas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 gehuld in een ruim gemeten jas
om niet in eigen bloed te verdrinken,
vervaagt de verwachting
die geen hout meer snijdt
Al moeten we bekennen dat we
elkaar nog steeds niet willen
kennen, wat scheidt is ingezaaid
louter door vanzelfsprekendheid
naast de angstige gedachten om samen
door de deur te gaan, die alleen voor
verandering…
De waaromvraag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 scheen werd het nacht
een tijd zonder sterren, ver van hier
Mijn tweede leven beviel zeer goed
ging redelijk geruisloos over
in het leven dat ik nu leid
maar in principe niet had gekund
Tijd trok toen onverwacht aan de bel
de dood rekende onbezonnen
zonder te denken aan mijn kracht
soms met een krachtterm, maar altijd fier
Inmiddels ruim…
De klok en het Indisch Monument
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
699 Ruim zeventig jaar na de Japanse
capitulatie bij de in 17 bronzen
beelden verbeelde oorlogsemotie
over het lijden tijdens een ongelijke
strijd; zal gedurende die dertig minuten
luiden begrip gezocht worden voor een
hedendaagse verwerking van een trieste
geschiedenis in het toenmalige Nederlandse-
Indië gedurende de koloniale tijd.…
Regen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.481 En al de blinking en het vergezicht,
van hemel en van aarde, akkerzwart,
stralende waters, heggen, het verward
beweeg van mensen, die naar buiten komen,
ploegpaarden langs de weg, de oude bomen
voor huis en hof en over hen de glans
der daggeboort, de diepe hemeltrans
met schitterzon, wereld en ruim heelal:
het is bevat in dit klein trilkristal…
Buurvrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.121 Ik mis haar
mis haar opgewektheid
mis haar als persoon
bijna tien jaar mijn buurvrouw
Ik mis mijn buurvrouw
ze was zo dapper na het overlijden van haar man
ze ging niet bij de pakken neerzitten
ook al waren ze al ruim vijftig jaar een span
Ik mis mijn buurvrouw
ieder op haar eigen balkon
uren zitten op een stoel, zij onder een parasol…
blaren vallen alle jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 mijn verleden
de smalle dreef van gedragen hoop
slingert tussen mens en dier
tussen het aardse en hemellicht,
het is de levensloop
het gaat zoals het gaat
in hoeverre kies jij of ik ervoor
wil je het zien aankomen;
we leven toch aldoor in dromen
of in het roepen dat ik alsmaar hoor
ik verschuif weer de stoelen,
zal ik er een gewoon ruimen…
Wat is nog te vertrouwen?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 gedichten zomaar verdwenen
waar is nog een plek
die veilig, niet lek
die altijd goed en eerlijk
Zelfs 't Universum lijkt het leuk
een mop met ons te willen spelen
zie ons met zovelen erin trappen
uit droevenis ga ik maar naar mijn tuin
ruim daar wat puin van blad
de aarde eerlijk
buk mijn lijf dat stijf
van eigen verzonnen verhaal
waarvan…
LANG OF BREED?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 streven
de menselijke geest
omvat een sterke boom
die snel de hoogte zoekt
het wolkendek tegemoet
een wiebelige top krijgt
zijn bast misschien schade aanbrengt
of angst door de lucht strooit
mocht de groeikracht eens wijs
van stam in takken overgaan
een wijde kroon scheppen
waar Gods milde adem
zegenend doorheen waait
dan
had het ruime…
WAT WE VERLOREN
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
380 daar sta ik en geef mijn
pa het gebroken klompje
onschuldig gehuld in een
drollenvanger ooit van grote broer
nog te ruim voor mijn kinderkontje
een ijzerdraadje er omheen
en mijn klompje is er opeens
een heel bijzondere een
daar fiets ik zusje achterop
naar de 5 mei optocht
in het dorpje verderop
een hoogtepunt in
ons eenvoudige bestaan…
van harte 65
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 65 is een gouden jaar
zeker voor wie weten
dat eerst met 66 jaar
het leven echt begint
nog niet eens gestart
ben jij al ruim bepakt
met oogst van liefde
die vol de rugzak vult
met ervaren wijsheid
die stevig anker vindt
in de volhardendheid
van altijd vasthouden
het opstaan na vallen
over struikelsteentjes
die jouw pad plaveien…
dicht bij elkaar staan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 de voorspelling
van de dominee moest
het veld ruimen
al was dominee een
liefhebber van de waarheid
pas op!…
Ik ben...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
796 Die ruimen alles op
wat achter is gebleven.
Daarvoor knijp ik mijn neus wel dicht.
Wat goed dat die neus daar zit.
Dan zijn er ook mijn ogen nog.
Ze wijzen de weg die ik kan gaan.
Mijn voeten en mijn handen,
kunnen daardoor hun gang maar gaan.
Ze doen het zonder erbij stil te staan.…
ZAARTPARK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Tussen Breda ´s buurten
Boeimeer en Heuvelkwartier
waait wilde woudadem
over een ruime wandeltuin
waar trotse kastanjes
bomen omkruld met slingerplant
verkwikkende adem werpen
over ruige weitjes
modderpoelen bergen
reine kraamkamers
van broos komend leven
langs rietvelden wordt
het riviertje Aa of Weerijs
licht aangeraakt…
2 VLIEGEN EN 1 MUG!!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
454 Ik werk hard aan de afbouw van mijn volkstuin
op te ruimen, af te voeren, klaar te maken voor verkoop
niet alleen overdag, zoals vandaag, vanmiddag
maar vooral ook in de nacht, in mijn dromen
Dan komen mijn buren langs om mijn exit te evalueren
en zelfs de dominee komt informeren
en soms 2 vliegen in 1 klap
de kandidaat koopster wil me ook…
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 In de groene gordel van de grachten
kun je met lijn 2 nog spelevaren
langs panden waar in vroeger tijden vrachten
van overzee der heren van de thee
in ruimen over wijde zuidzeebaren
verpakt in balen opgeslagen lagen
Kunst en rijkdom gingen
hand in hand
getuige goudeneeuwse monumenten
van picturale faam in landschapsprenten
tableaux vivants…
Hoera eenzaamheid!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.544 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefde en wat gruis,
schrobbend op z'n muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie aan fikkie, ben 't spuugzat geworden,
verhuis heel ver weg, naar van god verlaten oorden
Waar 't niet bloeit op elke heuvel of lonkt om elke hoek,
want altijd 'kouwe kermis' lijkt mijn levensvloek
Geen molenstenen om m'n…
Hoera Eenzaamheid!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
776 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefdesgruis,
schrobbend op muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie voor Fikkie, liefde spuugzat geworden,
verhuis gewoon ver weg, naar God verlaten oorden
niet te zien op elke heuvel, lokkend om iedere hoek,
want altijd 'Kouwe Kermis' lijkt wel m'n levensvloek
Geen molensteen om m'n nek, m'n hart zegt…
Podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
842 door lampen verwarmd en ontbloot
sta ik oog in oog met gespitste oren
passie vormt een verendek van woorden
die ongehakkeld de vrijheid vinden
en geademde antwoorden ontmoeten
- het doet mij slechts vragen om meer
je ogen ruimen al snel een plekje voor me
ik schurk me naast je en reik met aandacht
raak je zacht - je bent dichterbij…
Gebruikt
hartenkreet
4.5 met 31 stemmen
1.702 Je zou me ruim drie jaar laten zweten
Volledig voor jou te gaan,
en was dit het verdiende loon?
Enkel en alleen naar jouw pijpen dansen
Ik had het kunnen weten!
Altijd wat en hoe laat jij gewend was te eten
Terwijl jij wel met anderen liep te sjansen!
Reden te meer om je te vergeten, niet vergeven!
Ik had het kunnen weten!…
Muziek en poëzie
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.807 Laat de rijke klanken stromen
als een vloed in de avondpracht,
waar de zwanen drijvend dromen
in hun kuise vederdracht,
Want dan vult een stroom van weelde
tot de boorde 't ruim gemoed;
lokkend glijden de oude beelden
door de purpren avondgloed.
Laat ze los, de volle akkoorden!
't Hart slaat mede in elke klop.…
DIE ARME WALEN
poëzie
4.2 met 13 stemmen
2.126 Daar valt niet meer te pluimen,
Daar valt niet meer te schuimen;
Zij moeten Vlaandren ruimen,
O wee!
Gebruikten de Walen hun fijn verstand,
Zij lieten in Belgie de boel in brand,
En trokken ineens naar hun liefste land,
Hun vaderland: la France!…
Forens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
868 Hij zoekt ruim baan voor z'n benarde geest
en peutert daarbij uitputtend in zijn neus
wijl hij aandachtig hectometerpaaltjes leest
voelt hij stilstaand zich meer beet genomen
dan bevreesd voor al teveel razend verkeer
en weet verveelt voor zich de bouwreus
de hoogwerker die ook kilometers vreet
en hem als gister weer rechts passeert…
Nooit meer
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.203 Ruim 16 jaar van mijn leven
heb ik aan jou gegeven
Hield van jou met heel mijn hart
zoveel, dat ik zelfs mijzelf vergat
Wat een bewogen leven hadden wij
konden de hele wereld aan, zij aan zij
Langzaamaan kwam de onenigheid
consante strijd
Je wist niet meer wat je wilde met je leven
of je je liefde nog aan mij wilde geven
Uit elkaar…
Blijven sporen in de put
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
588 straks krijgen we uit riolen te horen
dat al wéér één uit de modder schiet
vers geurend kwam nieuw geluid
kleurt leven donker en verloren
ook dan kan men nog goed sporen
met de bloei er alleen wel uit
-----------------------------------------------------
EXTRA:
De Utrechtse zoeker Peter Wetzels moet apart geroemd: hij scoorde in 2005 na ruim…
hoop
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
642 het spookschip genaamd de wereld
zeilt door zwarte oneindigheid
kapiteins oreren op de brug
dol ijlend van koorts naar meer
machthebbers in witte verblijven
overvol narrenschip vol hongerigen
naar brood en een menswaardig bestaan
droeve broosheid van stervende kinderen
klauwend in het ruim tussen de ratten
stervend in stinkende walmen van…
je rust is magisch
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
921 je achter liet
vliegen zou je moeten
als een vogel vrij
gebonden ben je
voor een deel aan mij
pijn legt vrijheid
zwaar aan banden
spijtig geef ik
jou mijn handen
ik kan er niets
mee doen
niet eens een zoen
op beide wangen
je rust is magisch
lief je stilte
je warmte voelbaar
na die jaren kilte
je hart is ruim…
Muziek en poëzie
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.028 Laat de rijke klanken stromen
als een vloed in de avondpracht,
waar de zwanen drijvend dromen
in hun kuise vederdracht,
Want dan vult een stroom van weelde
tot de boorde 't ruim gemoed;
lokkend glijden de oude beelden
door de purpren avondgloed.
Laat ze los, de volle akkoorden!
't Hart slaat mede in elke klop.…
Leeggezogen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
461 Een ruime tijd geleden was je zo sprankelend
en kwam je glimlach van binnenuit, nu loop je
als een gewond hert en laat je bloedende
sporen na.…
Dat bedoel ik nou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 Na ruim vijfduizend jaren spreid
jij alsnog je armen naar mij uit, hoewel je
armen met stompen een klerenhanger nadoen
en een van je tere voeten is afgebroken,
bekoor je mij met je zoete gulheid.…
Gelukkig zijn met jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
933 Na ruim twee jaar
ben ik nog steeds verliefd op je
en vraag me vaker af
waar je al die tijd gebleven bent
er niet eerder was.
Jij bent mijn vriend
mijn soulmate.
Ik hou heel veel van je
dat moge duidelijk zijn.
Voor altijd de jouwe...
Je vrouw.…